แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บากบั่น แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บากบั่น แสดงบทความทั้งหมด

22 กรกฎาคม 2553

เผชิญวันนี้ร่วมกับองค์พระผู้เป็นเจ้า

องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย
โปรดทำให้ข้าพระองค์เป็นอย่างที่พระองค์ต้องการให้ข้าพระองค์เป็น

มิใช่สภาพแวดล้อมที่จะต้องมีการเปลี่ยนแปลง
แต่ท่านจะต้องเปลี่ยนแปลงตัวท่านก่อน
จากนั้นเงื่อนไขแวดล้อมจะถูกเปลี่ยนแปลงไปโดยธรรมชาติ

อย่าออมแรง
อย่ากักความพยายามของท่าน
ที่จะเป็นอย่างที่องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการให้ท่านเป็น
จงติดตามทุกการทรงนำ
องค์พระผู้เป็นเจ้าคือผู้นำชีวิตของท่านแต่เพียงผู้เดียว

ท่านจงมุ่งมั่นบากบั่นในทุกสิ่งที่คิดว่ายากลำบาก
จงเผชิญแต่ละวันโดยไม่หันกลับหลัง
จงเผชิญปัญหาในแต่ละวันร่วมกับองค์พระผู้เป็นเจ้า
แสวงหาการทรงช่วยและทรงนำของพระองค์
ว่าอะไรบ้างที่ท่านสามารถทำได้

อย่าหันกลับหลัง
อย่ายอมแพ้ และ
ละทิ้งความทุกข์ยาก และ
อุปสรรคของวันนี้
จนกว่าท่านจะได้รับการทรงนำจากองค์พระผู้เป็นเจ้า

พระธรรมภาวนา

I Samuel 15:11:
“เราเสียใจแล้วที่เราได้ตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์ เพราะเขาได้หันกลับเสียจากการตามเรา และไม่ได้กระทำตามบัญญัติของเรา”

สุภาษิต 25:26:
คนชอบธรรมที่ยอมแพ้แก่คนชั่วร้าย
ก็เหมือนน้ำพุมีโคลนหรือเหมือนน้ำบ่อที่สกปรก

อิสยาห์ 57:17:
เราโกรธเพราะความบาปผิดแห่งความโลภของเขา
เราตีเขา เราซ่อนตัวและโกรธ
แต่เขายังหันกลับเดินตามชอบใจของเขาอยู่

มัทธิว 13:15:
เพราะว่าชนชาตินี้กลายเป็นคนมี
ใจเฉื่อยชา
หูก็ตึง และ
ตาเขา เขาก็ปิด
มิฉะนั้นเขาจะเห็นด้วยตา และ
จะได้ยินด้วยหู และ
จะได้เข้าใจด้วยจิตใจ
แล้วจะหันกลับมา และ
เราจะได้รักษาเขาให้หาย

ลูกา 22:32:
...แต่เราได้อธิษฐานเผื่อตัวท่าน เพื่อความเชื่อของท่านจะไม่ได้ขาด และเมื่อท่านได้หันกลับแล้ว จงชูกำลังพี่น้องทั้งหลายของท่าน”

สดุดี 22:24:
เพราะพระองค์มิได้ทรงดูถูกหรือสะอิดสะเอียน
ต่อความทุกข์ยากของผู้ที่ทุกข์ใจ
และพระองค์มิได้ทรงซ่อนพระพักตร์จากเขา
เมื่อเขาร้องทูล พระองค์ทรงฟัง

สดุดี 31:7:
ข้าพระองค์จะเปรมปรีดิ์และยินดีในความรักมั่นคงของพระองค์
เพราะพระองค์ทรงทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพระองค์
พระองค์ทรงทราบเรื่องความทุกข์ยากของข้าพระองค์


สดุดี 82:3:
จงให้ความยุติธรรมแก่คนอ่อนเปลี้ยและกำพร้าบิดา
จงดำรงสิทธิของผู้ที่ทุกข์ยาก และคนสิ้นเนื้อประดาตัว

สดุดี 119:71:
ดีแล้วที่ข้าพระองค์ทุกข์ยาก
เพื่อข้าพระองค์จะเรียนรู้ถึงกฎเกณฑ์ของพระองค์

โรม 5:3:
ยิ่งกว่านั้น เรา(หรือ ให้เรา) ชื่นชมยินดีในความทุกข์ยากของเราด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ยากนั้น ทำให้เกิดความอดทน

2โครินธ์ 1:4:
พระองค์ผู้ทรงชูใจเราในการทุกข์ยากทั้งสิ้นของเรา เพื่อเราจะสามารถชูใจคนเหล่านั้นที่มีความทุกข์ยากอย่างใดอย่างหนึ่งได้ด้วยความชูใจ ซึ่งตัวเราเองได้รับจากพระเจ้า

2โครินธ์ 6:4:
แต่เราผู้เป็นคนรับใช้ของพระเจ้า ได้กระทำตัวให้เป็นที่ชอบในการทั้งปวง โดยความเพียรอดทนเป็นอันมาก ในความทุกข์ยาก ในความขัดสน ในเหตุวิบัติ

ฟิลิปปี 1:29:
เพราะพระเจ้าได้ทรงโปรดแก่ท่านเพราะเห็นแก่พระคริสต์ มิใช่ให้ท่านเชื่อถือในพระองค์เท่านั้น แต่ให้ท่านทนความทุกข์ยากเพราะเห็นแก่พระองค์ด้วย

2ทิโมธี 4:5:
แต่ท่านจงหนักแน่นมั่นคง จงอดทนต่อความทุกข์ยากลำบาก จงทำหน้าที่ของผู้ประกาศข่าวประเสริฐ และจงกระทำพันธบริการของท่านให้สำเร็จ

1เปโตร 4:13:
แต่ว่าท่านทั้งหลายจงชื่นชมยินดีในการที่ท่านได้มีส่วนร่วมในความทุกข์ยากของพระคริสต์ เพื่อว่าเมื่อพระสิริของพระเจ้าปรากฏขึ้น ท่านทั้งหลายก็จะได้ชื่นชมยินดีเป็นอันมากด้วย

15 กรกฎาคม 2553

วิ่งให้ถึงหลักชัย

จงอยู่เหนือความกลัวและความฟุ้งซ่าน
แล้วเข้าสู่ความชื่นบานในองค์พระผู้เป็นเจ้า
เพราะนั่นก็เพียงพอที่จะรักษาเยียวยาความเจ็บปวดและบาดแผลในชีวิตของท่าน
จงละวางความรู้สึกล้มเหลวในชีวิต,
ข้อบกพร่องที่ได้ทำลงไป, และ
ความเจ็บปวดที่กระแทกแทรกเข้ามาในชีวิตของท่าน

ท่านจงไว้วางใจองค์พระผู้เป็นเจ้า
รักพระองค์ และ
ร้องเรียกหาพระองค์

ชีวิตการเป็นสาวกของท่าน
เป็นเหมือนการวิ่งแข่งขัน
“ดังนั้นจงวิ่งเพื่อท่านจะบรรลุถึงเส้นชัย”
มิใช่บรรลุตามใจปรารถนาของท่านเท่านั้น
แต่เข้าถึงองค์พระเป็นเจ้า
ผู้ทรงเป็นความชื่นบานแห่งวิญญาณจิตของท่าน และ
บรรลุถึงพระประสงค์แห่งเบื้องบน

ท่านคิดอย่างไรกับนักวิ่ง
ที่ยอมทิ้งตนเองลงนอนบนลู่วิ่งด้วยความสิ้นหวังหน้ารั้วสำหรับกระโดดข้ามอันแรก
เหนือสิ่งใดๆ ทั้งสิ้น
องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นผู้นำและเป็นเป้าหมายแห่งชีวิตของท่าน

พระธรรมภาวนา

ฟิลิปปี 3:14:
ข้าพเจ้ากำลังบากบั่นมุ่งไปสู่หลักชัย เพื่อจะได้รับรางวัล ซึ่งในพระเยซูคริสต์พระเจ้าได้ทรงเรียกจากเบื้องบน ให้เราไปรับ

ฮีบรู 12:1:
...ขอให้เราละทิ้งทุกอย่างที่ถ่วงอยู่ และบาปที่เกาะแน่น ขอให้เราวิ่งแข่งด้วยความเพียรพยายาม ตามที่ได้กำหนดไว้สำหรับเรา

1โครินธ์ 9:24:
24ท่านทั้งหลายรู้แล้วไม่ใช่หรือว่าพวกที่วิ่งแข่งนั้นก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รางวัลนั้นมีเพียงคนเดียว? จงวิ่งเหมือนผู้ที่จะชิงรางวัลให้ได้ 25ส่วนนักกีฬาทุกคนก็ควบคุมตัวเองในทุกด้าน พวกเขาทำเพื่อจะได้มงกุฎใบไม้ที่ร่วงโรยได้ แต่มงกุฎของเราจะไม่ร่วงโรยเลย 26ดังนั้นข้าพเจ้าไม่ได้วิ่งแข่งโดยไม่มีเป้าหมาย ข้าพเจ้าไม่ได้ต่อสู้เหมือนอย่างนักมวยที่ชกลม

2ทิโมธี 4:7:
ข้าพเจ้าได้ต่อสู้อย่างเต็มกำลัง ข้าพเจ้าได้วิ่งแข่งจนครบถ้วน ข้าพเจ้าได้รักษาความเชื่อไว้แล้ว

กาลาเทีย 5:7:
ท่านกำลังก้าวหน้า(ภาษากรีกแปลตรงตัวว่า กำลังวิ่งแข่ง) ไปด้วยดีอยู่แล้ว ใครเล่ายับยั้งท่านไม่ให้เชื่อฟังความจริง?

ฟิลิปปี 2:16:
จงยึดมั่นในพระวจนะแห่งชีวิต เพื่อข้าพเจ้าจะมีความภูมิใจในวันของพระคริสต์ว่า ข้าพเจ้าไม่ได้วิ่งแข่งโดยเปล่าประโยชน์ หรือตรากตรำโดยเปล่าประโยชน์