หัวใจพระกิตติคุณ...พระเยซูทรงให้อภัยและปลดปล่อย

หลังเทศกาลคริสต์มาส และ การเข้าสู่ปีใหม่ ให้เราใคร่ครวญถึงหัวใจของพระกิตติคุณ

อ่าน ฮีบรู 2:10-18

ฉบับมาตรฐาน

ข้อ 14 บุตรทั้งหลายมีเลือดและเนื้อเช่นกันอย่างไร พระองค์ก็ทรงมีส่วนเช่นนั้นด้วยอย่างนั้น เพื่อโดยทางความตายนั้น พระองค์จะทรงทำลายมารผู้มีอำนาจ(ทรงทำให้มารหมดอำนาจ)แห่งความตาย

ข้อ 15 และจะทรงปลดปล่อยบรรดาคนเหล่านั้นที่ตกเป็นทาสมาตลอดชีวิตเนื่องจากความกลัวตาย

ข้อ 17 เพราะเหตุนี้ พระองค์จึงต้องเป็นเหมือนกับพี่น้องทุกอย่าง เพื่อจะได้เป็นมหาปุโรหิตผู้เปี่ยมด้วยความเมตตาและความสัตย์ซื่อ ในการกระทำกิจต่อพระเจ้า เพื่อลบล้างบาปของประชาชน

ข้อ 18 เพราะพระองค์ทรงทนทุกข์และถูกทดลอง พระองค์จึงทรงสามารถช่วยผู้ที่ถูกทดลองได้

อมตธรรม

ข้อ 14 ในเมื่อบุตรทั้งหลายมีเลือดและเนื้อ พระองค์จึงทรงร่วมในความเป็นมนุษย์ของพวกเขา เพื่อว่าโดยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์จะได้ทรงทำลายผู้กุมอำนาจแห่งความตายคือมาร

ข้อ 15 และปลดปล่อยบรรดาผู้ซึ่งตลอดชั่วชีวิตตกเป็นทาสเนื่องจากกลัวความตาย

ข้อ 17 ด้วยเหตุนี้เองพระองค์จึงต้องเป็นเหมือนกับพี่น้องของพระองค์ทุกอย่าง เพื่อจะได้ทรงเป็นมหาปุโรหิตผู้เปี่ยมด้วยความเมตตาและความสัตย์ซื่อในการรับใช้พระเจ้า และเพื่อจะได้ทรงลบมลทินบาปของปวงประชากร

ข้อ 18 เพราะพระองค์เองทรงทนทุกข์เมื่อได้ทรงถูกทดลองใจ พระองค์จึงทรงสามารถช่วยบรรดาผู้ที่กำลังถูกทดลองใจได้

เราจะหลบลี้หนีจากอำนาจแห่งความบาปและความตายได้อย่างไร? เราจะได้รับการอภัยได้อย่างไร? เราจะดำเนินชีวิตในแต่ละวันในความสัมพันธ์ที่ฉีกขาดระหว่างเรากับพระเจ้าได้อย่างไร? พระธรรมฮีบรู 2:10-18 ได้ให้คำตอบต่อคำถามเหล่านี้ของเรา

พระธรรมตอนนี้ได้กล่าวถึงการที่พระคริสต์มาบังเกิดเป็นมนุษย์ ที่มีอิทธิพลทำให้เกิดความแตกต่างและเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเรา พระเยซูพระบุตรของพระเจ้าได้มาบังเกิดเป็น “เลือดและเนื้อ” ทรงมาบังเกิดเป็นมนุษย์ มีชีวิตเช่นเดียวกับมนุษย์แต่ละคน (2:14; ยอห์น 1:14) ทำไมพระเยซูถึงต้องมาเกิดเป็นมนุษย์มีสภาพที่เป็นเนื้อและเลือด? “เพื่อว่าโดยการสิ้นพระชนม์พระองค์จะได้ทรงทำลายผู้กุมอำนาจแห่งความตายคือมาร (เพื่อทำให้มารสิ้นอำนาจ)... ด้วยเหตุนี้เองพระองค์จึงต้องเป็นเหมือนกับพี่น้อง(มนุษย์)ทุกอย่าง เพื่อจะได้ทรงเป็น มหาปุโรหิตผู้เปี่ยมด้วยความเมตตาและความสัตย์ซื่อในการรับใช้พระเจ้า เพื่อจะได้ทรงลบล้างมลทินบาปของปวงประชากร” (2:14, 17)

การที่พระเยซูคริสต์มาบังเกิดเป็นเลือดและเนื้อ หรือ เป็นมนุษย์เท่านั้นมิสามารถที่จะปลดปล่อยมนุษย์เราท่านให้หลุดรอดออกจากอำนาจแห่งความตายของมารได้ แต่เพราะการบังเกิดเป็นมนุษย์ของพระเยซูคริสต์ทำให้พระองค์ต้องตาย เพราะการตายบนกางเขนด้วยพระเมตตาต่อประชาชนและสัตย์ซื่อต่อพระเจ้าของพระเยซูคริสต์นี้เองที่ทรงช่วยให้มนุษย์ไม่ต้องตกอยู่ในความกลัวต่อความตายของมารอีกต่อไป แต่สามารถรับการปลดปล่อยออกมาสู่ความเป็นไท ทรงปลดปล่อยมนุษย์จากความกลัวตาย จากความกลัวต่อมารผู้มีอำนาจแห่งความตาย และเกิดความกล้า และมั่นใจที่จะรับเอาพระเมตตาของพระคริสต์ และรับเอาพระคุณของพระองค์เพื่อชีวิตนิรันดร์ของเรา

ในทุกวันนี้หลายคนในพวกเรามีความเชื่อในพระเยซูคริสต์พระผู้ช่วยให้รอด แต่การดำเนินชีวิตแต่ละวันกลับแสดงออกชัดว่า เราพยายามช่วยตัวเองให้หลุดรอดออกจากอำนาจแห่งความบาป ด้วยปากของเรา เรายืนยันว่าความรอดมีในพระคริสต์เท่านั้น แต่ในส่วนลึกของจิตใจและการกระทำที่ผู้คนเห็นในตัวเรา เรากลับพยายามสำแดงพิสูจน์ว่าเราเป็นคนที่มีคุณค่าเหมาะสม หรือ สมควรที่พระเจ้าจะให้อภัย (ทำดีเพื่อให้พระเจ้าอภัย) ด้วยทางตันแห่งจิตวิญญาณของเราทำให้เราไม่ได้รับความชื่นชมยินดีในชีวิตใหม่ที่เราน่าจะมีในพระเยซูคริสต์ ซึ่งเป็นชีวิตใหม่ที่ได้รับการปลดปล่อยให้หลุดรอดออกจากอำนาจแห่งความตาย และ ความกลัวตายในตัวเรา หลุดรอดออกจากความรู้สึกผิด และการที่จะต้องซ่อนตัวเองเพราะความอับอาย

การที่เราจะเข้าถึงหัวใจของพระกิตติคุณ เราจะต้องเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างรางหญ้าที่เบธเลเฮ็มกับกางเขนที่ภูเขากะโหลกศีรษะ ความสัมพันธ์ระหว่างการมาบังเกิดเป็นมนุษย์ของพระเยซูกับการที่พระองค์ยอมสิ้นพระชนม์บนกางเขน ดังนั้น เทศกาลคริสต์มาสจึงเป็นช่วงเวลาที่เรายอมให้พระคริสต์รับเอาความบาปผิดในชีวิตเรา แล้วให้พระองค์ปลอดปล่อยเราให้หลุดออกจากความกลัวตาย และ อำนาจแห่งความตายของมาร ด้วยความไว้วางใจในพระเยซูคริสต์พระผู้ช่วยให้รอด นั่นหมายถึงช่วงเวลาที่เราสำนึกในพระคุณและขอบพระคุณที่ได้รับการยกโทษบาปจากพระองค์ทุกวัน แล้วใช้ชีวิตในความเป็นไทที่ได้รับในการรับใช้พระเจ้าด้วยเสรีและชื่นชมยินดีทั้งในชีวิตการงาน ในที่ทำงาน ในครอบครัว ในชุมชนเพิ่อนบ้าน และในชุมชนคริสตจักร

ประเด็นสำหรับการใคร่ครวญและอภิปราย

1. การที่เราเชื่อว่าพระเยซูคริสต์เป็นมนุษย์แท้และเป็นพระเจ้าแท้นั้นมีความสำคัญ และมีคุณค่าอะไรสำหรับท่าน?

2. ทุกวันนี้ ท่านดำเนินชีวิตด้วยพระคุณแห่งการอภัยโทษของพระเจ้าหรือไม่? เพราะเหตุใด?

ใคร่ครวญภาวนา

พระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์
ขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงมาบังเกิดเป็นมนุษย์
ขอบพระคุณที่ทรงรับและแบกความบาปผิดของข้าพระองค์บนกางเขน
เพื่อปลดปล่อยข้าพระองค์จากอำนาจครอบงำแห่งความบาปและความตาย
ขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงเป็นมหาปุโรหิตที่เปี่ยมด้วยความเมตตาเพื่อข้าพระองค์

ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าโปรดช่วยข้าพระองค์
ให้ดำเนินชีวิตในวันนี้บนสัจจะความจริงที่พระองค์ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์
ที่สำแดงพระวจนะของพระองค์ออกมาเป็นรูปธรรมในการดำเนินชีวิตประจำวัน
และตอบสนองพระกิตติคุณของพระองค์ด้วยการดำเนินชีวิตตามพระประสงค์ในทุกมิติชีวิต

ขอบพระคุณและสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ ที่ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์แท้ อาเมน

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่
089-2628-310

การให้อภัย

...ขอทรงโปรดยกบาปผิดของข้าพระองค์
เหมือนข้าพระองค์ยกโทษผู้ที่ทำผิดต่อข้าพระองค์นั้น (มัทธิว 6:12)

ฉันปลดแล้วปล่อยมันไป
ฉันให้อภัยแก่ตนเองและคนรอบข้าง
ฉันจึงเป็นไท
ฉันจึงอยู่อย่างสงบศานติ

เราคงเคยรื้อ ทำความสะอาด และจัดลิ้นชัก หรือ ตู้เสื้อผ้า
เพื่อจะได้ดูเป็นระเบียบ และ ที่สำคัญมีที่ว่าง
เพราะเราเลือกสิ่งที่ไม่ใช้แล้วออกจากลิ้นชัก หรือ ตู้เสื้อผ้า
เราจึงมีที่ว่างสำหรับใส่สิ่งใหม่ที่เราจำเป็นใช้ประโยชน์

เช่นเดียวกัน
เราสามารถเลือกที่จะเก็บรักษา หรือ ปลดแล้วปล่อย...
ความรู้สึก
ความคิด
อารมณ์...ที่ครอบงำเกาะกุมภายในเรา
ไม่ว่าจะเป็น...
ความรู้สึกเก่าๆ ที่สั่งสมกองทับกันไว้อย่างยุ่งเหยิง
ความขุ่นเคือง ความไม่พอใจ ที่กองสุม คุกรุ่น รอโอกาสลุกเป็นไฟ

สิ่งเหล่านี้ไม่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตของเราเลย
แต่กลับสร้างความรู้สึกหนักอึ้ง เร่าร้อนในชีวิต ในความคิด และมีผลกระทบต่อร่างกาย
สิ่งเหล่านี้กลับกลายเป็นตัวฉุดรั้งดึงให้เราต้องถอยหลัง

ถ้าเราพบว่า เราไม่สามารถที่จะปลดและปล่อยให้มันออกจากชีวิตของเรา
ให้เราทูลขอต่อพระเจ้า ทูลขอพระคุณพระเมตตาจากพระเยซูคริสต์
ที่จะทรงช่วยปลดและปล่อยภาระหนักอึ้งแห่งการ “ไม่ยอมให้อภัย” ที่ทับถมในชีวิตของเรา
ให้เราถ่อมใจลงยอมรับการทรงช่วยจากพระองค์
ให้พระองค์ชะล้างสิ่งเหล่านั้นออกจากความคิด ความรู้สึก ในส่วนลึกชีวิตของเรา
ตระหนักสำนึกว่า... สิ่งเหล่านั้นมิใช่ “สัมภาระแห่งชีวิต” ที่เราต้องทนแบก

แล้วให้เรายอมให้อภัยแก่ตนเอง ยอมให้อภัยแก่คนอื่น
จากนั้น ให้เราเปิดชีวิต ความรู้สึกนึกคิด และจิตใจของเรา...
รับศานติสุขจากเบื้องบน
รับความเป็นไทจากพระคริสต์
รับพลังชีวิตใหม่จากพระวิญญาณบริสุทธิ์
แล้วดำเนินชีวิตในวันนี้ไปด้วย ใจถ่อม ใจสุภาพอ่อนน้อม ใจที่มีศานติมั่นคงในพระคริสต์

“อย่าวินิจฉัยโทษเขา และท่านทั้งหลายจะไม่ได้ถูกวินิจฉัยโทษ
อย่ากล่าวโทษเขา และท่านทั้งหลายจะไม่ถูกกล่าวโทษ
จงยกโทษให้เขา และเขาจะยกโทษให้ท่าน (ลูกา 6:37)

23เหตุฉะนั้นถ้าท่านนำเครื่องบูชามาถึงแท่นบูชาแล้ว และระลึกขึ้นได้ว่า
พี่น้องมีเหตุขัดเคืองข้อหนึ่งข้อใดกับท่าน

24จงวางเครื่องบูชาไว้ที่หน้าแท่นบูชา กลับไปคืนดีกับพี่น้องผู้นั้นเสียก่อน
แล้วจึงค่อยมาถวายเครื่องบูชาของท่าน (มัทธิว 5:23-24)