ทำไมเราต้องกลับมาร่วมกันอีกครั้งหนึ่งในคริสตจักร?

ในโอกาสที่เรากลับมาร่วมกันในคริสตจักรอีกครั้งหนึ่ง เป็นโอกาสสำคัญที่เราจะต้องกลับมาใคร่ครวญว่า คริสตจักรของเราตั้งอยู่เพื่ออะไร? ทำไมเราต้องมาร่วมกันที่คริสตจักร?

เมื่อกล่าวถึง “คริสตจักร” หลายคนมักคิดถึง การที่ผู้เชื่อในพระเยซูคริสต์มาชุมนุม พบปะ รวมตัว และทำกิจกรรม  หรือประกอบพิธีกรรมร่วมกัน และอาจจะมีการพูดคุย ให้กำลังใจ ให้คำปรึกษา เรียนรู้เรื่องราวเนื้อหาในพระคัมภีร์  ฟังเทศนา อธิษฐานเผื่อกัน บางคริสตจักรมีการรับประทานอาหารร่วมกัน บางแห่งบางโอกาสมีการช่วยเหลือเกื้อหนุนกัน

นี่เป็นสิ่งที่ดีทั้งนั้น แต่ขอถามต่อว่า เป็นจุดประสงค์ที่เราตั้งคริสตจักรขึ้นใช่ไหม? ทำแค่นี้พอไหมครับ? ที่กล่าวข้างบนนี้ เป็นลักษณะชุมชนคริสตจักรบนรากฐานพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ใช่ไหม? เป็นชุมชนผู้เชื่อที่พระเยซูคริสต์ประสงค์ให้เป็นใช่หรือไม่?

ก่อนที่จะถามว่า “คริสตจักร” และ “สามัคคีธรรมในคริสตจักร” ควรมีลักษณะอย่างไร? เราจะต้องถามคำถามสำคัญคือ “ทำไมจึงต้องมีคริสตจักร?” หรือ “มีคริสตจักรไปเพื่ออะไร? หรือ “ต้องการให้เกิดอะไรขึ้นจากการที่มีการมาร่วมพบปะกันในคริสตจักร?”

จากนั้น เราถามต่อไปว่า “ถ้าเช่นนั้น ชุมชนคริสตจักรจะต้องทำอะไร ทำอย่างไรบ้างเพื่อที่จะไปให้ถึงสิ่งที่เราต้องการให้เกิดขึ้น?” มีวิธีการและกระบวนการอย่างไรที่จะช่วยให้คริสตจักรสามารถขับเคลื่อนไปสู่เป้าหมาย?”   “จะต้องทำแก่ใคร และ ใครเป็นผู้ทำ?” เมื่อใด? เวลาใดบ้าง?

ใคร หรือ อะไรคือตัวหลักในการขับเคลื่อนชีวิตคริสตจักรให้ไปสู่เป้าหมาย? ใครคือตัวหลักในการขับเคลื่อนให้เกิดสิ่งที่ประสงค์ให้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม? แล้วทำอย่างไรที่จะช่วยให้ “ตัวหลัก” ที่ต้องขับเคลื่อนเหล่านั้นสามารถขับเคลื่อนชีวิตและกระบวนการพันธกิจคริสตจักรอย่างมีพลังและประสิทธิภาพ? 

เราย้อนคิดใคร่ครวญถึงประสบการณ์ในอดีตว่า อะไรที่มีคุณค่าและความหมายที่ทำให้เราเกิดการรวมตัวกันเป็นชุมชนคริสตจักร? อะไรที่ทำให้เราท่านต้องมาร่วมกัน? อาจจะเกิดจากมีงานบางอย่างที่เราต้องทำ หรือเพราะมีกฎเกณฑ์ข้อบังคับขององค์กรที่เราจะต้องปฏิบัติตาม หรือเพราะมีเหตุการณ์วิกฤติฉุกเฉินที่ทำให้เราต้องมาร่วมกัน  หรืออาจจะมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดที่ทำให้เราต้องมารวมตัวกัน หรือเรามาร่วมกันเพราะความเคยชิน หรือเพราะเรามีนิมิต/วิสัยทัศน์ก็เป็นไปได้

คำถามคือ... อะไรที่ทำให้เรามาร่วมกันเป็นชุมชนคริสตจักร?

ถ้าเราอ่านในพระคัมภีร์อย่างใคร่ครวญ เราพบว่า เพราะชุมชนคริสตจักรมีพันธกิจที่สำคัญยิ่งจะต้องทำ พวกเขาจึงต้องมารวมตัวกัน กล่าวคือการรวมตัวพบปะของชุมชนผู้เชื่อมิใช่เป็น “เป้าหมาย” แต่การพบปะรวมตัวกันเป็นวิธีการและกระบวนการที่จะนำและขับเคลื่อนคริสตจักรให้บรรลุ “เป้าหมาย” 

สมาชิกผู้เชื่อในพระเยซูทุกคนได้รับการทรงเรียก และ ได้รับพระบัญชาจากพระเยซูคริสต์ให้สานต่อพระราชกิจของพระองค์ ที่พระองค์ได้เริ่มต้นไว้นั้น เพราะผู้เชื่อพระเยซูคริสต์ต้องการทำตามพระมหาบัญชาของพระเยซูคริสต์ให้สำเร็จ และ เกิดผลเป็นรูปธรรมตามพระประสงค์ พวกเขาจึงมารวมตัวพบปะกันที่คริสตจักร เพื่อ...

[1] เป็นชุมชนที่บ่มเพาะ ฟูมฟัก ทุกชีวิตในชุมชนคริสตจักรมีชีวิตประจำวันที่เป็น “สาวกพระคริสต์” ที่ดำเนินชีวิตในประจำวันให้เป็นอย่างพระคริสต์มากขึ้นทุกวัน

[2] การมาร่วมกันในคริสตจักรเพื่อเสริมสร้างทุกคนให้สามารถสานต่อพระราชกิจของพระคริสต์ในชีวิตประวันของตน ทั้งในครอบครัว ชุมชนคนข้างบ้าน ในที่ทำงาน และในชุมชนที่ตนอาศัยอยู่

[3] การมาร่วมกันในคริสตจักรเพื่อที่จะติดตามหนุนเสริมให้สมาชิกที่มีชีวิตสาวกพระคริสต์ที่สมบูรณ์ขึ้น เพื่อเสริมสร้างชุมชนแห่งแผ่นดินของพระเจ้าร่วมกันในคริสตจักร ที่ทุกคนจะเรียนรู้และมีประสบการณ์ตรงว่าคุณภาพชีวิตในแผ่นดินของพระเจ้านั้นเป็นเช่นไร และ สามารถนำประสบการณ์ตรงและตัวแบบคุณภาพชีวิตแห่งแผ่นดินของพระเจ้าที่ได้รับ ไปขยายและเสริมสร้างคุณภาพชีวิตแผ่นดินของพระเจ้าในครอบครัวของตน ในที่ทำงาน และในชุมชนที่ตนอยู่อาศัย อันเป็นการขยายแผ่นดินของพระเจ้าบนแผ่นดินโลกตามพระประสงค์ของพระคริสต์

[4] เป็นชุมชนที่มาพบปะและร่วมกันเพื่อสรรเสริญ ขอบพระคุณพระเจ้าที่มีพระคุณในชีวิตของตน เป็นที่ที่ผู้เชื่อทุกคนจะสารภาพความบาปผิดต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นที่ที่ทุกคนจะเรียนรู้น้ำพระทัยและพระประสงค์ของพระเจ้า   และเป็นที่ที่เตรียมเสริมเพิ่มพลังชีวิตจิตวิญญาณที่จะเข้าไปดำเนินชีวิตในสังคมโลกเพื่อสำแดงพระคริสต์ตลอดสัปดาห์ข้างหน้า

[5] เป็นชุมชนที่เปิดกว้างต้อนรับคนต่าง ๆ หลากหลายให้เข้าร่วมเป็นพี่น้องในพระคริสต์ และเริ่มกระบวนการบ่มเพาะ เสริมสร้าง และ หนุนและเสริมสร้างให้พี่น้องที่เข้ามาใหม่แต่ละคนเป็นสาวกพระคริสต์ที่มีประสิทธิภาพต่อไป

[6] เป็นชุมชนที่ร่วมกันตั้งคริสตจักรที่มีสาวกพระคริสต์ในพื้นที่ต่าง ๆ ที่ขยายกว้างออกไป เพื่อแผ่อิทธิพลแห่งแผ่นดินของพระเจ้าครอบคลุมและครอบครองพื้นที่ต่าง ๆ ในสังคมโลก

จุดประสงค์หลักของการมาร่วมกันในคริสตจักร เพื่อบ่มเพาะ เสริมสร้าง ให้ทุกคนมีชีวิตที่ “เป็นสาวกพระคริสต์”  คือการดำเนินชีวิตตามแบบพระคริสต์ และ กระทำตามการทรงเรียกและพระบัญชาของพระองค์ ด้วยการสำแดงความรักเมตตาที่เสียสละแบบพระองค์แก่ทุกคนรอบข้างที่เราไปสัมผัสและสัมพันธ์ในชีวิตประจำวัน เพื่อนำคนเหล่านั้นให้รู้จักพระคริสต์ มีประสบการณ์ตรงกับพระองค์ และ รับเชื่อ มอบกายถวายชีวิตแด่พระคริสต์ เข้ามาร่วมชีวิตในชุมชนคริสตจักร และผ่านกระบวนการเปลี่ยนแปลง เสริมสร้าง ให้มีชีวิต “เป็นสาวกพระคริสต์”

ดังนั้น เป้าหมาย แก่นหลัก หรือ หัวใจของการมาร่วมกันเป็นคริสตจักรคือ การเสริมสร้างชีวิตของแต่ละคนให้มีชีวิตที่เป็น “สาวกพระคริสต์” การมาร่วมกันทำกิจกรรมต่าง ๆ และความสัมพันธ์ที่แต่ละคนมีต่อกัน เป็นเครื่องมือ  แนวทาง วิธีการที่เราใช้ในการเสริมสร้าง “สาวกพระคริสต์” ที่มีชีวิตประจำวันตามการทรงเรียกและพระบัญชาต่อไป

การชี้วัดการเกิดผลของคริสตจักร จึงมิใช่วัดกันเพียงว่า มีกี่คนมารับเชื่อใหม่ ตั้งคริสตจักรใหม่กี่แห่ง แต่เราวัดการเกิดผลของคริสตจักรว่า ได้เสริมสร้างสาวกพระคริสต์ที่มีชีวิตประจำวันตามการทรงเรียก และ ตามพระบัญชาของพระคริสต์หรือไม่ และสาวกพระคริสต์เหล่านี้เกิดผลตามพระประสงค์ของพระคริสต์หรือเปล่า?

ถ้าเราสร้างสาวกพระคริสต์ เราจะได้ทั้งสาวกและคริสตจักร  

แต่ถ้าเราสร้างคริสตจักร เราจะได้คริสตจักรที่ "อาจจะ" ไม่มีสาวกพระคริสต์!?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499

กับดัก “คำสอนสอนผิด/ถูก” ในคริสตจักร

ดาราชื่อดังคนหนึ่ง   ได้เข้าไปรับประทานอาหารในภัตตาคารแห่งหนึ่ง   เธอสังเกตเห็นชายภูมิฐานคนหนึ่งนั่งโต๊ะใกล้เธอกำลังเป็นหวัดอย่างมาก   ด้วยความเป็นคนที่มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี และ เป็นคนที่มีความเป็นมิตรต่อคนรอบข้าง   เธอจึงถามชายคนนั้นด้วยน้ำเสียงแห่งความเป็นมิตรว่า  “ท่านกำลังไม่สบายหรือเปล่าค่ะ?”

ชายคนนั้นมองมาที่เธอแล้วพยักหน้ารับ

เธอกล่าวกับชายคนนั้นว่า “ท่านคงต้องกลับไปที่พัก  แล้วดื่มน้ำส้มมาก ๆ  และน่าจะกินยาแก้ไข้สัก 2 เม็ด   แล้วหลับพักผ่อนด้วยการห่มผ้าห่มหนาเท่าที่ท่านจะหาได้   จนกว่าเหงื่อแตก  ไข้ของท่านก็จะลด   นี่บอกจากประสบการณ์ส่วนตัวค่ะ   ดิฉันเป็นนักแสดงค่ะ”

ชายคนนั้นยิ้มให้กับดาราที่มีความเป็นมิตรคนนั้น แล้วกล่าวตอบว่า  “ขอบคุณมากครับ ผมเป็นหมอครับ”

ในทุกวันนี้  ดูเหมือนว่าเรามองตนเองว่ามีความชำนาญการในบางเรื่องบางราว  บ้างก็เพียงได้อ่านจากหนังสือ  บ้างก็อ่านเพียงบทความในเรื่องนั้น   ปัจจุบันนี้บางคนก็แค่ได้อ่านเรื่องนี้จากที่โน่นที่นี่ในออนไลน์   และที่เราท่านพบบ่อยในทุกวันนี้คือ  มีการส่งต่อข้อเขียนความคิดเรื่องต่าง ๆ มากมายไปให้กันและกัน   แต่ก็พบว่า ข้อมูลหลายเรื่องที่ส่งให้กันนั้นมีความผิดพลาด คลาดเคลื่อน และแย่ที่สุดคือเป็นข้อมูลเทียมเท็จไม่จริง   ทุกวันนี้เราตกอยู่ในภาวะไม่รู้ว่า  ข้อมูลไหนจริงเชื่อถือได้?

สิ่งนี้ก็เกิดขึ้นในวงการของคริสตจักรเราด้วย   โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของการตีความคำสอน   เราจะเชื่อ “นักเทศน์” คนไหนดี?   “นักคริสตศาสนศาสตร์” คนไหนที่สอน/เขียนได้ถูกต้องเชื่อถือได้?   อาจารย์พระคริสตธรรมคนไหนที่สอนถูก  คนไหนที่สอนผิด?   หลักความเชื่อไหนที่ถูกต้องเที่ยงแท้จริง?

เราท่านคงต้องระมัดระวังที่จะไม่ตัดสินว่าคำสอนไหนสอนถูกหรือสอนผิดเพียงเพราะมองว่าคนสอนคนนี้เป็นคนที่มีดีกรี/ปริญญาอะไร  จากที่ไหน  มีชื่อเสียงหรือไม่  หรืออยู่ในกระแสนิยมหรือไม่  มีชื่อเสียงโด่งดังไหม   ฯลฯ?  

แต่ที่สำคัญคือ  ในฐานะคริสตชนคนหนึ่งเราต้องเอาใจใส่ว่า รากฐานความเชื่อของเราหยั่งรากลึกลงในพระวจนะของพระเจ้าหรือไม่แค่ไหน?    แล้วใส่ใจทุ่มเทในการปล้ำสู้ให้พระวจนะเป็นวิถีการดำเนินชีวิตของเรา   ที่พระเจ้าทรงกระทำพระราชกิจในชีวิตของเรา   เพื่อเราจะมีรากฐานชีวิตในพระคริสต์ที่หยั่งรากลงลึก   พร้อมที่จะถูกกระหน่ำกระโชกจากแรงพายุ   แต่ยังสามารถยืนหยัดมั่นคงในพระคริสต์  และนี่คือภูมิคุ้มกันคำสอนผิดคลาดเคลื่อนจากพระวจนะ

เมื่อเราตกอยู่ในภาวะที่ไม่มั่นใจว่า คำสอนใดที่ถูกต้องสอดคล้องตามพระคัมภีร์   เราต้องพึ่งการทรงนำจากพระเจ้า   เราต้องอธิษฐานทูลขอการชี้นำจากพระองค์   ขอพระองค์ทรงเปิดเผยให้เราเห็นและเกิดการตระหนักรู้สิ่งที่จริงและถูกต้องตามพระวจนะ   เกณฑ์ง่าย ๆ ตัวหนึ่งที่อาจจะใช้ได้คือ   การตีความและคำสอนที่ถูกต้องนั้นย่อมนำให้เกิดการถวายเกียรติและยกย่องแด่พระเจ้าเป็นผู้สูงสุดในชีวิตของเรา    แต่การสอนหรือการตีความใดที่โน้มเอียงสร้างความโดดเด่นทางความคิดของคนใดคนหนึ่ง   หรือเป็นการสอนหรือตีความนำมาซึ่งการยกย่องให้เกียรติมนุษย์  หรือเพื่อสร้างผลประโยชน์แก่มนุษย์คนใดคนหนึ่ง หรือ พวกใดพวกหนึ่ง   เป็นเรื่องที่เราท่านจำเป็นต้องระมัดระวัง   การตีความพระวจนะของพระเจ้าของ “งู” ตัวนั้นในสวนเอเดน   มันบอกกับมนุษย์สองคนนั้นว่า  “... เจ้าจะไม่ตายหรอก ...  ตา​ของ​พวก​เจ้า​จะ​สว่าง​ขึ้น​ใน​วัน​นั้น แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​เหมือน​อย่าง​พระ​เจ้า คือ​รู้​ความ​ดี​และ​ความ​ชั่ว” (ปฐมกาล 3:5)

จงระวังให้ดี อย่าให้ใครทำให้พวกท่านตกเป็นทาสด้วยหลักปรัชญา

และคำหลอกลวงที่เหลวไหลตามตำนานของมนุษย์

ตามพวกภูตผีที่ครอบงำของจักรวาล ไม่ใช่ตามพระคริสต์ (โคโลสี 2:8 มตฐ.)

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

กำลังเกิดสงครามในคริสตจักรหรือครับ?

ต้องพูดจากใจจริงว่า การเป็นผู้นำในชุมชนคริสตชนไม่ง่ายเลยครับ!

บางครั้งการดื่มกาแฟด้วยกันบนโต๊ะประชุมกรรมการดูจะจืดจางมิตรภาพยังไงไม่รู้?

ผู้นำถูกสอนมาว่า  ปัญหาจะทำให้เราก้าวหน้า   และคาดหวังได้เลยว่า ในคริสตจักรเราต้องปล้ำสู้กับปัญหา

และหลายครั้งเพราะความอยากก้าวหน้าที่ทำให้เราต้องเกิดการปล้ำสู้ หรือ “สงคราม” ในคริสตจักร

และการปล้ำสู้กับปัญหาอาจเสริมสร้างเราให้มีมุมมองที่ถูกต้องยิ่งขึ้น...

ถ้าผู้นำคนนั้น   เรียนรู้จากการปล้ำสู้กับปัญหาด้วยพระกำลังแต่ละด้านจากพระเจ้า

ก็ต้องยอมรับความจริงว่า  บางปัญหาในคริสตจักรที่เราจัดการแก้ไขได้   แต่บางเรื่องนำสู่ “สงคราม”

ผู้นำอาจจะกระโดดลงไปจัดการกับปัญหาด้วยพรสวรรค์  ทักษะ  สติปัญญา  ความฉลาด  และการทรงช่วยจากพระเจ้า

ผู้นำสามารถจัดการกับปัญหานั้นได้   แต่ปรากฏว่าหลังจากนั้นเกิดปัญหาใหม่ขึ้นมาอีก  

บางครั้งไม่เข้าใจในเหตุการณ์จริง ๆ หรือ 

ปัญหาที่เกิดขึ้นในคริสตจักรเป็นเรื่องของความ “ล้ำลึก” เกินความสามารถเข้าใจของมนุษย์?

แต่เราคงไม่ด่วนโยนความผิดไปว่า   อำนาจแห่งความชั่วร้ายอยู่เบื้องหลังการชักใยในปัญหาเหล่านั้น

แต่เราก็ไม่ปฏิเสธว่า  สิ่งนี้เป็นไปได้จริง   อำนาจความชั่วร้ายสามารถฉวยโอกาสนี้ใส่ไฟให้รุนแรงขึ้น

ในอีกด้านหนึ่ง   เมื่อเราศึกษาจากปฐมกาลบทที่ 3   เราก็ไม่ควรมองข้ามเงื่อนไขความเป็นมนุษย์ของเรา

ที่ขัดขืนแม้แต่พระผู้สร้างตนเอง  เพราะต้องการเป็นเหมือนพระเจ้า   และเป็นคนที่รู้ดีรู้ชั่ว

การรู้ดีรู้ชั่วในที่นี้คือการที่มนุษย์ต้องการมีอำนาจเฉกเช่นพระเจ้าที่เป็นผู้ตัดสินพิพากษาว่าอะไรดีอะไรชั่ว

มนุษย์ต้องการมีอำนาจเหนือทุกสิ่งทุกอย่าง เหนือมนุษยคนอื่น ๆ เหนือธรรมชาติ  และเหนือพระเจ้าที่ทรงสร้างตน

และ ในส่วนนี้เองที่มนุษย์เป็นผู้นำความขัดแย้งเข้ามาในคริสตจักร

และอำนาจความชั่วร้ายได้ใช้สถานการณ์ดังกล่าวสุมไฟที่ร้อนแรงในความขัดแย้งยิ่งขึ้นในคริสตจักร

เปาโลกล่าวใน เอเฟซัส 6:12 ว่า  “เพราะเราไม่ได้ต่อสู้กับเนื้อหนังและเลือด

แต่ต่อสู่กับเหล่าเทพผู้ครอง   เทพผู้ทรงอำนาจ  เทพผู้ทรงเดชานุภาพของโลกอันมืดมนนี้

และต่อสู้กับเหล่าวิญญาณชั่วในย่านฟ้าอากาศ” (อมต.)

เปาโลชี้ชัดว่า  อำนาจที่ก่อเกิดความขัดแย้งรุนแรงนี้ไม่ได้เกิดในห้องประชุมในคริสตจักรเท่านั้น

แต่อำนาจชั่วร้ายในที่ต่าง ๆ ที่เข้ามาฉวยโอกาสในการใช้เหตุการณ์นั้นทำร้ายทำลายคริสตจักรด้วย

ถ้าเช่นนั้น   ผู้นำในชุมชนคริสตชนจะรับมือกับสถานการณ์ปัญหาความขัดแย้งนี้เช่นไร?

ผมได้อ่านบทอธิษฐานของผู้นำคริสตชนคนหนึ่ง   ที่จะตอบคำถามข้างต้นได้ครับ...

ข้าแต่พระบิดา   ข้าพระองค์ต้องการพลานุภาพและพระกำลังของพระองค์   เพื่อที่จะสามารถยืนหยัดปล้ำสู้กับอำนาจชั่วร้ายเหล่านั้นในคริสตจักรที่พระองค์ทรงเรียกให้ข้าพระองค์รับใช้   ข้าพระองค์เต็มใจที่จะกระทำตามการทรงเรียกนั้น   แต่ข้าพระองค์ไม่สามารถจะทำได้ถ้าพระองค์ไม่ทรงช่วยข้าพระองค์   เพราะปัญหาที่พบนั้นรุนแรงยิ่งใหญ่   ที่มีอำนาจชั่วร้ายอยู่เบื้องหลังการชักใยอยู่

 ข้าพระองค์ขอคาดเอวด้วยเข็มขัดแห่งความจริง   ที่จะต่อต้านอำนาจความชั่วร้าย   และสามารถสื่อสารสัจจะความจริงกับคนรอบข้างให้ได้เห็นและพบกับความจริงในพระองค์

ข้าพระองค์ขอสวมเสื้อเกราะแห่งความชอบธรรม   เพื่อข้าพระองค์จะมีชีวิตที่สำแดงถึงความชอบธรรม   โปรดประทานพระปัญญาของพระองค์แก่ข้าพระองค์ที่จะรู้และกระทำตามความชอบธรรมของพระองค์   ในคริสตจักรและคนรอบข้าง   เพื่อแผ่นดินของพระองค์มาตั้งอยู่  และน้ำพระทัยของพระองค์ได้สำเร็จในแผ่นดินโลกนี้

ข้าพระองค์ขอสวมรองเท้าที่ทำให้พร้อมประกาศข่าวดีแห่งสันติสุขของพระองค์   ข้าพระองค์ขอไปทุกที่ที่พระองค์นำไป   ไปยังที่ที่ผู้คนจะได้รับการปลดปล่อยไถ่ถอนออกจากอำนาจของความชั่วร้าย   ด้วยพระปัญญา  กล้าหาญ  ไวต่อความรู้สึกของผู้คน   เป็นตัวแทนของพระองค์ท่ามกลางคนเหล่านั้น   ด้วยความมุ่งมั่น  มั่นคงในพระองค์

ข้าพระองค์ขอยึดโล่แห่งความเชื่อ   เพื่อพระองค์จะทรงปกป้องและทรงช่วยในการปล้ำสู้กับการทดลอง  การถูกปฏิเสธ   ความสงสัย  ความสิ้นหวัง  และความกลัว   ข้าพระองค์ทูลขอพลังแห่งชัยชนะของพระคริสต์บนกางเขนที่จะหนุนเสริมและค้ำจุนพลังการเป็นผู้นำของข้าพระองค์   และสามารถต้านพลังแห่งลูกศรเพลิงของพญามาร   เพื่อความรุดหน้าไปของข่าวประเสริฐของพระคริสต์

ข้าพระองค์ขอสวมหมวกเกราะแห่งความรอดที่พระองค์ทรงกระทำพระราชกิจในชีวิตของข้าพระองค์   เพื่อกระตุ้นเตือนให้ข้าพระองค์สำนึกเสมอถึงพันธกิจของพระองค์ที่ข้าพระองค์ได้ถวายตัว   และเตือนให้ระลึกถึงเป้าหมายของการตั้งอยู่ของคริสตจักรของพระองค์

ข้าพระองค์ขอถือดาบแห่งพระวจนะ   ซึ่งเป็นพระวจนะของพระองค์   ที่จะเป็นแสงสว่างส่องทางเดินแห่งชีวิตของข้าพระองค์   ด้วยพระวจนะของพระองค์โปรดนำทางความคิดของข้าพระองค์ในแต่ละวันให้คิดอย่างพระองค์   และให้ข้าพระองค์ตามแผนการชีวิตแห่งพระประสงค์ของพระองค์   ไม่คิดที่จะเอาความปรารถนาอยากได้ใคร่มีส่วนตัวไปแทนที่พระประสงค์ของพระองค์   ให้พระวจนะของพระองค์นำชีวิตข้าพระองค์ด้วยพระคุณและความจริง

ในวันนี้   โปรดทรงต่อสู้กับอำนาจแห่งความชั่วร้ายเฉกเช่นที่พระองค์เคยต่อสู้กับศัตรูเพื่อประชากรของพระองค์ในโบราณ   เพื่อวันนี้ของข้าพระองค์จะเป็นไปตามน้ำพระทัยและพระประสงค์   โปรดหนุนเสริมเพิ่มพลังแก่ข้าพระองค์ในการปล้ำสู้กับปัญหาและอุปสรรคทั้งหลายด้วยชัยชนะที่มาจากพระองค์   และเติบโตขึ้นในพระคุณ  ความจริง และความรักของพระองค์   อาเมน

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499