พลังในความเปราะบางของชีวิต

ความเปราะบางในชีวิตของท่านไม่ใช่จุดอ่อน ความจริงแล้ว ความเปราะบางเป็นจุดแข็ง พระเจ้าสามารถใช้ความเปราะบางของท่านในการหนุนเสริมเพิ่มพลังด้านจิตวิญญาณ ใช้ในการรักษาเยียวยาทางอารมณ์ความรู้สึก เป็นพลังดึงดูดใจในความสัมพันธ์ และหล่อหลอมก่อร่างภาวะผู้นำในตัวท่าน

ประการแรก  ให้เราเปิดเผยและจริงใจต่อคนอื่นเกี่ยวกับความอ่อนแอของเรา  การกระทำเช่นนี้เป็นการที่เราสร้างเสริมกำลังทางจิตวิญญาณ  เพราะเป็นการที่เราเปิดประตูชีวิตแก่พระคุณของพระเจ้า  “พระเจ้าทรงต่อสู้ผู้ที่หยิ่งจองหอง   แต่ประทานพระคุณแก่คนที่ถ่อมใจ”  (ยากอบ 4:6 อมธ.)  พระคุณของพระเจ้าเป็นพลังที่เราต้องการจำเป็นในการเปลี่ยนแปลงและกำจัดนิสัยที่ไม่ดี  ความอ่อนแอ และจุดอ่อนในชีวิตของเรา

ประการที่สอง เป็นพลังในการเยียวยารักษาทางอารมณ์ความรู้สึก  ยากอบ 5:16 กล่าวไว้ว่า “...จงสารภาพบาปของท่านต่อกันและอธิษฐานเผื่อกันและกัน เพื่อท่านจะได้รับการรักษาให้หาย” (อมธ.) หากท่านประสงค์เพียงเพื่อจะได้รับการอภัยโทษบาป ท่านไม่จำเป็นต้องสารภาพต่อกันและกัน เพียงสารภาพต่อพระเจ้าเท่านั้น แต่ถ้าท่านต้องการได้รับการเยียวยารักษา ท่านจำเป็นจะต้องสารภาพถึงจุดอ่อนหรือความอ่อนแอของท่านต่อคนอื่น พระเจ้าทรงกำหนดให้การเปิดเผยอารมณ์ความรู้สึกของท่านเป็นจุดเริ่มต้นของการเยียวยารักษาทางอารมณ์ความรู้สึก

ประการต่อมา จุดอ่อนหรือความเปราะบางในชีวิตเป็นความดึงดูดความสัมพันธ์ พระคัมภีร์กล่าวไว้ว่า “เพราะว่าเราทำผิดพลาดมากมายกันทุกคน...” (ยากอบ 3:2 มตฐ.) ในพระธรรมข้อนี้ยากอบกำลังกล่าวรวมถึงความผิดพลาดของตัวท่านเองด้วย  การกล่าวเช่นนี้ทำให้เกิดความสัมพันธ์ต่อกันมากขึ้น ไม่มีใครอยากแต่งงานหรือเป็นเพื่อนกับคนหลงตัวเอง แต่เมื่อชีวิตของเราเปราะบาง  เมื่อเรายอมรับถึงจุดอ่อนหรือความอ่อนแอของตน หรือบางครั้งอาจจะหัวเราะต่อตนเอง ท่านดึงดูดคนอื่นเข้ามาในความสัมพันธ์ของท่าน

ความเปราะบางในชีวิตมิได้เพียงหนุนเสริมพลังทางจิตวิญญาณเท่านั้น แต่ช่วยเยียวยารักษา  และทำให้ท่านเป็นที่ดึงดูดความสัมพันธ์จากคนอื่น ๆ ด้วย นอกจากนั้นแล้วยังเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับภาวะผู้นำ  ถ้าท่านไม่เป็นคนที่มีจุดอ่อน หรือ ความเปราะบางในชีวิต ท่านก็ไม่ได้เป็นผู้นำ ท่านเป็นเพียงเจ้านายเท่านั้น  “ถ้าผู้ใดในพวกท่านฉลาดและมีความเข้าใจ ก็ให้เขาแสดงออกมาโดยการดำเนินชีวิตที่ดี โดยการกระทำอันถ่อมสุภาพซึ่งมาจากสติปัญญา”  (ยากอบ 3:13 อมธ.)

เมื่อเราได้รับพระปัญญาของพระเจ้า เราก็จะเป็นคนถ่อมด้วย  “ท่านทั้งหลายจงถ่อมใจลงต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระองค์จะทรงยกชูท่านขึ้น” (ยากอบ 4:10 อมธ.) พระเจ้าให้เกียรติความถ่อมตัวและความเปราะบางของท่านและใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อสร้างท่านให้เป็นผู้นำ

พระคัมภีร์สามารถที่จะต่อต้านกระแสทางวัฒนธรรมได้จริงหรือ?  

สังคมโลกบอกเราให้เราระวังตนเอง อย่าแสดงออกถึงความอ่อนแอและความเปราะบางในชีวิตให้คนอื่นได้เห็น แต่พระเจ้าบอกให้เราโอ้อวดถึงความอ่อนแอในชีวิตของเรา เพราะในความเปราะบางอ่อนแอของเราทำให้เห็นชัดถึงฤทธานุภาพของพระเจ้า และเราต้องพึ่งพิงพระองค์มากยิ่งขึ้น

เราจะยอมลดสิ่งปิดบังความเปราะบังอ่อนแอในชีวิตของเราลง  เพื่อว่าความเปราะบางอ่อนแอของท่านจะสามารถชี้นำคนอื่น ๆ ให้ไปถึงพระเยซูคริสต์หรือไม่?

ความหวัง พระพร พลัง จากการทรงคืนพระชนม์

วันอาทิตย์นี้เป็นวันอีสเตอร์ วันที่พระคริสต์เป็นขึ้นจากความตาย  เป็นความหวังของมหาชนคนจำนวนมาก   เป็นความหวังของเราที่สะท้อนออกให้เห็นถึงการเสียสละชีวิตของพระเยซูคริสต์  ภาระหน้าที่สำคัญของเราท่านคือการนำความหวังของวันเป็นขึ้นจากความตายให้เป็นอิทธิพลเป็นพลังต่อทุกมิติชีวิตในชีวิตประจำวันของเราแต่ละคน   ที่ยิ่งนานวันเรารู้ยิ่งสึกว่า เรามีชีวิตอยู่ในสังคมที่ความหวังกำลังมลายหายสูญไป  หาได้ยากเย็นยิ่งขึ้นทุกวัน  เราพบความหวังทุกวันนี้เป็นครั้งคราว   แต่การที่พระคริสต์เป็นขึ้นจากความตายเตือนความทรงจำของเราว่า   ความหวังในความตายและการเป็นขึ้นใหม่ของพระคริสต์ก็เพื่อที่เราจะมีชีวิตที่ครบบริบูรณ์ขึ้น

ผมเชื่อว่า  ความหวังนั้นมิใช่ความเชื่อที่ล่องลอยในอากาศ  หรือเป็นเพียงลมปากของเราท่าน  แต่ความหวังเป็นสิ่งที่เป็นจริงเป็นรูปธรรมที่เห็นได้จากการดำเนินชีวิตประจำวันของเรา   ที่แต่ละคนจะดำเนินชีวิตตามคำสอนของพระคริสต์ ทำตามแบบอย่างชีวิตของพระองค์ รับการเปลี่ยนแปลงจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพื่อเราแต่ละคนจะดำเนินชีวิตแต่ละวันเคียงข้างไปกับพระคริสต์ และในการเดินไปด้วยกันของพวกเราที่ร่วมฝ่าฟันท่ามกลางสถานการณ์โศกนาฏกรรมต่าง ๆ และให้ชัยชนะของพระคริสต์นำเราลงลึกในความเชื่อ ความหวัง และ ความรักเมตตาในชีวิตของเราแต่ละคน

พระคริสต์เป็นขึ้นจากตายในชีวิตของเราในวันนี้ครับ!  

พระคริสต์ไม่ได้นอนอยู่ในอุโมงค์ชีวิตของเราแต่ละคน แต่พระองค์เป็นขึ้นแล้ว และปรากฏพระองค์ต่อหน้าชีวิตประจำวันของเรา เฉกเช่นที่พระคริสต์เคยปรากฏพระองค์แก่มารีย์หน้าอุโมงค์ที่ว่างเปล่าและเปิดออกนั้น

 

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499

พลังความหวังในชีวิตมาจากไหน?

จากบทคิดข้อเขียนครั้งก่อน  ที่กล่าวถึง “ใหม่สด ทุกเช้า จากพระเจ้า”   ที่กล่าวถึงความรักมั่นคงที่ไม่หยุดยั้ง  และพระกรุณาของพระเจ้าที่ไม่มีสิ้นสุด   ที่มีมาถึงเราทุก ๆ เช้าของวันใหม่ (เพลงคร่ำครวญ 3:22-23)   ผู้ประพันธ์บทเพลงนี้กล่าวถึงความรักเมตตาและพระกรุณาคุณของพระเจ้าที่มิสามารถหาสิ่งใดเปรียบได้   เป็นพระคุณที่ไม่สามารถจะนับและจดจำได้อย่างครบถ้วน

เราท่านและคริสตชนมักคัดลอก หรือ กล่าวถึงพระคัมภีร์สองข้อนี้โดด ๆ แต่แท้จริงแล้วนี่เป็นประสบการณ์ชีวิตของผู้ที่ตกทุกข์ระกำลำบาก เรียกว่าสูญเสียซึ่งทุกอย่าง เป็นประสบการชีวิตที่ขยาดเข็ดเคี้ยวอย่างเคี้ยวกรวด   จมอยู่ในกองทุกข์อย่างชีวิตจมจ่อมคลุกอยู่ในขี้เถ้า ชีวิตพบแต่ความทุกข์ลำบากจนลืมไปแล้วว่าสันติสุขมันเป็นอย่างไรกันแน่  สูญเสียศักดิ์ศรีและความหวังในชีวิต เป็นประสบการณ์ที่ขมขื่นอย่างบอระเพ็ด จิตใจมีแต่ความหดหู่   แล้วผู้ประพันธ์บอกกับเราว่า ที่เขายังกล่าวถึงเรื่องราวประสบการณ์ชีวิตเหล่านี้ได้ เพราะเขามีความหวัง (ดู เพลงคร่ำครวญ 3:16-21)

ท่ามกลางความทุกข์ระทมขมขื่นและสูญเสียทุกอย่างแต่เขากลับมีความหวัง? เป็นไปได้อย่างไรที่ท่ามกลางความสิ้นหวังและสูญเสียทุกอย่างแล้วยังมีความหวังอีก? ความหวังนี้มาจากที่ไหนกันแน่?

แน่นอนครับ ความหวังของผู้ประพันธ์เพลงคร่ำครวญบทนี้มิได้มาจากสถานการณ์แวดล้อมในชีวิตของเขา   ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความอดทน หรือ ความคาดหวังเชิงบวกในความคิดของเขา   มิใช่เขาคาดหวังในสิ่งประหลาดมหัศจรรย์ที่ใจของเขาอยากให้เกิดขึ้น

แต่ความหวังในชีวิตประจำวันของเขาท่ามกลางความทุกข์ยากลำบาก ถูกเนรเทศไปอยู่ต่างแดน ในฐานะเชลยศึก ทาสรับใช้ของประเทศมหาอำนาจ ความหวังของเขายังมีพลังในชีวิตจิตใจของเขาได้เพราะ   ประสบการณ์ชีวิตของเขายืนยันตั้งมั่นคงว่า พระเจ้าทรงเปี่ยมด้วยความรักมั่นที่ไม่เคยหยุดยั้ง และพระกรุณาธิคุณของพระองค์ก็ไม่เคยหมดสิ้นไม่ว่าชีวิตของเขาจะเป็นอย่างไรก็ตาม และเขามีประสบการณ์แล้วว่าทุกเช้าทุกวันพระเจ้าทรงมี “สิ่งใหม่” สำหรับชีวิตของเราในแต่ละวัน ประสบการณ์ชีวิตเหล่านี้เองที่บ่มเพาะก่อเกิดความหวังในชีวิตของเขา

พระเมตตาคุณของพระเจ้าที่มีต่อชีวิตเราอย่างไร้เงื่อนไขนี้เอง เป็นแหล่งพลังแห่งความหวังของเราทุกวัน   ความหวังของท่านในวันนี้มาจากไหน?   เป็นพลังชีวิตจากอะไรหรือใคร?

ปีใหม่ เดือนใหม่  วันใหม่แต่ละวัน   เรามิได้มีความหวังเพราะสถานการณ์แวดล้อม   หรือเพราะเราสามารถที่จะควบคุมสถานการณ์ต่าง ๆ มิใช่คิดบวกแล้วชีวิตจะดีขึ้น   แต่ที่เรามีความหวังในชีวิตไม่ว่าอยู่ในสถานการณ์เช่นไรได้นั้น  เพราะพระเมตตาและพระกรุณาธิคุณของพระเจ้า   จงมั่นใจเถิดว่า วันนี้ไม่ว่าเราจะต้องเผชิญผ่านพบกับอะไร  ใคร  หรือสถานการณ์อย่างไร   ความรักมั่นคง และ พระกรุณาธิคุณของพระเจ้าอยู่กับเรา และ พระเจ้าทรงกระทำกิจของพระองค์ในชีวิตของเราไม่หยุดยั้ง และ ไม่สิ้นสุด   ความเที่ยงตรง สัตย์ซื่อของพระองค์นั้นคือพลังแห่งความหวังในชีวิตของเรา

ในวันนี้   เราท่านจะได้รับการทรงเสริมสร้างใหม่จากพระเจ้า  ไม่ว่าชีวิตต้องผ่านพบเหตุการณ์ สถานการณ์เช่นไรก็ตาม ขอให้เราเริ่มต้นวันใหม่วันนี้ด้วยการใคร่ครวญบทเพลงคร่ำครวญ 3:16-23 ด้วยจิตภาวนา และเปิดรับการทรงเสริมสร้างจากพระเจ้าด้วยพระปัญญา และ พระราชกิจที่กระทำในชีวิตของเราในวันนี้

¹⁶ พระองค์​ทรง​ให้​ฟัน​ข้าพเจ้า​เคี้ยว​ก้อน​กรวด   พระองค์​ทรง​ให้​ข้าพเจ้า​หมอบ​ใน​กอง​ขี้เถ้า

¹⁷ ​ชีวิต​ข้าพเจ้า​ขาด​สันติ​สุข   จน​ข้าพเจ้า​ลืม​ว่า​ความสุข​เป็น​อย่างไร

¹⁸ ​ข้าพเจ้า​จึง​ว่า “ศักดิ์ศรี​ของ​ข้าพเจ้า​สูญ​ไป​แล้ว   ทั้ง​ความหวัง​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​พระ​ยาห์​เวห์​ด้วย”

¹⁹ การ​คิดถึง​ความ​ทุกข์​ยาก​และ​การ​พลัด​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า   เป็น​บอระเพ็ด​และ​ของ​ขม

²⁰ ​ข้าพเจ้า​ยัง​คิดถึง​เนือง ๆ และ​จิตใจ​ข้าพเจ้า​ก็​หด​หู่

²¹ ​ข้าพเจ้า​หวน​คิด​เรื่อง​นี้​ขึ้นมา​ได้   เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​มี​ความหวัง

²² ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​ไม่​เคย​หยุดยั้ง   และ​พระ​กรุณา​ของ​พระองค์​ไม่​มี​สิ้นสุด

²³ ​เป็น​ของใหม่​ทุก​เวลา​เช้า  ความ​เที่ยงตรง​ของ​พระองค์​ใหญ่​ยิ่ง​นัก

(เพลงคร่ำครวญ 3:16-23 มตฐ.)

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

พลังความเงียบ

พระเยซูคริสต์ชวนให้เรา “ผ่อนพัก” ในพระองค์

เมื่อความรู้สึกเหนื่อยล้าหมดแรง  สิ้นหวัง  เพลียใจ

เมื่อความเหนื่อยอ่อนแผลงฤทธิ์  “ดื้อต้าน” กระทบชีวิตภายในของเรา

ให้เรา “ผ่อนพัก” “ผ่อนคลาย” และ ให้ชีวิตของเรา “นิ่ง เงียบ และสงบ”

จนกว่า “พลังแห่งชีวิต” ของพระคริสต์จะไหลเอ่อล้นเข้าคลุมทุกพื้นที่ในชีวิตของเรา

พระคริสต์ถามใจของเราว่า  “เจ้ากังวลถึงอนาคตของเจ้าหรือ?”

พระองค์บอกเราว่า “จงให้ชีวิตของเจ้านิ่ง เงียบ และสงบ”

และในความสงบนิ่งนั้นเอง   เราจะได้รับพลังชีวิต 

พลังนั้นจะซ่อมเสริมค้ำจุนชีวิตของเรา

โลกนี้มักมองเห็น “พลัง” ในการกระทำขับเคลื่อน

แต่ในแผ่นดินของพระเจ้าเราต่างรู้ว่า  “พลัง” นั้นอยู่ใน “ความเงียบ สงบ และความนิ่ง”

 “...การ​เงียบ​สงบ​และ​การ​ไว้​วาง​ใจ​จะ​เป็น​กำ​ลัง​ของ​เจ้า...” (อิสยาห์ 30:15 มตฐ.)

นี่คือสัจจะ  เป็นความจริงในชีวิตที่ยิ่งใหญ่

เป็นพลังแห่งศานติภาพ และ เป็นศานติภาพแห่งพลัง!

ให้เรา “ผ่อนพัก” ในพระคริสต์   และ

มีความชื่นบานในพระองค์ไม่ว่าชีวิตจะตกอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม

ใช่...  ในวันนี้ด้วยครับ!

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

พลังการฟังอย่างใส่ใจ

สถานการณ์เพื่อพิจารณา:

ครั้งหนึ่งเมื่อผมไปนั่งดื่มกาแฟสดในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง   โต๊ะข้างๆ ที่ผมนั่ง มีพ่อและลูกสาวสนทนากันอยู่   คุณพ่อตั้งหน้าตั้งตาอบรมลูกสาวเรื่องการใช้เงิน  “ลูกใช้เงินมากเกินไป   แต่ลูกไม่สนใจในการเล่าเรียน....”   ลูกสาวรู้สึกเจ็บปวดจากคำสั่งสอนของผู้เป็นพ่อ   เธอต้องการให้พ่อถามเธอบ้างว่า “ลูกมีเป้าหมายอะไร?”   “ลูกต้องการให้ชีวิตลูกเกิดผลอย่างไรบ้าง?   แต่พ่อกลับพูดเสียงดังขึ้นดังขึ้น   จนลูกสาวน้ำตาไหล   เป็นภาพที่ผมไม่สบายใจเอามากๆ   แต่ผมก็เชื่อว่าผู้เป็นพ่อต้องการให้เกิดสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของลูกสาว   แต่เขาไม่รู้ว่าเขาควรจะทำอย่างไรจึงจะให้ลูกสาวได้รับสิ่งดีๆ ที่เขาต้องการให้

ถ้าผมมีโอกาสถามพ่อคนนี้ว่า เขาต้องการให้อะไรเกิดขึ้นในเหตุการณ์นี้   ผู้เป็นพ่อคงมีคำตอบในทำนองนี้ว่า “ถ้าลูกสาวจะฟังผม  ทุกสิ่งก็จะเกิดผลดีกว่านี้”   และถ้าผมมีโอกาสถามลูกสาวว่า  เธอต้องการให้เหตุการณ์นี้เปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้าง?   เธอคงจะตอบอย่างไม่ต้องสงสัยว่า “ทำไมพ่อไม่ยอมฟังว่าฉันต้องการอะไร?”

ทั้งสองทำการสื่อสาร   แต่ต่างใช้วิธีการสื่อสารแบบทางเดียว   ไม่มีใครที่จะฟังอย่างใส่ใจเลย

ในยุคปัจจุบันนี้   แต่ละคนมักจะเริ่มต้นสื่อสารสนทนาโดยพูดถึงความคิดความเห็นของตนเอง   เมื่อต้องพูดคุยสื่อสารกับผู้คน   แล้วการสื่อสารก็มักมีสภาพการสื่อสารทางเดียวของคนสองคน   ต่างคนต่างมุ่งเสนอประเด็นของตนให้อีกฝ่ายหนึ่งให้ได้ยิน และ ยอมรับ  

เราทุกคนต้องการให้คนอื่นฟังเราอย่างใส่ใจ

จากเรื่องข้างบนนี้  ผู้เป็นพ่อพยายามที่จะสื่อสารทางเดียวด้วยความคิดความเห็นของตนเพื่อให้ลูกสาวยอมรับเพราะเขาคิดว่าความคิดของตนถูกต้อง   ดังนั้น  จึงตั้งหน้าตั้งตาสื่อสารความคิดของตนโดยมิได้ใส่ใจถึงความคิดความรู้สึกของลูกสาว   ผู้เป็นพ่อได้สูญเสียโอกาสที่จะได้ยินถึงความคิดความเข้าใจและความต้องการของลูกสาว   และอาจจะสูญเสียความสัมพันธ์กับลูกสาวด้วยก็ได้

เราทุกคนต้องการให้คนอื่นได้ยินได้ฟังในสิ่งที่เราพูด เราคิด เราต้องการ   เราปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ   เราต้องการให้คนอื่นรับรู้ถึงความคิด ความต้องการของเรา   เราต้องการให้คนอื่นยอมรับว่าเรามีคุณค่าอย่างที่เราเป็น   ความปรารถนาของมนุษย์เราแต่ละคนนั้นมีพลังอย่างมากในชีวิต   เรารับไม่ได้ที่ใครบางคนไม่ยอมรับเรา  แล้วมาชี้ผิดชี้ถูกหรือวิพากษ์วิจารณ์เรา  

ความจริงที่เราต้องตระหนักเสมอว่า   การที่เราตอบสนองการวิพากษ์วิจารณ์ของใครก็ตามเราตอบสนองต่อท่าทีของคนๆ นั้นที่มีต่อเรา   มิได้ตอบสนองตามเหตุผลหรือข้อมูลความจริงในเรื่องที่เขาวิพากษ์วิจารณ์เรา

ท่านเคยมีประสบการณ์ในทำนองนี้ไหมครับว่า   มีคนหนึ่งมาวิพากษ์วิจารณ์เราในเรื่องหนึ่ง   แต่เราไม่ยอมรับการวิพากษ์วิจารณ์นั้น    ภายหลังมีอีกคนหนึ่งมาวิพากษ์วิจารณ์เรื่องเดียวกันแต่เรากลับยอมรับ   ทำไมเป็นเช่นนี้ครับ?   ที่เป็นเช่นนี้เพราะเราตอบสนองต่อท่าทีของผู้วิพากษ์วิจารณ์   แต่มิใช่ตอบสนองต่อเรื่องที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์  

หรือเพราะคนแรกไม่ใช่เพื่อนของเรา   แต่คนหลังเป็นเพื่อนสนิทที่เราไว้ใจกัน?

พูดอีกนัยหนึ่งการที่เราสามารถฟังจนได้ยินถึงความคิด ความรู้สึก และความต้องการของคู่สนทนา  ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนที่พูดกับเรา   ถ้าเช่นนั้น   การที่จะพูดจนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตได้นั้นต้องเป็นการพูดในบรรยากาศที่สร้างสรรค์และเสริมหนุนกันและกัน   และจุดเริ่มต้นที่จะพูดอย่างสร้างสรรค์ 

การที่เราฟังอย่างใส่ใจ  ให้ความสนใจ  และความสำคัญในสิ่งที่คู่สนทนากำลังพูดย่อมเป็นการเสริมสร้างให้เกิดความไว้วางใจและความสัมพันธ์ได้ดีและเร็วกว่าการที่จะฟังเพื่อวิเคราะห์เจาะลึกว่าอะไรถูกอะไรผิด  

กล่าวง่ายๆ คือ   ให้เราเลิกฟังแบบ “จับผิด”   แต่ให้เราฟังแบบ “จับถูก”

จากเรื่องข้างบนนี้   ลูกสาวคงไม่สนใจสิ่งที่พ่อของเธอพูดจนกว่าเธอรู้สึกว่าพ่อยอมรับเธออย่างที่เธอเป็น   และการที่พ่อยังดันทุรังวิพากษ์วิจารณ์ลูกสาวทั้งๆ ที่ลูกสาวไม่ยอมรับในตัวของพ่อ   เป็นการเสี่ยงอย่างยิ่งที่พ่อกำลังทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัว เกิดความร้าวฉานฉีกขาด   แม้ที่พ่อทำไปนั้นจะด้วยความหวังดีขนาดไหนก็ตาม

ฟังอย่างใส่ใจ และ ด้วยการยอมรับ เป็นคุณค่าของการสื่อสารสนทนา   เราทุกคนต้องการสื่อสารสนทนากับคนที่ยอมรับและเห็นถึงคุณค่าของเรา   ดังนั้น  การฟังอย่างใส่ใจ  จดจ่อ ย่อมเป็นการสื่อสารที่มีอิทธิพลต่อคู่สนทนาของเรา   เราต้องตระหนักเสมอว่า  การฟังอย่างใส่ใจนั้นเป็นเครื่องมือที่มีพลังอย่างสูงต่อการเปลี่ยนแปลงชีวิตของคู่สนทนา   เพราะการรับฟังด้วยท่าทีแห่งการยอมรับทำให้คู่สนทนาของเราสนใจและใส่ใจในข้อมูลที่สนทนาสื่อสารมากกว่า ท่าทีและความสัมพันธ์กับอีกฝ่ายหนึ่ง

พลังของการฟังอย่างใส่ใจ

ในวงการโค้ช...

การฟังอย่างใส่ใจเป็นทักษะประการแรกของโค้ช   และความสัมพันธ์ของการโค้ชเริ่มต้นที่การฟัง   เพราะด้วยการฟังอย่างใส่ใจเท่านั้นที่ทำให้เรารู้ว่าคู่สนทนาของเราเป็นอย่างไร  และมีความคิด ความรู้สึกอย่างไร   การฟังอย่างใส่ใจช่วยสร้างบรรยากาศเพื่อนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญยิ่ง

การเป็นโค้ชที่ดีจะต้องพัฒนาทักษะในการฟังอย่างใส่ใจ   หน้าที่ของโค้ชมิใช่การพยายามแสวงหาวิธีการในการแก้ปัญหาของคู่สนทนา   แต่มีหน้าที่ฟังอย่างใส่ใจ   แล้วคู่สนทนาของท่านจะเป็นคนตอบเองว่าจะแก้ปัญหาของเขาอย่างไร   ดังนั้น  การฟังอย่างใส่ใจของโค้ชจึงมิใช่ฟังเพื่อที่จะตอบปัญหาของคู่สนทนา   และก็ไม่ใช่ฟังด้วยการคิดวิเคราะห์ เพื่อที่จะตั้งคำถามอะไรต่อไปที่จะช่วยให้เกิดการแก้ปัญหาของคู่สนทนา  

เราต้องตระหนักชัดว่า  ผู้ที่แก้ปัญหามิใช่โค้ชแต่คือตัวเจ้าของปัญหาเอง!

บ่อยครั้งที่เราอาจจะรู้สึกว่าการฟังเป็นอาการที่นิ่งเฉย (ดูไม่มีพลัง) ไม่ทำให้เกิดการแก้ปัญหา  แต่แท้จริงแล้วการฟังนั้นปี่ยมด้วยพลังที่นำสู่การเปลี่ยนแปลง   อะไรที่ทำให้คนเผชิญหน้ากับปัญหาแล้วถดถอย  สิ้นหวัง  ไม่สู้   มิใช่เขาไม่มีความคิด ความรู้   แต่เขาขาดความมั่นใจในความคิดของตน   หรือไม่สามารถอธิบายปัญหาของเขาออกมาเป็นคำพูดต่างหาก  

ดังนั้น  การที่เราฟังอย่างใส่ใจเป็นการยืนยันและหนุนเสริมเพิ่มพลังให้เขาอธิบายถึงปัญหาและตัวตนของเขาออกมาด้วยความมั่นใจ   เมื่อท่านฟังอย่างใส่ใจท่าทีของท่านกำลังสื่อสารกับคู่สนทนาของท่านว่า   “คุณเป็นคนสำคัญ   และสิ่งที่คุณพูดเป็นเรื่องที่สำคัญ   คุณเป็นคนที่มีคุณค่า  และสิ่งที่คุณพูดนั้นมีคุณค่าที่จะรับฟัง   ผมเชื่อว่าคุณสามารถคิดและหาทางแก้ไขได้   และเมื่อคุณแสดงออกถึงความเชื่อมั่นในความสามารถของคู่สนทนา    คู่สนทนาของคุณเริ่มชื่อมั่นในตนเองด้วย    

เมื่อเราเริ่มสนทนากัน   แล้วมีผู้ที่ฟังเราอย่างใส่ใจ   มีสิ่งอัศจรรย์เกิดขึ้น   เขาคนนั้นฟังเราอย่างอดทน  คำถามที่เขาถามช่วยเราให้กลับมองย้อนสถานการณ์ของเราในมุมมองใหม่ที่เราไม่เคยมอง   เราเริ่มมองเห็นสัจจะความจริงค่อยๆ ชัดเจนขึ้น   กระตุ้นผลักให้เราออกไปจากความคลุมเครือแห่งหมอกควันทางอารมณ์   หรือกระตุ้นผลักให้เราออกจากกรอบคิดเดิมๆ เพื่อสามารถเห็นคำตอบที่ชัดเจนยิ่งขึ้น   การที่เรามีโอกาสพยายามอธิบายความคิดของเราให้กับคู่สนทนาที่ฟังเราอย่างใส่ใจ   มันช่วยให้เราคิดได้ชัดเจนยิ่งขึ้นและเกิดความมั่นใจมากกว่าการที่เรานั่งคิดอยู่เพียงผู้เดียว

สิ่งที่โค้ชจะให้ได้ในการโค้ชนั้นคือ  การที่ทำให้คู่สนทนาของโค้ชสามารถเล่าหรือบอกถึงเรื่องราวปัญหาของเขา   เพื่อเขาจะสามารถค้นพบคำตอบของตนเอง    สิ่งที่โค้ชจะให้ได้อย่างมีคุณค่ามิใช่การที่จะให้คำตอบในการแก้ปัญหา   แต่สิ่งที่มีคุณค่าที่โค้ชควรให้คือ  การให้บรรยากาศที่จะช่วยให้คู่สนทนาสามารถหาพบทางเลือก   ดังนั้น จึงมิได้ขึ้นอยู่กับว่าเรามีความรู้ในเรื่องนั้นมากน้อยแค่ไหน  หรือมีประสบการณ์ในเรื่องนั้นหรือไม่   แต่การที่เราสามารถหนุนเสริมให้เขาคิดและค้นหาจนพบคำตอบและทางเลือกของเขานั่นคือบทบาทหน้าที่ของโค้ชที่สร้างคุณค่าแก่คู่สนทนา

วันนี้ให้เราเป็น “โค้ชชีวิต” ในผู้คนที่เราพบเห็นสัมพันธ์พูดคุยด้วยดีไหมครับ?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

พลังแก่ผู้รอคอย

²⁹ ​พระ​องค์​ประทาน​กำลัง​แก่​คน​อ่อน​เปลี้ย

และ​แก่​ผู้​ที่​ไม่​มี​กำลัง ​พระ​องค์​ทรง​เพิ่ม​แรง 

³⁰ แม้​คน​หนุ่มๆ จะ​อ่อน​เปลี้ย​และ​เหน็ด​เหนื่อย

และ​ชาย​ฉกรรจ์​จะ​ล้ม​ลง​ทีเดียว 

³¹ แต่​เขา​ทั้ง​หลาย​ผู้​รอ​คอย​พระ​เจ้า​จะ​เสริม​เรี่ยว​แรง​ใหม่

เขา​จะ​บิน​ขึ้น​ด้วย​ปีก​เหมือน​นก​อินทรี

เขา​จะ​วิ่ง​และ​ไม่​เหน็ด​เหนื่อย

เขา​จะ​เดิน​และ​ไม่​อ่อน​เปลี้ย    (อิสยาห์ 40:29-31 มตฐ)

พระเจ้าทรงมีพระประสงค์และแผนการสำหรับชีวิตของเราแต่ละคน   และในแผนการนั้นทรงบรรจุเวลาตามพระประสงค์ของพระองค์    ดังนั้น  บางครั้งคำตอบจากพระองค์ต่อคำอธิษฐานอาจจะเป็น “ตกลง”  หรือบางครั้งคือ “ไม่ใช่”   แต่บางครั้งคำตอบคือ  “ไม่ใช่เวลานี้”   และในกรณีที่เป็นคำตอบสุดท้ายที่ว่า “ไม่ใช่เวลานี้”  แล้วเรารอคอยเวลาของพระองค์   แน่นอนครับเราจะได้รับผลตอบที่ยิ่งกว่าคุ้มค่าที่สุดในชีวิต

พระพรที่ยิ่งใหญ่และสำคัญสำหรับเราอย่างยิ่งประการหนึ่งคือ  การที่เรามีประสบการณ์เรียนรู้ถึงการที่พระเจ้าทรงเสริมกำลังของเราเมื่อเรารอคอยเวลาของพระองค์   อิสยาห์ 40:31 บอกเราว่า  “แต่เขาทั้งหลายผู้รอคอยพระเจ้าจะเสริมเรี่ยวแรงใหม่...”   และในตอนนี้อิสยาห์เปรียบกำลังที่เราได้รับว่า   เป็นกำลังที่ทำให้ปีกของนกอินทรีพยุงเอาตัวตัวทั้งตัวบินขึ้น   

อะไรที่ทำให้ปีกของนกอินทรีเหินขึ้นสู่ฟ้า  แล้วพยุงนกอินทรีทั้งตัวบินขึ้นสู่ฟ้าด้วย?  คำตอบคือ “ลม”  ซึ่งในภาษากรีกคือคำว่า pneuma  เป็นคำเดียวกับคำว่า “พระวิญญาณ” ด้วย  เรี่ยวแรงที่หนุนเสริมปีกนกอินทรีให้มีแรงบินขึ้นได้    เมื่อถึงเวลาของพระเจ้า  พระวิญญาณของพระองค์จะหนุนเสริมเรี่ยวแรงในชีวิตของเราขึ้น  พลังและความเข้มแข็งจะหนุนเสริมทุกคนที่ “รอคอย” และติดสนิทกับพระองค์

เมื่อชีวิตของเราต้องพบกับการตัดสินใจครั้งยากลำบาก   หัวใจสำคัญในเวลานั้นคือเราต้องเรียนรู้จักการรอคอย   ไม่มีพระคัมภีร์ตอนใดเลยที่บอกว่าในเวลาวิกฤติเช่นนั้นเราจะต้องจัดการควบคุม หรือ ต่อสู้ด้วยกำลังของเราเอง   แต่พระเจ้าต่างหากที่จะทรงเป็นผู้ควบคุมและต่อสู้แทนเรา   ใน 2พงศาวดาร 20:15 บอกเราว่า “...ขอ​จง​ฟัง ​พระ​เจ้า​ตรัส​ดังนี้​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ว่า ‘อย่า​กลัว​เลย และ​อย่า​ท้อถอย​ด้วย​คน​หมู่​มหึมา​นี้​เลย เพราะ​ว่า​การ​สงคราม​นั้น​ไม่ใช่​ของ​ท่าน แต่​เป็น​ของ​พระ​เจ้า...” (มตฐ)   ส่วนเราจะต้องอดทนรอคอยและไว้วางใจในพระองค์

เมื่อดาวิดเผชิญหน้ากับศึกสงครามครั้งยิ่งใหญ่   ท่านรอคอย เชื่อพึ่ง และไว้วางใจในพระองค์   ท่านบรรยายไว้ในบทประพันธ์เพลงสดุดี 40:1-2 ว่า...

¹ ข้าพเจ้า​ได้​เพียร​รอ​คอย​พระ​เจ้า

พระ​องค์​ทรง​เอน​พระ​องค์​ลง​ฟัง​คำ​ร้อง​ทูล​ของ​ข้าพเจ้า 

² ​พระ​องค์​ทรง​ฉุด​ข้าพเจ้า​ขึ้น​มา​จาก​หลุม​อัน​น่า​สลด

ออกมา​จาก​เลน​ตม

แล้ว​วาง​เท้า​ของ​ข้าพเจ้า​ลง​บน​ศิลา

กระทำ​ให้​ย่างเท้า​ของ​ข้าพเจ้า​มั่นคง (มตฐ)

พระเจ้าก็จะกระทำเช่นเดียวกันนี้แก่เราด้วย   เมื่อเราติดสนิทกับพระองค์   พระองค์ประทานพระกำลังจากเบื้องบนเพื่อทรงกระทำจึงที่จำเป็นให้สำเร็จลุล่วงสำหรับเราแต่ละคน   พระวิญญาณของพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ท่านไม่สามารถจะกระทำได้ด้วยตนเอง

เมื่อเราอ่านจากพระวจนะของพระเจ้า  ผู้รับใช้และธรรมิกชนทุกคนของพระองค์ได้รับชัยชนะในทุกวิกฤติชีวิต   เบื้องหลังคือคนเหล่านี้อดทนรอคอยเวลาของพระเจ้า  และไว้วางใจในพระองค์   เราแต่ละคนก็เช่นกันสามารถมีประสบการณ์แห่งชัยชนะเช่นเดียวกันนี้ในชีวิต   เพราะเรามีองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสัพพัญญูญาณ  ผู้ทรงให้กำเนิดแก่สากลจักรวาล   พระองค์ผู้ทรงกระทำแทนเราแต่ละคนในสิ่งที่เหนือความสามารถของเรา   แล้วเราจะเป็นผู้พ่ายแพ้  สูญเสีย ได้อย่างไร?

ระวัง...

วันนี้อย่าด่วนร้อนรีบตัดสินใจแต่ละเรื่องในชีวิตของท่านด้วยตนเอง

ในทุกความหวังและความสำเร็จที่เห็นข้างหน้า  พระเจ้าทรงเคียงข้างเราตลอดเวลา

ในทุกวิกฤติยากลำบากหนักใจ  พระเจ้าทรงเคียงข้างเราตลอดเวลา

ในทุกเวลาที่อ้างว้าง ว้าเหว่ หรือ สับสนมึนงงในชีวิต  พระเจ้าทรงเคียงข้างเราตลอดเวลา

วันนี้ให้เราทูลปรึกษาพระองค์ในทุกเรื่อง   พร้อมที่จะรอคอยเวลาของพระองค์ด้วยความอดทนและไว้วางใจด้วยจิตใจชื่นชมยินดี   แล้วเราแต่ละคนจะได้รับการทรงเสริมเรี่ยวแรงกำลังใหม่จากพระวิญญาณของพระองค์  

เมื่อลมมาให้เรากางปีกออกแล้ว “ลม” ของพระเจ้าจะหนุนเสริมเราขึ้นด้วยพระกำลังของพระองค์

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

พลังจากการใคร่ครวญภาวนาพระวจนะของพระเจ้า

วินัยชีวิต: จัดลำดับให้พระเจ้ามาก่อนในชีวิต

อ่าน ฮีบรู 11:1-10

ให้เราวิเคราะห์คำที่เราใช้จนคุ้นชินและลืมตัวในแต่ละวัน
1. วันนี้ยุ่งฉิบ...ใช่ไหม?: มีสิ่งที่ต้องทำมากกว่าเวลาที่เรามี
2. น่ารำคาญจังเลย...: มีหลายสิ่งหลายอย่างมาดึงแล้วดูดความคิดของเรา มันพยายามดึงดูดความสนใจจากเรา
3. เลวมาก ชั่วช้าจริงๆ...: มันมีความมืดที่ผ่านเข้ามาพยายามครอบงำจิตใจและจิตวิญญาณของเรา เหมือนมันกำลังอยู่ในกลียุคเช่นนั้นแหละ

เอาล่ะถ้าผมจะเสนอให้กับท่านว่า ผมสามารถที่จะให้ความลับที่จะทำให้ท่านมีพลังแห่งความดีท่ามกลางวันที่แสนจะยุ่ง ท่ามกลางสภาพที่ท่านกำลังถูกดึงดูด และท่ามกลางสถานการณ์ที่เลวและชั่วช้า ท่านจะสนใจหรือไม่? แล้วท่านจะคิดอย่างไรถ้าผมจะแสดงและพิสูจน์เทคนิกที่สามารถเกิดผลเสมอไม่ว่าในสถานการณ์เช่นไร ในสถานที่ไหน หรือท่ามกลางภาวะกดดันแบบใดก็ตาม? ยิ่งกว่านั้น ดูเป็นเรื่องธรรมดาเมื่อคุณพิจารณาตามหลักเกณฑ์อย่างถ้วนถี่ตามความเป็นจริง เอาอย่างงี้ก็แล้วกัน ขอท่านเปิดฮีบรู บทที่ 11

อะไรคือสิ่งที่ อาเบล เอโนค โนอาห์ อับราฮัม โยบ ดาวิด เอสรา และดาเนียล มีเหมือนกับพระเยซู? ลองอ่านอย่างใส่ใจในพระธรรมฮีบรู 11:1-10

บุคคลเหล่านี้ยึดมั่นในพระวจนะของพระเจ้า และเอาพระวจนะนั้นใคร่ครวญ รำพึง ในความนึกคิดของเขา แล้วย่อยพระวจนะนั้นจนไหลแทรกเข้าในชีวิตทั้งสิ้นของเขา ให้เราเริ่มต้นฮีบรูบทที่ 11 ในพระธรรมตอนนี้เราได้เห็นรายชื่อของบุคคลที่ได้รับพระวจนะของพระเจ้า แล้วยึดมั่นในพระวจนะนั้น

• ชีวิตของอาเบล เราเรียกว่า ชีวิตที่ถวายแด่พระเจ้า (11:4) ให้เราคิดถึงอาเบล เขามีชีวิตอยู่กับสัตว์เลี้ยง อยู่กับฝูงแกะของเขา แสวงหาพระเจ้าผู้ทรงสร้างสากลจักรวาล และการเสียชีวิตของเขาก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงการทรงเอาใจใส่ ความยุติธรรม และพระเมตตาของพระเจ้า (ดูปฐมกาล บทที่ 3 และ 4)

• เอโนคมีชีวิตที่เรียกได้ว่า ดำเนินชีวิตไปกับพระเจ้า (11:5-6 ดูปฐมกาล 5:22) เอโนคมีชีวิตในยุคที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ เป็นช่วงเวลาที่สังคมกำลังเลวร้ายเพิ่มมากขึ้น กล่าวคือ เค้าความคิดในใจทั้งหมดของเขาล้วนเป็นเรื่องชั่วร้ายตลอดเวลา (ปฐมกาล 6:5) ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนที่น้ำท่วมโลก

• ในชีวิตของโนอาห์เรียกว่า ชีวิตที่เชื่อฟังพระเจ้า (11:7) โลกต้องจบสิ้นลง โนอาห์ต้องใช้เวลาที่ยาวนานในการต่อเรือ ตลอดชีวิตความคิดจิตใจของเขาอยู่ที่พระเจ้า

• ชีวิตของอับราฮัมเรียกว่า ชีวิตโดยความเชื่อ (11:8-10) ในชีวิตของท่านเป็นชีวิตที่ต้องพเนจรไปโดยความเชื่อ มีชีวิตอยู่ในเต็นท์จากที่หนึ่งเคลื่อนไปยังอีกที่หนึ่ง

• ชีวิตของดาวิดเรียกได้ว่า เป็นชีวิตที่ยึดมั่นในองค์พระผู้เป็นเจ้า (สดุดี 63:8 อมตธรรม) "จิตวิญญาณข้าพระองค์ยึดมั่นในพระองค์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ค้ำจุนข้าพระองค์ไว้"

• เอสรามีชีวิตที่เรียกว่า แสวงหาพระเจ้าหมดทั้งใจ (สดุดี 119:9-11 อมตธรรม)

• ดาเนียลมีชีวิตที่เรียกว่า ชีวิตที่ต้องการอยู่เพื่อพระประสงค์ (ดาเนียล 1:8) เราเห็นจริงแล้วว่า เราไม่จำเป็นต้องไปค้นหาคำตอบอะไรที่พิสดารมากกว่านี้ ท่านเห็นแล้วว่าเราไม่จำเป็นจะต้องค้นหาประจักษ์พยานมากกว่านี้อีกแล้ว เพราะเรามีพยานพรั่งพร้อมมากมายเช่นนี้แล้วเราต้องการพิสูจน์ค้นหาอะไรอีก (ฮีบรู 12:1) ในพระธรรมตอนเหล่านี้พระเจ้าประสงค์ให้เรารู้ว่าเราจะต้องดำเนินชีวิตเพื่อพระองค์ ดังนั้น เราคงคงต้องหยุดชีวิตของเราแล้วใคร่ครวญว่า เรายังจำเป็นแสวงหาเป้าหมายชีวิตที่ถูกต้องที่เราจะประสบความสำเร็จในชีวิตอีกหรือไม่

• ชีวิตของพระเยซูคริสต์เรียกว่า ชีวิตที่ดำเนินไปตามพระวจนะของพระเจ้า ในถิ่นทุรกันดารที่พระองค์เอาชนะการทดลองของอำนาจชั่วร้ายนั้น และการที่ร่างกายต้องอ่อนแรงเพราะความหิวโหยขาดอาหาร พระเยซูคริสต์ได้แสดงให้เห็นถึงชัยชนะของพระวจนะของพระเจ้า

ในเรื่องนี้มนุษย์รู้ดีถึงคุณค่าแห่งการที่มีชีวิตที่มีวินัยธรรมดาที่แนบสนิทส่วนตัวกับพระเจ้า ด้วยการฟังพระเจ้าผ่านการใคร่ครวญภาวนาพระวจนะของพระองค์

สิ่งต่อไปนี้เป็นการกระตุ้นและท้าทายเราในการแสวงหาและใคร่ครวญภาวนาพระวจนะของพระเจ้า

เมื่อเอสราต้องเผชิญหน้ากับชนชาติต่างๆ ที่มีความแตกต่างจากชนชาติของพระเจ้า ในขณะที่ต้องมีชีวิตในบาบิโลน ท่านได้ร้องทูลว่า "ข้าพระองค์ได้เก็บรักษาพระดำรัสของพระองค์ไว้ในใจ เพื่อข้าพระองค์จะไม่ทำบาปต่อพระองค์" (สดุดี 119:11 ฉบับมาตรฐาน)

ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ในพระธรรมสุภาษิตได้เรียกร้องให้เราค้นหาความอุดมมั่งคั่งในพระวจนะของพระเจ้า จากสุภาษิต 4:1-12 ได้ให้ภาพของการมีพระวจนะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตโดย ...ฟังคำสอน...ใส่ใจ...อย่าทอดทิ้ง...ยึดถ้อยคำ...รักษาบัญญัติ...มีชีวิตอยู่...เอาปัญญา...เอาความรอบรู้...ไม่ลืม...ไม่ทอดทิ้ง...กอดเธอ(ปัญญา)ไว้...รับถ้อยคำ...ตีราคาปัญญาให้สูง... นั่นหมายความว่าให้เรายึดพระวจนะของพระเจ้าไว้อย่างมั่นคง ยึดมั่นพระวจนะไว้ในชีวิตของเราและอย่ายอมคลายและปล่อยให้พระวจนะหลุดลอยไปจากชีวิตของเรา

ในภาวะคับขันของชีวิต เมื่อกองทัพบาบิโลนล้อมยูดาห์ เยเรมีย์ถูกจับแล้วโยนลงในบ่อน้ำแคบๆ เขาถูกไล่ล่าปางตาย แต่เยเรมีย์เรียนรู้ว่า "เจ้าจะแสวงหาเราและพบเราเมื่อเจ้าแสวงหาเราด้วยสิ้นสุดใจของเจ้า" (เยเรมีย์ 29:13 ฉบับมาตรฐาน)

เมื่อซาตานทดลองพระเยซู พระองค์ทำให้ศัตรูของพระองค์ต้องหุบปากลง และพระองค์ได้ให้บทเรียนบทแรกแก่เราว่า เราควรจะใคร่ครวญภาวนาพระวจนะของพระเจ้าอย่างจริงจังเพราะ "มนุษย์จะดำรงชีวิตด้วยอาหารเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ต้องดำรงชีวิตด้วยพระวจนะทุกคำซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า" (มัทธิว 4:4, เฉลยธรรมบัญญัติ 8:3)

พระคัมภีร์ข้อเหล่านี้เรียกร้องเราให้ปฏิบัติตามด้วยหลักการที่สามัญเรียบง่าย แต่มนุษย์มักจะทอดทิ้งในการเอาใจใส่ชีวิตจิตวิญญาณด้วยการมีวินัยในการมีพระวจนะของพระเจ้าและใช้ในการดำเนินชีวิตของตน ด้วยการใคร่ครวญภาวนาพระวจนะของพระองค์ จงปิดประตูแห่งชีวิตของท่าน เพื่อปิดทางสิ่งที่เข้ามาทำให้ชีวิตจิตใจของท่านต้องว้าวุ่นและไขว้เขว เช่น คอมพิวเตอร์ ทีวี กีฬา หรือ งานอดิเรกที่ท่านชื่นชอบ แล้วให้ชีวิตจิตใจของท่านทั้งสิ้นอยู่กับสัจจะความจริงของพระเจ้า และเพิ่มพูนสติปัญญาจากพระปัญญาจากพระวจนะของพระองค์ ผู้คนที่ต้องการเลือกการใคร่ครวญภาวนาในพระวจนะของพระเจ้า พระวจนะของพระเจ้าจะเปิดเผยให้เห็น และเราจะสัมผัสถึงความอุดมมั่งคั่งในพระปัญญาและไฟแห่งพระวิญญาณของพระองค์ในชีวิตจิตวิญญาณของเรา

การเฝ้าเดี่ยวก็คือการที่เราอยู่กับพระเจ้าส่วนตัวเพราะเรารักพระองค์
การใคร่ครวญภาวนาคือการฟังพระวจนะของพระเจ้า

บ่อยครั้งเหลือเกินที่ดูเหมือนว่าเราถูกกระตุ้นในการควานหาพระเจ้าเมื่อเราเผชิญกับปัญหาในการดำเนินชีวิตประจำวัน แต่การที่เราใคร่ครวญในพระวจนะของพระเจ้า คือการที่เราเข้าหาพระองค์เพื่อรับชีวิตจากพระองค์ เป็นสัจจะความจริงที่ทรงประทานเข้ามาในแก่นหลักแห่งชีวิตจิตวิญญาณของเรา ลงลึกไปยังรากฐานชีวิตในการตัดสินใจของเราในแต่ละวัน

การใคร่ครวญภาวนาเป็นกระบวนการที่พระวจนะของพระเจ้าเข้าไปในหัวของท่านและผ่านเข้าไปในจิตวิญญาณของท่าน เป็นการนำมาซึ่งพลังอำนาจแห่งชีวิต "การใคร่ครวญภาวนาเป็นเครื่องบดย่อยอาหารสำหรับจิตวิญญาณ" ถึงแม้ว่าพระเยซูต้องอดอาหารถึงสี่สิบวันร่างกายอ่อนกำลัง แต่จิตวิญญาณของพระองค์เข้มแข็งจากการที่พระองค์ได้แสวงหาพระเจ้าและใคร่ครวญภาวนาถึงพระวจนะของพระเจ้า และพระองค์ใช้พระวจนะเพียงไม่กี่คำเป็นเครื่องมืออาวุธที่ทรงพลังในการปะทะกับศัตรูของพระองค์

เพื่อการประยุกต์หลักการนี้ใช้ในชีวิตของเรา นี่คือหลักการธรรมดาสามัญ 6 ประการแต่สำคัญยิ่งที่ใช้ในการเจาะลึกและพบกับความรุ่มรวยในการใคร่ครวญภาวนาพระวจนะของพระเจ้า

1) อธิษฐานเป็นประการแรก: เพื่อทูลขอวิญญาณแห่งปัญญาจากพระเจ้า และการทรงสำแดงถึงพระวจนะของพระองค์ (เอเฟซัส 1:17-18) พระองค์ต้องการประทานความเข้าใจที่ลึกซึ้งผ่านการใคร่ครวญภาวนาของเรา เป็นการสำคัญอย่างยิ่งที่เราจะเข้าใจสัจจะความจริงที่ว่า เราจะไม่ยอมปล่อยให้ความรู้สึกและอารมณ์ของเรายึดครองช่วงเวลานี้ที่เราอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านอาจจะต้องต่อสู้กับความห่อเหี่ยวของจิตใจ แต่พระเจ้าไม่จำเป็นต้องสู้กับสิ่งเหล่านี้

2) คว้าบางสิ่งบางอย่างไว้: ให้เขียนข้อพระคัมภีร์ลงในสมุดบันทึกของท่าน การเขียนข้อพระคัมภีร์เพื่อสร้างเป็นวินัยของการพยายาม และยิ่งท่านมีวินัยนี้มากเท่าใด ท่านก็ได้ให้โอกาสแก่พระวิญญาณบริสุทธิ์ตรัสกับท่านมากแค่นั้น เมื่อท่านเขียนบางสิ่งบางอย่างลงในสมุดบันทึก ท่านก็จะมีโอกาสในการคิดใคร่ครวญในสิ่งที่ท่านกำลังเขียนอย่างขุดลงลึก ท่านจะวิเคราะห์สิ่งนั้นอย่างระมัดระวังมากยิ่งขึ้น และความคิดของท่านในเรื่องนั้นก็จะเฉียบแหลมคมมากยิ่งขึ้นเช่นกัน

3) หยุดสักพักหนึ่ง: ให้เขียนสิ่งที่ท่านเข้าใจจากพระวจนะข้อนั้นๆ ลงไว้ ในจุดนี้ท่านอาจจะคิดว่า "ความคิดนี้ไม่มีอะไรใหม่ ไม่มีอะไรแปลกใหม่ ทำไมจะต้องเขียนมันลงไปด้วยล่ะ" แต่ถ้าท่านคิดเช่นนั้น นั่นแสดงว่าความคิดของท่านกำลังล่องลอยไปยังเรื่องอื่น ดังนั้นจงเขียนความคิดของท่านลงไป ถึงแม้ว่าตอนนี้ดูเหมือนว่ามันไม่มีความลึกซึ้งอะไรเลยก็ตาม

4) ฟังพระเจ้า: ให้ประยุกต์ความเข้าใจใช้ในชีวิตของท่าน เมื่อท่านดำเนินการใคร่ครวญต่อไป พระเจ้าอาจทรงเริ่มเติมเต็มความเข้าใจที่ลึกซึ้งเหลือเชื่อเกี่ยวกับความเป็นพระเจ้าและความรักของพระองค์ เมื่อท่านได้รับ "ทองคำอันล้ำค่า" ในจิตใจของท่าน อย่าพอใจแล้วผ่อนคลาย จงบรรจุรักษาสิ่งนี้ไว้ในที่ปลอดภัย กล่าวคือให้เริ่มประยุกต์สิ่งใหม่นี้ใช้ในชีวิตของท่านทันที

5) ตอบพระองค์: ตอบสนองต่อพระเจ้า เก้าครั้งจากจำนวนสิบครั้งที่ท่านใคร่ครวญภาวนา พระวจนะของพระเจ้าจะนำท่านให้ไปถึงจุดที่จะเกิดการตอบสนองใหม่ๆ แด่พระเจ้า อย่าสูญเสียโอกาสด้วยการอึกอักลังเล แต่ฉกฉวยโอกาสในการที่จะตอบสนองด้วยจิตใจของท่านต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า

6) เริ่มต้นนิสัยใหม่: จงแสวงหาพระปัญญา การใคร่ครวญภาวนาและการรับความเข้าใจจากองค์พระผู้เป็นเจ้ามิใช่เพียงการนั่งนิ่งและเงียบสงบเท่านั้น เรามิได้นั่งที่นั่นพร้อมกับการเปิดพระคัมภีร์แล้วรอให้พระเจ้าเติมเต็มแก่เรา แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกร้องต้องการให้เรากระทำขับเคลื่อนในการใคร่ครวญภาวนาของเรา เมื่อสัจจะความจริงของพระเจ้าแทรกซึมแผ่อิทธิพลเข้าในความนึกคิดของเรา นั่นก็จะเป็นการบุกจู่โจมและรื้อถอนอำนาจความบาปชั่วที่ความจริงของพระเจ้าเผชิญอยู่ อย่างที่พระเยซูตรัสสอนเราในยอห์น 17:17 และที่พระองค์ทรงทำเป็นแบบอย่างในมัทธิวบทที่ 4 พระองค์ตรัสสอนแก่เราว่า หนทางที่เราจะบริสุทธิ์ได้ก็โดยการผ่านทางพระวจนะ โปรดจำไว้ว่าพระวจนะของพระเจ้าจะปกป้องท่านจากอำนาจบาปชั่ว แต่ความบาปชั่วจะกีดกั้นท่านจากพระวจนะของพระเจ้า

ผล 7 ประการที่ได้จากการใคร่ครวญภาวนา

1. ความสำเร็จ: พระธรรมโยชูวา 1:8 นี่เป็นพระบัญชาของพระเจ้าที่มีต่อโยชูวาที่จะให้พระวจนะของพระเจ้าเป็นพลังในชีวิตของเขา ลองคิดดูเถิดว่า โยชูวาปกครองประชาชนกว่าสามล้านคน เป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่เป็นเวลา 40 ปี อะไรที่ทำให้เขามีความเจริญและประสบความสำเร็จมากมายในชีวิตเช่นนี้ เพราะเขาตรึกตรองใคร่ครวญในพระวจนะตลอดชีวิตของเขา

2. ชีวิตที่เกิดผล: พระธรรมสดุดี 1:2 บทแรกของพระธรรมที่ยาวที่สุดในพระคัมภีร์เป็นสูตรลับของความสำเร็จในชีวิตจิตวิญญาณ พระเจ้าประสงค์ให้เราอุดมมั่งคั่งและเกิดผล แล้วจะเกิดผลได้อย่างไรล่ะ "ใคร่ครวญพระบัญญัติของพระเจ้าทั้งกลางวันและกลางคืน" (สดุดี 1:2 ฉบับมาตรฐาน)

3. สงบมั่นคงท่ามกลางการทดลอง: อ่านสดุดี บทที่ 35 แล้วดูบทสรุปในข้อ 28 สดุดีบทนี้ดาวิดเขียนขึ้นเมื่อเขาถูกซาอูลตามล่า (1ซามูเอล บทที่ 24) ไม่มีชีวิตของบุคคลใดในพระคัมภีร์ที่ถูกตีแผ่ออกมาอย่างโจ่งแจ้ง ไม่ว่าจะเป็นการเล่นชู้ ปัญหาในครอบครัว ความเครียดจากงานที่ทำ ปัญหากับคนอื่น ศัตรู ถูกอำนาจชั่วต่อสู้ และอื่นๆ อีกมากมาย ดาวิดเผชิญสถานการณ์เหล่านี้อย่างไรหรือ? จิตใจจดจ่อและกล่าวถึงพระวจนะของพระเจ้า

4. ความมั่นคงในทะเลที่บ้าคลั่ง: พระธรรมสดุดี 37:30-31 นาวาแห่งชีวิตของท่านกำลังเคว้งคว้างกลางทะเลหรือ? กำลังเอียง และ กำลังจะจมหรือ? แล้วจะมั่นใจในความมั่นคงในชีวิตได้อย่างไร? ใคร่ครวญภาวนาพระวจนะของพระเจ้า "บทบัญญัติของพระเจ้าอยู่ในใจของเขา ย่างเท้าของเขาจะไม่พลาดพลั้ง" (ข้อ 31 ฉบับมาตรฐาน)

5. การนมัสการสรรเสริญส่วนตัวในเวลาที่ชีวิตแห้งแล้ง: พระธรรมสดุดี บทที่ 63 และดูข้อ 6 ชีวิตนี้ต้องวิ่งอย่างเหน็ดเหนื่อยหาเวลาพักไม่ได้หรือเปล่า? บ่อยสักแค่ไหนที่ท่านโหยหาเวลาที่สงบเงียบบนยอดเขา ชายฝั่งทะเล หรือการเข้าเงียบในป่า พร้อมกับพระคัมภีร์และกาแฟร้อนๆ? พระเจ้าตรัสว่า เรารอคอยเจ้าทุกจุดหักเหในชีวิตของเจ้า ทุกจุดหันกลับจากสิ่งที่เจ้ากราบไหว้บูชา ไม่ว่าจะเป็นรถ คอมพิวเตอร์ ที่ทำงาน ตำแหน่ง และ ฯลฯ แล้วเราจะทำอย่างไรหรือ? ด้วยการใคร่ครวญในพระวจนะของพระเจ้า "ขณะอยู่บนที่นอน ข้าพระองค์คิดถึงพระองค์ ข้าพระองค์คิดคำนึงถึงพระองค์ตลอดคืน" (ข้อ 6)

6. ชีวิตที่เป็นพยานถึงความสัตย์สุจริตของพระเจ้าเมื่อยามแก่เฒ่ามาเยือน: พระธรรมสดุดีบทที่ 71 ท่านต้องการที่จะลงท้ายชีวิตด้วยความหวานชื่นอย่างเช่นชีวิตของธรรมิกชนที่ท่านชื่นชอบ เขาจบชีวิตลงอย่างสงบ ด้วยความอดทนต่อความเจ็บปวดในชีวิต ด้วยกำลังและความสงบสันติที่มาจากพระเจ้า ธรรมิกชนเหล่านี้ได้กำลังในชีวิตเมื่อตกอยู่ภายใต้เงาแห่งความตายได้อย่างไร ก็ด้วยการใคร่ครวญภาวนาพระวจนะของพระเจ้า "ลิ้นของข้าพระองค์จะเล่าถึงพระราชกิจอันชอบธรรมทั้งสิ้นของพระองค์ตลอดวันคืน (ข้อ 24)

7. การปลอบประโลมท่ามกลางความทุกข์ยากลำบาก: พระธรรมสดุดีบทที่ 77 ท่านรู้สึกว่ามันหนักเกินกว่าที่ท่านจะก้าวเดินต่อไปใช่ไหม? ศัตรูดูเหมือนว่ามีชัยเหนือท่านหรือไม่? ปัญหามันสุมรุมเพิ่มพูนอย่างสิ้นหวังหรือเปล่า? พระเจ้าทรงมีคำตอบ เป็นคำตอบที่แสนจะธรรมดาแต่เปี่ยมด้วยพลัง ใคร่ครวญพระวจนะของพระองค์ "ข้าพเจ้าจะใคร่ครวญถึงพระราชกิจทั้งปวงของพระองค์ และตรึกตรองพระราชกิจอันเกรียงไกรทั้งปวงของพระองค์" (ข้อ 1)

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง
บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

พลังแห่งการรับใช้

พลังแห่งการรับใช้เป็นการทำงานของพระวิญญาณบริสุทธิ์... หน้าที่สำคัญของเราคือการขจัดสิ่งกีดขวางใน “ท่อชีวิต” ของเรา

บ่อยครั้งที่เรามักคิดว่า เราต้องการรับใช้พระเจ้า
เราต้องการตอบสนองพระคุณของพระองค์
เราต้องการทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อพระองค์
เราพร้อมที่จะทุ่มเทลงทุนลงแรงลงชีวิตเพื่อพระองค์
นั่นเป็นความตั้งใจที่ดีของเรา

การรับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้า
มิได้เริ่มต้นที่ความปรารถนา หรือ ความต้องการของตัวเราที่จะรับใช้พระองค์
แต่ตระหนักชัดว่า พระองค์ทรงเรียกเราให้เป็น “เครื่องมือ” ที่พระองค์จะทรงใช้ตามพระประสงค์
ดังนั้น จึงมิใช่เราเป็น “ผู้กระทำ” “เป็นต้นตอแห่งพลังของการรับใช้”
แต่เราเป็นเพียง “ผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกและเลือกใช้”
ที่สำคัญคือ พระองค์ทรงใช้เรา “ในงานของพระองค์” “ตามพระประสงค์และวิธีการของพระองค์”
มิใช่ตามความปรารถนาของเราเอง มิใช่กำลังของตนเอง มิใช่ความสามารถของเราเอง

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า
จงเข้าสนิทอยู่ในเรา และเราเข้าสนิทอยู่ในท่าน
แขนงจะออกผลเองไม่ได้ นอกจากจะติดอยู่กับเถาฉันใด
ท่านทั้งหลายก็จะเกิดผลไม่ได้ นอกจากจะเข้าสนิทอยู่ในเราฉันนั้น ยอห์น 15:4

จงเข้าสนิทในองค์พระผู้เป็นเจ้า นี่คือจุดเริ่มต้นที่เราไม่มีทางเลี่ยง
เพื่อเราจะเริ่มต้นที่จะเรียนรู้ถึงน้ำพระทัยและพระประสงค์ของพระองค์
มิใช่เพื่อเราจะบอกพระองค์ว่าตัวเราจะทำอะไรเพื่อพระองค์
เพื่อเราจะรู้ว่า พระองค์จะทรงใช้เราให้ทำอะไร เพื่อเราจะได้รับใช้พระองค์
เราเป็น “ท่อ” ที่พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะไหลผ่านไปสู่คนต่างๆ
เราจึงเป็น “ท่อแห่งพระพร” ของพระเจ้าสำหรับคนรอบข้าง
มิใช่ “ท่อแห่งความล้มเหลว” เพราะมิใช่การกระทำตามความปรารถนาและกำลังของเราเอง

คริสตชนส่วนมาก มักคิดและพูด(ตามที่ตนเข้าใจว่าเป็นการคิดและพูด)อย่าง “ถ่อมตน” ว่า
ตามความสามารถของเขา ชีวิตของเขามีค่า มีพลังเพียงน้อยนิด สำหรับโลกนี้
การคิดและการพูดเช่นนี้เป็นการพูดจากรากความยโสแห่งตัวตนของตนเอง

พระเยซูคริสต์ตรัสอีกว่า
...ผู้ที่เข้าสนิทอยู่ในเราและเราเข้าสนิทอยู่ในเขา ผู้นั้นก็จะเกิดผลมาก
เพราะถ้าแยกจากเราแล้วท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย ยอห์น 15:5

“ท่อ” จะพูดว่า
“ฉันทำงานนี้ได้เพียงน้อยนิด ฉันหวังว่าจะทำได้ดี จะทำได้มากกว่านี้”
แต่คำตอบที่ท่อได้รับคือ
“มิใช่เจ้า ที่จะทำการช่วยกู้ และ อำนวยพระพรแก่คนทั้งหลาย”
“สิ่งที่เจ้าต้องทำคือ...
เจ้าต้องใส่ใจอย่างรอบคอบว่า มีสิ่งใดหรือไม่ที่ขวางกั้นมิให้ น้ำแห่งพระพรกระแสแห่งพระราชกิจไหลผ่านท่อไปได้”

สิ่งเดียวที่มีฤทธิ์ขวางกั้นมิให้น้ำแห่งพระพร และ กระแสแห่งพระราชกิจไหลผ่านท่อชีวิตของท่านคือ
“ตัวตนของท่านเอง”
จงขจัด “ตัวตนของท่านเอง” ออกจากท่อแห่งชีวิตของท่าน
และรู้เถิดว่า พระวิญญาณแห่งพระเป็นเจ้าประสงค์ไหลผ่านท่อชีวิตของท่าน

ดังนั้น คนทั้งหลายที่มาติดต่อ สัมผัส และ สัมพันธ์กับชีวิตของท่าน
จะได้รับพระพรและการทรงช่วยกู้มากกว่าเดิม
เพราะท่านเป็น “ท่อชีวิต” ที่เปิดให้การทรงช่วยกู้ และ พระพรขององค์พระผู้เป็นเจ้าไหลผ่านอย่างเต็มที่
เพราะท่อชีวิตของท่านไม่อุดตัน
เพราะชีวิตของท่านไม่เป็นตัวขวางกั้นพระพรและพระราชกิจของพระองค์

จงใคร่ครวญและเข้าใจสัจจะประการนี้ แล้วท่านจะคิดอย่างเป็นธรรมชาติว่า
คนเหล่านั้นที่มาติดต่อ สัมพันธ์ และสัมผัสกับท่าน
จะได้รับพระพรและการทรงชูช่วยจากพระราชกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้า
มิใช่จากท่าน
แต่จากพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้า ที่ไหลผ่าน “ท่อชีวิต” ของท่านต่างหาก

นี่คือการรับใช้พระเจ้า
ที่พระองค์จะใช้เราตามพระประสงค์และพระกำลังของพระองค์
ขอพระเจ้าทรงใช้ชีวิต และ โอกาสที่มีในวันนี้ผ่านท่อชีวิตของเราเถิด