ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในสาวก (7)

การมีชีวิตติดสนิทกับพระเจ้าเป็นการส่วนตัว

นำมาซึ่งพลังอำนาจของชีวิตประจำวันในชุมชนสังคม

พระคริสต์มิได้ “บ่มเพาะชีวิตสาวก” ด้วยคำเทศน์ คำสอน หลักข้อเชื่อ และ การประกอบกิจในคริสตจักรเท่านั้น   แต่พระองค์ทรงใช้แบบอย่างการดำเนินชีวิตของพระองค์  พร้อมกับการกระตุ้นให้สาวกได้คิด  และท้าชวนให้เขาต้องตัดสินใจให้ปฏิบัติชีวิตสาวกของพระองค์ในชีวิตประจำวัน  ในทุกบริบทสถานการณ์ชีวิต              

ข้อเขียนตอนนี้เป็นตอนที่ 7 ในบทความเรื่อง ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในชีวิตสาวก

“เมื่อ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​อธิษ​ฐาน อย่า​เป็น​เหมือน​พวก​หน้า​ซื่อ​ใจ​คด เพราะ​พวก​เขา​ชอบ​ยืน​อธิษ​ฐาน​ใน​ธรรม​ศา​ลา​และ​ตาม​มุม​ถนน​ต่าง ๆ เพื่อ​จะ​ให้​คน​ทั้ง​ปวง​เห็น เรา​บอก​ความ​จริง​กับ​พวก​ท่าน​ว่า​พวก​เขา​ได้​รับ​บำ​เหน็จ​ของ​เขา​แล้ว    ส่วน​ท่าน​เมื่อ​อธิษ​ฐาน​จง​เข้า​ใน​ห้อง​ชั้น​ใน และ​เมื่อ​ปิด​ประตู​แล้ว จง​อธิษ​ฐาน​ต่อ​พระ​บิดา​ของ​ท่าน​ผู้​สถิต​ใน​ที่​ลี้​ลับ และ​พระ​บิดา​ของ​ท่าน​ผู้​ทอด​พระ​เนตร​เห็น​ใน​ที่​ลี้​ลับ​จะ​ประ​ทาน​บำ​เหน็จ​แก่​ท่าน (มัทธิว 6:5-6 มตฐ.)

พระเยซูคริสต์สอนสาวกว่า   การอธิษฐานคือการที่เราสื่อสารกับพระเจ้าแบบใจถึงใจ  ด้วยความจริงใจ   ดังนั้น การอธิษฐานจึงมิใช่ “พืธีการ” ที่ต้องทำอย่างถูกต้อง เช่น การเน้นเรื่องใช้ราชาศัพท์ที่ถูกต้อง พระเจ้าของคริสตชนไม่ได้เป็นพระราชาที่เจ้ายศเจ้าอย่าง   ที่จะต้องมีพิธีการเข้าเฝ้าที่สลับซับซ้อนและยุ่งยาก   แต่พระเจ้าเป็นเหมือนพ่อคนนั้นที่วิ่งออกไปรับลูกคนเล็กที่กลับมาอย่างซอมซ่อ   พระเจ้ามองความสำคัญและคุณค่าที่ชีวิตของคน   ไม่ใช่ที่คำพูด ท่าที การแต่งเนื้อแต่งตัว   แต่อยู่ที่การจริงใจและต้องการติดต่อสื่อสารกับพระเจ้าด้วยความจริงใจ

คริสตชนในปัจจุบันนี้   อาจจำเป็นที่จะต้องกลับมาพิจารณาวิธีการอธิษฐานของเรา   เมื่อพระคริสต์อธิษฐานพระองค์อธิษฐานกับพระบิดาในที่เงียบส่วนตัว   และที่สำคัญคือ ทุกเช้าก่อนการเริ่มต้นชีวิตและพันธกิจของพระองค์   พระองค์ทรงออกไปอธิษฐานในที่เปลี่ยว   เมื่อพระองค์ต้องทำพันธกิจที่สำคัญ  พระองค์ทุ่มเทในการอธิษฐานกับพระบิดาเป็นการส่วนตัว   ซึ่งตรงกันข้ามกับผู้เชื่อและผู้นำในสมัยนั้นเน้นการอธิษฐานในที่สาธารณะ  เพื่อให้คนอื่นได้เห็นถึงความร้อนรนของตนเอง  เห็นถึงการอธิษฐานเก่ง   เห็นถึงการอธิษฐานที่เพราะและลึกซึ้ง   คริสตชนต้องตระหนักชัดว่า  

การอธิษฐานมิใช่การแสดงให้คนอื่นได้เห็น   แต่เป็นการสื่อสารด้วยจริงใจกับพระเจ้า

ที่สำคัญคือ  การอธิษฐานในที่ลับที่เปลี่ยวกลับเป็นการหนุนเสริมเพิ่มพลังแก่คน ๆ นั้นในการทำพันธกิจได้อย่างมีพลังและเกิดผลในที่สาธารณะ  ดั่งเช่นที่เกิดกับพระคริสต์   และนี่เป็นแบบอย่างชีวิตที่พระคริสต์ใช้บ่มเพาะสาวกของพระองค์ในเรื่องการอธิษฐาน

บ่อยครั้งนักที่คริสตชนปัจจุบันเมื่ออธิษฐานไปเน้นที่เสียงดัง  หรือการออกเสียงอธิษฐานพร้อม ๆ กัน  เพื่อแสดงความร้อนรน   หวังว่าพระเจ้าจะได้ยินและทรงตอบ(ตามใจปรารถนาที่ทูลขอ)   บางคนบอกว่า การอธิษฐานดัง ๆ ร้อนรนมาก ๆ เป็นการเขย่าพระบัลลังก์ของพระเจ้า?   ทำเหมือนว่าพระเจ้ากำลังบรรทมบนพระบัลลังก์ที่พระองค์ประทับอยู่?   แล้วการอธิษฐานเป็นการปลุกให้พระองค์ตื่นมาช่วยเรา?   และไม่ควรลืมว่า พระเจ้าไม่ได้หูตึง หูหนวก บอดและใบ้   แต่พระองค์รู้ถึงชีวิตและความปรารถนาของเราก่อนที่เราจะออกเสียงดังเสียอีก   พระองค์มองลึกลงถึงก้นบึ้งแห่งจิตใจของเราแต่ละคนครับ

หมายเหตุ: บทเรียนชีวิตเชิงปฏิบัติทั้ง 6 ประการผู้เขียนจะเสนอต่อจากนี้ในทุกวัน ๆ ละ 1 ประการ ตลอดสัปดาห์นี้

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

พระเจ้ามิได้เรียกท่านเป็นการส่วนตัวเท่านั้น

อ่านเอเฟซัส 4:1-3

เพราะ​ฉะนั้น ข้าพเจ้าผู้​เป็น​นัก​โทษ​โดย​เห็น​แก่​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า

ขอ​วิง​วอน​พวก​ท่าน​ให้​ดำ​เนิน​ชีวิต​สม​กับ​การ​ทรง​เรียก​ที่​ท่าน​ได้​รับ​การ​ทรง​เรียก​มา​นั้น (เอเฟซัส 4:1 มตฐ.)

เมื่อเราอ่านเอเฟซัส 4:1  เรารู้สึกว่าพระธรรมข้อนี้กำลังพูดกับเราเป็นการส่วนตัว   เป็นการกระตุ้นร้องขอให้เราดำเนินชีวิตอย่างสมค่ากับการที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกเรา   และเรารู้สึกได้ว่านี่เป็นการร้องขอของอาจารย์เปาโลจากก้นบึ้งแห่งจิตใจของท่าน   แล้วก็เป็นการที่ท่านพูดกับเราแต่ละคนโดยตรงด้วยความรู้สึกที่สนิทสนม   พระธรรมเอเฟซัส 4:1 ได้กระตุ้นร้องขอให้ท่านและข้าพเจ้าให้ดำเนินชีวิตที่สมค่ากับการทรงเรียกของพระเจ้าในฐานะผู้เชื่อในพระเยซูคริสต์แต่ละคน

แต่ถ้าเราศึกษาเจาะลึกลงในข้อเขียนจดหมายของเปาโลในข้อนี้   ในต้นฉบับภาษากรีก  เราจะสังเกตสิ่งที่เด่นพิเศษที่มีรายละเอียดของข้อความในรูปประโยคในทำนองนี้ว่า “ดังนั้น  ในฐานะที่เป็นนักโทษเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า   ข้าพเจ้าขอร้องวิงวอนให้ ท่านทุกคน ให้ดำเนินชีวิตให้สมค่ากับการทรงเรียกที่ ท่านทั้งหมด ได้รับ”  ในภาษากรีกคำว่า “ท่าน” คำแรกในประโยคนี้กับ “ท่านคำที่สองต่างเป็นพหูพจน์   เปาโลมิได้กระตุ้นวิงวอนกับคริสตชนเป็นการส่วนตัวแต่ละคน   แต่เป็นการกล่าวกับชุมชนคริสตชนหรือผู้เชื่อ

แน่นอนครับ  คำว่าท่านในพระธรรมตอนนี้อาจจะหมายถึง “ท่านทั้งหลายแต่ละคน” ก็เป็นไปได้   ตัวอย่างเช่นก่อนเลิกเรียนคุณครูบอกกับนักเรียนว่า “นักเรียนต้องล้างมือก่อนรับประทานอาหาร”   คุณครูหมายถึงว่านักเรียนแต่ละคน ต้องล้างมือก่อนรับประทานอาหาร   แต่ในเวลาเดียวกันท่านก็หมายความว่านักเรียนทุกคน ต้องล้างมือก่อนรับประทานอาหารด้วย   จึงเป็นไปได้ว่า เปาโลกำลังพูดกับคริสตชนแต่ละคนแม้คำว่าท่านจะเป็นพหูพจน์   โดยเฉพาะอย่างยิ่งให้พิจารณาใน 4:7 ที่ว่า  “แต่​ว่า​พระ​คุณ​นั้น​ประ​ทาน ​แก่​เรา​แต่​ละ​คน​ ตาม​ขนาด​ที่​พระ​คริสต์​ประ​ทาน”   เราไม่ปฏิเสธความจริงที่ว่า  เราแต่ละคนได้รับการทรงเรียกจากเบื้องบน   แต่ในเอเฟซัส 4:1 ก็กำลังพูดกับคริสตจักร  หรือ ชุมชนคริสตชนที่อยู่ด้วยกันที่เป็นหนึ่งเดียวกันว่าเราได้รับการทรงเรียกร่วมกันจากองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วย

แล้วการทรงเรียกนี้เป็นอะไรกันแน่?   ที่สำคัญที่สุดคือเป็นการทรงเรียกเราทุกคนให้เป็นของพระคริสต์  และมีส่วนร่วมในพระราชกิจแห่งการเสริมสร้าง  การกอบกู้ไถ่ถอน  และการพลิกฟื้นสร้างใหม่ในโลกนี้   เราได้รับการทรงเรียกแล้วตอบสนองร่วมกัน ต่อการทรงเรียกขององค์พระผู้เป็นเจ้า   มิใช่การทรงเรียกและตอบสนองการทรงเรียกเป็นการส่วนตัวเท่านั้น   แต่หัวใจหรือแก่นแท้ในที่นี้คือ เราแต่ละคนที่เข้ามาร่วมกันเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งในพระวรกายของพระคริสต์   ในฐานะที่เป็นสมาชิกในพระวรกายของพระคริสต์จำเป็นและสำคัญอย่างยิ่งที่เราต้องเชื่อมต่อสัมพันธ์กัน   พึ่งพาอาศัยกัน  และหนุนเสริมกันและกัน   เฉกเช่นอวัยวะต่างๆ ที่ทำงานอย่างสอดคล้องและหนุนเสริมกัน

เมื่อเราอ่านพระธรรมเอเฟซัส 4:1-3 เราจะเห็นถึงสัจจะแก่นสารที่ว่า พระเจ้าทรงเรียกเราแต่ละคนให้ตอบสนองร่วมกันในฐานะชุมชนคริสตชน(ชุมชนคริสตจักร) อย่างเป็นรูปธรรมอย่างไร

แต่ประเด็นที่เชิญชวนท่านโปรดพิจารณาใคร่ครวญในวันนี้คือ  ท่านเคยมีความคิดความเข้าใจที่ว่า...

1. “การทรงเรียกของตนก็เป็นการทรงเรียกของเราทั้งหลาย ด้วย” หรือไม่? 

2. ทำไมท่านถึงคิดและเข้าใจเช่นนั้น?

3. ความคิดและความเข้าใจที่แตกต่างกันนี้ (พระเจ้าทรงเรียกเราแต่ละคนเป็นการส่วนตัวเท่านั้น กับ การทรงเรียกเราเป็นส่วนหนึ่งในการทรงเรียกคนทั้งหลายด้วย)   มีผลต่อพฤติกรรมที่ท่านสำแดงออกในชีวิตประจำวันอย่างไรบ้าง?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499