แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ทีมงาน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ทีมงาน แสดงบทความทั้งหมด

27 เมษายน 2563

ในช่วงวิกฤติ...ทีมงานคาดหวังอะไรจากผู้นำ

เมื่อเกิดวิกฤติโควิด 19 ทีมงานคาดหวัง 3 สิ่งจากผู้นำของเขา..

1. ให้ “มุมมอง” ต่อปัญหาที่กำลังเผชิญอยู่

คนส่วนมากในตอนนี้บริโภคข่าวสารได้ทั้งวัน และรู้สึกทุกข์ใจ ห่วงกังวลจากข่าวร้ายที่ตนเสพมา ผู้นำที่ดีจะไม่ปล่อยให้ทีมงานเสพข่าวจำนวนมากเท่านั้น แต่จะช่วยให้มุมมองต่อสถานการณ์ของปัญหาเหล่านั้นว่าเราจะมองด้วย “มุมมอง” ใด

แม้ว่า วิกฤติโควิด 19 มิใช่วิกฤติที่เลวร้ายที่สุดที่เราเคยผ่านพบมา แต่ก็เป็นสถานการณ์ที่เราจำเป็นต้องใส่ใจ เราต้องมีมุมมองที่ถูกต้อง เหมาะสม สอดคล้องต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จากนั้นก็นำข้อมูล ความรู้ รายละเอียดที่ได้รับมาประกอบหนุนเสริมเป็นแหล่งปัญญาสำหรับคนในทีมงาน ไม่ว่าบางคนจะโน้มหนักไปทางสุดขั้วด้านไหนก็ตาม   เช่น บางคนที่รู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนี้มิใช่เรื่องใหญ่อะไรมากมาย หรือ บางคนที่รู้สึกเหมือนว่าเหตุการณ์นี้เป็นเหมือนฟ้ากำลังถล่มทลายทับลงมาทีเดียว ผู้นำควรให้มุมมองต่อสถานการณ์ปัญหาที่กำลังเผชิญ

2. การประยุกต์ใช้ด้วยวิธีการและขั้นตอนที่ชัดเจน

ทีมงานส่วนมากในภาวะวิกฤติเช่นนี้ คาดหวังวิธีการ และ ขั้นตอนปฏิบัติที่ชัดเจนจากผู้นำของเขา ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่แต่ละคนกำลังสับสน วุ่นวายใจ เกิดความไม่มั่นใจ สั่นคลอน หวั่นไหว การช่วยทบทวนถึงสิ่งพื้นฐานของวิธีการ ขั้นตอนต้องปฏิบัติในวิกฤตินั้น ๆ มีอะไรบ้าง เช่น

ในกรณีของวิกฤติโควิด 19 ที่ทีมงานแต่ละคนต้องปฏิบัติด้วยความรับผิดชอบ ในการป้องกันการแพร่ระบาด ทั้งเพื่อที่ตนจะไม่รับเชื้อ หรือ แพร่กระจายเชื้อแก่คนอื่น เช่น  “กินร้อน ช้อนตัว ล้างมือเป็นประจำ” ทุกครั้งเมื่อเข้าสู่ชุมชนพบคนอื่นให้สวมหน้ากากอนามัย วางระยะห่างจากกันและกัน 1-2 เมตร เป็นต้น ความจริงก็คือว่า ความชัดเจนเป็นของขวัญที่ยิ่งใหญ่สุดที่ผู้นำให้กับทีมงานในภาวะวิกฤติเช่นนี้

3. ให้ความเชื่อและความหวัง ...ต่ออนาคตที่ดีกว่า

นโปเลียน โบนาปาร์ต กล่าวไว้ว่า “ผู้นำคือผู้ให้ความหวัง”

บ่อยครั้ง เราในฐานะผู้นำไม่ได้ให้ความเชื่อและความหวังที่ดีกว่าในอนาคตแก่ทีมงานของเราในสถานการณ์ต่าง ๆ ที่กำลังประสบพบเจอชัดเจนเพียงพอ วิกฤติที่เกิดขึ้นในแต่ละสถานการณ์มีช่วงเวลาที่แตกต่างกันไปในแต่ละเรื่อง   สิ่งที่เป็นวิกฤติกลับคลี่คลายเปลี่ยนไปสู่ “วิถีการดำเนินชีวิตปกติใหม่ในทางสังคม” (หรือ ชุดพฤติกรรมใหม่ทางสังคม new normal) ที่ต้องปฏิบัติของสังคมก็ งเป็นสถานการณ์ปกติที่ดีกว่าวันนี้

สิ่งหนึ่งที่ผมเห็นเกิดขึ้นบ่อยครั้งในวิกฤติประเทศไทยคือ เมื่อเกิดวิกฤติขึ้น ในตอนต้นอาจจะตระหนกกลัวไปสักชั่วครู่หนึ่ง แต่หลังจากนั้น คนทุกภาคส่วนเริ่มทยอยเข้ามาร่วมกันช่วยเหลือกอบกู้สถานการณ์เลวร้ายนั้น ในครั้งนี้เราต้องปรบมือให้ความชื่นชมแก่ทีมงานแพทย์ พยาบาล และบุคลากรทางสาธารณสุข  ทางสุขภาพ รวมถึง อสม. ทั้งฝ่ายความมั่นคง การปกครอง ภาคธุรกิจ ประชาชนที่ให้ความร่วมมือเก็บกักตนเอง และ การวางระยะห่างทางสังคม   และ ฯลฯ ที่ได้ทุ่มเทเสียสละความสะดวกสบายชีวิตส่วนตัวเพื่อส่วนรวมที่จะมุ่งไปสู่อนาคตที่ดีกว่านี้

ผู้นำจะนำการประชุมปรึกษางานออนไลน์อย่างไรดี?

ในช่วงวิกฤติโควิด 19 ที่เราต้องวางระยะห่างทางสังคม หลีกเลี่ยงการพบปะชุมนุมทำกิจกรรมใด ๆ รวมถึงการประชุมปรึกษางาน ในหลายแห่งทีมงานจะประชุมปรึกษาพบปะกันทางออนไลน์ ในภาวะวิกฤติเช่นนี้ ในฐานะผู้นำทีมงานจะนำการพบปะพูดคุยปรึกษางานกันทางออนไลน์อย่างไร? ข้างล่างนี้เป็นประเด็นหลักปฏิบัติสำคัญสำหรับผู้นำทีมคือ...

1. เริ่มต้นด้วยการใส่ใจในประเด็นส่วนตัวของทีมงานแต่ละคน

เมื่อทีมงานสัมผัสได้ว่าผู้นำใส่ใจ ห่วงใย เกี่ยวกับประเด็นต่าง ๆ ในชีวิตส่วนตัวของพวกเขา ทีมงานจะรู้สึกมั่นคงในการที่จะมุ่งใส่ใจเกี่ยวกับงานที่ทีมงานจะต้องทำและรับผิดชอบ ให้เริ่มต้นพูดคุยจากเรื่องที่เกี่ยวกับ “สุขภาวะในชีวิตส่วนตัว” ของทีมงานแต่ละคนก่อน แล้วจึงตามด้วย “สุขภาวะในทีมงาน” แล้วจึงลงรายละเอียดในเรื่องภาระการงานของทีม

2. เริ่มเรื่องที่ยาก หนัก ลำบากก่อนเรื่องที่ง่าย

จากประสบการณ์ผมพบว่าการที่เริ่มต้นจากเรื่องที่ยากก่อน หรือเริ่มต้นจากข่าวร้ายก่อน แล้วค่อยไปพิจารณาเรื่องที่ง่าย และ ข่าวดีภายหลังน่าจะช่วยการพูดคุยปรึกษาเป็นไปได้ดีกว่า...เริ่มจากเรื่องยากไปหาง่ายครับ

3. ให้ภาพใหญ่ก่อนลงในรายละเอียดของแต่ละเรื่องแต่ละงาน

ในการพูดคุยปรึกษางานกัน ผู้นำควรช่วยให้ทีมงานเห็น “ภาพใหญ่” ของงานที่ปรึกษาในวันนั้นก่อน เพราะเมื่อทุกคนได้เห็นและเข้าใจภาพใหญ่แล้ว เมื่อพูดถึงเรื่องแต่ละเรื่องในภาพใหญ่ทุกคนก็จะสามารถช่วยกันใส่รายละเอียดที่เหมาะตามมุมมองนั้น แล้วผู้นำจึงนำข้อเสนอในรายละเอียดของแต่ละคนปรากฏขึ้นบนจอภาพให้ทุกคนได้เห็น   จากนั้นให้เชื่อมโยงประเด็นต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ให้เป็นกระบวนการที่จะใช้ดำเนินการ-ปฏิบัติด้วยกันในทีมงานต่อไป

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่
E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499


30 เมษายน 2561

ภาวะผู้นำของทีมงาน


ทีมงานที่ดีไม่ต้องการสมาชิกทีมแบบ “ครับ...เจ้านาย”  “ค่ะ...ท่าน ผอ.”  

แต่ทีมงานที่ดีต้องการการสื่อสารในทีมแบบสัตย์ซื่อ จริงใจ ตรงไปตรงมา   ทีมดีหนุนเสริมให้คนในทีมงานพูดและแสดงออกอย่างเปิดเผย  สื่อสารโดยตรงต่อคนที่ตนต้องการสื่อสารด้วย

ในการประชุมของทีมงานที่ดี   เป็นการร่วมกันระดมความคิดเห็น  เพื่อที่จะเฟ้นหาความคิดเห็นที่ดีเยี่ยมเหมาะสม   เป็นทีมงานที่สมาชิกในทีมช่วยกันแสดงความคิดเห็น ให้ข้อสังเกตที่แหลมคมน่าสนใจ   และที่สำคัญสมาชิกในทีมต่างเปิดใจ เปิดความคิดรับฟังกันและกันอย่างใส่ใจ

ในทีมงานที่ดี   สมาชิกในทีมแสดงความคิดต่างได้อย่างเปิดเผยจริงใจ  ด้วยสุภาพและสร้างสรรค์   และรับฟังกันอย่างสุขุม   ความคิดที่ขัดแย้งไม่ใช่ปัญหา  แต่เป็นปัญญาที่ท้าชวนคนอื่น ๆ ลองพิจารณาและสะท้อนคิดดู   แต่การที่ทีมงานที่ดีที่ไม่เกิดความขัดแย้งกันเมื่อมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันก็เพราะ  สมาชิกในทีมงานนี้มีรากฐานความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเป็นทุนเดิม   จนแต่ละคนกล้าที่จะเอาทุกเรื่องตีแผ่เปิดเผยในที่ประชุม และ ต้องการให้เพื่อนในทีมช่วยคิดช่วยพิจารณา

ทุกความคิดต่าง   ทุกความขัดแย้ง เป็นย่างก้าวที่ทีมงานใช้ในการเสริมสร้างความสัมพันธ์ และความไว้วางใจในทีม   และเป็นโอกาสเสริมสร้างปัญญาและองค์ความรู้ในการทำงานของตนให้ก้าวไกลกว่าที่เป็นอยู่

ประโยคหนึ่งที่ไม่ควรได้ยินในทีมงานที่ดีเช่นนี้คือ   “ฉันบอกแล้วว่าอย่าทำอย่างนั้น”   “ว่าแล้ว...มันต้องเป็นอย่างงี้”   ที่ไม่ควรเกิดประโยคเช่นนี้ในทีมงานที่ดีเพราะ   ถ้าใครในทีมงานรู้ล่วงหน้าว่าอะไรจะเกิดเขาจะแบ่งปันสิ่งเหล่านั้นในที่ประชุมทีมงานก่อนหน้านี้   หรือ นำสิ่งที่ตนรู้ตนคิดล่วงหน้าปรึกษากับเพื่อนในทีมก่อนแล้ว

การนำทีมมิใช่งานที่ง่าย   เป็นงานหนักที่มีภาระมากที่ต้องรับผิดชอบ

การเป็นผู้นำที่ดีของทีมงาน  ต้องการผู้นำที่ต้องยอมเสียสละส่วนตน (การให้ตนเองแก่คนในทีม)

การเป็นผู้นำที่ดีของทีมงาน  ต้องพบกับการตัดสินใจที่ลำบากและบางคนอาจจะไม่ชอบ

ในฐานะสมาชิกในทีมงาน   เราต้องให้เกียรติคนที่ยอมรับภาระในการนำทีม  โดยเฉพาะความสัตย์ซื่อ จริงใจ และความภักดี

พระ​ราชา​ทรง​โปรดปราน​ปาก​ที่​ชอบ​ธรรม
และ​ผู้​ที่​พูด​ตรงไปตรงมา​นั้น​พระ​องค์​ทรง​รัก
(สุภาษิต 16:13 มตฐ.)

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่
E-mail: prasit.emmaus@g,ail.com
081-2894499

09 มิถุนายน 2557

ผู้นำคือผู้เสริมภาวะผู้นำแก่ทีมงาน

ณ วันนี้ผู้นำคงจะต้องถามตนเองว่า...
ในฐานะผู้นำ   เรามุ่งเน้นที่ความสนใจของเพื่อนร่วมงาน หรือ ความสนใจของเราเอง?
เราได้ทำอะไรบ้างไหมสำหรับเพื่อนร่วมทีมของเรา  ที่เขาไม่สามารถที่จะทำได้ด้วยตัวเขาเอง?

เมื่อเราเริ่มทำงานใหม่ๆ  คนทำงานมือใหม่มักสนใจถึงความก้าวหน้าในงานที่ตนทำ
เรามักถามว่า  “ใครจะช่วยในสิ่งที่ฉันทำบ้าง?”
ตอนนั้น เราใช้เวลามากมายที่จะทำให้เพื่อนรอบตัวสนใจในความคิดและความสามารถของเรา
แล้วมักจบลงด้วยพยายามแสดงให้คนอื่นเห็นถึงความสำเร็จของตน  และแสดงออกถึงความรู้ที่เรามี
หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง   เราพยายามให้คนอื่นชื่นชมประทับใจในสิ่งที่เรารู้เราสำเร็จ

แต่เมื่อเราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นในการทำงาน    เราเริ่มเรียนรู้เข้าใจว่าเราจะต้องมุ่งเน้นสนใจในความก้าวหน้าของคนอื่นรอบข้าง   เราก็จะถามว่า  “ผมจะมีส่วนช่วยอะไรบ้างในงานของคุณ?”   แทนการทำให้คนอื่นประทับใจในความสำเร็จของเรา   แต่เราเริ่มแสดงความสนใจและประทับใจในคนอื่น   เป้าหมายของเราก็เพื่อแสดงออกถึงสองประการที่สำคัญคือ  (1) เราสนใจ ใส่ใจในตัวเพื่อนร่วมงาน   และ   (2) เราต้องการที่จะช่วยเพื่อนร่วมงานแต่ละคน

การแสดงออกที่ดีที่สุดวิธีหนึ่งคือ  เราสนใจในสิ่งที่ทีมงานไม่สามารถทำได้ด้วยตนเอง   มิเพียงแต่เป็นการเสริมเพิ่มพลังคนอื่นเท่านั้น   แต่เป็นการนำความสำเร็จมาสู่คนอื่นด้วย   ดั่งที่ จอห์น บันยัน (John Bunyan) เคยกล่าวไว้ว่า  “คุณยังไม่มีชีวิตที่มีค่าในวันนี้จนกว่าคุณได้ทำบางสิ่งบางอย่างแก่ใครบางคนที่ไม่สามารถตอบแทนสิ่งดีที่คุณทำแก่เขา”   เราเจตนาที่จะสร้างสิ่งแตกต่างขึ้นในชีวิตของคนอื่น   แล้วชีวิตของเราก็จะมีคุณค่าและความหมายมากยิ่งขึ้นเมื่อเราทำเช่นนั้น

การที่เราทำแก่เพื่อนร่วมงาน  ในสิ่งที่เขาไม่สามารถทำเองนั้นคืออะไรบ้าง?

(1) แนะนำเขาให้รู้จักกับคนที่เขาไม่สามารถที่จะรู้จักหรือเข้าถึงได้

ในฐานะที่เราเป็นผู้นำ  เรารู้จักมักคุ้นกับคนมากมาย   มีเครือข่ายกับคนที่เราทำงานด้วยกัน   ทางหนึ่งที่ผู้นำควรเปิดทางสำหรับคนทำงานรอบข้างคือ   การเชื่อมประสานให้เขาได้รู้จักกับผู้คนที่เขาควรจะรู้จัก   และ ที่น่าจะเป็นประโยชน์แก่เขาเช่น  รู้จักกับคนที่เป็นพี่เลี้ยง  โค้ช  หรือ หุ้นส่วนในธุรกิจ   หรือคนที่มีความสามารถโดดเด่นที่เพื่อนร่วมงานคนนั้นต้องการเรียนรู้และพัฒนา

(2) นำเขาไปที่ที่เขาไม่สามารถไปด้วยตัวเขาเอง

ในสถานที่สำคัญๆ บางแห่ง   เปิดรับเฉพาะคนบางคนบางกลุ่มที่จะเข้าไปร่วม  เรียนรู้  หรือมีประสบการณ์    ทำให้เพื่อนร่วมงานหลายคนไม่มีโอกาสที่จะเข้าไปดู  มีประสบการณ์  หรือเรียนรู้    แต่ในฐานะผู้นำท่านสามารถที่จะประสานหาช่องทางให้เพื่อนร่วมงานของท่านมีโอกาสเข้าไปสัมผัส  มีประสบการณ์ และเรียนรู้ในพื้นที่เฉพาะจำกัดดังกล่าว

ผู้นำที่ดี   เป็นผู้นำเพื่อนร่วมงานเข้าไปพบเห็น เรียนรู้ในที่ที่เขาเข้าไม่ถึง   ในที่นี้อาจจะรวมไปถึงแหล่งทุน   หรือ  การหาทางสะสมกองทุนเพื่อให้เพื่อนร่วมงานในทีมได้มีโอกาสเข้าร่วมในการสัมมนา  การอบรมพิเศษ  ที่โดยปกติเขาไม่มีโอกาสเข้าไปร่วมเรียนรู้ได้

(3) เสนอโอกาสที่เขาไม่สามารถจะมีได้ด้วยตนเอง

ผู้นำที่ดีคือคนที่สร้างโอกาสให้เพื่อนร่วมงานรอบข้างสามารถเข้าถึงโอกาสดังกล่าว   ในที่นี้ยังหมายรวมถึงการให้โอกาสใช้อำนาจแก่เพื่อนร่วมงาน   โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นอำนาจที่ผู้นำมีแต่คนอื่นในทีมไม่มี   เช่น อำนาจในการตัดสินใจที่มากับตำแหน่ง   อำนาจในการดำเนินงาน   และการจัดสรรแบ่งปันทรัพยากร-วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการทำงาน   แทนที่จะหวงเก็บงำอำนาจเหล่านี้ไว้เป็นของตนผู้เดียว    แต่ในฐานะผู้นำเราสามารถที่จะแบ่งสันปันส่วนให้คนอื่นๆ ได้ร่วมในการตัดสินใจด้วย   ให้เพื่อนร่วมงานในทีมมีโอกาสในการนำการประชุมบ้าง   หรือให้เพื่อนร่วมงานมีบทบาทในกระบวนการคิดจัดทำงบประมาณด้วย

(4) แบ่งปันความคิดของเราที่เขายังไม่มีหรือคิดไม่ถึง

ผู้นำมือใหม่ไม่สามารถเรียนรู้ทุกเรื่องจากตำรา   ในเมื่อเขายังไม่มีประสบการณ์ในหลายเรื่อง   เป็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้นำมือใหม่จะหยิบยืมเรียนรู้จากประสบการณ์ของผู้นำที่คร่ำหวอด   ในฐานะผู้นำสิ่งที่มีค่าอย่างยิ่งที่เราสามารถแบ่งปันให้แก่ผู้นำมือใหม่ของเราคือ  องค์ความรู้ และ สติปัญญาที่เราได้รับจากประสบการณ์ที่ผ่านมาของเรา

ผู้นำที่แท้จริงคือผู้นำที่เสริมเพิ่มให้เพื่อนร่วมงานมีภาวะผู้นำที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
แล้วทีมงานของท่านจะกลายเป็นทีมงานที่แกร่งและทรงประสิทธิภาพ
และท่านจะเดินอยู่บนเส้นทางผู้นำที่ทรงอิทธิพลและสร้างประสิทธิผล

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่
E-mail: prasit.barnabus@gmail.com
081-2894499