PrasitEmmaus

"บนเส้นทางไปเอมมาอูส เราได้รับการแบ่งปันความเข้าใจ และในห้องเล็กๆ ที่เอมมาอูสนั้น เราได้เห็นสัจจะความจริง เราได้เห็นพระคริสต์ในชีวิตประจำวันของเรา และนั่นคือพลังที่เราจะดำเนินไปบนเส้นทางแห่งกางเขน"

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ด้วยพระคุณ แสดงบทความทั้งหมด

03 พฤษภาคม 2556

ผู้สร้างสันติ: ผู้ที่หายใจเข้า-ออกด้วยพระคุณ

⁷⁸ โดยพระทัยเมตตาของพระเจ้าของเรา

แสงอรุณจากเบื้องสูงจึงมาเยี่ยมเยียนเรา

⁷⁹ ส่องสว่างแก่คนทั้งหลายที่อยู่ในความมืด และในเงาของความมรณา

เพื่อจะนำเท้าของเราไปในทางสันติสุข” (ลูกา 1:78-79)

ผู้สร้างสันติ คือผู้ที่หายใจเข้าออกด้วยพระคุณ เขาเป็นผู้ที่ซึมซับเอาความดีและพลังชีวิตจากพระเยซูคริสต์ จากนั้นเขานำเอาความรัก ความเมตตา การให้อภัย การหนุนเสริมพลังชีวิตแก่คนรอบข้าง และมีพระปัญญาจากเบื้องบนติดตัวเขาไปยังที่ทำงาน ไปในชุมชนและทุกหนแห่งที่เขาไปในแต่ละวัน

พระเจ้าทรงปีติยินดีที่จะทรงระบายลมปราณแห่งพระคุณของพระองค์เข้าในชีวิตของผู้สร้างสันติ และผ่านทุกลมหายใจของผู้สร้างสันติ และพระองค์ทรงใช้ผู้สร้างสันติที่จะกระทำให้ความโกรธเกลียดเคียดแค้นลดน้อยเจือจางเบาบางลง แต่น้อมนำเสริมสร้างความเข้าใจกันและกันให้เพิ่มพูนมากขึ้น อีกทั้งกระตุ้นส่งเสริมให้เกิดความยุติธรรม และกล้าหาญพอที่จะยอมรับกลับใจ และ เชื่อมประสานการคืนดี

²⁷ เรามอบสันติสุขไว้กับพวกท่าน

สันติสุขของเราที่ให้กับท่านนั้น เราไม่ได้ให้อย่างที่โลกให้

อย่าให้ใจของท่านเป็นทุกข์ อย่ากลัวเลย (ยอห์น 14:27)

ท่านเคยอยู่ใกล้กับคนที่ชีวิตเปี่ยมด้วยศานติสุขในพระเจ้าหรือไม่? ท่านได้สัมผัสกับความแจ่มใส เย็นสงบของเขาไม่ว่าจะอยู่ท่ามกลางสถานการณ์เช่นไรหรือไม่? ท่านได้เห็นศานติของพระคริสต์ในชีวิตของเขาคนนั้นไม่ว่าท่ามกลางการทดลองหรือสถานการณ์ย่ำแย่แค่ไหน เขาคนนั้นมั่นใจในพลังแห่งความดีของพระเจ้าแม้ในยามที่ถูกทดลองหรือสงสัยหรือไม่? เพราะท่านรู้ว่าความเชื่อศรัทธาที่เขามีอยู่มิใช่ความเชื่อแบบตื้นเขิน แต่เป็นความเชื่อที่บ่มเพาะเติบโตผ่านความเจ็บปวด ด้วยความบากบั่นพยายามผ่านมรสุมชีวิตที่จู่โจมถาโถมเข้ามาในชีวิต

²² ส่วนผลของพระวิญญาณนั้น คือความรัก ความยินดี สันติสุข

ความอดทน ความกรุณา ความดี ความซื่อสัตย์ (กาลาเทีย 5:22)

เมื่อพระคุณพระเจ้าเปี่ยมอิ่มในคนนั้น ท่านคิดว่าความสัมพันธ์ของคนๆ นั้นที่มีต่อคนรอบข้างจะเป็นเช่นไร ความสัมพันธ์ของเขาจะสร้างและทิ้งร่องรอยความเจ็บปวด ความขุ่นเคือง ความสิ้นหวังไว้กับชีวิตของคนที่เขาสัมพันธ์ด้วยหรือ? ผู้คนจะรู้จักเขาคนนั้นว่า เป็นคนที่มักจะกล่าวร้ายป้ายสีคนอื่นอย่างรุนแรงเช่นนั้นหรือ? หวังว่าเขาจะไม่เป็นคนเช่นนั้นแน่ ผู้คนที่ชุ่มเปี่ยมด้วยศานติสุขของพระเจ้า จะมีศานติสุขกับคนอื่นรอบข้าง ทำไมถึงว่าเช่นนั้น?

³³เพราะว่าพระเจ้าไม่ใช่พระเจ้าแห่งความวุ่นวาย แต่ทรงเป็นพระเจ้าแห่งสันติ (1โครินธ์ 14:33)

เพราะ “ผู้สร้างศานติคือผู้ที่มีชีวิตที่หายใจเข้าออกด้วยพระคุณของพระเจ้า” มีผู้กล่าวว่า ศานติสุขของพระเจ้าจะไหลล้นเข้ามาในความนึกคิด ความเข้าใจ และหัวใจของคนๆ นั้น แล้วทำให้ชีวิตของเขาคนนั้นเป็นดั่งน้ำพุที่มีน้ำพุ่งออกมาด้วยความเมตตากรุณา ความดี ด้วยการใส่ใจอย่างจริงใจ ที่ผูกพันด้วยความรักเมตตา และผู้ที่เปี่ยมล้นด้วยพระคุณของพระเจ้าจะสาดกระเซ็นไหลล้นพระคุณนั้นไปยังคนอื่นๆ ที่อยู่รอบเขา เขาไม่สามารถที่จะหยุดรับพระคุณและให้พระคุณนั้นไหลล้นจากชีวิตของเขา ดั่งที่เขาไม่สามารถหยุดหายใจ เพราะพระคุณของพระเจ้าเป็นเฉกเช่นอากาศที่เขาต้องหายใจเข้าออกไปตลอดชีวิต และคำอธิษฐานของเขาจะเป็นเหมือนทำนองนี้ว่า

¹⁵ และจงให้สันติสุขของพระคริสต์นำพาจิตใจของท่านทั้งหลาย

พระเจ้าทรงเรียกท่านให้มาเป็นกายเดียวกันก็เพื่อสันติสุขนี้ และจงมีใจขอบพระคุณ (โคโลสี 3:15)

หายใจเข้า: พระเจ้าองค์บริสุทธิ์ทรงส่งพระบุตรของพระองค์มาสิ้นพระชนม์เพื่อข้าพระองค์ ข้าพระองค์หลุดรอดจากหุบเหวแห่งความบาปร้าย ข้าพระองค์จะได้รับการปลดปล่อยจากเขี้ยวเล็บของมารร้าย ได้รับการทรงอภัยบาปโทษ และกลับมาเป็นบุตรของพระองค์ ช่างเป็นความรักเมตตาที่น่าอัศจรรย์ใจ ขอบพระคุณพระเจ้า ขอบพระคุณที่พระองค์ทรงชำระและยกโทษบาปของข้าพระองค์ทั้งสิ้น และทรงกระทำให้ชีวิตของข้าพระองค์มีศานติกับพระองค์ ข้าพระองค์จึงสามารถที่จะยกย่องสรรเสริญ มีพระองค์เป็นเอกในชีวิตได้

¹¹ สุดท้ายนี้ พี่น้องทั้งหลาย ...จงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน จงอยู่ร่วมกันอย่างสันติ

และพระเจ้าแห่งความรักและสันติสุขจะสถิตกับท่านทั้งหลาย (2โครินธ์ 13:11)

หายใจออก: และบัดนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าที่รัก เมื่อข้าพระองค์จะดำเนินชีวิตไปในวันนี้ ขอให้สัจจะแห่งองค์พระเยซูคริสต์เป็นจังหวะการเต้นแห่งหัวใจของข้าพระองค์ และโปรดให้ทุกคำที่ข้าพระองค์พูด ทุกความนึกคิดและมุมมอง ทุกพฤติกรรมที่แสดงออก และทุกการกระทำ ทุกความปรารถนาในจิตใจของข้าพระองค์ ให้ถูกใช้ตามพระประสงค์ของพระองค์ เพื่อเป็นที่ถวายพระเกียรติ และ เป็นการขยายแผ่นดินของพระองค์

โปรดช่วยให้ข้าพระองค์กระทำต่อผู้อื่นมิใช่ตามใจปรารถนาของตนเอง แต่ตามแบบอย่างที่พระองค์ทรงกระทำต่อข้าพระองค์ โปรดช่วยให้ข้าพระองค์สำแดงพระฉายาของพระองค์ เป็นตัวแทนของพระองค์ในสังคมชุมชน เป็นทูตของพระองค์ในแผ่นดินโลกนี้ ขอบพระคุณพระองค์

ในวันนี้โปรดให้ทุกลมหายใจ ทุกคำพูด และทุกการกระทำของเราชุ่มเปี่ยมด้วยพระคุณของพระเจ้า

⁹ “คนที่สร้างสันติก็เป็นสุข

เพราะว่าพระเจ้าจะทรงเรียกเขาทั้งหลายว่าเป็นลูก (มัทธิว 5:9)

¹⁸ ...พวกที่สร้างสันติ ซึ่งหว่านด้วยสันติ ก็จะได้รับผลคือความชอบธรรม (ยากอบ 3:18)

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

18 กุมภาพันธ์ 2556

Lent 3: มีกินมีอยู่ด้วยพระคุณ

ระบบเศรษฐศาสตร์ในแผ่นดินของพระเจ้า

อ่าน มัทธิว 20:1-16

แผ่นดินสวรรค์เป็นเช่นเจ้าของสวนองุ่นที่ออกไปแต่เช้าเพื่อจ้างคนมาทำงานในสวนของตน เมื่อเขาตกลงว่าจะจ่ายค่าจ้างวันละหนึ่งเดนาริอันแล้วพวกเขาก็ไปทำงานในสวนองุ่น...

ลูกจ้างที่มาเริ่มทำงานเมื่อบ่ายห้าโมงเย็นรับเงินไปคนละหนึ่งเดนาริอัน ฝ่ายคนที่มาก่อนนึกว่าตนจะได้มากกว่านั้น แต่ก็ได้คนละหนึ่งเดนาริอันเหมือนกัน เมื่อพวกเขารับเงินแล้วจึงบ่นต่อว่าเจ้าของสวน คนมาทีหลังทำงานแค่ชั่วโมงเดียวกลับได้เท่าๆ กับเราที่ตรากตรำกรำแดดมาทั้งวัน

แต่เจ้าของสวนตอบคนหนึ่งในพวกนั้นว่า “เพื่อนเอ๋ยเราไม่ได้โกงนะ ก็ตกลงกันไว้ว่าหนึ่งเดนาริอันไม่ใช่หรือ... เราพอใจจะให้คนมาทีหลังเท่าๆ กันกับท่าน เงินของเรา เราไม่มีสิทธิ์ใช้ตามใจชอบหรือ หรือว่าท่านอิจฉาเพราะเห็นเราใจกว้าง” (ข้อ 1-2, 9-15 อมตธรรม)

คนในสมัยพระเยซูคงมีความรู้สึกว่า พระเยซูเป็นคนที่พวกเขาเข้าใจยาก เดาใจไม่ถูก หลายๆ เรื่องพระองค์มีความคิดและพฤติกรรมที่ทวนกระแสสังคม และประเพณีนิยมที่คนส่วนใหญ่ยึดถือทำตาม ยิ่งพวกผู้นำศาสนายิว นักการเมือง คนมั่งมี คงกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า “เราไม่เข้าใจคนบ้านนอกคนนี้”

ในสายตาของประชาชน พระเยซูคริสต์เป็นที่เคารพนับถือในด้านศาสนา แต่ไม่มีตำแหน่งในวงการศาสนา เป็นคนที่เติบโตในบ้านนอก พระองค์สอนให้สาวกที่ติดตามเป็นคนเคร่งครัดในธรรมบัญญัติของพระเจ้า แต่พระองค์กลับคบค้าสมาคมกินข้าวกินปลาร่วมกับพวกคนเก็บภาษี คนนอกรีต รวมทั้งหญิงโสเภณี

คำสอนของพระเยซูฟังดูแปลกแตกต่างจากพวกธรรมาจารย์ ฟาริสี และผู้นำศาสนายิวคนอื่นๆ พระองค์บอกว่าคนมั่งมีจะเข้าแผ่นดินของพระเจ้าก็ยากยิ่งกว่าอูฐจะลอดรูเข็มเสียอีก แล้วอย่างงี้ใครจะเข้าแผ่นดินสวรรค์ได้ เมื่อหญิงหม้ายนำเงินเพียงไม่กี่สตางค์มาถวายที่พระวิหารแต่พระองค์บอกว่าหญิงหม้ายนำเงินมาถวายพระเจ้ามากกว่าเศรษฐีที่นำเงินมาถวายจำนวนมาก

พระเยซูอยู่เคียงข้างคนยากคนจน คนด้อยโอกาส คนที่ถูกสังคมตราหน้าหน้าว่าบาปหนา คนเจ็บป่วยที่สังคมรังเกียจกีดกัน คนที่ผีสิงผีเข้า แต่ทำไมพระองค์ปล่อยให้หญิงคนหนึ่งชโลมบนพระเศียรของพระองค์ด้วยน้ำมันหอมนารดาที่ราคาแพงลิบลิ่วเป็นหมื่นเป็นแสนบาทในปัจจุบัน ทำให้เสียของ แทนที่จะขายน้ำมันหอมนั้นแล้วเอาเงินไปช่วยคนยากคนจน คนเจ็บป่วยอดอยาก

อุปมาที่เราอ่านในวันนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเรื่องค่าจ้างแรงงาน เป็นเรื่องเกี่ยวกับการทำมาหากิน การอยู่รอด เป็นเรื่องเศรษฐกิจ มุมมองและระบบคุณค่าของพระองค์ก็สร้างความรู้สึกงงงวยขัดแย้งขึ้นในสังคมตอนนั้นด้วยเช่นกัน

บนหลักคิดของคนทั่วไปทั้งมั่งมีและยากจนต่างมองว่า คนทำงานมาก คนทำงานหนัก ควรได้รับค่าจ้าง มากกว่าคนทำงานน้อย คนทำงานเพียงชั่วครู่ชั่วยาม ดังนั้น หลักค่าจ้างแรงงานในที่นี้คือความสัมพันธ์ระหว่างงานที่ทำกับเงินค่าจ้างที่ได้รับ เป็นมุมมองเศรษฐศาสตร์แบบ พ.ศ. 2504 ยุคผู้ใหญ่ลี หรือจอมพล สฤษดิ์ ธนรัตน์ ที่มีสโลแกนว่า “งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข”? ที่มองว่า ทำงานเพื่อทำเงิน ทำเงินเพื่อสร้างความสุข?

แต่พระเยซูคริสต์กล่าวถึงระบบคุณค่าในแผ่นดินของพระเจ้าถึงงานและเงินที่แตกต่างสวนทางกับหลักคิดของคนในสังคมยุคนั้น และก็รวมถึงยุคนี้ด้วย น่าสังเกตว่า

เจ้าของสวนองุ่นตกลงกับคนที่มาทำงานแต่เช้าตรู่ว่าค่าแรงทั้งวันในการทำงานคือ หนึ่งเดนาริอัน หนึ่งเดนาริอันเป็นค่าจ้างแรงงานที่พอนำไปเลี้ยงชีวิตครอบครัวได้หนึ่งวัน หลักคิดการทำงานในแผ่นดินของพระเจ้าคือ ทำงานเพื่อคุณค่าความหมายของชีวิต ทำงานเพื่อการมีกินมีอยู่ของครอบครัว การทำงานเป็นความรับผิดชอบ
เรื่องของแรงงานจะต้องอยู่บนรากฐานของความยุติธรรม ในที่นี้ความยุติธรรมมีสองนัยยะด้วยกันคือ เจ้าของสวนองุ่นทำตามที่สัญญาตกลงกันเกี่ยวกับเรื่องค่าจ้าง นัยยะที่สองคือ ในการตกลงเรื่องค่าจ้างแรงงานจะไม่เอารัดเอาเปรียบผู้ใช้แรงงาน กล่าวคือ ค่าจ้างแรงงานต้องพอที่ผู้ใช้แรงงานจะมีพอนำไปเลี้ยงดูครอบครัวและชีวิตของตนเอง สำหรับแผ่นดินของพระเจ้า การทำงานเป็นเรื่องของชีวิตของตนและครอบครัว เป็นเรื่องคุณค่าของชีวิตและความรับผิดชอบต่อกันและกัน มิใช่เพียง “ทำงานเพื่อทำเงิน”
ความยุติธรรมเรื่องค่าจ้างแรงงานในแผ่นดินของพระเจ้าต้องเป็นความยุติธรรมที่ควบคู่ไปกับความเมตตากรุณา ระบบคุณค่าในแผ่นดินของพระเจ้าไม่สามารถแยกความยุติธรรมออกจากความเมตตากรุณา ในอุปมานี้จึงแสดงออกชัดเจนว่า แม้แรงงานแต่ละกลุ่มมาทำงานในเวลาที่แตกต่างกัน แต่ทุกคนได้รับค่าจ้างแรงงานพอนำไปเลี้ยงดูเพื่อความอยู่รอดในครอบครัวในวันนั้น ดังนั้น ค่าจ้างแรงงานในที่นี้จึงเป็นระบบความยุติธรรมที่เปี่ยมล้นด้วยความรักเมตตากรุณาจากเจ้าของสวนองุ่น ที่พระองค์ต้องการให้ค่าแรงงานเพื่อการดำรงชีวิตและอยู่รอดของผู้ทำงาน แต่มิใช่ให้เพราะทำงานมากหรือน้อย ตำแหน่งสูงหรือไม่มีตำแหน่ง

สำหรับแผ่นดินของพระเจ้าแล้ว การงานความรับผิดชอบอาจจะแตกต่างกันไป แต่ผลตอบแทนจากแรงงานต่างได้รับความเมตตาจากเจ้าของสวนหรือพระเจ้า ซึ่งสวนกระแสคิดกับสังคมทั่วไปที่ ความแตกต่างของงานที่ทำ เป็นตัวกำหนดค่าตอบแทน รายได้ แรงงานที่ได้รับ และที่สำคัญคือกระแสสังคมมีมุมมองว่า “ทำงานเพื่อทำเงิน” จนตกหลุมพรางว่า “คุณค่าชีวิตอยู่ที่เงินค่าแรงที่ได้รับ” งานใด ตำแหน่งใดที่ได้เงินค่าจ้างหรือค่าตอบแทนน้อย ทำให้ผู้ทำงานคนนั้นรู้สึกว่างานที่ทำ และ ตนเองด้อยคุณค่ากว่าคนที่ทำงานแล้วได้รับค่าตอบแทนแรงงานมากกว่าตน

ขอตั้งข้อสังเกตว่า ตามระบบคุณค่าในแผ่นดินของพระเจ้า ตำแหน่ง ความชำนาญ หน้าที่การงาน และความรับผิดชอบ มิใช่ตัวกำหนดความแตกต่างค่าจ้างแรงงาน และในเวลาเดียวกันอัตราหรือจำนวนของค่าจ้างแรงงานมิใช่ตัวบ่งชี้ถึงความสามารถ และความสำคัญของงานที่ทำ หรือความแตกต่างในคุณค่าของคนทำงาน

แต่การทำงาน และ การได้ค่าตอบแทนจากการทำงานในแผ่นดินของพระเจ้าเป็นพระคุณของพระเจ้า เพราะการทำงานเกิดจากการทรงเรียกของพระเจ้า การทำงานคือการที่เราเข้ามาร่วมพระราชกิจของพระองค์ “ในสวนองุ่น” ของพระองค์ สำหรับค่าแรงงานที่ได้รับนั้นแท้จริงเป็นพระคุณของพระเจ้าที่ทรงประทานแก่เราให้สามารถมีอยู่มีกินมีชีวิตรอดได้ และทุกชีวิตในแผ่นดินของพระเจ้าในสวนองุ่นของพระองค์ต่างมีคุณค่าความหมายทั้งสิ้น

ประเด็นสำหรับการใคร่ครวญ

1. ทุกวันนี้ท่านมีมุมมองต่องานที่ท่านทำและรับผิดชอบอย่างไรบ้าง?

2. ถ้าในคำอุปมาของพระเยซูที่เราศึกษาใคร่ครวญในวันนี้ พระเจ้าทรงเป็นเจ้าของสวนองุ่น เรื่องราวอุปมาเรื่องนี้สอนถึงระบบเศรษฐกิจแห่งพระคุณอย่างไรบ้าง?

3. ท่านคือใครในอุปมาเรื่องนี้? ท่านเป็นคนงานที่มาทำงานในสวนองุ่นตั้งแต่เช้า และรู้สึกไม่พอใจกับค่าแรงที่ได้รับ หรือ ท่านเป็นแรงงานที่มาทำงานในช่วงบ่าย ทำงานเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่ได้แรงงานเต็มวัน? ทำไมท่านถึงคิดว่าท่านเป็นคนทำงานในกลุ่มดังกล่าว? และมีความรู้สึกเช่นใดบ้าง?

4. ท่านได้เรียนรู้บทเรียนอะไรบ้างจากวิธีคิดของเจ้าของสวนองุ่น?

ใคร่ครวญภาวนา

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า น้ำพระทัยอันกว้างขวางของพระองค์เหนือที่ข้าพระองค์จะเข้าใจได้ ความคิดเรื่องความยุติธรรมของพระองค์ก็แตกต่างจากวิธีคิดของข้าพระองค์ โปรดช่วยข้าพระองค์ที่จะใส่ใจอย่างละเอียดถ้วนถี่ในวิถีการทรงกระทำพระราชกิจของพระองค์ ขอบพระคุณพระองค์สำหรับพระเมตตากรุณาอันกว้างใหญ่ไพศาลของพระองค์

ในวันนี้เมื่อข้าพระองค์ทำงานใดๆ โปรดกระตุ้นเตือนให้ข้าพระองค์สำนึกว่า พระองค์ทรงเรียกให้ข้าพระองค์มาร่วมกระทำในพระราชกิจของพระองค์ในงานนั้นๆ และโปรดช่วยให้ข้าพระองค์กระทำงานนั้นด้วยจิตใจที่ขอบพระคุณพระองค์ ด้วยความมุ่งมั่นสนองตอบพระประสงค์ของพระองค์ และขอบพระคุณพระองค์สำหรับพระคุณของพระองค์ที่ประทานผ่านมาทางน้ำพักน้ำแรงของการทำงาน อาเมน

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499