แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พื้นที่ชีวิต แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พื้นที่ชีวิต แสดงบทความทั้งหมด

19 กันยายน 2559

ระวัง... “หนาม” คลุมพื้นที่ชีวิตท่าน!

อะไรที่เป็นสาเหตุให้ชีวิตคริสตชนของเราหยุดชะงักในการเจริญเติบโต?
ทำไม ชีวิตของเราทุกวันนี้ถึงอ่อนเปลี้ยเพลียแรงทั้งกาย และ ใจ?
อะไรที่ เข้ามายึดคลุมพื้นที่ชีวิต   ดูดแย่งพลังชีวิต “น้ำเลี้ยงชีวิต” ของเราไปหมด?

ส่วน​พืช​ที่​หว่าน​ลง​กลาง​หนาม​ นั้น​ได้​แก่​คน​ที่​ได้​ยิน​พระ​วจนะ
แล้ว​ความ​กังวล ของ​โลก
และ​ความ​ลุ่ม​หลง​ ใน​ทรัพย์​สมบัติ
และ​ความ​โลภ​ ใน​สิ่ง​ต่าง ๆ ประ​ดัง​เข้า​มา
และ​รัด​พระ​วจนะ​นั้น จึง​ไม่​เกิด​ผล (มาระโก 4:18-19 มตฐ.)

ในมาระโกบทที่ 4 เป็นการกล่าวถึงชุดคำอุปมาต่าง ๆ ที่เปรียบเทียบให้เห็นถึงลักษณะของแผ่นดินพระเจ้า   อุปมาแรกมักเรียกกันว่าอุปมาเรื่องผู้หว่านพืช   ทั้ง ๆ ที่น่าจะตั้งชื่อคำอุปมานี้ว่า “ท่านเป็นดินประเภทไหน?”  

ใช่...อุปมาเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกษตรกรออกไปหว่านเมล็ดพืช   แต่เรื่องราวในคำอุปมามิได้มุ่งเน้นที่วิธีการหว่านพืช   เพราะตามเนื้อหาเรื่องราวกล่าวถึงคนหว่านพืชที่ดูเหมือนว่า หว่านไปตามยถากรรม   แล้วแต่ว่าเมล็ดที่หว่านนั้นจะตกลงไปที่ดินในลักษณะไหน เช่น  ตกลงไปในดินที่แข็ง  ดินที่ปนหิน  หรือพื้นดินที่ถูกครอบคลุมด้วยพงหนาม   เมล็ดที่ตกลงในดินชนิดเหล่านี้จะไม่งอกงามเจริญเติบโต  

แต่เมล็ดที่ตกลงในดินดีที่อุดมสมบูรณ์   เมล็ดเหล่านั้นงอก  เจริญ เติบโต  และเกิดผล  ทำให้เก็บเกี่ยวได้ผลผลิตมากมาย   แล้วพระเยซูคริสต์ได้อธิบายคำอุปมานี้ให้สาวกฟัง  ถึงความหมายของดินแต่ละชนิดในคำอุปมา  ซึ่งเปรียบเหมือนกับคนประเภทต่าง ๆ ที่ตอบสนองต่อข่าวดีแห่งแผ่นดินของพระเจ้าในลักษณะที่แตกต่างกันออกไป

ข้อเขียนนี้  มุ่งเน้นที่จะพิจารณาถึงเมล็ดที่ตกลงในดินที่ถูกปกคลุมด้วยพงหนาม   หนามในความหมายของพระเยซูคือ  คนที่กังวลเกี่ยวกับชีวิตในสถานการณ์โลก  ลุ่มหลงในทรัพย์สมบัติ  โลภในสิ่งต่าง ๆ ที่ประดังเข้าไปหาตัวเขา   สิ่งเหล่านี้ที่ขัดขวาง ปกคลุม ปิดบัง ปิดกั้นไม่ให้เมล็ด(แห่งแผ่นดินของพระเจ้า)งอกงามเติบโต (4:19)

จากภาพอุปมาในประการนี้ได้สะท้อนชัดถึงเรื่องการอภิบาลชีวิตผู้เชื่อ/สาวกของพระคริสต์  

ในปัจจุบันนี้เราพบว่า  สมาชิกคริสตจักรหลายคนมีชีวิตที่ “หยุดการเจริญเติบโต”   เพราะชีวิตของคนกลุ่มนี้หมกมุ่นกังวลอยู่กับการแสวงหาและสร้างความมั่งคั่งมั่นคงในชีวิต   บ้างต้องใช้หนี้ที่จ่ายไปล่วงหน้า อย่างเอาเป็นเอาตาย   เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจในชีวิตกับการทำงาน   มากกว่าสิ่งที่จำเป็นในชีวิต    มุ่งสร้างความสะดวกสบาย  ความทันสมัย   และในเวลาเดียวกันก็ไม่พอใจในชีวิตที่ตนเป็นอยู่  หรือ หัวเสียในเรื่องต่าง ๆ ที่ไม่ได้ดั่งใจปรารถนา   บ้างก็ไม่พอใจในรูปร่างทรวดทรงตนเอง  บ้างก็กังวลเกี่ยวกับอนาคตของลูก   สิ่งที่เขาให้กับพระเจ้าคือเศษเดนพลังชีวิตและความสนใจที่หลงเหลือจากที่เขาใช้กับสิ่งอื่น

หนามเหล่านี้เข้ามาปกคลุม รังควาน และยึดพื้นที่บนดินไปหมด   แสดงถึงความวิตกกังวลในเรื่องต่าง ๆ ในชีวิต  ความลุ่มหลงในทรัพย์สมบัติ  ความโลภในสิ่งต่าง ๆ ที่เข้ามาแย่งพื้นที่ความสนใจของเรา   และแสดงออกถึงสภาพชีวิตการเป็นสาวกของพระคริสต์ในชีวิตของเรา   เป็นการง่ายที่เราจะยอมให้จิตสำนึกและความสนใจ    ความกระตือรือร้นของเราให้หันเหออกไปจากแผ่นดินของพระเจ้า   ที่สำคัญกว่านั้น  ความอยากได้ใคร่มี และ ความโลภ  ความกังวลของเรากลับดูดซับเอาพลังวังชาแห่งชีวิตของเราไปหมด  เฉกเช่นหนามเล็กหนามใหญ่ที่ปกคลุมพื้นที่แผ่นดินนั้นดูดซับเอาอาหารความอุดมสมบูรณ์จากพื้นดินไปหมดสิ้น   จึงทำให้เมล็ดที่งอกไม่สามารถเจริญเติบโตเพราะขาดอาหารที่จะบำรุงเลี้ยง   ชีวิตของเราก็ถูกดูดซับทั้งกำลัง และ เวลาของเราที่ควรจะมีสำหรับของพระเจ้าไปหมดสิ้น   ชีวิตประจำวันของสาวกพระคริสต์จึงอ่อนเพลี้ยเพลียแรง   พลังความเชื่อศรัทธาของเราที่มีต่อพระเจ้าก็เสื่อมโทรมไป 

ในภาวะที่พลังชีวิตในฐานะสาวกของพระคริสต์ถูก “เขมือบ” โดยความวิตกกังวล   ความลุ่มหลงในทรัพย์สมบัติ   และความโลภในสิ่งต่าง ๆ   เราจะต้องตัดสินใจที่จะ “ขุดรากถอนโคน” เอาหนามเหล่านั้นออกจากพื้นที่แห่งชีวิตของเรา  ขุดหนามทิ้ง(มิใช่ตัดเท่านั้น) แล้วพรวนดิน  และหว่านเมล็ดแห่งพระวจนะลงบนพื้นดินนั้นอีกครั้งหนึ่ง  

หลายครั้งเรามีกำลังไม่มากพอที่จัดการด้วยตนเองในเรื่องนี้ได้   เราต้องการกำลังช่วยเหลือจากเพื่อนสมาชิกในคริสตจักร  ศิษยาภิบาล  และผู้ชี้นำทางชีวิตจิตวิญญาณเข้ามาช่วยเหลือเสริมหนุนชีวิตของเรา  

และที่มีคริสตจักรก็เพื่อการนี้ด้วยมิใช่หรือ? (คำถามคือ คริสตจักรปัจจุบันได้ทำหน้าที่นี้หรือไม่?)
คริสตจักรของเรา กระทำพันธกิจการเสริมสร้าง และ หนุนเสริมนี้หรือไม่?   มากน้อยแค่ไหน?
แล้วตัวเราเอง ในฐานะหนึ่งในพระกายพระคริสต์คือคริสตจักรได้ทำอะไรบ้าง?

วันนี้  มีอะไรที่เป็น “พงหนาม” ที่ปกคลุมพื้นที่ในชีวิตในชีวิตประจำวันของท่าน?

ท่านจะทำอย่างไรกับ “พงหนาม” ดังกล่าว?   ท่านคิดว่าพระเจ้าจะมีส่วนอะไร/อย่างไรกับ “พงหนาม” ในชีวิตของท่าน?   แล้วเพื่อนสมาชิกในคริสตจักรคนใดที่จะเข้ามามีส่วนหนุนเสริมท่านในเรื่อนี้?  และควรหนุนเสริมเช่นไร?   และท่านจะมีส่วนหนุนเสริมเพื่อนสมาชิกคริสตจักรคนใดบ้างในการขจัด “พงหนาม” ออกจากชีวิต?   แล้วท่านจะหนุนเสริมเขาอย่างไร?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่
E-mail: prasit.barnabus@gmail.com
081-2894499

18 ธันวาคม 2556

พื้นที่ชีวิตที่ต้องการเยียวยารักษา

อ่าน อิสยาห์ 35:1-10

แล้ว​ตา​ของ​คน​ตา​บอด​จะ​ได้​เห็นและ​หู​ของ​คน​หู​หนวก​จะ​ได้​ยิน
คน​ง่อย​จะ​กระ​โดด​อย่าง​กวางและ​ลิ้น​ของ​คน​ใบ้​จะ​โห่​ร้อง​ยินดี
เพราะ​น้ำ​จะ​พลุ่ง​ขึ้น​มา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร       และ​ลำ​ธาร​เกิด​ขึ้น​ใน​ที่​ราบ​แห้ง​แล้ง
(อิสยาห์ 35:5-6 มตฐ.)

อิสยาห์บทที่ 34  เป็นการบรรยายถึงการพิพากษาจากพระเจ้า   แต่พอมาอ่านในบทถัดมาคือบทที่ 35 บรรยากาศและอารมณ์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ในบทถัดมานี้กล่าวถึงนิมิตหมายของการทรงพลิกฟื้นคืนชีวิตใหม่ที่พระเจ้าทรงกระทำเพื่ออิสราเอล   และการทรงเยียวยารักษาเป็นส่วนหนึ่งในพระราชกิจแห่งการพลิกฟื้นสร้างชีวิตใหม่จากพระเจ้า   การเยียวยารักษานี้กล่าวถึง  คนตาบอดจะได้รับการเบิกตาให้มองเห็น   คนใบ้ คนพูดไม่ได้ สามารถเปิดปากพูดออกมาได้   คนง่อยเปลี้ยเสียขาสามารถเดินได้   คนหูหนวกไม่สามารถได้ยินจะได้ยิน   การทรงเยียวยารักษานี้จะครอบคลุมไปถึงธรรมชาติที่พระเจ้าทรงสร้างจะได้รับพลิกฟื้นคืนชีวิตขึ้นใหม่เช่นกัน   ในที่แห้งเล้งจะกลายเป็นแหล่งน้ำบนแผ่นดิน

นิมิตหมายแห่งความหวังที่อิสยาห์เปิดเผยนี้ทำให้เราเข้าใจถึงพระราชกิจที่พระเยซูคริสต์ทรงกระทำเมื่อมีชีวิตบนโลกนี้   การทรงเยียวยารักษาชีวิตของพระเยซูคริสต์ในชีวิตของประชาชนมิใช่เพียงเพื่อสำแดงความรักเมตตาของพระองค์เท่านั้น    แต่นี่ยังเป็นหมายสำคัญถึงการมาของแผ่นดินของพระเจ้าอย่างเป็นรูปธรรม

เมื่อยอห์น ผู้ให้บัพติศมาไม่มั่นใจว่าพระเยซูเป็นพระคริสต์ หรือ พระเมสสิยาห์ที่ผู้คนรอคอยหรือไม่  หรือพระองค์เป็นใครกันแน่   ยอห์นได้ส่งสาวกของตนไปทูลถามพระเยซูในเรื่องนี้   พระองค์บอกสาวกของยอห์นผู้ให้บัพติศมากลับไปบอกแก่ยอห์นว่า  

“ไป​บอก​ยอห์น​ใน​สิ่ง​ที่​ท่าน​ได้​เห็น​และ​ได้​ยิน คือ​ว่า​คน​ตา​บอด​เห็น​ได้ คน​ง่อย​เดิน​ได้ คน​โรค​เรื้อน​หาย​สะอาด คน​หู​หนวก​ได้​ยิน คน​ตาย​เป็น​ขึ้น​มา และ​พวก​คน​ยาก​จน​ก็​ได้​รับ​ฟัง​ข่าว​ดี...” (ลูกา 7:22)  

เป็นการตอบแก่ยอห์นผู้ให้บัพติศมาว่า  พระเยซูเป็นผู้นั้นที่กระทำให้คำเผยพระวจนะแห่งความหวังของ อิสยาห์เป็นจริง

ในพระเยซูคริสต์ แผ่นดินของพระเจ้าได้มาถึงใกล้แล้ว  เริ่มมาถึงแล้ว  เพียงแต่ยังไม่สำเร็จครบถ้วนสมบูรณ์เท่านั้น   พระราชกิจการเยียวยารักษาชีวิตของผู้คนในโลกปัจจุบันนี้ยังดำเนินต่อไปผ่านคนรับใช้ในที่ต่างๆของพระคริสต์   และชีวิตของเราในทุกวันนี้กำลังได้รับการเยียวยารักษา และ พลิกฟื้นขึ้นใหม่จากพระคริสต์ และ ผ่านทางผู้คนที่เป็นสาวกที่สัตย์ซื่อของพระองค์   ชีวิตของเราทุกวันนี้อยู่ในช่วงเวลาแห่งการเยียวยารักษาและการทรงพลิกฟื้นขึ้นใหม่   แม้จะยังไม่สำเร็จครบถ้วน   แต่ความสำเร็จสมบูรณ์ดังกล่าวกำลังเพิ่มพูนขึ้นจนสำเร็จเสร็จครบในที่สุด   ตามเวลาของพระองค์

ในช่วงเวลาแห่งการเตรียมพื้นที่ชีวิตเพื่อรับการเข้ามาของพระคริสต์ในชีวิตของเรา  

เรายอมและเต็มใจเปิดพื้นที่ชีวิตของเราให้พระคริสต์เยียวยารักษาในส่วนไหนในชีวิตของเราบ้าง?  
มีพื้นที่ชีวิตในส่วนใดบ้างที่เรายังซุกซ่อนจากการเยียวยารักษาของพระองค์?  
ทำไมเราถึงปิดบังซ่อนเร้นพื้นที่ชีวิตส่วนนั้นจากพระองค์?  
ในวันนี้เราประสงค์ให้พระคริสต์เข้ามาเยียวยารักษาในส่วนใดในชีวิตของเรามากที่สุด?  
เพราะเหตุใด?

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เปี่ยมด้วยพระคุณ   ขอบพระคุณพระองค์ทรงเมตตาเยียวยาในชีวิตของข้าพระองค์ที่ผ่านมา   และถ้าข้าพระองค์แยกจากพระองค์แล้ว   ชีวิตของข้าพระองค์ไม่รู้ว่าจะดำเนินต่อไปได้อย่างไร   ขอบพระคุณพระองค์ที่เอาใจใส่  ทรงเมตตาเยียวยารักษามิเพียงความเจ็บป่วยด้านร่างกายเท่านั้น   แต่ทรงเมตตาเยียวยารักษาทั้งด้านจิตใจ  อารมณ์ความรู้สึก  และจิตวิญญาณของข้าพระองค์ด้วย   นอกจากนั้นแล้ว ขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงช่วยแก้ไขและสร้างเสริมสัมพันธภาพที่ข้าพระองค์มีต่อพระองค์ และ ผู้คนรอบข้าง

ขอสรรเสริญพระองค์ที่ทรงเป็นผู้เยียวยารักษาและพลิกฟื้นชีวิตข้าพระองค์ขึ้นใหม่

ในวันนี้โปรดช่วยข้าพระองค์ให้เป็นคนรับใช้ของพระองค์ที่จะนำการเยียวยารักษาและการพลิกฟื้นชีวิตใหม่ไปถึงผู้คนรอบข้างที่ข้าพระองค์สัมผัสสัมพันธ์ด้วย   ข้าพระองค์ไม่มีพลังความสามารถใดเลยที่จะทำพันธกิจแห่งการเยียวยารักษานี้   แต่ด้วยพระคุณ และ พระกำลังจากพระองค์ที่ทรงให้บังเกิดความชื่นชมยินดีในชีวิตของผู้คนได้

โปรดประทานความเชื่อที่เข้มแข็งมั่นคง   เมื่อข้าพระองค์อธิษฐานเพื่อคนที่เจ็บป่วย   เมื่อข้าพระองค์เอาใจใส่ผู้ที่กำลังได้รับบาดแผลในชีวิต  

โปรดประทานชีวิตและจิตใจที่รักเมตตาแบบพระคริสต์เมื่อข้าพระองค์ยื่นชีวิตเข้าไปในชีวิตของผู้มีชีวิตที่ฉีกขาด  

โปรดประทานความมั่นใจว่า พันธกิจรับใช้ที่ข้าพระองค์กระทำในวันนี้เป็นพระราชกิจแห่งแผ่นดินของพระองค์ที่ข้าพระองค์เข้าไปมีส่วนร่วม   ข้าพระองค์ขอรอคอยด้วยความมั่นใจถึงแผ่นดินของพระองค์ที่จะมาตั้งอยู่อย่างครบบริบูรณ์ในวันข้างหน้า   อาเมน

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่
E-mail: prasit.barnabus@gmail.com
081-2894499