ท่านสวม “แว่นตา”(ความเชื่อ) ผิดอันหรือเปล่า?

พระธรรมฮีบรู 11:1 กล่าวไว้ว่า
1ความเชื่อคือความแน่ใจในสิ่งที่เราหวังไว้ เป็นความรู้สึกมั่นใจว่า สิ่งที่ยังไม่ได้เห็นนั้นมีจริง

เมื่ออ่านพระธรรมข้อนี้เกิดคำถามว่า
แล้วคริสเตียนคาดหวังอะไรในความเชื่อของเขา?

ที่ท่านมาร่วมกันในคริสตจักร ที่ท่านมาเป็นสมาชิกคริสตจักร ท่านคาดหวังอะไรบ้าง?
สมาชิกคริสตจักรเกือบทุกคนต่างคาดหวังว่า การเป็นสมาชิกในชุมชนคริสตจักรเพื่อ...
เราจะได้รับพระพรจากพระเจ้า มิใช่ภาระที่หนักอึ้งในชีวิตประจำวันของเราแต่ละคน
บางคนก็คิดว่า พระเจ้าและ คริสตจักรเป็นเหมือน “ศูนย์อาหาร” (ทางจิตวิญญาณ) ที่เราแต่ละคนมาโบสถ์โดยคาดหวังว่า ที่ในโบสถ์จะมี “อาหารหลากหลาย” ที่เราจะเลือกซื้อเลือกกินอาหารที่ตนเองชอบ ถูกปาก ต้องการ ให้หายหิว แต่ที่สำคัญเพื่อจะอิ่มและต้องอร่อยด้วย
เรามาโบสถ์เพื่อเกิดความพึงพอใจที่ได้ “บริโภค” ในสิ่งที่ต้องการและสิ่งที่ชอบตามรสนิยมและความต้องการของเราในเวลานั้น

หลายคนและหลายครั้งที่เราต้องผิดหวัง ผิดคาด จากสิ่งที่ต้องการคาดว่าจะได้ต้องการจะรับ
เมื่อไม่ได้รับ เมื่อไม่ได้ตามความคาดหวัง เราก็ผิดหวัง เราก็ไม่อยากมาโบสถ์ จนบ่อยครั้งที่เรา “โดด” โบสถ์ (เหมือนกับที่นักเรียน “โดดเรียน” นั่นแหละ) เพราะไม่ได้ประโยชน์ต้องการตามที่เราคาดหวัง การมาโบสถ์จึงมีคุณค่าลดน้อยถอยลง... มีสิ่งอื่นมีคุณค่ามากกว่าการมาโบสถ์ เราจึงให้เวลาและใช้ชีวิตกับสิ่งที่มีคุณค่ามากกว่าการมาโบสถ์ และบ่อยครั้งที่การนอนหลับที่บ้าน หรือ การดูโทรทัศน์ดูมันมีคุณค่ากว่าการมาโบสถ์

เมื่อเกิดปรากฎการณ์เช่นนี้ในชีวิตคริสตจักร
เมื่อเกิดอาการเช่นนี้ในชีวิตของสมาชิกคริสตจักร
จุดแรกที่จะต้องกลับมาเอาใจใส่คือ คริสตจักร คณะธรรมกิจคริสตจักร ผู้ใหญ่ในคริสตจักรต้องกลับมาทบทวน ใคร่ครวญว่า...
ที่ผ่านมาคริสตจักรของเราตั้งอยู่เพื่ออะไรกันแน่?
ที่ผ่านมาเราได้สอน เสริมสร้าง ความเชื่อความเข้าใจแบบไหนแก่สมาชิกที่เข้ามาร่วมกันในโบสถ์?
ที่ผ่านมาพวกเราได้มีชีวิตที่เป็นแบบอย่างเช่นไรแก่สมาชิกคริสตจักร ลูกหลาน และชนรุ่นใหม่ในคริสตจักร?
ที่ผ่านมาสมาชิกแต่ละคนที่มาร่วมในคริสตจักรคาดหวังอะไรจากการเป็นคริสเตียน และจากการที่เข้ามาร่วมชีวิตในคริสตจักร?
ที่ผ่านมาธรรมกิจคริสตจักร ศิษยาภิบาล ผู้ใหญ่ในคริสตจักรคาดหวังต้องการให้เกิดอะไรขึ้นบ้างในการมีชีวิตร่วมกัน และ การขับเคลื่อนพันธกิจคริสตจักรในรูปแบบต่างๆ
ที่ผ่านมาคริสตจักรของเราได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจในเรื่องอะไร? โดยคาดหวังที่จะให้เกิดผลอะไรบ้าง?
ในวันนี้ท่านรู้สึกและคิดเห็นอย่างไรกับชีวิตและพันธกิจในคริสตจักรของท่าน?

ทุกวันนี้ท่านสวมแว่นตาจิตวิญญาณอันไหน?
ท่านมองชีวิตและพันธกิจคริสตจักรผ่านแว่นตาแห่งความต้องการของท่านเอง? หรือ
ท่านมองชีวิตและพันธกิจคริสตจักรผ่านแว่นตาแห่งพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า?
มิใช่ด้วยความไว้วางใจพระเจ้าว่า พระองค์จะประทานสิ่งต่างๆ ตามที่ท่านต้องการ
แต่ด้วยความไว้วางใจในพระองค์ว่า พระเจ้าจะทรงจัดเตรียมและประทานสิ่งที่สำคัญจำเป็นในชีวิตตามพระประสงค์ของพระองค์

ในความเชื่อของท่าน...ท่านคาดหวังอะไรจากความเชื่อของท่าน?
ท่านคาดหวังในสิ่งที่ท่านเห็นว่า สิ่งที่ท่านต้องการและจำเป็นเกิดเป็นจริง? หรือ
ท่านคาดหวังและไว้วางใจในพระเจ้าว่า
พระเจ้าทรงมีแผนการในชีวิตของเรา และ ในชีวิตคริสตจักรของพระองค์
พระองค์ทรงเปิดเผยและเปิดทางให้เราและคริสตจักรของเราเข้าร่วมในพระราชกิจของพระองค์
เราต่างร่วมกันมุ่งมองเพื่อเรียนรู้ถึงพระประสงค์ของพระองค์ และรับการปรับแก้และพัฒนาให้เป็นคนตามที่พระองค์ประสงค์
เพื่อพระเจ้าจะทรงนำและกระทำพระราชกิจของพระองค์ผ่านชีวิตของเราแต่ละคน และชีวิตคริสตจักรของเรา
เพื่อเราแต่ละคนจะเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ในพระคริสต์ เป็นคนที่พระองค์จะทรงใช้ได้
เพื่อความคาดหวังในความเชื่อของเราที่ยังมองไม่เห็นในขณะนี้ จะเกิดเป็นจริงเป็นรูปธรรมและการกระทำในอนาคต
นี่คือความแน่ใจในสิ่งที่เราหวังไว้ เป็นความรู้สึกมั่นใจว่า สิ่งที่ยังไม่เห็นนั้นมีจริง

แต่ต้องย้ำว่า
สิ่งที่เราคาดหวังให้เกิดขึ้นในความเชื่อคือ
การที่จะเป็นไปตามพระประสงค์ของพระเจ้าในชีวิตของเราแต่ละคน และในชีวิตของคริสตจักร
มิใช่ให้ความคาดหวังให้ความต้องการของเราเป็นจริง

ความเชื่อที่แท้จริงนั้น มิใช่การที่ท่านคาดหวังว่าพระเจ้าจะประทานสิ่งที่ท่านต้องการในชีวิต
แต่ความเชื่อที่แท้จริงคือการที่เรายอมรับทุกสิ่งที่พระเจ้าประทานแก่เราตามพระประสงค์ของพระองค์

ความรุนแรงแห่งโลกนี้

เราได้บอกเรื่องนี้แก่ท่าน
เพื่อท่านจะได้มีสันติสุขในเรา
ในโลกนี้ท่านจะประสบความทุกข์ยาก
แต่จงชื่นใจเถิด เพราะว่าเราได้ชนะโลกแล้ว

ยอห์น 16:33

ท่านที่รัก
ท่านคงมีคำถามคาใจว่า
ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าชนะโลกแล้ว
ทำไมท่านยังจะต้องได้รับความทุกข์ยากลำบาก

ท่านรู้แล้วว่า
ชัยชนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า มิใช่เพื่อพระองค์เอง
แต่เป็นชัยชนะสำหรับท่านและข้าพเจ้า
สำหรับลูกๆของพระองค์
องค์พระผู้เป็นเจ้าชนะการทดลองในทุกเรื่อง
องค์พระผู้เป็นเจ้าชนะในทุกความทุกข์ยาก ในทุกสถานการณ์

พลังแห่งความชั่วร้ายแผลงสุดฤทธิ์สุดเดชทำทุกอย่างเพื่อที่จะทำลายองค์พระผู้เป็นเจ้า
แต่มันประสบความล้มเหลว
ไม่มีใครรู้หรอกว่ามันล้มเหลวอย่างไรนอกจากองค์พระผู้เป็นเจ้า และ พระบิดาเท่านั้นที่รู้
จิตวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ยอมท้อถอย

ในสายตาของโลกนี้
แม้แต่สาวกที่ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้ายังมองว่าพระองค์พ่ายแพ้
พระองค์ถูกด่า
พระองค์ถูกถ่มน้ำลายรด
พระองค์ถูกเฆี่ยนตี

พวกสาวกเห็นว่าพระองค์สู้พวกศัตรูไม่ได้
แต่พวกสาวกไม่รู้ได้หรอกว่า จิตวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้นเป็นไท
ไม่แตกสลาย และไม่มีใครจะทำอันตรายได้

เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเข้ามาในโลกนี้
เพื่อสำแดงพระเจ้าให้แก่มนุษย์
พระองค์ต้องการสำแดงให้พวกสาวกเห็นถึงพระเจ้า
พระเจ้าที่ความชั่วร้าย และ อำนาจแห่งความเลวร้าย
เอาชนะไม่ได้
ทำอันตรายไม่ได้ และ
ไม่สามารถแตะต้องพระองค์ได้

มนุษย์ไม่สามารถที่จะเห็นถึงพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ไม่มีใครแตะต้องได้
พระวิญญาณของพระองค์ที่อยู่เหนือความรุนแรง และ
พระวิญญาณของพระองค์ที่อยู่เหนือความเกลียดชังแห่งโลกนี้ และ
พระวิญญาณของพระองค์ที่สถิตอยู่ในที่ลับลี้แห่งพระบิดา
แต่มนุษย์สามารถที่จะมองเห็นร่างกายขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่เป็นขึ้นจากความตาย และ
มนุษย์สามารถเรียนรู้ว่า
แม้การที่มนุษย์พยายามที่จะล้างผลาญชีวิตขององค์พระผู้เป็นเจ้าในครั้งหลังสุด
ก็ไม่มีอำนาจและความสามารถที่จะแตะต้องพระองค์ได้

แต่ท่านจงมีจิตใจที่มั่นคงเถิด
เพราะท่านจะต้องมีส่วนร่วมในความยากลำบากขององค์พระผู้เป็นเจ้า
ถ้าความชั่วร้ายปล่อยปละละเลย และไม่เผชิญหน้าท้าทายท่าน ก็แสดงว่าท่านเป็นพวกของมัน
แต่ถ้าความชั่วร้ายท้ายทายและเผชิญหน้าท่าน ทดลอง และ ทรมานบีบคั้นจนท่านต้องบาดเจ็บ
นั่นก็เพราะท่านอยู่ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้า และ เป็นมิตรสหายของพระองค์
จึงเป็นที่จงเกลียดจงชังของอำนาจแห่งความชั่วร้าย

แต่จงชื่นใจเถิด
ท่านเดินเคียงข้างไปกับองค์พระผู้เป็นเจ้า
พระองค์มีชัยเหนือความชั่วร้ายในทุกจุด
มนุษย์จะสามารถเห็นสิ่งเหล่านี้เหนือความสงสัย
เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นขึ้นจากความตายเท่านั้น และ
ในอำนาจแห่งชัยชนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า
ในวันนี้ท่านจึงเดินไปอย่างปลอดภัย
จึงไม่มีอันตรายใดที่จะมาแตะต้องชีวิตของท่านได้

พระเจ้าตอบคำอธิษฐานเสมอ

3จงทูลเรา และเราจะตอบเจ้า และจะบอกสิ่งที่ใหญ่ยิ่งและที่ซ่อนอยู่ ซึ่งเจ้าไม่รู้นั้นให้แก่เจ้า

(เยเรมีย์ 33:3)

ในชั้นเรียนรวีวารศึกษาในคริสตจักรแห่งหนึ่ง คุณครูให้เด็กในชั้นเรียนนั้นเขียนจดหมายถึงมิชชันนารีของคริสตจักรที่ไปทำงานในประเทศกัมพูชา เพื่อจะเป็นการให้กำลังใจแก่มิชชันนารีของเขา และบอกมิชชันนารีว่าชั้นเรียนของเขาอธิษฐานเผื่อมิชชันนารีเสมอ และในเวลาเดียวกันคุณครูของชั้นเรียนรวีวารศึกษาแห่งนี้ก็บอกกับเด็กที่เขียนจดหมายว่า “นักเรียนคะ มิชชันนารีของเราจะต้องมีงานทำมากมายในประเทศกัมพูชา ดังนั้น ไม่ต้องคาดหวังว่ามิชชันนารีจะตอบจดหมายของเรานะคะ เพราะท่านไม่มีเวลาพอที่จะตอบจดหมาย...”

เด็กหญิงคนหนึ่งได้เขียนในจดหมายที่ส่งถึงมิชชันนารีตอนหนึ่งว่า “...อาจารย์ค่ะ พวกหนูอธิษฐานเผื่ออาจารย์เสมอ หนูไม่คาดหวังว่าอาจารย์จะตอบจดหมายของหนู เพราะอาจารย์มีงานมากมายที่ต้องทำ...”

ถ้าท่านเป็นมิชชันนารีคนนั้นท่านจะรู้สึกอย่างไร?
แต่อย่าแปลกใจครับ เราก็เป็นเหมือนเด็กหญิงคนนี้เมื่อเราอธิษฐานต่อพระเจ้า
ในแต่ละวันเราอธิษฐาน เราอธิษฐานเป็นประจำทุกวัน
แต่เราไม่คาดหวังว่า พระเจ้าจะมีเวลาตอบทุกคำอธิษฐานของเรา!
เราไม่คาดหวังว่าพระเจ้าจะตอบคำอธิษฐานของเรา!
เราอธิษฐานโดยไม่คาดหวังคำตอบจากพระเจ้าของเรา!

พระธรรมสดุดี 91:15 ได้บอกเราว่า
15เมื่อเขาร้องทูลเรา เราจะตอบเขา
เราจะอยู่กับเขาในยามลำบาก
เราจะช่วยเขาให้พ้นและให้เกียรติเขา

• ในวันนี้ท่านอธิษฐานเรื่องอะไรต่อพระเจ้า?
• ท่านเชื่อหรือไม่ว่าพระเจ้าสามารถตอบคำอธิษฐานของท่าน?
• ท่านเชื่อหรือไม่ว่าพระองค์จะตอบคำอธิษฐานของท่าน?
• ท่านจงขอบพระคุณพระเจ้าล่วงหน้าสำหรับคำตอบของพระองค์ต่อคำอธิษฐานของท่าน

ทนทุกข์เพื่อการทรงกอบกู้

27สิเมโอนเข้าไปในบริเวณพระวิหาร โดยพระวิญญาณทรงนำ และเมื่อบิดามารดาได้นำพระ
กุมารเยซูเข้าไป เพื่อจะกระทำแก่พระกุมารตามธรรมเนียมแห่งธรรมบัญญัติ
28สิเมโอนจึงอุ้มพระกุมาร และสรรเสริญพระเจ้าว่า
29“ข้าแต่พระเจ้า บัดนี้พระองค์ทรงให้ทาสของพระองค์ไปเป็นสุข ตามพระดำรัสของพระองค์
30เพราะว่าตาของข้าพระองค์ได้เห็นความรอดของพระองค์แล้ว
31ซึ่งพระองค์ได้ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าบรรดาชนชาติทั้งหลาย
32เป็นสว่างส่องแสงแก่คนต่างชาติ และเป็นศักดิ์ศรีของพวกอิสราเอลชนชาติของพระองค์”
33ฝ่ายบิดามารดาของพระกุมารก็ประหลาดใจ เพราะถ้อยคำซึ่งท่านได้กล่าวถึงพระกุมารนั้น
34แล้วสิเมโอนก็อวยพรแก่เขา แล้วกล่าวแก่นางมารีย์มารดาพระกุมารนั้นว่า
“ดูก่อน ท่านทรงตั้งพระกุมารนี้ไว้ เป็นเหตุให้หลายคนในพวกอิสราเอลล้มลงหรือยกตั้งขึ้น
และจะเป็นหมายสำคัญซึ่งคนปฏิเสธ 35เพื่อความคิดในใจของคนเป็นอันมากจะได้ปรากฏแจ้ง
ถึงหัวใจของท่านเองก็ยังจะถูกดาบแทงทะลุด้วย” (ลูกา 2:27-35)

จงให้ความสุข-ทุกข์ในแต่ละวันเป็นงานที่ท่านทำเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า
ด้วยเหตุนี้พระวิญญาณแห่งพระพรก็จะบังเกิดขึ้นในทุกงานที่ท่านทำ
จงมอบถวายทุกวันแห่งการบริการรับใช้ของท่านแด่พระองค์
ท่านก็จะมีส่วนร่วมในชีวิตแห่งพระราชกิจของพระองค์
อันเป็นการมีส่วนร่วมการช่วยพระองค์ในการกอบกู้โลกนี้

มาเรีย และ โยเซฟ ได้ใช้ชีวิตประจำวันในการเลี้ยงดูพระกุมาร
ทั้งสองอาจจะไม่สามารถมองเห็นว่า งานนี้เป็นการร่วมในพระราชกิจของพระเจ้าอย่างไร
แต่มาเรียได้เอาคำเล่าของผู้เลี้ยงแกะ และ คำกล่าวของสิเมโอน รำพึงภาวนาอยู่ในใจ(2:19, 33-35)

การทำงานในชีวิตประจำวันของท่าน
ท่านอาจจะมองไม่เห็นว่านี่เป็นการช่วยกอบกู้โลกได้เช่นใด
แต่พลังอำนาจของผู้ทำงานด้วยความอุทิศถวายเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้านั้น
เป็นพลังร่วมในการกอบกู้ที่อยู่เหนือความสามารถที่จะเข้าใจได้ของมนุษย์ในโลกนี้

ขอทานแห่งสวรรค์

นี่แน่ะ เรายืนเคาะอยู่ที่ประตู… วิวรณ์ 3:20

โอ จงไตร่ตรองข้อความนี้อีกครั้งหนึ่ง และ
เรียนรู้ถึงความถ่อมขององค์พระผู้เป็นเจ้าจากข้อพระคัมภีร์ข้างต้น

28บรรดาผู้ทำงานเหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา และเราจะให้ท่านทั้งหลายหายเหนื่อยเป็นสุข 29จงเอาแอกของเราแบกไว้ แล้วเรียนจากเรา เพราะว่าเราสุภาพและใจอ่อนน้อม และจิตใจท่านทั้งหลายจะได้พัก 30ด้วยว่าแอกของเราก็พอเหมาะ และภาระของเราก็เบา” (มัทธิว 11:28-30)

นี่คือคำเชิญด้วยพระมหากรุณาธิคุณ
สำหรับผู้ที่ปรารถนาที่จะประสบกับศานติสุข
ต้องการหายเหนื่อย และ ความรู้สึกพึงพอใจที่แท้จริงในชีวิต
ซึ่งไม่สามารถแสวงหาพบจากโลกนี้
คำตอบต่อสิ่งที่มนุษย์ทั้งหลายปรารถนาต้องการ
เป็นคำตอบวิงวอนจากองค์พระผู้เป็นเจ้าที่ว่า
“จงมาหาเรา และ เราจะให้เจ้าหายเหนื่อยเป็นสุข”

แต่สำหรับผู้ที่ไม่มีความรู้สึกที่ต้องการองค์พระผู้เป็นเจ้า
ผู้ที่ปฏิเสธพระองค์ด้วยความดื้อรั้น
ผู้ที่ปิดประตูชีวิตของเขา เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเข้าไปไม่ได้
พระองค์จะรอคอยด้วยใจถ่อมและห่วงใย
จนกว่าคนเหล่านี้จะยอม “เปิดชีวิตของตน” แด่พระองค์
แม้องค์พระผู้เป็นเจ้าจะพบว่าประตูหัวใจทั้งหมดเหล่านั้นจะปิดแน่นและมีสิ่งที่ กีดกัน ขวางกั้น
องค์พระผู้เป็นเจ้ายืนหน้าประตูเฉกเช่นขอทาน
เคาะประตูนั้น ครั้งแล้วครั้งเล่า
ขอทานผู้ยิ่งใหญ่แห่งสวรรค์ที่เปี่ยมล้นด้วยใจถ่อม

สำหรับคนที่ “ปิดประตู” ชีวิตของเขาต่อท่าน หรือ
คนที่ลืมท่าน หรือ คนที่ปฏิเสธท่าน
ท่านจงอย่าคิดว่าคนเหล่านี้ไม่มีความจำเป็นสำหรับท่าน หรือ
ปล่อยให้คนพวกนี้คอยอยู่ที่นั่น อยู่อย่างนั้น
ท่านจะคิดเช่นนั้นไม่ได้
ท่านจงระลึกเสมอถึง “ขอทานแห่งสวรรค์” และ
เรียนรู้จากใจที่ถ่อมขององค์พระผู้เป็นเจ้า

ท่านจงเรียนรู้ถึงคุณค่าแห่งความสุข ศานติ และ
การผ่อนพักจากพระองค์ผู้เป็นพระเจ้าของท่าน และ
เรียนรู้ที่จะอธิษฐานอย่างไม่หยุดยั้งอย่างองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่งเบื้องบน
จนกว่าจิตวิญญาณของท่านจะได้ผ่อนพักและพบศานติสุขในพระองค์

ลำแสงแห่งความชื่นชมยินดี

14“ท่านทั้งหลายเป็นความสว่างของโลก นครซึ่งอยู่บนภูเขาจะปิดบังไว้ไม่ได้ 15เมื่อจุดตะเกียงแล้ว ไม่มีผู้ใดเอาถังครอบไว้ ย่อมตั้งไว้บนเชิงตะเกียง จะได้ส่องสว่างแก่ทุกคนที่อยู่ในเรือนนั้น 16ท่านทั้งหลายก็เหมือนกับตะเกียง จงส่องสว่างแก่คนทั้งปวง เพื่อว่าเมื่อเขาได้เห็นความดีที่ท่านทำ เขาจะได้สรรเสริญพระบิดาของท่าน ผู้ทรงอยู่ในสวรรค์ (มัทธิว 5:14-16)

ท่านมิเพียงแต่จะมีความชื่นชมยินดีเท่านั้น
แต่ท่านจะต้องสำแดงความชื่นชมยินดีนั้นให้คนทั้งหลายได้รู้ได้เห็นด้วย
เทียนไขควรจุดไว้บนเชิงตะเกียง
ไม่ควรเอาถังครอบไว้
เพื่อเทียนนั้นจะส่องสว่างแก่ทุกคนที่อยู่ในเรือนนั้น

คนทั้งหลายจะต้องเห็นและรู้ถึงความชื่นชมยินดีของท่าน และ
พวกเขาได้เห็นและรู้อย่างไม่มีข้อสงสัยถึงความชื่นชมยินดีของท่าน
ว่าเป็นความชื่นชมยินดีที่เกิดจากการที่ท่านไว้วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า และ
เกิดจากการที่ท่านมีชีวิตอยู่ร่วมกับพระองค์

วิถีที่มิใช่ทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า และ เป็นทางที่ไม่ฉลาดอย่างยิ่ง
คือการละทิ้งหลีกหนีที่จะเดินไปบนเส้นทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า

เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเดินทางเข้าสู่กรุงเยรูซาเล็ม
พระองค์รู้แล้วว่าเสียงร้องว่าโฮซันนา และ
ขบวนที่เต็มไปด้วยเสียงแห่งความยินดีมีชัย
บนเส้นทางนั้นพระองค์กลับต้องถูกปฏิเสธ
ถูกหมิ่นประมาท
ถูกถากถางด่าทอ
ถูกกระทำด้วยความหยาบคาย และ
ถูกคนศรัทธา ใกล้ชิด และสนิททอดทิ้ง
ความตายรอองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ข้างหน้า

มีคนจำนวนไม่น้อยที่ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าเข้าสู่มหานครเยรูซาเล็ม
แต่พวกเขามิได้สังเกตเห็นถึงความเศร้า
ที่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวแก่สาวกของพระองค์ในอาหารมื้อสุดท้าย

แต่เมื่อพระองค์ร้องเพลงสรรเสริญแล้ว
องค์พระผู้เป็นเจ้าเดินทางต่อไปยังภูเขามะกอกเทศ
พระองค์ทุ่มเทแรงทั้งชีวิตในการอธิษฐานต่อพระบิดา
เพื่อพระองค์จะมีกำลังเพียงพอที่จะกล้าหาญมั่นคงเดินไปบนเส้นทางแห่งพระประสงค์
แม้รู้อยู่เต็มอกว่าความตายยืนตระหง่านรอคอยอยู่ข้างหน้าก็ตาม
เพื่อพระองค์จะทอแสงแห่งความชื่นชมยินดีบนเส้นทางชีวิตที่ขรุขระ ทุกข์ยาก และความตาย
เพื่อพระองค์จะไม่หนี ละทิ้งพระราชกิจที่พระบิดาทรงมอบหมาย

บนเส้นทางชีวิตที่ขรุขระ ทุกข์ยาก ลำบาก และความมืดมน ในวันนี้
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเดินเคียงข้างไปกับท่านอย่างสงบ มั่นคง
บนเส้นทางชีวิตสายนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าประสงค์ให้ท่านส่องสว่างแห่งความปีติยินดี
เพื่อคนรอบข้างจะได้รับ “ความสว่างและไออุ่น” จากแสงแห่งความปีติชื่นชม

พระธรรมภาวนา

ยอห์น 16:22
ฉันใดก็ดี ขณะนี้ท่านทั้งหลายมีความทุกข์ แต่เราจะมาหาท่านอีก และใจท่านจะชื่นชมยินดี และไม่มีผู้ใดจะช่วงชิงความชื่นชมยินดีไปจากท่านได้

โรม 12:12
จงชื่นชมยินดีในความหวัง จงอดทนต่อความยากลำบาก จงขะมักเขม้นอธิษฐาน

ฟิลิปปี 4:4
จงชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา ข้าพเจ้าขอย้ำอีกครั้งว่า จงชื่นชมยินดีเถิด

1 เปโตร 1:6
ในความรอดนั้นท่านทั้งหลายชื่นชมยินดี ถึงแม้ว่าเดี๋ยวนี้ จำเป็นที่ท่านจะต้องทนทุกข์ทรมานชั่วขณะหนึ่งในการถูกทดลองต่างๆ

1 เปโตร 4:13
แต่ว่าท่านทั้งหลายจงชื่นชมยินดีในการที่ท่านได้มีส่วนร่วมในความทุกข์ยากของพระคริสต์ เพื่อว่าเมื่อพระสิริของพระเจ้าปรากฏขึ้น ท่านทั้งหลายก็จะได้ชื่นชมยินดีเป็นอันมากด้วย

ความล้ำลึกของพระเจ้า

ความหวังของท่านอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า
ท่านจงตั้งความหวังของท่านในพระองค์
มากขึ้นและมากขึ้น

จงรู้เถิดว่า
ไม่ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น
อนาคตจะสำแดงถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าชัดเจน
มากขึ้นและมากขึ้น

แม้ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้
แต่ท่านจงชื่นชมยินดีอย่างเต็มเปี่ยมเถิด
ดังนั้น
ไม่ว่าในสวรรค์หรือในโลกนี้
ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ใด
วิถีทางที่ท่านเดินไปนั้นจะเป็นทางที่น่ายินดีพอใจยิ่ง

อย่าพยายามที่จะหาคำตอบต่อความลึกลับแห่งโลกนี้
แต่ท่านจะเรียนรู้ถึงองค์พระผู้เป็นเจ้า
มากขึ้นและมากขึ้น และ
ในการเรียนรู้ดังกล่าว
ท่านจะพบคำตอบต่อทุกคำถามที่ท่านต้องการรู้ และ
เมื่อท่านพบกับองค์พระผู้เป็นเจ้าหน้าต่อหน้าในโลกแห่งจิตวิญญาณ
ท่านจะพบว่าท่านไม่จำเป็นที่จะต้องถามอะไรอีกต่อไป
ขอย้ำว่าคำตอบที่ท่านต้องการทั้งสิ้นนั้นอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า

จงจำไว้ว่า
องค์พระผู้เป็นเจ้าคือคำตอบสำหรับคำถามทั้งหลายของมนุษย์
เกี่ยวกับองค์พระผู้เป็นเจ้า
เกี่ยวกับพระบิดา และ
เกี่ยวกับกฎเกณฑ์ และ
เกี่ยวกับพระบัญญัติของพระองค์

ไม่จำเป็นที่ท่านจะต้องรู้เรื่องศาสนศาสตร์
แต่ท่านจงเรียนรู้ถึงองค์พระผู้เป็นเจ้า
องค์พระผู้เป็นเจ้าคือพระวาทะ(พระวจนะ)ของพระเจ้า
ทั้งสิ้นทั้งปวงที่ท่านต้องการรู้เกี่ยวกับพระเจ้า
ท่านเรียนรู้ได้ในองค์พระผู้เป็นเจ้า
ถ้าคนใดที่ไม่รู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้า
คำอธิบายทั้งหมดของเขาก็ไม่สามารถตอบคำถามจากหัวใจของมนุษย์ได้เลย

พระธรรมภาวนา

พระวาทะทรงบังเกิดเป็นมนุษย์และประทับอยู่ท่ามกลางเรา พระองค์ทรงเปี่ยมด้วยพระคุณและความจริง เราได้เห็นพระสิริของพระองค์ คือพระสิริของพระบุตรองค์เดียวผู้ทรงมาจากพระบิดา
ยอห์นเป็นพยานเกี่ยวกับพระองค์ ท่านร้องประกาศว่า
“นี่คือผู้ซึ่งเราได้บอกไว้ว่า พระองค์ผู้ทรงเสด็จมาภายหลังเราทรงยิ่งใหญ่กว่าเรา เพราะพระองค์ทรงดำรงอยู่ก่อนเรา จากความบริบูรณ์แห่งพระคุณของพระองค์ เราทั้งปวงได้รับพระพรครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะบทบัญญัติประทานมาทางโมเสส ส่วนพระคุณและความจริงมาทางพระเยซูคริสต์ แต่พระบุตรองค์เดียวผู้ทรงอยู่เคียงข้างพระบิดาได้ทรงทำให้พระองค์เป็นที่ประจักษ์แล้ว” (ยอห์น 1:14-18 สำนวนแปลอมตธรรมร่วมสมัย)