แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ยิ่งใหญ่ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ยิ่งใหญ่ แสดงบทความทั้งหมด

26 สิงหาคม 2563

บุคลิกภาพที่ยิ่งใหญ่...ของผู้นำคริสตชน

ท่านศิษยาภิบาล หรือ ผู้นำคริสตจักร พระเจ้าประทานงานที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ท่านจะสามารถรับมือด้วยตนเองได้   ยิ่งผู้นำในยุค 2020 จะต้องพบว่า สถานการณ์ต่าง ๆ จะแสดงออกให้เห็นชัดถึงความจริงดังกล่าว งานที่ท่านต้องรับผิดชอบนั้นหนักหนาสาหัสเกินกำลังความสามารถของท่านเองจะรับมือได้

ในพระธรรมเนหะมีย์ได้แสดงให้เห็นชัดว่า ในภาวะวิกฤติอย่างหนักเช่นนี้ ผู้นำที่ดีจะต้องทำให้แผนงานที่ได้รับการทรงมอบหมายจากพระเจ้าให้บรรลุสำเร็จ แผนการดังกล่าวเนหะมีย์ร่วมกับประชาชนอิสราเอลสามารถทำให้สำเร็จได้ใน 52 วัน ในขณะที่แผนงานเดียวกันนี้คนตลอด 80 ปีที่ผ่านมาบอกว่าเราทำงาน “หิน” นี้สำเร็จไม่ได้ แต่เมื่อเราได้รับแรงกระตุ้นหนุนเสริมที่ถูกต้อง แผนงานที่สำคัญนี้สามารถทำให้สำเร็จได้ในเวลาสั้นเพียง 52 วัน

ในสถานการณ์ความเป็นความตาย คริสตจักรและชุมชนของท่านต้องการผู้นำแบบไหน? เนหะมีย์ได้แสดงให้เราเห็นสิ่งที่จะทำให้เราเป็นผู้นำที่เยี่ยมยอด 4 ประการด้วยกันคือ

[1] มีวัตถุประสงค์ที่สำคัญอย่างน่าสนใจ

เราต้องการวิสัยทัศน์ที่กระตุ้นให้เราขับเคลื่อนไปข้างหน้า เมื่อศัตรูของเนหะมีย์พยายามหลอกล่อให้เกิดการหลงผิดเพื่อให้เนหะมีย์ละทิ้งงานที่กำลังทำอยู่ไปหาพวกเขา เนหะมีย์ตอบว่า “ข้าพเจ้ากำลังทำงานใหญ่...” (เนหะมีย์ 6:3 มตฐ.) เนหะมีย์เป็นคนที่มีจิตใจเด็ดเดี่ยว มุ่งมั่น แน่วแน่น เขาอุทิศตนเพื่อแผนงานที่ทำ เพราะเขารู้ว่าเขากำลังทำสิ่งที่สำคัญยิ่ง

ชีวิตที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้นได้เมื่อคน ๆ นั้นอุทิศตนเพื่อสิ่งที่สำคัญยิ่งใหญ่ และสิ่งที่สำคัญที่สุดในที่นี้คือ “แผ่นดินของพระเจ้า” (การปกครอง การครอบครองของพระเจ้า) ผู้นำหลายคนมีจิตใจวอกแวก-ไขว้เขว ไปสนใจในเรื่องที่ไร้สาระสำคัญ ถ้าเราจะนำคริสตจักรของพระคริสต์ให้บรรลุความสำเร็จการงานที่ยิ่งใหญ่ เราต้องเริ่มต้นด้วยการเห็นแผ่นดินของพระเจ้าในงานที่เราต้องทำ และเห็นว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ส่วนเรื่องอื่น ๆ นั้นให้ตามหลังแผ่นดินของพระเจ้า

[2] การเห็นและเข้าใจอย่างชัดเจน

ในฐานะผู้นำ เราจำเป็นต้องสามารถมองให้เห็นล่วงหน้าและเท่าทันถึงความทุกข์ยากลำบากที่ยังมาไม่ถึง เวลาที่เรากำลังทำสิ่งใหญ่สิ่งสำคัญ ปัญหาความยากลำบากจะเข้ามาหาเราเสมอ เนหะมีย์มีความชาญฉลาดและมีสายตาที่คมกริบอย่างไม่น่าเชื่อ ทุกครั้ง เมื่อมี “กับดัก” เขาสามารถรับรู้ได้ล่วงหน้า รู้เท่าทันสิ่งที่จะเกิดขึ้น 

ตัวอย่างเช่น เขาสามารถรู้ล่วงหน้าได้ว่าศัตรูของเขาวางแผนที่จะทำร้ายเขา “...พวกเขาเจตนาจะทำอันตรายข้าพเจ้า” (เนหะมีย์ 6:2 มตฐ.) เมื่อศัตรูกลุ่มเดิมนี้กล่าวร้ายเนหะมีย์ว่า ตั้งตัวเป็นกษัตริย์กบฏต่อกษัตริย์เปอร์เซีย  เนหะมีย์กล่าวว่า “เพราะพวกเขาต้องการที่จะให้เราตกใจ...” (6:9 มตฐ.)

เนหะมีย์รู้ได้อย่างไร? เพราะเขาเป็นคนที่สามารถมองเห็นและรู้เท่าทันสิ่งที่อยู่ข้างหน้าด้วยการทรงชี้นำของพระเจ้า  และพระปัญญาของพระองค์ เพราะเขาติดสนิทกับพระเจ้าเสมอ

ในฐานะผู้นำ จำเป็นต้องมีความสามารถที่จะมองเห็นเท่าทันภัยที่รออยู่ข้างหน้า และมีทางเดียวที่เราจะได้สิ่งนี้ตามที่ยากอบบอกแก่เราว่า  “[5] แต่ถ้าใครในพวกท่านขาดสติปัญญา ให้คนนั้นทูลขอจากพระเจ้าผู้ประทานให้กับทุกคนด้วยพระทัยกว้างขวางและไม่ทรงตำหนิ...” (ยากอบ 1:5 มตฐ.) เมื่อเราใช้เวลาในการศึกษาพระวจนะของพระเจ้า เรากำลังรับเอาความคิดแบบพระคริสต์และมุมมองแบบพระองค์ เราจึงเป็นผู้นำที่สามารถมองการณ์ไกลได้ อย่างพระคริสต์  

[3] อธิษฐานอย่างต่อเนื่อง

คงไม่เป็นการกล่าวเกินเลยว่า “เนหะมีย์เสพติดการอธิษฐาน” การอธิษฐานคือสิ่งแรกในการตอบสนองในทุกเรื่องที่เขาประสบไม่ว่าเขาจะต้องพบกับอะไรก็ตาม น่าสังเกตว่า ใน เนหะมีย์ บทที่ 6 เขาไม่ได้ปกป้องตนเอง หรือ ทำการตอบโต้แก้เผ็ด เมื่อเขาถูกกล่าวหาผิด ๆ เขาเพียงตอบศัตรูว่าสิ่งที่พวกเขากล่าวหานั้นมิใช่ความจริง แล้วอธิษฐานต่อพระเจ้าในเรื่องนั้น

สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราในฐานะผู้นำพึงกระทำด้วย เมื่อคนกล่าวหาท่านอย่างผิด ๆ ในฐานะที่ท่านเป็นผู้นำ ท่านไม่จำเป็นต้องปกป้องตนเองเสียยืดยาว เพียงบอกกับเขาว่า “เรื่องนั้นไม่จริง” จากนั้นนำเรื่องนั้นทูลต่อพระเจ้า 

[4] การอดทนอย่างเด็ดเดี่ยวกล้าหาญ

เมื่อท่านต้องทำงานใหญ่ในคริสตจักร หรือ ในชุมชนของท่าน อย่ายอมแพ้ง่าย ๆ ให้เราดำเนินการตามแผนงานนั้นอย่างต่อเนื่องตามที่พระเจ้าประสงค์ให้เราทำ มิใช่เพียงแต่แสดงออกว่าเรากล้าหาญในเวลาที่ยากลำบากเท่านั้น   เพราะการที่เรามีความกล้าหาญไม่ได้หมายความว่า เราไม่มีความกลัว แต่ความกล้าหาญเป็นการที่เราก้าวไปข้างหน้าแทนที่จะหลบซ่อนเก็บตัวด้วยความกลัว (แม้ขณะนั้นยังมีความกลัวอยู่ก็ตาม)

ในข้อที่ 11 เนหะมีย์กล่าวว่า “... คนอย่างข้าพเจ้ามีหรือจะหนี? คนอย่างข้าพเจ้าหรือจะหนีเข้าไปในพระวิหารเพื่อเอาชีวิตรอด? ข้าพเจ้าไม่ไป!” แน่นอนว่า เนหะมีย์รู้สึกกลัวด้วย เขารู้ว่าชีวิตของตนตกอยู่ในอันตราย แต่เขาก็รู้ด้วยว่าเขากำลังที่จะไปถึงหลักชัย เขาปฏิเสธที่จะหลบหนี

ไม่ใช่พระประสงค์ของพระเจ้าแน่ที่จะให้ท่านวิ่งหนีจากสถานการณ์ที่ยากลำบาก ตรงกันข้าม  พระเจ้าต้องการให้เราเผชิญหน้ากับความทุกข์ยากลำบากในขณะที่เราติดตามกระทำในสิ่งที่ดีที่สุดต่อคริสตจักรและชุมชน

ให้เราพิจารณาผู้นำตลอดประวัติศาสตร์ในพระคัมภีร์จนถึงปัจจุบัน เราสามารถประมวลและสังเคราะห์ได้เป็น 4 คุณลักษณะหลักของผู้นำที่มุ่งหน้าไปสู่เป้าหมายปลายทางที่พระเจ้าประทานแก่เขา

โดยท่านสามารถถามตนเองว่า:

1) ท่านมีจุดประสงค์ที่สำคัญและน่าสนใจที่กระตุ้นหนุนเสริมและดันให้ท่านมุ่งไปข้างหน้าหรือไม่?

2) ท่านมีความรู้สึกไวทางจิตวิญญาณ และ รู้เท่าทันต่อสถานการณ์ที่ท่านต้องเผชิญหน้าอย่างไรบ้าง?

3) ท่านได้อธิษฐานอย่างสม่ำเสมอสำหรับงานที่พระเจ้าทรงเรียกให้ท่านทำหรือไม่?

4) ท่านยืนหยัดเด็ดเดี่ยวในการทำตามพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างกล้าหาญหรือไม่?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่
E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499



30 กรกฎาคม 2561

พระคริสต์ไม่เคยเรียกร้อง...ความสำคัญ ยิ่งใหญ่เพื่อตนเอง

ถ้าใครเก่งในเรื่องไหนเรื่องหนึ่งจริง  เขาไม่จำเป็นต้องคุยโตโอ้อวดโพนทะนาว่าตนเองเก่งในเรื่องนั้น   และคนที่คุยโตโอ้อวดในยุคนี้หลายคนมักทำได้ด้อยกว่าที่ “โฆษณาตนเอง”  หรือ มัก “ไม่สมราคาคุย”?

ถ้าเราสังเกตและสำรวจตลอดชีวิตของพระคริสต์   พระองค์มิได้เป็นคนที่คุยโตโอ้อวดว่าตนนั้นสำคัญ   ยกเว้นเรื่องเดียวที่พระองค์พูดความจริงที่พวกผู้นำศาสนายิวรับไม่ได้คือ  ที่พระองค์พูดความจริงว่าพระเจ้าเป็นพระบิดาของพระองค์   แต่พระองค์ก็ไม่เคยกะเกณฑ์หรือเรียกร้องให้คนทั้งหลายปฏิบัติต่อพระองค์ในฐานะ “พระบุตรของพระเจ้า”   ดังในพระธรรมฟิลิปปีได้ยืนยันชัดเจนถึงท่าทีของพระคริสต์ในฐานะพระบุตรของพระเจ้าว่า  “(พระ​เยซู​คริสต์) ผู้​ทรง​สภาพ​เป็น​พระ​เจ้า ไม่​ทรง​ถือ​ว่า​ความ​ทัด​เทียม​กับ​พระ​เจ้า​เป็น​สิ่ง​ที่​จะ​ต้อง​ยึด​ไว้” (มตฐ.)

แต่น่าเศร้าใจ  ที่ผู้นำคริสตชนในปัจจุบันนี้ติดยึดกับ “ฐานะ ตำแหน่ง” ที่ตนได้รับ  และสำคัญผิดคิดว่าตนเองเป็นคนสำคัญ  เหนือกว่า สำคัญกว่า   หรือหลายคนพูดต่อว่าสมาชิกคริสตจักรไม่ได้กระทำอย่างเหมาะสมกับตำแหน่ง ศาสนศักดิ์ของตนในคริสตจักร (แล้วก็ไปเปรียบเทียบผู้นำคริสตจักรของบางประเทศ)   ผู้นำคริสตจักรกลุ่มนี้ช่างแตกต่างจากพระเยซูคริสต์แบบหน้ามือเป็นหลังมือทีเดียว

ให้เราใคร่ครวญถึงคำอธิษฐานของพระเยซูที่พระองค์ทูลอธิษฐานต่อพระบิดา  ถึงท่าทีที่พระองค์ต้องการกระทำต่อสาวกที่ติดตามพระองค์ และ อนาคตของเหล่าสาวก  ในยอห์น 17:12-14,19,21 (มตฐ.)
  • “ข้าพระองค์ได้พิทักษ์รักษาเขา...ปกป้องพวกเขาไว้”
  • “ข้าพระองค์สอนเขา...เพื่อเขาจะมีความชื่นชมยินดี...”
  • “โลกเกลียดชังพวกเขาเพราะพวกเขามิใช่คนของโลก  เหมือนข้าพระองค์มิใช่ของโลก...”
  • “เพราะเห็นแก่พวกเขาข้าพระองค์จึงชำระตนให้บริสุทธิ์  เพื่อว่าพวกเขาจะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์อย่างแท้จริงด้วย” (อมธ.)
  • พระองค์ทูลขอว่า  “ขอทรงชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์ ด้วยความจริงแห่งพระวจนะของพระองค์”
  • ข้าพระองค์ไม่ได้อธิษฐานเผื่อคนเหล่านี้เพียงพวกเดียว  แต่เพื่อทุกคนที่วางใจในข้าพระองค์โดยผ่านทางถ้อยคำ(ประกาศ)ของพวกเขา
  • เพื่อพวกเขาจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน  ดั่งเช่นพระองค์ผู้เป็นพระบิดาสถิตย์ในข้าพระองค์  เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​อยู่​ใน​พระ​องค์​และ​ใน​ข้า​พระ​องค์​ด้วย เพื่อ​โลก​จะ​ได้​เชื่อ​ว่า​พระ​บิดา​ทรง​ใช้​ข้า​พระ​องค์​มา


เราจะเห็นชัดว่า  พระเยซูคริสต์มิได้เน้นความสำคัญของตนเอง  ดังคำอธิษฐานของพระองค์ที่ว่า   เพื่อพวกเขาจะรู้ว่า ข้าพระองค์กับพระองค์เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน   พระองค์ทรงรักพวกเขาเหมือนอย่างที่พระองค์ทรงรักข้าพระองค์   พระเยซูคริสต์มิได้กล่าวอ้าง หรือ เรียกร้องสัมพันธภาพที่พิเศษเหนือกว่าสาวกที่มีในพระบิดา   แต่พระองค์กลับทูลขอให้พระบิดาทรงรักพวกสาวกในระดับเดียวกันหรือเหมือนอย่างที่พระบิดารักพระองค์   และนี่เป็นความสำคัญที่ล้ำค่ายิ่งที่พระคริสต์ทรงมี   พระองค์ไม่ได้เรียกร้องความสัมพันธ์ที่เหนือกว่าพิเศษกว่าจากพระบิดา   ตรงกันข้ามพระองค์กลับทูลขอความสัมพันธ์สุดยอดเพื่อสาวกของพระองค์เสียอีก

นี่คือแบบอย่างที่เป็นรูปธรรมของพระเยซูคริสต์   ที่ทรงกระทำและวางเป็นแบบอย่างแก่สาวกของพระองค์ทุกคน   ที่เป็นแบบอย่างชีวิตที่เป็นพลังหนุนเสริมให้สาวกของพระองค์กล้าที่จะทุ่ม เสี่ยง และยอมตายเพื่อพระนามของพระองค์

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่
E-mail: prasit.emmaus@gmail.com
081-2894499

05 พฤษภาคม 2558

ท่านว่าใครยิ่งใหญ่และสำคัญกว่ากัน?

พระเยซูคริสต์ถามสาวกใกล้ชิดของพระองค์ด้วยคำถามนี้โดยต้องการขุดรากถอนโคนความคิดของสาวกที่ได้รับอิทธิพลวิธีคิดแบบสังคมโลกนี้   และนี่คือเหตุผลว่า คริสตชนต้องตัดสินใจเลือกระหว่าง “พระกิตติคุณของพระคริสต์”  กับ  หลักคิดแบบสังคมโลกนี้

มี​การ​โต้​เถียง​กัน​ใน​พวก​สา​วก​ว่า​ใคร​ใน​พวก​เขา​ที่​นับ​ว่า​เป็น​ใหญ่   พระ​องค์​จึง​ตรัส​กับ​พวก​เขา​ว่า “กษัตริย์​ของ​คน​ต่าง​ชาติ​ย่อม​เป็น​เจ้า​นาย​เหนือ​เขา​ทั้งหลาย และ​ผู้​ที่​มี​อำ​นาจ​เหนือ​เขา​นั้น​เรียก​ตัว​เอง​ว่า​เจ้า​บุญ​นาย​คุณ    แต่​พวก​ท่าน​จะ​ไม่​เป็น​อย่าง​นั้น   ใน​พวก​ท่าน​คน​ที่​เป็น​ใหญ่​ต้อง​เป็น​เหมือน​เด็ก(คนใจถ่อม)1   และ​คน​ที่​เป็น​นาย​ต้อง​เป็น​เหมือน​ผู้​ปรน​นิ​บัติ    ใคร​เป็น​ใหญ่​กว่า​กัน ผู้​ที่​นั่ง​รับ​ประ​ทาน​หรือ​ผู้​ปรน​นิ​บัติ? ผู้​ที่​นั่ง​รับ​ประ​ทาน​ไม่​ใช่​หรือ?   แต่​ว่า​เรา​อยู่​ท่าม​กลาง​พวก​ท่าน​เหมือน​กับ​ผู้​ปรน​นิ​บัติ  (ลูกา 22:24-27 มตฐ.)

สองพันกว่าปีที่ผ่านมา   เราก็ยังพบว่า สาวกที่ประกาศตนติดตามพระคริสต์ก็ยังใช้  มุมมอง  วิธีคิด  นิสัย(สันดานดิบ)แบบคนในสังคมทั่วไป   ยัง โต้เถียง แย่งชิงแข่งขันกันว่าใครจะใหญ่กว่ากัน   ใครจะได้ตำแหน่งที่คิดว่าจะเสริมอำนาจและบารมีของตนเอง   โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องการเป็นใหญ่และแฝงด้วยผลประโยชน์แห่งตนและพวกพ้อง   ไม่ต่างอะไรไปจากสาวกคนสนิทของพระเยซูคริสต์เลย!... (น่าเศร้า) 

ชีวิตคริสตชน  เป็นชีวิตที่หยั่งรากลงในพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์   และพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์เป็นข่าวดีก็เพราะว่า   วิถีแนวทางชีวิตแห่งข่าวดีของพระคริสต์นั้น “แตกต่างสวนทาง” กับแนววิถีชีวิตแห่งสังคมโลกนี้  เป็นแนวคิดและความเชื่อที่ “พลิกคว่ำ” กระแสสังคมโลก  “ขุดรากถอนโคนหลักคิดหลักเชื่อ” จากกระแสงสังคมโลกปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง

เฉกเช่น  เมื่อสาวกโต้เถียงกันว่าใครเป็นใหญ่กว่ากันในพวกเขาบนหลักการแนวคิดตามอิทธิพลของกระแสสังคมโลก(ข้อ 24)   พระเยซูคริสต์ตรัสตำหนิพวกเขาแบบตรงไปตรงมาว่า   พวกเขาก็ไม่แตกต่างจากผู้นำ(บ้าอำนาจ)ในสังคมตอนนั้น   ต้องการมีอำนาจเหนือคนอื่น   ต้องการทำตนให้คนอื่นเห็นว่าตนเป็นผู้มีบารมี  และสร้างบุญคุณเหนือคนอื่น   และหาช่องทางที่จะให้คนอื่นเห็นและยอมรับว่าตนนั้นยิ่งใหญ่สำคัญกว่าคนอื่น! (ข้อ 25)

แต่หลักการวิธีคิดและมุมมองของพระเจ้า ต่างกันอย่างย้ายขั้วเลยทีเดียว  บนวิถีแนวคิดของพระองค์  ผู้ที่ยิ่งใหญ่คือผู้ที่เล็กน้อยถ่อมตน   และคนที่ยอมตนรับใช้คนอื่นคือคนที่สำคัญยิ่งกว่าคนที่ทำตนให้คนอื่นมารับใช้ปรนนิบัติตน (ข้อ 26)  แต่ค่านิยมตามกระแสสังคมโลก   ผู้คนวิ่งล่าไล่ไขว่คว้าเอา “ตำแหน่ง” เพราะคิดว่าตำแหน่งจะเอื้อโอกาสแก่เขาที่จะมีอำนาจ  ที่จะยิ่งใหญ่  อยู่เหนือคนอื่น  และมีความสำคัญกว่าคนอื่น

บนมาตรฐานวิถีการดำเนินชีวิตแบบพระคริสต์กลับตรงกันข้าม   ความยิ่งใหญ่สำคัญมิได้อยู่ที่ “ตำแหน่ง”  แต่อยู่ที่การรับใช้   และการที่ใครจะรับใช้ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมีตำแหน่ง   ทุกคนรับใช้คนรอบข้างได้ด้วยชีวิตที่ตนมีอยู่   ซึ่งเป็นของประทานจากพระเจ้า

ดังนั้น   คริสตชนจะต้องเลือกว่าตนจะเลือกดำเนินชีวิตตามค่านิยมและแนวคิดตามกระแสสังคมปัจจุบันนี้   หรือ  ตัดสินใจที่จะยอมคิดยอมเชื่อตามแนววิถีชีวิตแห่งพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์   แต่คนที่เรียกตนว่า คริสเตียน  สาวกของพระคริสต์ส่วนหนึ่งก็ยังเลือกวิถีแห่งกระแสโลกนี้   ทั้งนี้ก็เพราะ คนกลุ่มนี้คิดต่างคิดแปลกแยกจากวิถีแนวคิดของพระเจ้า (อิสยาห์ 55:8)2   คนเรามักคิดเข้าข้างตนเองว่าตนคิดถูก  แต่เราต้องตระหนักว่า พระเจ้าทรงพินิจพิจารณาที่จิตใจ (สุภาษิต 21:2)3  และบ่อยครั้งเป็นการตัดสินใจเลือกอย่างด้อยปัญญา (สุภาษิต 12:15)4  

สำหรับคริสตชนแล้ว    พระเยซูคริสต์ทรงเป็นต้นแบบของ “ผู้นำที่รับใช้”   เพราะแม้แต่พระคริสต์ บุตรมนุษย์ พระองค์ประกาศตนว่า  พระองค์มิได้มาเพื่อรับการปรนนิบัติ   แต่มาปรนนิบัติรับใช้คนทั้งปวง   และในการรับใช้ของพระองค์เป็นการรับใช้ด้วยชีวิต   เป็นการให้ชีวิต   เพื่อที่จะให้ผู้คนได้รับชีวิตใหม่ (มัทธิว 20:28)   พระองค์สอนสาวกอีกว่า  คนที่ปรารถนาจะเป็นเอกเป็นใหญ่ให้คนนั้นใช้ชีวิตของตนในการเป็นคนรับใช้คนอื่น (มัทธิว 20:27)   ซึ่งกลับตาลปัตรกับกระแสนิยมแห่งสังคมโลกนี้

พระคริสต์ได้วางแบบอย่างที่ชัดเจนอย่างเป็นรูปธรรมแก่สาวกและคริสตชนทุกคน   ก่อนที่จะถูกตรึงที่กางเขน   พระองค์ทรงล้างเท้าสาวกทุกคนรวมถึงคนที่กำลังจะทรยศขายพระองค์แก่คนที่จะต้องการฆ่าพระองค์   และนี่คือแบบอย่างชีวิตที่ยอมรับใช้ด้วยชีวิตที่สาวกจะต้องเอาเป็นเยี่ยงอย่าง (ยอห์น 13:14)   พระคริสต์ประสงค์ให้สาวกของพระองค์ถ่อมชีวิตจิตใจลงรับใช้ด้วยชีวิตเพื่อให้เกิดชีวิตใหม่   พระองค์ไม่มีพระประสงค์ให้สาวกของพระองค์ห้ำหั่น แย่งชิง  แก่งแย่งตำแหน่งผู้อำนวยการ  กรรมการอำนวยการ  ผู้บริหาร  หรือกรรมการต่าง ๆ ในองค์กรคริสต์ศาสนา    เพื่อตนจะได้อำนาจ ยิ่งใหญ่ สำคัญ และผลประโยชน์  (แต่มักอ้างว่าเพื่อจะมีโอกาสรับใช้  ซึ่งเป็นการอ้างอิงที่ขัดแย้งกับคำสอน หลักคิด หลักเชื่อที่พระคริสต์ได้ให้แก่เรา) 

การรับใช้พระคริสต์ท่ามกลางประชากรแห่งโลกนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการที่เรามีตำแหน่งอะไรหรือไม่   แต่สำหรับพระคริสต์แล้วการรับใช้พระคริสต์ท่ามกลางชีวิตมวลชนนั้นสามารถกระทำได้ในทุกสถานการณ์โอกาสชีวิต  และที่สำคัญกว่านั้นคือ   พระคริสต์ประกาศว่า   การที่เราใช้ชีวิตรับใช้ผู้เล็กน้อยต่ำต้อยเพียงใดในสังคม   เรากำลังรับใช้และปรนนิบัติพระคริสต์ (มัทธิว 25:40)

เปาโล ปราชญ์ในสมัยนั้น  ที่พลิกผันมาหยั่งรากชีวิตของตนในพระกิตติคุณของพระคริสต์   ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เขาได้รับตำแหน่งแต่งตั้งให้เป็นผู้มีอำนาจทำลายพวกสาวกของพระคริสต์   เปาโลได้กล่าวว่า  คริสตชนอย่า​คิด​ถือ​ตัว​เกิน​ที่​ตน​ควร​จะ​คิด​  (โรม 12:3)  และกล่าวให้สติแก่คริสตชนที่มักใหญ่ใฝ่สูงว่า   อย่า​ทำ​สิ่ง​ใด​ด้วย​การ​ชิง​ดี​หรือ​ถือ​ดี แต่​จง​ถือ​ว่า​คน​อื่น​ดี​กว่า​ตัว​ด้วย​ใจ​ถ่อม (ฟิลิปปี 2:3)

ถ้าวันนี้ เราต้องการที่จะรับใช้พระคริสต์ด้วยความบริสุทธิ์ใจจริง ๆ แล้ว   ให้เรารับใช้คนรอบข้างที่เราพบประสบและสัมผัสกับเขาในวันนี้   ด้วยแบบอย่างการรับใช้แบบพระคริสต์  ด้วยความรักที่เสียสละของพระองค์

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่
E-mail: prasit.barnabus@gmail.com
081-2894499

*****
11เปโตร 5:5 อมต.  
2“เพราะความคิดของเราไม่ใช่ความคิดของเจ้า   และทางของพวกเจ้าก็ไม่ใช่ทางของเรา”  พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ (มตฐ.)
3ทางทุกสายของมนุษย์ก็ถูกต้องในสายตาของเขาเอง   แต่พระยาห์เวห์ทรงตรวจดูจิตใจ (มตฐ.)
4ทางของคนโง่นั้นถูกต้องในสายตาของเขาเอง   แต่คนมีปัญญาย่อมฟังคำแนะนำ (มตฐ.)

08 มีนาคม 2554

ทูลขอสิ่งที่ยิ่งใหญ่

จงรู้เถิดว่า
พระเจ้าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของท่าน
ไม่มีใครที่เป็นอยู่ก่อนพระองค์
เพียงแต่ท่านวางใจพระองค์ในทุกสิ่ง
ความช่วยเหลือนั้นพร้อมอยู่เสมอ

หนทางที่ยากลำบากกำลังจะถึงจุดเปลี่ยน
แต่ท่านจะได้เรียนรู้บทเรียนจากความทุกข์ยากดังกล่าว
ที่ท่านไม่สามารถจะเรียนรู้จากหนทางอื่น...
“แผ่นดินสวรรค์ก็เป็นสิ่งที่คนได้แสวงหาด้วยใจร้อนรน และ
ผู้ที่ใจร้อนรนก็เป็นผู้ที่ชิงเอาได้” (มัทธิว 11:12)

ท่านจงดูดซับคุณค่าแห่งแผ่นดินของพระเจ้าจากองค์พระผู้เป็นเจ้า
ด้วยการมุ่งมั่น ความไว้วางใจ ด้วยจริงใจ และการอธิษฐานที่พากเพียร

สิ่งอัศจรรย์เกิดแก่ท่านคือ
ความชื่นชมยินดี
ศานติสุข
ความมั่นคง
ความปลอดภัย
สุขภาวะ
ความสุข
เสียงหัวเราะ

จงทูลขอพระเจ้าในสิ่งที่ยิ่งใหญ่เดี๋ยวนี้
จงระลึกเสมอว่าไม่มีสิ่งใดที่ใหญ่เกินไป
องค์พระผู้เป็นเจ้าพอใจที่จะประทานให้
พระองค์เต็มใจที่จะอวยพระพรท่านบัดนี้และเสมอไป
ท่านจงมีศานติสุขเถิด

06 มีนาคม 2554

ไม่มีความชื่นชมยินดีที่ยิ่งใหญ่กว่านี้

จงถอนตัวออกจากกระแสแห่งโลกนี้เพื่อเข้าติดสนิทในองค์พระผู้เป็นเจ้า
แล้วท่านจงผ่อนพักในความนิ่งสงบและศานติ
ชีวิตของท่านจะไม่พบความชื่นชมยินดีที่ยิ่งใหญ่กว่านี้คือ
เมื่อท่านหันกลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าและมีความสนิทสัมพันธ์กับพระองค์

ท่านเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า
เมื่อท่านพบบ้านที่ผ่อนพักอาศัยแห่งจิตวิญญาณของท่านในองค์พระผู้เป็นเจ้า
เมื่อนั้นชีวิตที่แท้จริงได้เริ่มต้น
ในแผ่นดินของพระเจ้ามิได้นับช่วงเวลาชีวิตเป็นปีอย่างที่มนุษย์นับกันในโลกนี้
องค์พระผู้เป็นเจ้านับช่วงชีวิตเริ่มจากการบังเกิดใหม่(คือการเกิดครั้งที่สอง)
ตามที่พระคริสต์เคยสนทนากับนิโคเดมัสว่า
“เจ้าจะต้องบังเกิดใหม่” (ยอห์น 3:15)
เราทั้งหลายรู้ว่าเราไม่มีชีวิตนอกจากชีวิตนิรันดร์ และ
เมื่อมนุษย์ย่างก้าวเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์ เขาจึงเป็นผู้ที่มีชีวิต

นี่คือชีวิตนิรันดร์
คือเมื่อท่านได้รู้จักพระเจ้าพระบิดา และ
พระเยซูคริสต์ผู้เป็นพระบุตรที่พระเจ้าส่งเข้ามาในโลกนี้ (ยอห์น 3:17)
ดังนั้น จงดำเนินชีวิตเป็นเหมือนผู้เยาว์ เป็นเหมือนเด็ก (มัทธิว 18:3)
เป็นชีวิตที่ให้สิ่งดีภายในหลั่งไหลออกมาสู่ภายนอก
ทำให้เป็นชีวิตที่มีที่ว่าง
องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานความรักเมตตาไหลพรมเหนือท่าน
แล้วท่านจงส่งต่อความรักเมตตานั้นไปยังคนอื่นๆ

อย่ากลัวเลย
การกลัวก็เป็นเหมือนเด็กโง่คนหนึ่งมีพ่อที่ร่ำรวย
เขามีเหรียญเล็กๆ เหรียญหนึ่ง
แต่เด็กนั้นหมกมุ่นวุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรกับเหรียญนั้น
จะให้คนกู้ยืมเหรียญนั้นอย่างไร เอาดอกเบี้ยเท่าไหร่ จะให้จ่ายคืนอย่างไร
งานนี้เป็นงานของพ่อมิใช่หรือ?
ท่านควรจะไว้วางใจองค์พระผู้เป็นเจ้าในทุกเรื่องทุกกรณี (1เธสะโลนิกา 5:18)

01 กุมภาพันธ์ 2554

สำนึกที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต...

โปรดตระหนักไว้เถิดว่าไม่มีคำภาวนาใดที่ไม่มีคำตอบ
โปรดตระหนักไว้เถิดว่า เมื่อใดก็ตามที่ท่านรู้สึกว่ามีสิ่งผิดเกิดขึ้น
มีบางคนกระทำในสิ่งที่ท่านคิดว่าไม่ควรจะทำ
เวลาเช่นนั้นเองที่เป็นจุดเริ่มต้นของความผูกพันและ

ความรับผิดชอบของท่านที่จะอธิษฐาน
เพื่อสิ่งเหล่านั้นที่ผิดได้รับการปรับเปลี่ยนให้ถูกต้อง
ให้คนเหล่านั้นจะมีพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากเดิม

จงเผชิญหน้ากับความรับผิดชอบของท่าน
อะไรคือสิ่งที่ผิดในครอบครัวของท่าน
อะไรคือสิ่งที่ผิดในที่ทำงานของท่าน
อะไรคือสิ่งที่ผิดในคริสตจักรของท่าน
อะไรคือสิ่งที่ผิดในสภาคริสตจักรฯ ของท่าน
อะไรคือสิ่งที่ผิดในบ้านเมือง ในประเทศของท่าน
คนที่ปกครอง กฎหมาย หรือประชาชน?

จงคิด ใคร่ครวญ ด้วยความสงบ และ
ให้สิ่งผิดเหล่านี้อยู่ในคำภาวนาของท่าน
ท่านจะเห็นชีวิตที่ท่านไม่เคยเข้าไปแตะต้องเกิดการเปลี่ยนแปลง
กฎหมายได้รับการแก้ไขตามที่ท่านร้องทูลขอ
ความชั่วร้ายถูกขจัดออกไป

ใช่แล้ว จงมีชีวิตด้วยความสำนึกที่ยิ่งใหญ่
คือความสำนึกในการรับใช้และการช่วยกู้
ท่านสามารถอยู่ในห้องได้ครั้งละหนึ่งห้องเท่านั้น
แต่ท่านจะเป็นผู้ที่มีพลานุภาพใหญ่ยิ่งสำหรับสิ่งดีในประเทศของท่าน และในโลก

ท่านอาจจะมองไม่เห็นงานมหกิจที่ท่านกระทำ

แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าเห็น และ
ความชั่วร้ายมองเห็นด้วย และ
นี่คือชีวิตที่เปี่ยมด้วยเกียรติและบรรเจิดจ้าด้วยความปีติสุข
เพราะเป็นชีวิตที่มีส่วนร่วมในพระราชกิจแห่งการช่วยกู้
ท่านจึงเป็นสหายกระทำพระราชกิจร่วมกับองค์พระผู้เป็นเจ้า
ท่านจะค่อยๆ มองเห็นสิ่งนี้ชัดเจนยิ่งๆ ขึ้น
จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้า และ ร่วมทุกข์ร่วมสุขในชีวิตของพระองค์

พระธรรมภาวนา

มัทธิว 5:44-45, 48
44ฝ่ายเรา(พระเยซูคริสต์)บอกท่านว่า จงรักศัตรูของท่าน และจงอธิษฐานเพื่อผู้ที่ข่มเหงท่าน 45ทำดังนี้แล้วท่านทั้งหลายจะเป็นบุตรของพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์ เพราะว่าพระองค์ทรงให้ดวงอาทิตย์ของพระองค์ขึ้นส่องสว่างแก่คนดีและคนชั่วเสมอกัน และให้ฝนตกแก่คนชอบธรรมและคนอธรรม...เหตุฉะนี้ท่านทั้งหลายจงเป็นคนดีรอบคอบ เหมือนอย่างพระบิดาของท่าน ผู้ทรงสถิตในสวรรค์เป็นผู้ดีรอบคอบ

ฟิลิปปี 4:6
อย่าทุกข์ร้อนในสิ่งใดๆ เลย แต่จงทูลเรื่องความปรารถนาของท่านทุกอย่างต่อพระเจ้า ด้วยการอธิษฐาน การวิงวอน กับการขอบพระคุณ

เอเฟซัส 6:18
จงอธิษฐานวิงวอนทุกอย่าง จงขอโดยพระวิญญาณทุกเวลา ทั้งนี้จงระวังตัวด้วยความเพียรทุกอย่าง จงอธิษฐานเพื่อธรรมิกชนทุกคน

2 โครินธ์ 13:7
เราอธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อท่านทั้งหลายจะไม่กระทำชั่วใดๆ มิใช่ว่าเราจะให้ปรากฏว่าเราชนะการชันสูตร แต่เพื่อท่านจะประพฤติเป็นที่ชอบ ถึงแม้จะดูเหมือนเราเองแพ้การชันสูตร

โรม 12:12
จงชื่นชมยินดีในความหวัง จงอดทนต่อความยากลำบาก จงขะมักเขม้นอธิษฐาน

ลูกา 23:34
ฝ่ายพระเยซูจึงทรงอธิษฐาน(เมื่อถูกตรึงบนกางเขน)ว่า
“โอพระบิดาเจ้าข้า ขอโปรดอภัยโทษเขาเพราะว่าเขาไม่รู้ว่าเขาทำอะไร”

ลูกา 6:28
จงอวยพรแก่คนที่แช่งด่าท่าน จงอธิษฐานเพื่อคนที่เคี่ยวเข็ญท่าน