ความรักเมตตาของพระเจ้าอยู่ใกล้เราเสมอ

“ความรักมั่นคง” จะติดตามชีวิตประจำวันของเราเฉกเช่นความดีของพระเจ้าที่ติดตามเราไปในทุกสถานการณ์ชีวิต

เมื่อกษัตริย์ดาวิดกล่าวว่า “ความรักมั่นคงของพระเจ้า” ติดตามชีวิตของดาวิด   ทำให้เราจินตนาการถึงภาพของพ่อแม่ที่ติดตามไปข้างหลังลูกน้อยที่กำลังเดินได้   เมื่อเท้าลูกน้อยไปสะดุดอะไรเข้า หรือ บางครั้งก็สะดุดเท้าตนเองล้มลงได้รับความเจ็บปวด   บางครั้งก็เดินตุปัดตุเป๋แต่พ่อแม่ก็คอยติดตามอ้าแขนคอยรับเมื่อลูกน้อยซวนเซ   พระเจ้าเป็นเหมือนพ่อแม่ที่คอยตามติดใกล้ชิดเราดั่งเด็กน้อยที่เพิ่งเดินได้   อ้าแขนพร้อมรับเสมอเมื่อลูกเซซวนและยืนแขนพยุงเราขึ้นเมื่อพลาดท่าล้มลง   พระองค์กระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยความรักที่มั่นคงที่ทรงมีต่อเราแต่ละคน

นั่นหมายความว่า   แทนที่เราจะมุ่งเดินไปในอนาคตด้วยความวิตกกังวล   ด้วยความสับสนไม่มั่นใจ   แต่เราสามารถเผชิญหน้าสถานการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันด้วยความไว้วางใจในความรักที่มั่นคงของพระเจ้าที่มีต่อเราในชีวิต   พระเจ้าทรงอยู่เคียงข้างชีวิตของเราไม่ว่าเราต้องตกลงในสถานการณ์ใดในชีวิต   พระองค์จะมีทางออกที่ดีที่สุดเหมาะสมที่สุดสำหรับเราในแต่ละสถานการณ์   “แน่ทีเดียวที่ความดีและความรักมั่นคง(ของพระเจ้า)จะติดตามข้าพเจ้าไปตลอดวันคืนแห่งชีวิตของข้าพเจ้า...(สดุดี 23:6 มตฐ.)

“ความดี” เป็นสิ่งดี ๆ ที่พระเจ้าทรงกระทำแก่เราในชีวิต  แม้เราจะไม่สมควรได้รับก็ตาม  ความรักมั่นคงเป็นพระเมตตาคุณของพระเจ้าที่ลบล้างบาปโทษที่เราควรได้รับ   และนี่คือสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำในชีวิตของเราแต่ละคน

• ความดีของพระเจ้า   จะประทานสิ่งดีแก่ชีวิตของเรา  และทรงปกป้องสิ่งชั่วไม่ให้เข้ามาทำลายทำร้ายเรา
• ความรักมั่นคงของพระเจ้า   เป็นความรักที่ลบล้างบาปโทษ  และทรงให้อภัยแก่เรา
• ความดีของพระเจ้าจะทรงประสานสิ่งสรรที่จำเป็นแก่เรา
• ความรักมั่นคงของพระเจ้าระงับและปลอบโยนเมื่อเกิดความทุกข์โศกในชีวิต 
• ความดีของพระเจ้าจะทรงช่วยเหลือในสถานการณ์ต่าง ๆ
• ความรักมั่นคงของพระเจ้าจะทรงช่วยเยียวยารักษาบาดแผลในชีวิต

พระเจ้าเป็นผู้ที่เราท่านไว้วางใจได้ครับ

แน่​ที​เดียว​ที่​ความ​ดี​และ​ความ​รัก​มั่น​คง​จะ​ติด​ตาม​ข้าพเจ้า​ไป

ตลอด​วัน​คืน​แห่ง​ชีวิต​ของ​ข้าพเจ้า...

(สดุดี 23:6 มตฐ.)

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

ความรักเมตตาของพระเจ้ากว้างใหญ่กว่าปัญหาของเรา

พระองค์ทรงเอื้อมพระหัตถ์จากเบื้องบนลงมายึดข้าพเจ้าไว้

ทรงดึงข้าพเจ้าขึ้นจากห้วงน้ำลึก (สดุดี 18:16 อมต.)

บางครั้งเราเคยคิดว่า   ชีวิตของเราตกต่ำจมดิ่งลึกสุดๆ   แต่ไม่ว่าชีวิตของเราจะดิ่งลงลึกขนาดไหนก็ตาม   ความรักของพระเจ้าก็ตามติดเราลงไปลึกถึงที่นั่น   ความรักของพระเจ้ามีพลังมากพอที่จะฉุดเราขึ้นจากห้วงลึกของทะเลแห่งชีวิต

ไม่ว่าเราจะมีปัญหาสาหัสแค่ไหน   ความรักของพระเจ้านั้นกว้างใหญ่กว่าปัญหาที่เราเผชิญอยู่   เราอาจจะสิ้นหวังอย่างสุด ๆ ทุกข์ยากลำบากแสนสาหัส หรือ ต้องตกอยู่ในความเครียดอย่างสับสนแค่ไหน   ต้องประสบกับปัญหาทางอารมณ์ ปัญหาทางร่างกาย หรือปัญหาทางการเงิน

ความรักเมตตาของพระเจ้าก็ยังยิ่งใหญ่กว่าปัญหาเหล่านั้นที่เราต้องปล้ำสู้อยู่

คอรรี่ และ เบทสี เทน บูม เป็นคริสตชนที่อาศัยในเนเธอร์แลนด์  ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง   พวกเขาได้ให้ที่ซ่อนตัวแก่ชาวยิวเพื่อปกป้องพวกเขาจากการถูกพวกนาซีจับตัว   แต่เมื่อพวกนาซีค้นพบคนยิวในบ้าน   มิเพียงแต่พวกยิวจะถูกส่งตัวไปยังค่ายกักกันเท่านั้น  แต่เขาทั้งสองก็ถูกจับส่งตัวไปยังค่ายกักกันด้วยเช่นกัน   เขาต้องใช้ชีวิตในค่ายนั้นจนสงครามยุติ

หลังจากที่เห็นการทารุณกรรมครั้งแล้วครั้งเล่า  คอร์รี่กล่าวกับเบทสีว่า “ที่นี่เป็นนรกหลุมลึกสุด” เบทสีตอบว่า  “ไม่มีนรกหลุมไหนที่จะลึกไปกว่าความล้ำลึกแห่งรักเมตตาของพระเจ้า”

ในสองสามเดือนที่ผ่านมานี้   ชีวิตของเราอาจจะดิ่งลงอย่างสุด ๆ  อาจจะเป็นหุบเหวแห่งการเงินในชีวิต   เราอาจจะคิดว่า   เราล้มละลายตอนนี้แน่  หรือ  เราอาจจะต้องพบกับการดิ่งลงลึกในหุบเหวแห่งอารมณ์   ชีวิตแต่งงานจมดิ่งหาก้นเหวไม่พบ  หรือต้องเจ็บป่วยอย่างหาทางเยียวยาไม่ได้  เราอาจจะสับสน  เราอาจจะคิดว่า  เราหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว!

เมื่อเราต้องดิ่งลงเหวลึกแห่งชีวิตพระเจ้าอยู่ที่ไหน?

พระองค์ทรงอยู่ที่ก้นเหวลึกแห่งชีวิตเพื่อรองรับเราอยู่   “พระ​เจ้า​ผู้​ดำรง​เป็น​นิตย์​เป็น​ที่​อาศัย​ของ​ท่าน

และ​พระ​กร​นิรันดร์​รอง​รับ​ท่าน​อยู่” (เฉลยธรรมบัญญัติ 33:27 มตฐ.)

ถึงแม้ชีวิตของเราดิ่งลงสู่ก้นเหว   แต่พระหัตถ์แห่งรักเมตตาของพระเจ้ารองรับเราไว้  

ขอพระเจ้าทรงรองรับชีวิตของเราเมื่อสิ้นทางที่จะก้าวต่อไป  ขอพระองค์ทรงหนุนเสริมเราเมื่อเราอ่อนเปลี้ยสิ้นแรง

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

ใครขโมยความรักจากผู้นำ?

“แต่ความรักนั้นใหญ่ที่สุด...” (1โครินธ์ 13:13)

ทำไมหลายคนในพวกเราที่ล้มเหลวและเพลี่ยงพล้ำในความรักเมตตา   ทั้งๆ ที่บ่อยครั้งเราสามารถที่จะรักและเมตตาได้   เหตุผลประการหนึ่งคือ  เราได้บ่มเพาะมุมมองทัศนคติ และ การกระทำของเราที่ขัดขวางยับยั้งความสามารถของเราที่จะรักและเมตตา   เฉกเช่นเศษไขมันที่ก่อตัวจนใหญ่พอที่จะเกิดการอุดตันในเส้นเลือด  ขวางการไหลเวียนของกระแสเลือด   เช่นเดียวกัน ในชีวิตของเราสามารถที่จะสะสมก่อตัว “ก้อนอุดตัน” ในชีวิตของเรา   จนกลายเป็นตัวขัดขวางอุดตันกระแสความรักของพระเจ้าที่ไหลเวียนทำงานในชีวิตของเรา

อะไรคือตัวยับยั้งและอุดตันความรักเมตตาในชีวิตของเรา?   เราสามารถหาพบได้ในข้อเขียนของเปาโลว่าด้วยเรื่องความรักเมตตา (1 โครินธ์ บทที่ 13)   ในข้อเขียนดังกล่าวเราพบทั้งคุณภาพแห่งความรักเมตตา  และ  ตัวยับยั้งกีดขวางกระแสแห่งความรักเมตตา

ความรักในพระวจนะ:  ความรักนั้นอดทนนาน

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  ขาดความอดทน  ใจร้อน หุนหันพลันแล่น

การขาดความอดทน ใจร้อน หุนหันพลันแล่น เป็นลักษณะของคนที่เอาแต่ใจตนเอง  เรื่องในชีวิตของตนเป็นเรื่องที่สำคัญเหนือกว่าใครอื่นใด   คนจำพวกนี้ให้ความสนใจเอาใจใส่คนอื่นเพียงน้อยนิดหรือไม่ให้ความสนใจเลย   คนที่ขาดความอดทนมักต้องการให้คนอื่นเอาใจตน   แล้วจะไม่สนใจคนอื่นเลยถ้าคนอื่นมิได้ตอบสนองความต้องการความรู้สึกของตน   คำภาษากรีกของคำว่า “อดทน” ที่เปาโลใช้ในที่นี้หมายถึงคนที่ถูกคนอื่นทำสิ่งที่ผิดหรือไม่ดี  และคนๆ นั้นมีอำนาจในการแก้แค้นแต่เขากลับไม่ทำ   สำหรับ “การขาดความอดทน” คือคนที่แสวงหาทางที่จะแก้แค้น   ที่คนมีความอดทนจะไม่ทำเช่นนั้น

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ฉันมีความอดทน           น้อยที่สุด 0         1          2          3          4          5 มากที่สุด

ฉันขาดความอดทน       น้อยที่สุด 0         1          2          3          4          5 มากที่สุด

ความรักในพระวจนะ:  มีใจปรานี

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  จิตใจที่ไร้ความปรานี

บางท่านบอกว่าการมีใจปรานีเป็นลักษณะของความอ่อนแอ  ดังนั้น เขาจึงคิดว่า  ไม่มีใครที่จะมีอำนาจเข้มแข็งด้วยการมีใจที่ปรานี   คนที่มองตนเองว่ากำลังต้องแข่งขันกับคนอื่นรอบข้างเสมอมักเป็นคนที่ไร้ความปรานี(เพราะต้องเอาชนะคนอื่นให้ได้)   ความรู้สึกว่าตนเองต่ำกว่าด้อยกว่าผู้อื่นที่ซ่อนเร้นในผู้ใดก็จะเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดจิตใจที่ไร้ความปรานี   ตรงกันข้าม  คนที่มีความรักเมตตาย่อมพร้อมที่จะยอมรับและหนุนเสริมชีวิตของคนอื่นรอบข้าง

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ฉันมีใจปรานี                น้อยที่สุด   0      1      2       3       4       5 มากที่สุด

ฉันมีใจไร้ความปรานี    น้อยที่สุด  0      1       2       3       4      5 มากที่สุด

ความรักในพระวจนะ:  ไว้วางใจผู้อื่น

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  ความอิจฉา

ผู้ที่มีความรักเมตตาย่อมห่วงหาอาทรเอาใจใส่ผู้อื่น   เมื่อความรักเมตตาเติบโตขึ้น  คนที่รักและได้รับความรักก็เติบโตขึ้นเช่นกัน   แต่บ่อยครั้งที่เราไม่ทันรู้เท่าทันว่า ความรักเมตตาอาจจะแคระแกร็นได้   ถ้าคนๆ นั้นแทนที่จะมีความไว้วางใจและเอาใจใส่คนอื่นแต่กลับเป็นความอิจฉา   ต้องการอยู่เหนือหรือมีความสำคัญกว่าคนอื่น     ความอิจฉาเป็นสิ่งที่อยู่เหนือการควบคุมของเรามันเติบโตขึ้นเฉกเช่นมะเร็งที่โตวันโตคืนตลอดเวลาโดยร่างกายไม่สามารถควบคุมเลย   ความอิจฉาต้องการที่จะเป็นเจ้าของอย่างสิ้นเชิง  ต้องการมีสิทธิเฉพาะเหนือคนอื่น   อารมณ์ความรู้สึกเช่นนี้มีพลังอำนาจที่จะครอบงำและทำลายความสัมพันธ์ที่ดีๆ และความรู้สึกมั่นคงลงเสีย  และยังจะทำลายคนที่มีเหตุมีผลอีกด้วย

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ฉันมีความไว้วางใจคนอื่น   น้อยที่สุด   0      1      2      3      4      5 มากที่สุด

ฉันมีใจที่อิจฉา                    น้อยที่สุด   0      1      2      3      4      5 มากที่สุด

ความรักในพระวจนะ:  ถ่อมสุภาพ

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  อวดตัว หยิ่งผยอง

อุปสรรคที่ขัดขวางความรักในประการนี้คือ การอวดตัว  หยาบคาย  หยิ่งผยอง  คุยโม้โอ้อวด  ชื่นชมในความสำคัญของตนเอง   เป็นคนที่อวดตัวคือคนที่ทำเป็นให้ความรักเพื่อที่จะรับ  รับการยกย่อง  นับหน้าถือตาจากคนอื่น  แต่ทั้งนี้เป็นการกระทำที่ยกตนข่มท่าน  ยกตนเองขึ้นให้สำคัญเหนือคนอื่น

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ส่วนมากฉันถ่อมสุภาพ       น้อยที่สุด   0      1       2       3       4       5 มากที่สุด

ส่วนมากฉันอวดตัว หยิ่ง     น้อยที่สุด   0      1       2       3       4       5 มากที่สุด

ความรักในพระวจนะ:  ใจกว้างขวาง  เอื้อเฟื้อ  อารี

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  เห็นแก่ตัว

อุปสรรคประการสำคัญที่ขัดขวางความรักเมตตาที่เรายากที่จะเอาชนะได้คือ ความเห็นแก่ตัว   การกระทำที่เกิดจากแรงกระตุ้นผลักดันจากความเห็นแก่ตัวแตกต่างอย่างสิ้นเชิงหรืออยู่คนละขั้วกับการกระทำที่ได้รับแรงกระตุ้นผลักดันจากความรักเมตตา   พระเยซูคริสต์ทรงรู้ดีถึงพิษสงค์ของการเห็นแก่ตัว  พระองค์กล่าวว่า “เราบอกความจริงกับพวกท่านว่า ถ้าเมล็ดข้าวไม่ได้ตกลงดินและตายไป  ก็จะคงอยู่เมล็ดเดียว  แต่ถ้าตายไปแล้วก็จะงอกขึ้นเกิดผลเป็นอันมาก” (ยอห์น 12:24)   ความเห็นแก่ตัวจะมุ่งแต่เสาะหาเพื่อตนเอง  ไม่ยอมที่จะต้องสูญเสียตนเอง   พูดง่ายๆ ถ้าเป็นเมล็ดข้าวก็ไม่ยอมที่จะให้ตนเองต้องตกลงในดิน เปื่อยเน่า และตาย   แสวงหาทุกหนทางที่จะรักษาตนเองไว้   แต่ความรักเมตตาแสวงหาแนวทางเพื่อคนอื่น   เพื่อประโยชน์สุขของผู้อื่น   เพื่อผู้อื่นจะได้มีชีวิตอยู่   ถ้าเป็นเมล็ดข้าวก็ยอมเน่า เปื่อย และตาย   เพื่อที่จะได้เกิดต้นข้าวต้นใหม่ๆ ที่จะเกิดผลเป็นอันมาก

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ส่วนมากฉันมีใจกว้างขวาง     น้อยที่สุด   0      1       2       3       4       5 มากที่สุด

ส่วนมากฉันเห็นแก่ตัว             น้อยที่สุด   0      1       2       3       4       5 มากที่สุด

ความรักในพระวจนะ:  ไม่ฉุนเฉียวโกรธง่าย  ช้าในการโกรธ

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  ฉุนเฉียว  โกรธง่าย  ขี้โมโห

พระคริสต์เคยตรัสถึงคนที่ไวในการโกรธว่า  “แต่เราบอกพวกท่านว่า  ใครโกรธพี่น้องของตน  คนนั้นจะต้องถูกพิพากษา   ถ้าใครพูดกับพี่น้องอย่างเหยียดหยามคนนั้นจะต้องถูกนำไปยังศาลสูงให้พิพากษา   และถ้าใครพูดว่า “อ้ายโฉด” คนนั้นจะมีโทษถึงไฟนรก” (มัทธิว 5:22)   ยากอบเตือนคริสตชนไว้ว่า  “พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า  จงเข้าใจเรื่องนี้  คือให้ทุกคนไวในการฟัง  ช้าในการพูด  ช้าในการโกรธ” (1:19)

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ส่วนมากฉันช้าในการโกรธ         น้อยที่สุด   0      1       2       3       4       5 มากที่สุด

ส่วนมากฉันฉุนเฉียวโกรธง่าย     น้อยที่สุด   0      1       2       3       4       5 มากที่สุด

ความรักในพระวจนะ:  ยอมยกโทษ

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  ช่างจดจำความผิด  แค้นเคือง  แค้นที่รอเวลาชำระ

ความแค้นเคือง ไม่พอใจเป็นการสะสมของความขุ่นเคือง หงุดหงิดในอดีตที่ปะทุขึ้นในปัจจุบัน  คำว่า “ช่างจดจำความผิด”  ที่เปาโลใช้ในที่นี้เป็นภาษาทางการบัญชีที่บันทึกตัวเลขไว้เพื่อไม่ให้ลืม   และนี่คือพฤติกรรมที่หลายต่อหลายคนได้ทำเช่นนั้น   และการจดจำความผิด  ความแค้นที่คนอื่นทำกับตนแบบไม่ให้ลืมเช่นนี้เป็นอุปสรรคใหญ่ขวางทางความรักเมตตา   “ฉันพร้อมที่จะยกโทษ  แต่ฉันไม่สามารถที่จะลืมได้”  เป็นการยกโทษที่จอมปลอม   การไม่ยอมยกโทษเป็นการมองไปที่อดีตมิใช่การมุ่งมองไปยังอนาคต   ความรักเมตตาเป็นพลังปลดปล่อยความจำที่ยึดเกาะที่ความทุกข์ในความผิดที่คนอื่นกระทำกับตนหรือความผิดที่สร้างความเจ็บปวดแก่ตน

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ส่วนมากฉันยอมยกโทษ        น้อยที่สุด   0      1       2       3       4       5 มากที่สุด

ส่วนมากฉันจดจำความผิด     น้อยที่สุด   0      1       2       3       4       5 มากที่สุด

ความรักในพระวจนะ:  เกลียดชังความชั่วอธรรม  ชื่นชมยินดีในสัจจะความจริง

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  ชื่นชมยินดีในความชั่วอธรรม

เมื่อเปาโลกล่าวว่า ความรักนั้นไม่ชื่นชมยินดี(เกลียด)ในความอธรรม หมายความว่าอะไรกันแน่?     ในการรักความชั่วหรือความอธรรมไม่จำเป็นว่าจะต้องกระทำความชั่วหรืออธรรมเสมอไป   แต่หมายถึงการที่มีเจตนาร้าย  หรือพอใจที่ได้ยินได้ฟังการกล่าวร้ายป้ายสีผู้อื่น  น่าแปลกใจว่า คนที่พยายามทำตนให้เป็นผู้มีจริยธรรมสูงส่งมักเป็นคนที่ชื่นชอบในความชั่วอธรรมมากที่สุด   ในการที่เขาพยายามที่จะมีชีวิตที่ละเว้นจากกระแสโลก   พวกเขากล่าวร้ายคนอื่นที่ไม่ทำอย่างเขา   พวกเขาสะใจที่เห็นคนอื่นผิดพลาดสะดุดล้มเพราะยอมประนีประนอมกับวิถีทางโลก   แล้วคนหน้าซื่อใจคดพวกนี้ตั้งหน้าตั้งตาที่จะตัดสินพิพากษาคนเหล่านั้นเมื่อได้โอกาส   ข่าวดีหรือพระกิตติคุณของคนพวกนี้เริ่มต้นด้วยการตัดสินกล่าวร้าย   มุ่งเน้นที่การพิพากษา  แล้วจบสิ้นด้วยการแตกแยก   ดูเหมือนว่าข่าวดีหรือพระกิตติคุณของพวกนี้มองหาไม่พบความรักเมตตา  

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ส่วนมากฉันชื่นชมยินดีในความจริง   น้อยที่สุด   0    1     2      3     4    5 มากที่สุด

ส่วนมากฉันชื่นชมในความชั่วอธรรม น้อยที่สุด   0    1     2      3     4    5 มากที่สุด

ความรักในพระวจนะ:  ความรักไม่มีวันเสื่อมสูญ  มีความทรหดมั่นคง

อุปสรรคขัดขวางความรัก:  มีความทรหดอดทนที่จำกัด

ความรักที่จอมปลอมมีความทรหดอดทนที่จำกัด   เมื่อเกิดความทุกข์ลำบากทุกอย่างก็แตกหัก   เป็นเหมือนเขื่อนที่มีการแตกร้าว  เริ่มสูญเสียความแข็งแรง   เริ่มมีน้ำไหลซึมออกจากรอยร้าวนั้น   จนขยายรอยกว้างและกลายเป็นรอยแยกที่น้ำทะลักไหลล้นออกมา   ความรักที่แท้จริงนั้นไม่มีการเสื่อมสลาย   แต่เป็นเหมือนเขื่อนที่แข็งแรงมั่นคงที่สามารถรองรับแรงดันของน้ำมหาศาล   ความรักจะไม่สบประมาท เหยียดหยามดูหมิ่นคนอื่น  ความรักจะไม่ประทุษร้าย ทำร้ายให้ใครบาดเจ็บ   ความรักเมตตาจะไม่มีวันสิ้นหวัง   แต่ความรักจะยืนมั่นเข้มแข็ง

ลองให้คะแนนตนเอง  ให้วงกลมรอบหมายเลขที่ใกล้เคียงความจริงของท่านมากที่สุด (ถ้าคะแนนเต็ม 5)

ส่วนมากฉันมีความทรหดมั่นคง      น้อยที่สุด   0   1     2    3    4    5 มากที่สุด

ส่วนมากฉันมีความอดทนที่จำกัด   น้อยที่สุด   0   1     2    3    4    5 มากที่สุด

เมื่อเราได้แยกแยะค้นพบอุปสรรคที่ขัดขวางความรักในตัวเรา โดยเฉพาะผู้นำคริสตชนแล้ว   หนทางที่จะแก้ไขเติมเต็มสภาพชีวิตที่ขาดความรักเมตตา หรือ มีอุปสรรคที่ขัดขวางยับยั้งความรักเมตตาในชีวิตของเรา  มีเพียงทางเดียวคือ   ให้เราเติมเต็มชีวิตของเราด้วยความรักเมตตา   เพื่อเราจะเป็นคนที่ชุมช่ำด้วยความรักเมตตาและเป็นผู้นำที่เปี่ยมด้วยความรักเมตตาที่พระเจ้าทรงประสงค์  “จงดำเนินในวิถีแห่งความรัก...” (1โครินธ์ 14:1 อมตธรรม)

การที่จะให้ตัวขัดขวางความรักเมตตาในชีวิตของเรามลายหายสูญไปจากชีวิตของเราได้นั้นมีเพียงหนทางเดียวคือ  ให้เราเติมเพิ่มความรักเมตตาของพระคริสต์ลงในชีวิตของเรา   เฉกการเติมน้ำลงในแก้วน้ำ   ที่ทำให้ที่ว่างในแก้วน้ำลดน้อยลงไป   แต่มีน้ำที่เพิ่มมากขึ้นจนเต็มแก้ว และล้นออกนอกแก้วในที่สุด

การขจัดอุปสรรคที่ขัดขวางความรักเมตตาในชีวิตของเรา  มิใช่ขัดขวาง ทำลายอุปสรรค

แต่เติมเต็มชีวิตของเราด้วยความรักเมตตาของพระคริสต์ต่างหาก   ที่ตัวขจัดสิ่งเหล่านั้นจะออกไปจากชีวิตของเรา

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

ความรักเป็นเรื่องอะไรกันแน่: (2) เก่งแค่ไหนแต่ขาดความรักเมตตา ก็ไร้ค่า

พระธรรม 1โครินธ์ บทที่ 13 เป็นการกล่าวเตือนสมาชิกคริสตจักรบางกลุ่มที่กำลังตื่นเต้นกับการที่ตนได้รับของประทานพิเศษฝ่ายจิตวิญญาณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพูดภาษาแปลกๆ คงไม่ใช่ความผิดอะไรหรอกที่ตื่นเต้นยินดีกับการพูดภาษาแปลกๆ แต่ที่ทำให้เกิดความขัดแย้งกันในคริสตจักรก็เพราะทัศนคติของคนที่พูดภาษาแปลกๆ อวดตนเองว่าได้รับของประทานพิเศษแล้วมองคริสเตียนคนอื่นในคริสตจักรว่าเป็นคริสเตียนต่ำต้อยด้อยค่ากว่าหรือเป็นคริสเตียนอีกชนชั้นหนึ่งที่ไม่ได้รับของประทานฝ่ายจิตวิญญาณ ทำให้คริสเตียนกลุ่มที่ไม่ได้พูดภาษาแปลกๆ เกิดความสงสัยในคุณค่าความเป็นคริสเตียนของตนเอง

แม้แต่ของประทานฝ่ายพระวิญญาณก็ทำให้คริสตจักรเกิดการแตกแยก ขัดแย้ง แบ่งพรรคแบ่งพวกได้ ถ้ามิได้มีการใช้ของพระประทานเหล่านั้นด้วยความรักที่มาจากจิตใจเมตตากรุณา เสียสละ มุ่งที่จะแบ่งปันให้ชีวิตของตนแก่คนอื่นและชุมชนด้วยความรักเมตตากรุณาเฉกเช่นแบบพระคริสต์

เปาโลพยายามสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องของสมาชิกคริสตจักรในโครินธ์เกี่ยวกับพระราชกิจของพระวิญญาณ โดยเฉพาะเรื่องของประทานฝ่ายพระวิญญาณ เปาโลย้ำเตือนว่า ของประทานฝ่ายจิตวิญญาณที่ประทานให้นั้นมิใช่เพื่อผลประโยชน์(ความเด่นดังมีชื่อเสียง)ของคนใดคนหนึ่ง แต่ที่พระวิญญาณประทานของประทานพิเศษต่างๆ นั้นเพื่อประโยชน์สำหรับทั้งชุมชนผู้เชื่อ ผู้ที่ได้สำแดงของประทานฝ่ายพระวิญญาณไม่ว่าจะด้วยการเผยพระวจนะ การรักษาโรค หรือ การพูดภาษาแปลกๆ ที่กระทำเช่นนั้นได้ก็เพราะเป็นพระราชกิจจากพระวิญญาณเพื่อให้เกิดสิ่งดีร่วมกันในชุมชนคริสตจักร ดังนั้น การแสดงออกด้านของประทานฝ่ายพระวิญญาณจึงมิได้มีไว้เพื่อให้ใครคนใดคนหนึ่งแสดงว่าตนมีความสามารถหรือพลังพิเศษ หรือ เป็นคนที่พระเจ้าใช้เป็นพิเศษเหนือกว่าคนอื่น แต่ตรงกันข้ามกลับให้ใช้ของประทานจากพระวิญญาณเพื่อรับใช้คนอื่นรอบข้างในพระนามของพระเยซูคริสต์

จากนั้นเปาโลได้เปรียบเทียบชีวิตคริสตจักรเป็นเหมือนร่างกายของคนเรา ประเด็นหลักที่เปาโลต้องการอธิบายให้สมาชิกคริสตจักรเข้าใจว่า ชีวิตคริสตจักรประกอบด้วยอวัยวะหลายส่วน และอวัยวะแต่ละส่วนต่างมีคุณค่าในตัวของอวัยวะนั้น อวัยวะแต่ละส่วนมีความสำคัญต่อร่างกายทั้งร่างกาย และเปาโลสรุปว่าคริสตจักรคือพระวรกายของพระคริสต์ แล้วเอาเรื่องนี้ไปเชื่อมต่อกับเรื่องของประทานฝ่ายพระวิญญาณที่มีในสมาชิกแต่ละคนในคริสตจักรที่แตกต่างกันออกไป แล้วท่านทิ้งท้ายในบทที่ 12 ว่า “แต่ท่านทั้งหลายจงขวนขวายของประทานต่างๆ ที่ยิ่งใหญ่กว่า และข้าพเจ้าจะชี้ให้เห็นถึงทางที่ดีที่สุด(ของประทานฝ่ายจิตวิญญาณ)แก่ท่านทั้งหลาย” (ข้อ 31)

1แม้ข้าพเจ้าจะพูดภาษาแปลกๆ ที่เป็นภาษามนุษย์หรือทูตสวรรค์ได้
แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าเป็นเหมือนฆ้องหรือฉาบที่กำลังส่งเสียง
2แม้ข้าพเจ้าจะเผยพระวจนะได้ จะรู้ความล้ำลึกทุกอย่างและมีความรู้ทั้งสิ้น
และแม้จะมีความเชื่อมากยิ่งที่จะย้ายภูเขาไปได้
แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไรเลย
3แม้ข้าพเจ้าจะบริจาคสิ่งของของข้าพเจ้าทุกอย่างหรือยอมให้เอาตัวไปเผาไฟ
แต่ไม่มีความรัก ก็จะไม่เป็นประโยชน์กับข้าพเจ้า
4ความรักนั้นก็อดทนนานและมีใจปรานี ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง
5ไม่หยาบคาย ไม่เห็นแก่ตัว ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด
6ไม่ชื่นชมยินดีในความอธรรม แต่ชื่นชมยินดีในความจริง
7ความรักทนได้ทุกอย่าง เชื่ออยู่เสมอ มีความหวังและความทรหดอดทนอยู่เสมอ
8ความรักไม่มีวันเสื่อมสูญ
แม้การเผยพระวจนะก็จะเสื่อมสลายไป
แม้การพูดภาษาแปลกๆ ก็จะเลิกพูดกัน แม้วิชาความรู้ก็จะเสื่อมสลายไป
9เพราะว่าเรารู้เพียงบางส่วน และก็เผยพระวจนะเพียงบางส่วน
10แต่เมื่อความสมบูรณ์มาถึงแล้ว ที่เป็นเพียงบางส่วนนั้นก็จะสูญไป
11เมื่อข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ข้าพเจ้าพูดอย่างเด็ก คิดอย่างเด็ก หาเหตุผลอย่างเด็ก
แต่เมื่อข้าพเจ้าเป็นผู้ใหญ่ ข้าพเจ้าก็เลิกอาการของเด็ก
12เพราะว่าเวลานี้เราเห็นสลัวๆ เหมือนดูในกระจก แต่ในเวลานั้นจะเห็นแบบหน้าต่อหน้า
เวลานี้ข้าพเจ้ารู้เพียงบางส่วน แต่เวลานั้นข้าพเจ้าจะรู้แจ้งเหมือนพระองค์ทรงรู้จักข้าพเจ้า
13และบัดนี้ ทั้งสามสิ่งนี้ยังดำรงอยู่ คือความเชื่อ ความหวัง และความรัก แต่ความรักนั้นใหญ่ที่สุดในสามสิ่งนี้

(1โครินธ์ 13:1-13 ฉบับมาตรฐาน)

ในข้อแรก เปาโลชี้ถึงการพูดภาษาแปลกๆ ภาษาประหลาดๆ ต่อให้เป็นภาษามนุษย์ หรือภาษาสวรรค์ ถ้าผู้พูดไม่มี “ความรัก” เปาโลกกล่าวว่าการพูดภาษาแปลกๆ นั้นก็เป็นการส่งเสียงที่หนวกหูไร้ความหมาย ถ้าเป็นการเล่นเครื่องดนตรีก็เป็นการเล่นที่ไม่เป็นเพลง เสียงเช่นนี้มิได้ให้คุณประโยชน์อะไรแก่ผู้ได้ยินได้ฟังเลย แต่กลับเป็นเสียงที่สร้างความรำคาญวุ่นวายแก่ผู้ได้ยินมากกว่า

จากนั้นในข้อที่ 2 เปาโลกล่าวว่า “แม้ข้าพเจ้าจะเผยพระวจนะได้ จะรู้ความล้ำลึกทุกอย่างและมีความรู้ทั้งสิ้น และแม้จะมีความเชื่อมากยิ่งที่จะย้ายภูเขาไปได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไรเลย” สมาชิกคริสตจักรบางคนชอบอวดว่าตนมีความรู้เรื่องพระคัมภีร์ เรื่องความเชื่อดีมากกว่าคนอื่น แต่มักเป็นการอวดอ้างความรู้ความชาญฉลาดของตนเอง ความรู้เหล่านี้ย่อมมีวันเสื่อมสูญ และที่สำคัญ ความรู้เช่นนี้ที่ปราศจากความรักก็หาคุณค่าอะไรมิได้

วันนี้ เราอาจจะจะอ่าน 1โครินธ์ บทที่ 13 ให้เป็นเรื่องของเราเองได้ว่า

“แม้ข้าพเจ้าจะเป็นฝ่ายที่ถูก ความคิดของข้าพเจ้าเฉลียวฉลาดเฉียบคม การวางแผนต่อสู้ถกเถียงของฉันชนะทุกครั้งเสมอไป แต่ไม่มีความรัก สิ่งที่ดูฉลาด ถูกต้อง และมีชัยก็ไม่มีค่าอะไร”

“แม้ข้าพเจ้าจะรู้ซึ้งถึงความหมายของพระคัมภีร์ทุกตอน แม้ข้าพเจ้าจะทุ่มเทศึกษาอย่างหนัก ขุดค้นรากศัพท์ทั้งภาษากรีกและฮีบรู และข้าพเจ้าได้ค้นพบความหมายของพระคัมภีร์ที่เที่ยงแท้ถูกต้อง แต่ข้าพเจ้าไม่มีความรัก สิ่งเหล่านี้ก็ไม่มีค่าประโยชน์อันใด”

“แม้ข้าพเจ้าจะศึกษาจนได้ปริญญาเอกทางศาสนศาสตร์ ได้ดำรงตำแหน่งศาสนาจารย์ ครูศาสนา ผู้ปกครองคริสตจักร ได้มีตำแหน่งในอาชีพการงานระดับสูง ไม่ว่าจะเป็นผู้บริหาร นายก อธิการ ผู้อำนวยการ และ ฯลฯ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีความสำคัญอะไรเลย กลับกลายเป็นคนไร้ค่า”

ผมว่าอาจารย์เปาโลท่านพูดแรงแต่ตรงไปตรงมานะครับ

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่
081-2894499

ความรักเป็นเรื่องอะไรกันแน่: (1) รักบนความเป็นจริง มิใช่รักที่ฝันหวาน

ที่ผ่านมาผมมีโอกาสร่วมในงานแต่งงานก็หลายครั้ง คู่บ่าวสาวได้จัดงานแต่งงานแบบหวานชื่นตั้งแต่แบบการ์ดแต่งงาน ชุดแต่งงาน ตลอดจนพิธี และงานเลี้ยงแต่งงาน แต่ก็พบหลายคู่ที่แต่งงานอย่างหวานชื่นไปได้ไม่เพียงเท่าใด กลับจบลงด้วยความขมขื่นจากชีวิตคู่ ดูเหมือนจะกลายเป็นเรื่องธรรมดาในสมัยนี้ แต่เป็นเรื่องธรรมดาที่น่าเศร้าและเจ็บปวด

สิ่งหนึ่งทีผมสังเกตเห็นทั้งในชีวิตคู่และชีวิตการเป็นสมาชิกในคริสตจักร ที่หลายครั้งคนเราติดยึดกับภาพอุดมคติมากกว่าภาพของความเป็นจริงในชีวิต เมือตัดสินใจแต่งงานบ่าวสาวมักฝันหวานคิดถึงชีวิตคู่ในอุดมคติ มากกว่าที่จะคิดถึงชีวิตบนความเป็นจริง เมื่อตัดสินใจมาเป็นสมาชิกในคริสตจักรมักฝันหวานว่าจะได้มาอยู่ในคริสตจักรที่อบอุ่น มีคนเอาใจใส่ห่วงใย เปี่ยมด้วยรักและเอื้อเฟื้อ และตนเองเป็นคนที่มีคุณค่าในคริสตจักรแห่งนั้น

เมื่อไม่นานมานี้ เพื่อนศิษยาภิบาลท่านหนึ่งได้แบ่งปันประสบการณ์ของท่านให้ผมฟังว่า ในคริสตจักรแห่งหนึ่งที่ท่านไปรับใช้ ท่านได้ทำงานกับคณะธรรมกิจคริสตจักรที่ดูเหมือนไม่เห็นด้วยกัน มีแต่ความขัดแย้ง จนธรรมกิจที่เป็นสตรีท่านหนึ่งพูดโพล่งอย่างฉุนเฉียวออกมาว่า “มีอะไรผิดปกติในคณะธรรมกิจของเราแน่! ดิฉันคิดว่า เราน่าจะทำงานอย่างคนในครอบครัวเดียวกันมิใช่หรือ?”

ผมคิดในใจว่า ใช่ครับ และนี่คือปมของปัญหา! ผมขอถามหน่อยเถิด มีสักกี่ครอบครัวที่คุณเห็นว่าไม่เคยมีการขัดแย้งรุนแรงมาก่อน? ธรรมกิจสตรีท่านนี้เผชิญหน้ากับความเป็นจริงในคริสตจักรซึ่งแตกต่างอย่างมากจากคริสตจักรในอุดมคติของเธอ เมื่อเธอต้องตกอยู่ในสภาพความจริงที่ขัดแย้งกับความคิดคาดหวังตามอุดมคติ เธอต้องเลือกว่าเธอจะยังอยู่เผชิญหน้ากับความเป็นจริง/ชีวิตจริงในคริสตจักรแห่งนี้ที่มีแต่ความยุ่งเหยิงสับสน หรือเธอจะเลือกออกจากคริสตจักรนี้แล้วแสวงหาคริสตจักรที่มี “ทุ่งหญ้าที่เขียวขจี” ที่เป็นแหล่งอาหารอุดมสมบูรณ์สำหรับจิตวิญญาณของเธอตามอุดมคติ ความฝันคริสตจักรในอุดมคติของเธอจะได้รับการทนุถนอมจนถึงวันที่เธอพบและมีปฏิสัมพันธ์กับความเป็นจริง ชีวิตจริงในคริสตจักรแห่งใหม่

สิ่งหนึ่งที่ผมชื่นชมในพระคัมภีร์ของเราคือ เรื่องราวชีวิตในพระคัมภีร์พูดถึงเรื่องราวความจริงของชีวิต เมื่อเราอ่านพระคัมภีร์เราจะเห็นภาพอย่างชัดเจนว่าชีวิตจริงมันเป็นเช่นไร หลายคนฝันหวานอยากให้คริสตจักรของตนมีชีวิตเฉกเช่นคริสตจักรในสมัยเริ่มแรกในพระคัมภีร์ ถ้าคาดฝันเช่นนี้คนๆนั้นคงต้องกลับไปอ่านเรื่องราวคริสตจักรในพระคัมภีร์ใหม่อีกสักครั้ง แล้วจะพบว่า พระคัมภีร์บันทึกถึงคริสตจักรตามความเป็นจริงที่เกิดความขัดแย้งและทะเลาะกันในคริสตจักร

แต่ในเวลาเดียวกัน คริสตจักรในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ก็บันทึกถึงเส้นทางบนความเป็นจริงในการแก้ไขและบริหารจัดการความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในคริสตจักร พระคัมภีร์เต็มไปด้วยคำสอนและชี้แนะถึงวิธีการอย่างชัดเจน เฉพาะเจาะจง และได้ให้หลักการที่จะช่วยให้เราสามารถจัดการกับสถานการณ์ที่ยุ่งเหยิงสับสนจากความขัดแย้งในคริสตจักร และหลักการที่สำคัญที่สุดที่พระคัมภีร์ให้แก่เราในการแก้ไขจัดการความสับสนยุ่งเหยิงจากความขัดแย้งในคริสคริสตจักรคือหลักการแห่งความรัก

อย่างที่เราท่านทราบดีกันอยู่แล้วว่า ใน 1โครินธ์ บทที่ 13 เป็นพระคัมภีร์บทที่ว่าด้วยเรื่องความรัก ในพระธรรมบทนี้ใช้คำว่า อากาเป้ (agape) เป็นคำหนึ่งในหลายคำที่มีความหมายถึงความรัก แต่ อากาเป้ เป็นความรักในลักษณะที่ ให้และเสียสละ ซึ่งใช้ถึง 9 ครั้งในพระธรรมบทนี้ เป็นการใช้คำว่า อากาเป้ มากกว่าที่ใช้ในพระกิตติคุณทั้งสี่รวมกันเสียอีก นอกจากในพระธรรม 1ยอห์น บทที่ 4 ที่ใช้คำว่า อากาเป้ บ่อยครั้ง แน่นอนครับถ้าเราต้องการที่จะรู้จักคำว่า “รัก” เราต้องศึกษาจากพระธรรม 1โครินธ์ บทที่ 13

สิ่งที่เราพบบ่อยครั้งที่มีการใช้พระธรรมตอนนี้ในพิธีการแต่งงาน (และบางครั้งก็ใช้จากพระธรรมโคโลสี 3:12-17) ผมถามในใจว่า เมื่อศาสนาจารย์ประกอบพิธีแต่งงานใช้พระธรรม 1โครินธ์ในพิธีแต่งงาน คู่บ่าวสาวได้ให้ความสนใจอย่างแท้จริงในพระธรรมตอนนี้มากน้อยแค่ไหน

แน่นอนครับ พระธรรมตอนนี้พูดถึงเรื่องความรัก แต่ความรักตามบริบทในพระธรรมตอนนี้มิใช่ความรักแบบฝันหวานชื่นฉ่ำ แต่แท้จริงแล้วพระธรรมตอนนี้กำลังพูดถึงความรักที่ตรงกันข้ามกับความรักที่ฝันหวานหรือความรักแต่ลมปาก แต่กำลังพูดถึงความรักในความเป็นจริง ความรักในชีวิตจริง กำลังพูดถึงความรักที่ติดดิน ในพระธรรม 1โครินธ์บทนี้มิได้พูดถึงความรักที่ที่มีความสุข อัศจรรย์ เต็มด้วยความชื่นมื่น แต่ถ้าเรามีโอกาสศึกษาลงลึกอย่างถ่องแท้ในพระธรรมบทนี้ เราจะเห็นว่า ความรักเป็น เรื่องหนัก เรื่องยาก เป็นยาขมหม้อใหญ่ ความรักไม่ใช่เรื่องสนุกสุขสันติเสียแล้ว แต่อย่างไรก็ตามสำหรับส่วนตัวแล้วเห็นควรที่จะใช้พระธรรมตอนนี้ในงานแต่งงาน เพราะเป็นการมองทะลุผ่านความรักแบบฝันหวาน ความรักที่พึ่งอิงอยู่กับความรู้สึก แต่พูดถึงความรักในชีวิตจริงนั้นเป็นเช่นไร

เปาโลกล่าวว่า
“ความรักนั้นก็อดทนนาน และ
มีใจปราณี
ความรักไม่อิจฉา
ไม่อวดตัว
ไม่หยิ่งผยอง
ไม่หยาบคาย
ไม่เห็นแก่ตัว
ไม่ฉุนเฉียว
ไม่ช่างจดจำความผิด
ไม่ชื่นชมยินดีในความอธรรม
แต่ชื่นชมยินดีในความจริง
ความรักทนได้ทุกอย่าง
เชื่ออยู่เสมอ
มีความหวัง และ
มีความทรหดอดทนอยู่เสมอ...” (1โครินธ์ 13:4-7 ฉบับมาตรฐาน)

แน่นอนครับ พระธรรม 1โครินธ์ บทที่ 13 เปาโลมิได้เขียนขึ้นเพื่อใช้ในงานแต่งงาน แต่ท่านเขียนถึงสมาชิกคริสตจักรโครินธ์ที่กำลังถกเถียงเสียงดังท่ามกลางความขัดแย้งและการเอาแพ้เอาชนะกัน ใช่แล้วครับเปาโลเขียนพระธรรมตอนนี้สำหรับคนที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ขัดแย้ง ทะเลาะ ทุ่มถียง คนที่กำลังคิดแผนวางอุบายเอาแพ้เอาชนะกันในคริสตจักรครับ ท่านกำลังพูดถึงความรักท่ามกลางสถานการณ์ที่ไม่สามารถที่จะรัก และนี่คือสถานการณ์จริงที่ต้องการความรักในการเยียวยาบาดแผลชีวิตคริสเตียน ชีวิตคริสตจักร และชีวิตองค์กรคริสเตียน

ถ้าคริสเตียนมีคุณลักษณะ 15 ประการตามข้างบนนี้ ท่านคิดว่าคริสเตียนยังจะขัดแย้ง โต้เถียง และทะเลาะกันต่อไปหรือไม่?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่ 081-2894499

ชีวิตเป็นเรื่องราวของความรัก

ท่านต้องการองค์พระผู้เป็นเจ้า และ
พระผู้เป็นเจ้าก็ต้องการท่าน

โลกขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่กำลังถูกทำให้ “แตกหัก” “ฉีกขาด” และ “เสียหาย” ต้องการท่าน
จิตใจมากมายที่อ่อนเปลี้ย ลำบาก สิ้นหวังต้องการท่าน
ดวงใจที่ทุกข์ยาก เจ็บปวด ห่อเหี่ยว จะได้เกิดความเบิกบานยินดีเพราะท่าน
ท่านจงเข้ามาใกล้องค์พระผู้เป็นเจ้า

สุขภาวะ
ศานติภาพ
ความชื่นชมยินดี
ความอดทน
ความทนทาน
ทั้งสิ้นนี้มาจากการที่ท่านติดต่อสัมพันธ์กับองค์พระผู้เป็นเจ้า

โอ นั่นเป็นวิถีแห่งความรุ่งโรจน์
เป็นวิถีที่เหนือกว่า
เป็นการค้นพบอันน่าทึ่ง
เป็นสัมพันธภาพที่หวานชื่น
เป็นการอัศจรรย์ ยากที่จะเข้าใจ
แท้ที่จริงแล้ว ชีวิตคริสเตียนก็คือชีวิตที่อยู่ติดสนิทกับองค์พระผู้เป็นเจ้า
เป็นเรื่องราวของความรัก
จงไว้วางใจองค์พระผู้เป็นเจ้าในทุกเรื่อง

ทุกสิ่งที่ท่านต้อง “สูญเสีย” และ “สูญหาย”
เจ้าจะพบในองค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ว่าจะเป็น...
วิญญาณแห่งความรัก
วิญญาณของความเป็นเพื่อน
วิญญาณของความเป็นพ่อ
วิญญาณของความเป็นแม่
วิญญาณของการเป็นสหาย
วิญญาณของความเป็นพี่น้อง
จงลองดูองค์พระผู้เป็นเจ้าในเรื่องนี้

ท่านไม่สามารถที่จะเรียกร้องความรักมากมายจากองค์พระผู้เป็นเจ้า หรือ
สร้างเงื่อนไขที่หนักหนาและขัดขวางความรักของพระองค์ได้

ท่านจงขอ...
สุขภาวะ
พลานุภาพ
ความชื่นชมยินดี และ
ความช่วยเหลือที่จำเป็นของท่านต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า

ความชื่นชมยินดีสองประการ

ท่านผู้เป็นบุตรที่รักขององค์พระผู้เป็นเจ้า
จิตใจที่กระหายหาการกระทำตามพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้น
ไม่มีสิ่งใดที่จะต่อต้านให้หยุดชะงักได้ และ
แน่ชัดอีกว่าไม่มีอุปสรรคใดที่จะมาขวางกั้นไว้ได้

ผู้ที่ทอดทิ้งพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า
เป็นผู้ที่ขวางกั้นพระประสงค์ของพระองค์ยิ่งกว่าผู้ที่ไม่เชื่อศรัทธาในพระองค์
พฤติกรรมใดล่ะที่เป็นความผิดมหันต์ต่อความรัก ที่ยิ่งกว่าการทอดทิ้งผู้ที่เขาเคยรัก?
ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทำงานในจิตใจและชีวิตของผู้ใด
ผู้นั้นควรต้อนรับพระประสงค์ของพระองค์ด้วยความชื่นชมยินดี

การทอดทิ้งประการเดียวที่องค์พระผู้เป็นเจ้ายอมรับคือ
การที่ท่าน...ปฏิเสธตนเอง
เป็นการละทิ้งความเป็น “ตัวกู” ตามที่พระองค์บัญชา
เป็นการยอมลงจากบัลลังก์ชีวิตของท่านเอง และ
อัญเชิญพระองค์ขึ้นครอบครองแทน และ
สาวกคนนั้นจะกระทำตามพระประสงค์ของพระองค์ด้วยความเต็มใจ
ด้วยการยินดีต้อนรับพระประสงค์ของพระองค์อย่างปลาบปลื้มใจ

ในบรรดาสาวกที่แท้จริงขององค์พระผู้เป็นเจ้า
สาวกแต่ละคนจะมีพัฒนาการด้านจิตวิญญาณ
ในขั้นแรกจะมีความชื่นชมยินดีและอัศจรรย์ใจเมื่อแรกพบองค์พระผู้เป็นเจ้า
จากนั้นก็จะเป็นช่วงเวลาของการเรียนรู้บทเรียนชีวิตการเป็นสาวก และ
บ่มเพาะวินัยชีวิตด้วยความราบเรียบและต่อเนื่องยาวนาน
เมื่อท่านหวนระลึกถึงอดีตที่ผ่านมา...
ท่านจะบังเกิดความชื่นชมยินดีอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิต

ด้วยประสบการณ์ที่ท่านมีในองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างสม่ำเสมอ
ด้วยความอดทนอย่างต่อเนื่องของท่านในงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน
ทำให้เกิดการสั่งสมประสบการณ์ในตัวท่าน
ที่พระองค์ทรงเสริมสร้างสนับสนุนท่าน
ด้วยการทรงนำของพระองค์
ด้วยโอกาสและสถานการณ์นับครั้งไม่ถ้วน
ที่ท่านต้องอัศจรรย์ใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เมื่อท่านมองย้อนหลัง...
ท่านจะพบความรักของพระองค์ที่มีต่อท่าน
ตามที่เคยบอกท่านไว้ล่วงหน้าแล้วนั้น
ทั้งหมดทั้งสิ้นนี้ เป็นประสบการณ์ชีวิต
เป็นบทเรียนชีวิตที่ค่อยๆ เพิ่มและพูนขึ้น
ก่อเกิดความรู้สึกและการอัศจรรย์ใจที่มากขึ้น
อย่างต่อเนื่อง และเสมอมา
ตลอดกาลเวลาที่ผ่านมาด้วยความชื่นชมยินดี

ความชื่นชมยินดีนั้นมีสองประการ
ประการแรก ความชื่นชมยินดีที่ก่อเกิดขึ้นมาจากความรักและความอัศจรรย์ใจ และ
ประการต่อมา ความชื่นชมยินดีที่ก่อเกิดจากความรักและความรู้ และ
ระหว่างประสบการณ์ของความชื่นชมยินดีทั้งสองประการนี้ปูด้วยฐานแห่งวินัยชีวิต
ความสิ้นหวังจึงถูกขจัดออกไป

แต่การที่ท่านจะไปถึงซึ่งความชื่นชมยินดีดังกล่าว...
ท่านต้องฝ่าฟันในชีวิตด้วยกำลังขององค์พระผู้เป็นเจ้า หรือ กล่าวอีกนัยหนึ่ง
ท่านต้องพึ่งพาพระองค์ในการฝ่าฟันดังกล่าว
เพราะในตัวท่านเองมีแต่ความมืดบอด และไร้ความช่วยเหลือใดๆ
ท่านต้องให้องค์พระผู้เป็นเจ้าต่อสู้กับสิ่งเหล่านั้น

ส่วนตัวท่าน...
จงยอมเชื่อฟังพระประสงค์ของพระองค์
ยอมรับวินัยชีวิตจากองค์พระผู้เป็นเจ้า
แล้วความชื่นชมยินดีประการที่สองก็จะตามมา


ความชื่นชมยินดีประการที่สองนี้ก็คือความชื่นชมยินดีที่องค์พระผู้เป็นเจ้าเคยกล่าวว่า
“ความชื่นชมยินดีที่เราให้แก่เจ้านั้น ไม่มีใครจะเอาไปจากเจ้าได้”

อย่าพึงพอใจเพียงความชื่นชมยินดีในประการแรกเท่านั้น
เพราะความชื่นชมยินดีประการที่สอง
เป็นของประทานที่ยิ่งใหญ่กว่า