การพลิกฟื้นคืนดี ขั้นที่เจ็ด: ให้เกิดการคืนดี มิใช่หาข้อตกลงร่วมกัน!

หลักการพลิกฟื้นคืนดีความสัมพันธ์ ขั้นที่เจ็ดคือ มุ่งเน้นที่การคืนดี มิใช่แสวงหาข้อยุติ หรือ ข้อตกลงร่วมกัน

การที่เราคาดหวังว่าในที่สุดแล้วทุกคนจะเห็นด้วยในทุกเรื่องที่ตกลงกัน  เป็นการคาดหวังที่มิได้ยืนอยู่บนความเป็นจริง การคืนดีให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์   ในขณะที่ข้อตกลง หรือ ข้อยุติร่วมกันมุ่งมองไปที่ปัญหา   เมื่อเรามุ่งมองไปที่การคืนดี   ปัญหาจะหมดความสำคัญ

เราสามารถที่จะฟื้นฟูความสัมพันธ์ขึ้นใหม่ถึงแม้เราไม่สามารถแก้ไขความแตกต่างของเราได้   คริสตชนแต่ละคนต่างมีความชอบธรรม และ ความจริงใจในสิ่งที่เราไม่ได้เห็นด้วยกัน หรือ มีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน   แต่เราสามารถที่จะไม่เห็นด้วยกันโดยไม่ต้องไม่ถูกใจ หรือ ไม่พอใจกัน

เพชรเม็ดเดียวกัน  เมื่อมองจากมุมที่แตกต่างกันย่อมมองเห็นอย่างแตกต่างกัน   พระเจ้าคาดหวังให้เราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน   ไม่ใช่คาดหวังที่จะให้เรามีรูปแบบเหมือนกัน   เราสามารถกอดคอไปด้วยกันได้โดยไม่จำเป็นที่จะต้องมองทุกอย่างเหมือนกัน หรือ เห็นด้วยกันทุกเรื่อง

ทั้งนี้มิใช่เราเลิกราหรือยอมแพ้ที่จะหาคำตอบ หรือ ข้อยุติร่วมกัน   เราจำเป็นที่จะพูดคุยปรึกษากันต่อไป  หรือแม้แต่จะต้องถกเถียงกันก็ได้   แต่เราทำสิ่งนี้ด้วยจิตวิญญาณแห่งความปรองดองเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน   การคืนดีหมายถึงการที่เราไม่เอารายละเอียดปลีกย่อยมาทำลายความสัมพันธ์ของเรา   แต่เราสนใจในประเด็นหลักของเรื่องนั้น ๆ ที่เราจะทำด้วยกันอย่างมีความสัมพันธ์เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้อย่างไรต่างหาก

ขั้นที่เจ็ดของการพลิกฟื้นคืนดีความสัมพันธ์เป็นเรื่องธรรมดาพื้นฐาน  แต่ไม่ใช่เรื่องง่าย    เราต้องการพลังความพยายามทุ่มเทอย่างมากที่จะฟื้นฟูความสัมพันธ์ขึ้นใหม่   ดังนั้นเปโตรจึงขอร้องคริสตชนว่า  “ให้​เรา​ใฝ่​หา​เพื่อสันติภาพและมุ่งมั่นเพื่อให้ได้มา” (1เปโตร 3:11 อมธ.)  ดังนั้น การพลิกฟื้นคืนดีมุ่งมั่นในการเสริมสร้างให้ได้มาซึ่งความสัมพันธ์ใหม่   มิใช่แสวงหาข้อยุติตกลงกันอย่างที่สังคมโลกปัจจุบันทำกัน

เมื่อคริสตชนสร้างสันติ  เรากำลังทำในสิ่งที่พระคริสต์ทรงกระทำ   ด้วยเหตุนี้พระเจ้าจึงทรงเรียกคนที่สร้างสันติว่าเป็นบุตรของพระองค์

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

Prasit.emmaus@gmail.com;  081 289 4499

การพลิกฟื้นคืนดี ขั้นที่หก: ค่าราคาที่ผู้สร้างสันติต้องจ่าย!

การพลิกฟื้นคืนดี ขั้นที่หกคือ  การอยู่ร่วมกับทุกคนอย่างสงบ ศานติ และ สุข

เปาโลบอกกับคริสตชนว่า   “ถ้าเป็นได้เท่าที่เรื่องขึ้นอยู่กับท่าน จงอยู่ร่วมกับทุกคนอย่างสงบสุข” (โรม 12:18 อมธ.)  การที่เราจะอยู่ร่วมกับคนอื่นอย่างก่อเกิด สันติ  สงบสุข และมีสุข  หรือที่คริสตชนเรียกว่า “ผู้สร้างสันติ”  การสร้างสันติเป็นสิ่งที่มีราคาค่างวดที่ผู้สร้างสันติสุข “จะต้องจ่าย”  และถ้าเราตั้งใจที่จะเป็นผู้ “สร้างสันติ” เราก็ต้องจ่ายค่าราคาของสันตินั้น  คือการที่เรายอมละความอหังการ ยโส หรือความภาคภูมิใจในตนเอง  ซึ่งแน่นอนครับที่เราต้องยอมสละและสลัดทิ้งความสำคัญแห่งตน หรือ  เลิกในการที่เรามีตนเองเป็นศูนย์กลางหรือเป็นใหญ่ในชีวิตประจำวันของตน แล้วเปิดชีวิตจิตใจให้พระคริสต์มาเป็นใหญ่ในชีวิตประจำวันของเรา

การสร้างความสงบสันติ  มิใช่การหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง  หรือการมองข้าม  หรือหนีจากปัญหา  แต่เป็นการทำตามศุภพระพรของพระเยซูคริสต์ประการที่เจ็ด   ที่ทรงสอนถึงแนวทางสำหรับคนที่ติดตามพระองค์จะใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่น แทนที่จะอยู่ด้วยจิตใจที่จะแข็งกร้าว  แข็งทื่อ หรือแสดงออกให้เห็นถึงความเหนือกว่าของตน  

แต่การสร้างสันติเป็นการอยู่เพื่อที่จะหนุนเสริมผู้อื่น  สนใจในความจำเป็นต้องการในชีวิตและการทำงานของคนที่เราอยู่ด้วย  พระเยซูคริสต์ทรงยกย่องฐานะของ “ผู้สร้างสันติ” ให้มีความสำคัญอย่างที่พระบิดายกย่องพระองค์คือ คนที่สร้างสันติเป็น “ลูกของพระเจ้า” ตามคำสอนของพระองค์ที่ว่า  “คน​ที่​สร้าง​สันติ​ก็​เป็น​สุข   เพราะ​ว่า​พระ​เจ้า​จะ​ทรง​เรียก​เขา​ทั้ง​หลาย​ว่า​เป็น​ลูก” (มัทธิว 5:9 มตฐ., เทียบ มัทธิว 3:17)

หลายคนมักทำตนว่าไม่รู้ไม่สนใจในปัญหาที่มีอยู่  หรือไม่กล้าเผชิญกับปัญหาที่เกิดขึ้น เป็นการหลีกเลี่ยง หรือ หลีกลี้หนีปัญหา  แต่พระเยซูคริสต์องค์สันติราช  พระองค์ไม่เคยหลีกเลี่ยง หรือ หนีปัญหา อีกทั้ง การสร้างสันติมิใช่การเอาใจคนรอบข้างที่เราอยู่หรือทำงานด้วย   หรือไม่ใช่การที่เราต้องยอมศิโรราบในทุกเรื่อง   หรือต้องยอมตนลงเป็น “พรมเช็ดเท้าของทุกคน”   หรือยอมให้คนอื่นเหยียบย่ำข้ามหัวตลอดเวลา สิ่งเหล่านี้มิใช่ความหมาย “ผู้สร้างสันติ” ตามความคิดของพระเยซูคริสต์   พระองค์ไม่ยอมก้มหัวกับสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร   แต่พระองค์ยืนหยัดมั่นคงในการเผชิญหน้ากับอำนาจแห่งความชั่วบนจุดเชื่อจุดยืนของพระองค์

การสร้างสันติ หมายถึงการที่ร่วมมือรับใช้กับคนรอบข้าง  เพื่อพลิกฟื้นความสัมพันธ์ในครอบครัว ชุมชน ในองค์กร ในคริสตจักร  ในกลุ่มคน และ ฯลฯ  ด้วยการเคารพ ให้เกียรติ และเห็นคุณค่าของคนรอบข้าง  ด้วยระบบคุณค่าแบบพระคริสต์ คือ “ผู้สร้างสันติคือลูกของพระเจ้า”  แต่พระองค์ได้สำแดงเป็นแบบอย่างอย่างเป็นรูปธรรมด้วยชีวิตของพระองค์อย่างชัดเจนว่า  การสร้างสันติ พระคริสต์ต้องจ่ายราคาค่างวดของการเป็นผู้สร้างสันติคือ  ชีวิตบนไม้กางเขน  ที่เนินเขากลโกธา   เพื่อนำการพลิกฟื้นคืนดีมาสู่มนุษย์โลก  ให้คืนดีกับพระเจ้า  คืนดีกับเพื่อนบ้าน  คืนดีกับพระเจ้า  และคืนดีที่เกิดขึ้นภายในชีวิตของตนเองที่ร้าวฉานแตกหัก

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

Prasit.emmaus@gmail.con; 081 289 4499

การพลิกฟื้นคืนดี ขั้นที่สี่: ปลดชนวนระเบิดอารมณ์!

ขั้นตอนที่สี่  การพลิกฟื้นคืนดีความสัมพันธ์จากการขัดแย้ง คือการยอมรับความผิดในส่วนของเราเอง  ที่ทำให้เกิดความขัดแย้ง   ตามพระวจนะของพระเจ้าซึ่งเป็นคู่มือในการดำเนินชีวิตประจำวัน

ถ้าท่านต้องการให้เกิดการพลิกฟื้นคืนดีความสัมพันธ์ให้กลับคืนใหม่ด้วยความจริงใจแล้ว   ให้เราเริ่มต้นยอมรับความผิดพลาด หรือ ความบาปของเรา   พระเยซูคริสต์ตรัสสอนว่า   “...จง​ชัก​ไม้​ทั้ง​ท่อน​ออก​จาก​ตา​ของ​ท่าน​ก่อน แล้ว​ท่าน​จะ​เห็น​ได้​ถนัด จึง​จะ​เขี่ย​ผง​ออก​จาก​ตา​พี่​น้อง​ของ​ท่าน​ได้” (มัทธิว 7:5 มตฐ.)

ความจริงที่พระคริสต์สอนเราคือ   เราทุกคนมีจุดบอดในชีวิต   บางครั้งเรามองไม่เห็นจุดบอดของตนเอง   เราต้องเปิดใจที่จะค้นหาความจริงโดยขอบุคคลที่สามช่วยบอกเราถึงจุดบอดที่เขาเห็นในชีวิตของเรา   ก่อนที่เราจะไปขอพบกับผู้ที่เรามีความขัดแย้งด้วย

ในขณะเดียวกัน  ตัวเราเองต้องมีเวลากับพระเจ้าส่วนตัวและขอพระองค์ช่วยชี้ให้เราเห็นถึงความผิดอะไรบ้างที่เราทำให้เกิดความขัดแย้งในครั้งนี้  เช่น เราอธิษฐานทูลขอต่อพระเจ้าว่า...

ข้าพระองค์เป็นตัวปัญหาอย่างไรบ้าง?  

ข้าพระองค์ไม่ได้ใส่ใจสถานการณ์ความเป็นจริงในเวลานั้นอย่างไรบ้าง?  

ข้าพระองค์ไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นอย่างไรบ้าง?   หรือ

ข้าพระองค์มีอารมณ์ความรู้สึกอ่อนไหวเกินไปอย่างไรบ้าง?   

พระวจนะของพระเจ้าได้บอกแก่เราว่า  “ถ้า​เรา​กล่าว​ว่า​เรา​ไม่​มี​บาป เรา​ก็​หลอก​ตัว​เอง และ​สัจจะ​ไม่​ได้​อยู่​ใน​ตัว​เรา​เลย” (1ยอห์น 1:8 มตฐ.)

การสารภาพยอมรับความผิดบาปบกพร่องส่วนของตนเองนั้นเป็นเครื่องมือที่ทรงพลังในการพลิกฟื้นคืนดี   บ่อยครั้งเมื่อเราลงมือจัดการกับความขัดแย้งมักส่งผลให้เกิดความเจ็บปวดมากกว่าผลจากปัญหาที่แท้จริงในเวลานั้น   แต่เมื่อเราเริ่มต้นด้วยใจถ่อมลงและยอมรับความผิดพลาดในส่วนของเราที่ทำให้เกิดความขัดแย้งครั้งนี้   เป็นการปลดชนวนระเบิดอารมณ์อีกฝ่ายหนึ่งอันเนื่องจากความขัดแย้งที่เกิดขึ้น   เพราะโดยปกติแล้ว  เมื่อเกิดความขัดแย้งต่างฝ่ายต่างต้องหาทางปกป้องตนเอง

อย่าแก้ตัว  หรือโยนความผิดพลาดกล่าวหาผู้อื่น   แต่ให้เรายอมรับส่วนที่เราเป็นผู้ทำให้เกิดความผิดพลาดจนเกิดความขัดแย้งในครั้งนี้   และยอมรับความรับผิดชอบของเราต่อความบาปผิดพลาดที่เราได้ทำลงไป   แล้วจึงขอการยกโทษจากคู่กรณี

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

Prasit.emmaus@gmail.com; 081 289 4499

การพลิกฟื้นคืนดี ขั้นที่สาม: เห็นอกเห็นใจคนอื่น

หลักการพระวจนะการพลิกฟื้นคืนดีขั้นที่ 3 คือ เห็นอกเห็นใจ เพื่อเข้าอกเข้าใจในความรู้สึกของคนอื่น

ขั้นตอนนี้ เราจะต้องใช้ “หู” ของเรา มากกว่า “ปาก” ของเรา!

ก่อนที่เราจะพยายามแก้ไขข้อขัดแย้งใด ๆ   เราต้องฟังถึงความรู้สึกของคนอื่นอย่างใส่ใจ   เปาโลให้การแนะนำว่า  “แต่ละคนไม่ควรมุ่งมองหาประโยชน์ของตนฝ่ายเดียว แต่ควรคิดถึงประโยชน์ของคนอื่นด้วย” (ฟิลิปปี 2:4 สมช.)  คำว่า “มุ่งมองหา” ภาษากรีกในพระคัมภีร์มีความหมายว่า การใส่ใจอย่างใกล้ชิด   มุ่งมองไปที่ความรู้สึกของผู้อื่น   ไม่ใช่มุ่งมองหาข้อเท็จจริง   ซึ่งต้องเริ่มต้นด้วยการเห็นอกเห็นใจ เพื่อจะเข้าอกเข้าใจ  ไม่ใช่มุ่งมองหาข้อยุติ

เราคงไม่เริ่มต้นด้วยการพยายามให้คนอื่นบอกเราถึงความรู้สึกของเขาก่อน   ให้เราฟังและให้เขาได้ระบายอารมณ์ความรู้สึกของเขาโดยเราไม่พยายามอธิบายเพื่อปกป้องตนเอง   พยักหน้าถึงความพยายามเข้าใจของเรา แม้ในบางเรื่องที่เราไม่เห็นด้วยก็ตาม   เราตระหนักรู้ดีอยู่ว่าความรู้สึกมิใช่ข้อเท็จจริง หรือ มีเหตุมีผลเสมอไป   ความจริงแล้ว ความไม่พอใจ ความคับแค้นใจเป็นตัวที่กระตุ้นให้เรา “คิดและทำ” ในทางที่ไม่ฉลาดรอบคอบ  กษัตริย์ดาวิดยอมรับว่า  “เมื่อ​ใจ​ของ​ข้า​พระ​องค์​ขม​ขื่น   เมื่อ​ข้า​พระ​องค์​เสียว​แปลบ​ถึง​หัว​ใจ   ข้า​พระ​องค์​เขลา​และ​ไม่​รู้​เรื่อง  ข้า​พระ​องค์​ประ​พฤติ​ตัว​เหมือน​สัตว์​ต่อ​พระ​องค์” (สดุดี 73:21-22 มตฐ.)

ในอีกด้านหนึ่ง  พระธรรมสุภาษิตได้กล่าวไว้ว่า ความสุขุมรอบคอบจะทำให้คนเราอดทน  และเกียรติยศของเขาคือการให้อภัยความผิดของคนอื่น (สุภาษิต 19:11 อมธ.)   ความอดทนมาจากปัญญา  และปัญญามาจากการได้ยินได้ฟังถึงมุมมองความคิดเห็นคนอื่น

การที่เราฟังคนอื่นอย่างใส่ใจ   เรากำลังบอกกับคนที่เราฟังว่า “ความคิดเห็นของท่านมีคุณค่าสำหรับข้าพเจ้า  ความสัมพันธ์ของเราเป็นเรื่องที่สำคัญมาก  และท่านเป็นผู้ที่สำคัญสำหรับข้าพเจ้า”   ดังมีคำกล่าวที่ว่า  “ผู้คนไม่สนใจว่าท่านมีความรู้อะไร   จนกว่าเมื่อเขารู้ว่าท่านสนใจและใส่ใจเขา

พระคัมภีร์บอกเราว่า  การพลิกฟื้นคืนดีความสัมพันธ์   “เราแต่ละคนควรทำให้เพื่อนบ้านพอใจอันเป็นผลดีแก่เขา เพื่อเสริมสร้างเขาขึ้น” (โรม 15:2 อมธ.)  เป็นการยอมและเสียสละเพื่อดูดซับความโกรธของผู้อื่น  ทั้ง ๆ ที่ไม่มีเหตุผลก็ตาม ที่เปาโลกล่าวเช่นนี้เพราะ พระคริสต์ได้ทำเป็นตัวอย่างแก่เราผู้เรียกตนว่าเป็นสาวกของพระองค์   และที่สำคัญคือพระคริสต์กระทำเช่นนี้เพื่อเราแต่ละคน พระองค์ทรงยอมทนความโกรธที่โหดเหี้ยมเพื่อช่วยเราให้รอด

“เพราะแม้แต่พระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงทำสิ่งที่พระองค์เองพอพระทัย แต่ตามที่มีเขียนไว้ว่า “การหมิ่นประมาทของผู้ที่สบประมาทพระองค์ได้ตกอยู่แก่ข้าพระองค์” (ข้อ 3)

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

Prasit.emmaus@gmail.com;  081 289 4499

การพลิกฟื้นคืนดี ขั้นที่หนึ่ง: พูดคุยปรึกษาพระเจ้าก่อน!

ในชีวิตประจำวันของเรา  ความขัดแย้ง หรือ การที่มีความสัมพันธ์ที่ฉีกขาด เป็นเรื่องที่เราพบบ่อยมากในชีวิต   ถ้าเราไม่ใส่ใจสิ่งที่เกิดขึ้นจะทำให้เราสูญเสียความสัมพันธ์กับคนในครอบครัว  เพื่อนร่วมงาน  หรือคนในชุมชนก็ได้   หรืออาจจะลามปามจนเป็นความขัดแย้งที่เอาผิดเอาถูก  เอาแพ้เอาชนะกันก็ได้  

สำหรับสาวกพระคริสต์ในชีวิตประจำวัน เมื่อสูญเสียความสัมพันธ์ที่ดี เกิดความขัดแย้ง  สิ่งที่เราจะต้องทำคือ การพลิกฟื้นคืนดี

ขั้นที่หนึ่ง  ของการพลิกฟื้นคืนดีความสัมพันธ์เริ่มต้นที่การ พบ พูดคุย และปรึกษากับพระเจ้าก่อนที่เราจะไปพูดคุยเรื่องนี้กับคนอื่น

ปรึกษาปัญหาความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นกับพระเจ้าด้วยการอธิษฐานก่อนที่เราจะเผลอไปบ่น หรือ ซุบซิบนินทาเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง   ถ้าเราปรึกษาพูดคุยกับพระเจ้าก่อน เราจะพบหรือมีประสบการณ์ว่า พระเจ้าจะทรงเปลี่ยนแปลงอารมณ์ นึกคิด และใจของเรา หรือ จิตใจของอีกคนหนึ่งโดยที่ท่านไม่ต้องช่วยพระองค์

ความสัมพันธ์ทั้งสิ้นของท่านจะไปได้อย่างราบเรียบถ้าเราใช้เวลากับการอธิษฐานมากพอ  เฉกเช่นดาวิดกระทำที่ปรากฏในสดุดี ดาวิดระบายเรื่องต่าง ๆ กับพระเจ้าโดยตรง   ให้เราบอกพระเจ้าถึงความผิดหวัง สับสนวุ่นวายในใจของเรา เปิดความรู้สึกทั้งหมดกับพระเจ้า   พระองค์จะไม่แปลกใจ หรือ ไม่พอใจต่อความรู้สึกโกรธของเรา   ขอให้เราบอกพระองค์ตรงไปตรงมาถึงอารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด   ความเจ็บปวด  ความกลัว  ความรู้สึกหวั่นไหวของเราในเวลานั้นกับพระเจ้าอย่างไม่ปิดบังซ่อนเร้นอะไรไว้

รากของความขัดแย้งส่วนใหญ่มาจากการที่แต่ละคนแต่ละฝ่ายไม่ได้อย่างที่ตนเองต้องการ ไม่ได้อย่างที่คาดคิด  ซึ่งถ้าเราสาวลงลึกจะพบว่า หลายความจำเป็นที่เราต้องการจากคนอื่นนั้นแท้จริงพระเจ้าเท่านั้นที่จะให้แก่เราได้    บ่อยครั้ง ที่เราคาดหวังสิ่งต่าง ๆ ในตัวของคนอื่นไม่ว่าจะเป็นคู่ชีวิต  เพื่อนฝูง  คนในครอบครัว  ศิษยาภิบาล  นายจ้าง  ทีมงาน   เมื่อไม่ได้ดั่งใจคาดหวัง เราก็จะเกิดความผิดหวัง เกิดความเจ็บปวด เกิดความขมขื่น ในฐานะสาวกพระคริสต์เราต้องตระหนักรู้ว่า มีหลายอย่างที่เราจะได้จากพระเจ้าเท่านั้น หรือ พระเจ้าเท่านั้นที่จะเป็นผู้ตอบความคาดหวังของเราได้

ยากอบได้ตั้งข้อสังเกตว่า ความขัดแย้งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นแก่เรานั้นเกิดจากการที่เราไม่ได้อธิษฐาน ทูลขอ ปรึกษากับพระเจ้า  “อะไรคือต้นเหตุของการต่อสู้และการทะเลาะวิวาทในหมู่พวกท่าน? สิ่งเหล่านี้มาจากตัณหาซึ่งขับเคี่ยวกันภายในท่านไม่ใช่หรือ?   ท่านอยากได้แต่ไม่ได้ ท่านฆ่าและละโมบของผู้อื่น ท่านไม่ได้สิ่งที่ตนต้องการก็วิวาทและต่อสู้กัน ท่านไม่มีเพราะไม่ได้ทูลขอพระเจ้า (ยากอบ 4:1-2 อมธ.)

แทนที่เราจะมุ่งมองไปยังพระเจ้า   เรากลับไปมุ่งมองที่คนอื่น  จึงทำให้เราจึงผิดหวัง  ไม่มีความสุข และ เกิดความโกรธ ไม่พึงพอใจ เมื่อคนเหล่านั้นไม่สามารถทำอย่างที่เราต้องการหรือพอใจ  

พระเจ้าถามตรง ๆ กับเราวันนี้ว่า  “แล้วทำไมเจ้าไม่มาหาเราก่อนไปหาคนอื่น ๆ ล่ะ?”

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

Prasit.emmaus@gmail.com;  081 289 4499