ลาออกดีไหมเนี่ย?

7 ขั้นตอนใคร่ครวญก่อนการตัดสินใจออกจากงานที่ทำ

หลายต่อหลายคนกำลังทำงานที่ตนไม่ชอบ หรือ ไม่มีความสุขในงานที่ตนทำอยู่   และถ้าท่านเป็นคนหนึ่งในกลุ่มคนที่กำลังคิดและตัดสินใจว่าจะลาออกจากงานที่ทำอยู่ว่าดีไหม?   ข้อเขียนนี้ขอแลกเปลี่ยนความคิดเห็น 7 ขั้นตอนในการทบทวนใคร่ครวญก่อนการตัดสินใจ   เชื่อว่าน่าจะช่วยท่านมองใคร่ครวญงานที่ท่านทำอยู่ในบางมุมมองใหม่

7 ขั้นตอนในการทบทวนใคร่ครวญก่อนการตัดสินใจ “ลาออกจากงาน” มีดังนี้

1. ท่านมั่นใจว่า ตนได้ดำเนินชีวิตประจำวันไปกับพระเจ้าอย่างสัตย์ซื่อหรือไม่?   ถ้าการดำเนินชีวิตประจำวันของเรามิได้เป็นไปตามที่พระเจ้าประสงค์   ส่วนอื่น ๆ ในชีวิตของเราก็จะเกิดอาการบิดเบี้ยวผิดเพี้ยนสั่นคลอนได้   ถ้าเช่นนั้นเป็นการยากที่เราเห็นสิ่งดีงามในงานอาชีพที่ทำอยู่อย่างชัดเจน   เพราะตาของเราถูกบดบังด้วยเมฆหมอกแห่งความบาปชั่ว
   
2. จงขอบพระคุณพระเจ้าที่ท่านมีงานทำ  อาจจะเป็นงานที่ไม่ถูกตาต้องใจที่ท่านต้องการก็ตาม   แต่อย่างน้อยก็ยังมีงานที่ทำ   ขอสำนึกและขอบพระคุณพระเจ้าในของประทานประการนี้
   
3. ให้มองว่าพื้นที่ที่ท่านทำอาชีพการงานเป็นพื้นที่การทำพันธกิจ  พระเจ้าอาจจะให้ท่านทำงานในที่นั่นมิใช่เพื่อมีงานทำเท่านั้น   แต่เพื่อเป็นเกลือและแสงสว่างในความฟอนเฟะและความมืดมิดแห่งสังคมในที่นั้น ๆ   อาจจะมีท่านเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะเป็นพยานของพระคริสต์ในที่นั้น
   
4. จงอธิษฐานก่อนที่ท่านจะไปทำงาน  อธิษฐานเผื่อเพื่อนร่วมงาน เริ่มต้นตั้งแต่หัวหน้าของท่าน  บางครั้งขณะเราอธิษฐานเผื่อหัวหน้า และเพื่อนร่วมงาน  พระเจ้าจะทรงกระทำให้จิตใจของเราอ่อนโยนลง  ทำให้เรามีจิตใจที่ถ่อมลง
   
5. จงทำงานแต่ละวันเพื่อยกย่องสรรเสริญพระเกียรติแด่พระเจ้า  และนี่คือเป้าหมายและแนวทางการดำเนินชีวิตในด้านการงานอาชีพของเรา  ไม่ว่าพระเจ้าจะทรงวางเราลงในงานไหนก็ตาม  จงกระทำทุกอย่างเต็มกำลังเพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า (1โครินธ์ 10:31)  คนรอบข้างจะเห็นชีวิตตัวจริงของเราโดยผ่านการดำเนินชีวิตและการทำอาชีพการงานที่เราเป็นอยู่
   
6. ฟังเพื่อนร่วมงานและคนรอบข้างอย่างใส่ใจ   และอธิษฐานในจิตใจท่านเผื่อเขาตลอดวันการทำงาน  เราอาจจะได้ยินเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันของคนเหล่านั้น  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความเจ็บปวดในชีวิต  ความวิตกกังวล  ความโกรธไม่พอใจ  ความสับสนวุ่นวายใจ  และสารพัดเรื่องของชีวิต   และท่านอาจจะเป็นเพียงคนเดียวที่อธิษฐานเพื่อเขาตลอดทั้งวัน   ถ้าเป็นเพื่อนร่วมงานที่สนิทกับท่าน ท่านอาจจะขออนุญาตอธิษฐานเผื่อเขาด้วยกัน   จะมีบางคนจะยอมให้ท่านอธิษฐานเผื่อเขาด้วยกันในบางเรื่อง
   
7. ให้ท่านประเมินด้วยจิตอธิษฐานว่า  ท่านควรจะลาออกจากงานนี้หรือไม่   ขอตั้งข้อสังเกตว่า  รายการนี้ผมได้แบ่งปันเป็นรายการท้ายสุด   ให้เราทำในเรื่องอื่นก่อน   แล้วเพ่งพินิจดูว่า  เมื่อทำสิ่งต่าง ๆ เหล่านั้นแล้ว  พระเจ้าทรงกระทำอะไรในชีวิตของเรา  แล้วจึงค่อยตัดสินใจครับ

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499

พระเจ้าทรงเรียกท่านให้เป็นผู้นำ...!

ตลอดเรื่องราวและคำสอนในพระคัมภีร์เราพบว่า  พระเจ้าทรงเรียกมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้างให้มีความรับผิดชอบสานต่อพระราชกิจของพระองค์ในรูปแบบต่าง ๆ หรือ เราอาจจะเรียกในภาษาปัจจุบันว่า   พระเจ้าทรงเรียกมนุษย์ที่ทรงสร้างให้เป็น “ผู้นำ” ในบริบทและรูปแบบต่าง ๆ

พระเจ้าทรงเรียกทุกคนให้เป็นผู้นำที่รับใช้พระองค์ท่ามกลางสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง

แล้ว​พระ​เจ้า​ตรัส​ว่า “ให้​เรา​สร้าง​มนุษย์​ตาม​ฉายา​ของ​เรา ตาม​อย่าง​ของ​เรา ให้​ครอบ​ครอง​ฝูง​ปลา​ใน​ทะเล ฝูง​นก​ใน​ท้อง​ฟ้า​และ​ฝูง​สัตว์​ใช้​งาน ให้​ปก​ครอง​แผ่น​ดินโลก​ทั้ง​หมด และ​สัตว์​เลื้อย​คลาน​ทุก​ชนิด​บน​แผ่น​ดิน​ทั้ง​หมด” (ปฐมกาล 1:26 มตฐ.)

พระเจ้าทรงเป็น “ผู้นำที่ดีเยี่ยมยอดที่สุด”  และพระองค์ทรงเรียกผู้ที่เชื่อและศรัทธาในพระองค์ให้เป็น “ผู้นำที่ดี” ตามอย่างพระองค์ท่ามกลางสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง   แท้จริงแล้ว พระเจ้ามีทางเลือกและวิธีการอื่น ๆ ในการเสริมสร้างผู้ที่จะรับผิดชอบและสานต่อพระราชกิจที่พระองค์ทรงกระทำไว้   แต่พระคัมภีร์บอกชัดเจนว่า พระเจ้าทรงเลือกที่จะเสริมสร้างมนุษย์ให้มีความรับผิดชอบ และ สานต่องานทรงสร้างของพระองค์ต่อจากพระองค์  ด้วยการระบายลมปราณแห่งชีวิตและพระวิญญาณของพระองค์เข้าในชีวิตมนุษย์  ทรงสร้างมนุษย์ตามพระฉายาทั้งลักษณะและศักยภาพอย่างพระองค์ใส่ในชีวิตของมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้าง และให้มนุษย์สามารถติดต่อสัมพันธ์สื่อสารกับพระองค์และติดตามพระองค์  

ยิ่งกว่านั้น สิ่งเหล่านี้พระเจ้ามิได้ “บีบบังคับ” ให้มนุษย์ต้องเป็นอย่างที่พระเจ้ามีพระประสงค์   พระเจ้าให้มนุษย์มีโอกาสที่จะเลือก และ ตัดสินใจด้วยตนเอง  มนุษย์จึงสามารถที่จะตัดสินใจว่า จะเลือกเป็น “ผู้นำ”  ตามพระประสงค์ของพระเจ้า  หรือ จะเป็น “ผู้นำ” ตามใจปรารถนาของตนเอง  หรือเลือกที่จะเป็น “ผู้นำที่เป็นคู่แข่ง หรือ เป็นผู้นำที่สนองตอบพระประสงค์” ของพระเจ้า

แต่เมื่อมนุษย์ตัดสินใจที่จะเป็น “ผู้นำที่เป็นคู่แข่ง และ คู่ขัดพระประสงค์พระเจ้า”  ด้วยเหตุนี้ สรรพสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างจึงได้รับความเสียหาย เกิดความเลวร้าย ถูกทำร้ายทำลาย   ในสถานการณ์เช่นนี้พระเจ้าย่อมมีสิทธิที่จะมีแผนการใหม่ของพระองค์   แผนการการกอบกู้สรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างที่ไม่จำเป็นที่จะมีมนุษย์ต่อไป   แต่ในแผนการใหม่แห่งการกอบกู้ของพระองค์ก็ยังมี “มนุษย์” ที่ทำตัวเป็น “คู่แข่ง และ คู่ขัด” ของพระองค์ร่วมอยู่ด้วย   และพระเจ้ายังให้มนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้างยัง “มีอำนาจเหนือ และ ครอบครอง” สรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง (ดู ปฐมกาล 1:28)

พระเจ้าทรงเรียกมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้าง  เป็นกระบวนการทำงานของพระเจ้าที่เกิดขึ้นอย่างตลอดต่อเนื่องทั้งพระคัมภีร์   เมื่อพระเจ้าตัดสินใจเลือกชนเผ่าที่จะเป็นประชาชาติของพระองค์   พระองค์มิได้ทรงเรียกฝูงชนทั้งชนเผ่าดังกล่าว   แต่พระองค์ทรงเรียก “ผู้นำ” คนหนึ่ง คืออับราฮัม ที่จะนำและสร้างชนชาติของพระองค์   และเมื่อพระเจ้าต้องการที่จะช่วยกู้ชนเผ่าอิสราเอลออกจากการเป็นทางทาสในประเทศอียิปต์   พระองค์มิได้นำประชากรชนเผ่าอิสราเอลทั้งหมดเอง   แต่พระเจ้าทรงเรียกโมเสสให้เป็นผู้นำคนในชนเผ่าอิสราเอลออกจากประเทศอียิปต์   และเมื่อประชาชนคนชนเผ่าอิสราเอลจะข้ามแม่น้ำเข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา   ประชาชนอิสราเอลติดตามการนำของโยชูวาที่พระเจ้าทรงเรียกและเลือก

ทุกครั้งเมื่อพระเจ้าประสงค์ในการทำการใหญ่แห่งพระราชกิจของพระองค์   พระองค์ทรงเรียกคนที่จะพระองค์จะทรงใช้ให้เป็น “ผู้นำ” ในงานใหญ่นั้น  

วันนี้พระเจ้าทรงเรียกท่านให้เป็นผู้นำในงานที่พระองค์ประสงค์จะให้ท่านรับผิดชอบ และ สานต่อพระราชกิจของพระองค์   ซึ่งมีทั้งงานใหญ่ หรือ งานเล็กในสายตาของแต่ละคน  

แต่ทุกงานเป็นงานที่สำคัญในสายพระเนตรของพระเจ้า

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499

ท่านรู้ว่าท่านคือใคร...การจัดการความเครียดประการแรก

ถ้าท่านไม่รู้ว่า ตนเองเป็นใคร?   ท่านจะพบกับคนประเภทต่าง ๆ มากมาย  ที่จะพยายามบอกท่านว่าจะมีความสุขได้อย่างไร  จะต้องมีชีวิตแบบไหน

ในยุคนี้  คนรอบข้างในสังคมพยายามที่จะหล่อหลอมบ่มเพาะท่านไปในรูปแบบชีวิตต่าง ๆ ตามที่เขาคิดว่าดีในสายตาของเขา ดีสำหรับเขา  เริ่มตั้งแต่พ่อแม่เป็นเบ้าหลอมบ่มเพาะแรก ๆ ในชีวิตของท่าน   เขาพยายามบ่มเพาะและหล่อหลอมชีวิตท่านให้เป็นคนที่เขาคิดว่าท่านควรจะเป็น   เมื่อท่านเติบโตขึ้นอีกหน่อยหนึ่งเพื่อนฝูงรายล้อมตัวท่านก็พยายามทำให้ท่านเป็นคนอย่างที่เขาคิดว่าอยากให้ท่านเป็น   อิทธิพลขั้นต่อมาคือคู่ชีวิตของท่าน   พร้อม ๆ กับอีกกลุ่มหนึ่งคือ เพื่อนฝูงและเพื่อนร่วมงาน   พวกเขาต่างมีความคิดของเขาว่า ท่านควรเป็นคนแบบไหน

แล้วอย่างนี้จะไม่ทำให้ท่านมึน ท่านเครียด หรือ กดดันท่านได้อย่างไร?

การที่เราไม่รู้ว่า เราคือใคร?   แล้วปล่อยให้คนรอบข้างหล่อหลอม-ดัดแต่งเราตามลักษณะที่เขาแต่ละคนคิด (ซึ่งแต่ละคนแต่ละกลุ่มก็คิดไม่เหมือนกัน)  เป็นสาเหตุหนึ่งที่ก่อเกิด “ความเครียดกดดัน” ของคนจำนวนมหาศาลในยุคนี้

พระเยซูคริสต์เป็นแบบอย่างชีวิตแก่เรา  พระองค์ได้เปิดเผยให้เราเห็นว่า  ความชัดเจนในตนเอง   เป็นหลักการแรกของการรับมือและบริหารจัดการความเครียดที่เห็นได้อย่างเป็นรูปธรรมในชีวิตของพระเยซูคริสต์

พระเยซูคริสต์ไม่มีความสงสัยในอัตลักษณ์ของพระองค์เอง   แต่พระองค์ได้ชี้ชัดบอกกับเราว่าพระองค์เป็นอะไรถึง 18 ครั้งในพระคัมภีร์   ทุกครั้งเมื่อพระองค์บอกถึงอัตลักษณ์ว่าพระองค์เป็นอะไร คือใคร  พระองค์จะตามด้วยสัจจะความจริงในสิ่งที่พระองค์เป็น  ว่าหมายความว่าอย่างไร  และพระองค์จะมีชีวิตอย่างไร

พระเยซูคริสต์บอกว่า  “เราเป็นความจริง  เราเป็นทางนั้น  เราเป็นชีวิต   พระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้า  พระบิดาทรงส่งพระองค์เข้ามาในสังคมโลกนี้   พระองค์เป็นประตู  พระองค์เป็นอาหารแห่งชีวิต  พระองค์เป็นน้ำแห่งชีวิต”

พระเยซูคริสต์รู้ชัดว่าพระองค์เป็นใคร

เราก็จำเป็นที่จะต้องรู้ชัดเจนว่า เราเป็นใคร   อะไรคืออัตลักษณ์ในตัวตนของเราเอง   เราต้องรู้ว่าพระเจ้าทรงสร้างชีวิตของเรามาให้เป็นใคร เป็นคนแบบไหน  พระเจ้าทรงใส่อัตลักษณ์อะไรในตัวตนของเรา

ถ้าเราท่านไม่รู้ชัดถึงอัตลักษณ์ของตนเองว่า  จริง ๆ แล้วเราคือใคร   เราก็จะตกเป็น “เหยื่อของคนรอบข้าง” ที่มาบอกท่านว่า ท่านควรจะเป็นใคร ท่านควรจะเป็นคนแบบไหน  โอกาสที่ท่านจะคล้อยตามความคิดเห็นของคนรอบข้างต่อ “ความเป็นตัวตนของเรา” มากขึ้น   เราต้องรับความคิดเห็นสารพัดจากคนรอบข้าง  จนบางครั้งสับสน  มึนงง  และต้องพบกับความคิดเห็นที่ขัดแย้งกันของคนต่าง ๆ  ไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไร   ก่อเกิดความเครียดกดดันในชีวิต

ความเครียดกดดันเกิดขึ้นเมื่อเราพยายามที่จะเป็นในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเรา   เรามักตั้งใจที่จะเป็นตัวของตัวเอง   ต้องการเป็นคนอย่างที่พระเจ้าทรงสร้าง   แต่เราไม่รู้ว่าเราคือใคร  พระเจ้าประสงค์สร้างเราให้มาเป็นคนแบบไหน   แล้วมักจบลงด้วยการไป “ลอกเลียนแบบชีวิตของคนอื่น” ที่เราอยากจะเป็นเหมือนเขา   ต้นเหตุก็เพราะเราไม่รู้ชัดแน่ใจว่าเราเป็นใคร

แต่เมื่อใดก็ตามที่ท่านได้เรียนรู้ว่า ท่านเป็นใคร   ท่านก็จะพึ่งการยอมรับจากคนรอบข้างน้อยลง  ท่านก็ตกในภาวะความเครียดกดดันน้อยลงด้วย   ท่านจะทนทานต่อความเครียดและการกดดันได้มากขึ้น

พระกิตติคุณยอห์น 14:6 พระเยซูคริสต์ตรัสว่า  “เราเป็นทางนั้น เป็นความจริง และเป็นชีวิต ไม่มีใครมาถึงพระบิดาได้นอกจากมาทางเรา...” (อมธ.)   พระเยซูคริสต์ไม่จำเป็นที่จะต้องมีใครมาช่วยบอกให้พระองค์รู้ว่า  พระองค์คือใครกันแน่   และท่านก็ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นมาบอกว่าท่านเป็นใครเช่นกัน

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499

เขาเป็น... “เจ้านาย” หรือเป็น “ผู้นำ”?

คนนำทีมงานของเรา  ไม่ว่าในคริสตจักร หรือ ในองค์กร...

... เขาคนนั้นเป็น “เจ้านาย” หรือเป็น “ผู้นำ”...?

ทุกวันนี้ผมมักได้ยินคนบ่นว่า “เขาทำตัวเป็นเจ้านาย  เขาไม่ใช่ผู้นำ”???

การเป็น “เจ้านาย” เหมือนหรือต่างกับการเป็น “ผู้นำ” อย่างไร?

อะไรคือ ลักษณะของ “เจ้านาย” ที่ทำให้แตกต่างจากการเป็น “ผู้นำ”?

ต่อไปนี้เป็น 10 ลักษณะของคนที่เป็น “เจ้านาย”  ที่ไร้ซึ่งความเป็นผู้นำ

1.    เขาเป็นผู้ตัดสินใจในทุกเรื่องของทีมงาน

2.    เขารู้ว่าคนในทีมงานเกรงกลัวตน...เขาจึงรู้สึกดีและมั่นใจในอำนาจของตนเองมากขึ้น

3.    เขามีรายการงานที่ต้องทำสำหรับวันนี้   แต่ไม่มีนิมิต/วิสัยทัศน์สำหรับอนาคต

4.    เขา “นำ” ทีมงาน แต่เขากลับมีชีวิตแยกออกห่างจากคนอื่น ๆ ในทีมงาน

5.    เขาคิดว่า ถ้าตนมีตำแหน่งจะทำให้ตนเองมีอำนาจในการจัดการ

6.    เขาเชื่อว่าคำพูดของตนดังกว่าผลกระทบจากการกระทำของตน

7.    เขากล่าวโทษคนอื่น  แต่เอาความดีเข้าตนเอง

8.    เขาไม่เคยถาม “คนใต้บังคับบัญชาของตน”  หรือ ขอความคิดเห็นจากเพื่อนร่วมงาน

9.    เขาสนใจแต่งานที่ทำ แต่กลับไม่ใส่ใจคนที่ทำงานกับตน

10.  เขาเป็นเจ้านาย แต่ไม่มีใครที่จะติดตามเขาด้วยความเต็มใจต่อไป

(ขอท่านช่วยบอก ลักษณะของ “เจ้านาย” ที่เพิ่มมากกว่านี้ด้วยครับ?)

ทุกวันนี้คนที่นำ  องค์กร หน่วยงาน หรือ คริสตจักรของท่านเป็น “เจ้านาย” หรือ “ผู้นำ”?

อะไรคือผลดี ผลเสีย ที่คนนำองค์กรเป็น “เจ้านาย” หรือ “ผู้นำ”?

ท่านต้องการคนนำองค์กรของท่านเป็น “เจ้านาย” หรือ “ผู้นำ”?  ทำไม?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499

บริหารจัดการความเครียดแบบพระคริสต์

ใคร ๆ ก็มีชีวิตที่เครียดและบีบคั้นกันทั้งนั้น?

แล้วแต่ละคนมีแนวทาง วิธีการจัดการรับมืออย่างไรกับความเครียดบีบคั้นของเขา?

ท่านเคยมีความรู้สึกว่า “ท่านต้องแบกโลกทั้งใบนี้ในชีวิตของท่าน” หรือไม่?

สิ่งใดที่ท่านต้องรับผิดชอบ ต้องใช้เวลามากกว่า “เวลา” ที่ท่านมีอยู่?

รายจ่ายของท่านมีมากกว่าเงินทั้งหมดที่ท่านมีอยู่หรือไม่?

คนรอบข้างแต่ละคนต้องการจากท่านคนละเล็กละน้อย

...แต่รวมกันแล้วมันหนักเกินกว่าที่ท่านจะตอบสนองได้หรือเปล่า?

ท่านไม่เหลืออะไรอีกแล้วที่จะให้แก่ใครอีกใช่ไหม?

ท่านเคยรู้สึกว่าชีวิตต้องแบกรับเอาภาระหนักอึ้งเกินกำลังที่ท่านมีอยู่หรือไม่?

ท่านครับ...   ท่านไม่ได้ตกในสภาพชีวิตเช่นนี้โดดเดี่ยวคนเดียวครับ!

แต่ในความเป็นจริง  มีผู้หนึ่งที่ต้องแบกรับเอาภาระทั้งโลกไว้บนบ่าแห่งชีวิตของเขา

คน ๆ นั้นคือ พระเยซูคริสต์ที่มากระทำเช่นนั้นบนโลกใบนี้

...พระองค์เข้ามาในสังคมโลกนี้เพื่อรับเอาภาระความหนักอึ้งทั้งหมดของทุกคนไว้

พระคัมภีร์บอกเราว่า...

“พระองค์ทรงเป็นเครื่องบูชาลบบาปของเราทั้งหลาย   

และไม่ใช่เพียงบาปของเราเท่านั้นแต่บาปของคนทั้งโลกด้วย (1ยอห์น 2:2 อมธ.)

หรือแปลความหมายได้อีกว่า:... 

...พระองค์ผู้ทรงหันพระพิโรธของพระเจ้าไป  ผู้ทรงรับบาปของเราไป (อมธ.เชิงอรรถ)

ไม่มีใครที่แบกรับเอาความเครียด ความบีบคั้นในชีวิตมากไปกว่าพระคริสต์!

เมื่อพระองค์ถูกตรึงบนกางเขน...

พระองค์มิเพียงแต่การแบกรับเอาความหนักอึ้งของความบาปผิดของทั้งสังคมโลกใบนี้บนกางเขนเท่านั้น

แต่ในชีวิตแต่ละวันพระองค์ก็ต้องพบกับการเรียกร้องต้องการจากผู้คนตลอดชีวิตของพระองค์

ผู้คนต้องการพบพระองค์ และ รับการเยียวยารักษาจากพระองค์เสมอ

พระองค์เกือบจะไม่มีเวลาที่เป็นส่วนตัวของพระองค์เอง

บ้างก็พยายามที่จะมาหลอกล่อจับผิดพระองค์

และบ้างก็แสวงหาโอกาสที่จะฆ่าพระองค์เสีย

แต่พระองค์รู้ว่าพระองค์จะรับมือกับความเครียด และ สิ่งบีบคั้นในชีวิตอย่างไร

พระองค์มีวิธีสร้างสมดุลชีวิตที่น่าสนใจอย่างไม่น่าเชื่อในชีวิตประจำวันของพระองค์

พระองค์ทรงรับมือกับภาวะกดดันเหล่านั้นด้วย “ศานติสุข”

นี่คือสิ่งที่คนทั้งหลายต้องการ   แล้วท่านต้องการสิ่งนี้หรือไม่?

ริก วอร์เรน  ได้สรุปการเรียนรู้ของท่านจากการศึกษาพระคัมภีร์   และได้พบกระบวนการรับมือจัดการกับความเครียดบีบคั้นของพระเยซูคริสต์ 7 ประการ   ที่พระองค์ได้ใช้ตลอดการดำเนินชีวิตในสังคมโลกนี้  ดังนี้

1. ความชัดเจน:           พระเยซูมีความชัดเจนว่าพระองค์คือใคร?

2. แรงจูงใจ:               พระเยซูรู้ว่า ที่พระองค์มาและมีชีวิตในโลกนี้เพื่ออะไร?

3. การทรงเรียก:          พระเยซูรู้และมั่นใจการทรงเรียกในชีวิตของตนอย่างชัดเจน

4. มุ่งมั่นตั้งใจ:            พระเยซูรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญมากที่สุดในชีวิตของพระองค์

5. จิตสงบภาวนา:         พระเยซูใส่ใจฟังเสียงจากพระเจ้า

6. กลุ่มหนุนเสริมกันและกัน:  พระเยซูมีกลุ่มคนเล็ก ๆ เป็นกลุ่มเรียนรู้และหนุนเสริมกันและกัน

7. เพิ่มพลังชีวิต:          พระเยซูจัดสรรเวลาสำหรับการเพิ่มพลังใหม่ในชีวิตประจำวัน

บุคลิกลักษณะ 7 ประการของพระเยซูคริสต์ดังกล่าว  จะช่วยเสริมหนุนปั้นแต่งชีวิตประจำวันของเราได้ด้วย  และถ้าท่านรับและมีคุณลักษณะบุคลิก 7 ประการตามแบบพระเยซู ดังกล่าวข้างต้น   ท่านจะพบและเห็นว่า  “มิเตอร์วัดความเครียดบีบคั้น” ในชีวิตประจำวันของท่านจะมีอัตราลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

วันนี้   ขอท่านจัดสรรเวลาที่จะสงบอยู่กับพระเจ้าสองต่อสอง   แล้วสำรวจ ใคร่ครวญดูว่า อะไรคือสิ่งที่ทำให้ท่านเกิดความเครียดและการบีบคั้นในชีวิตประจำวันของท่านมากที่สุด?   แล้วกลับมาทบทวน พิจารณาว่า คุณลักษณะบุคลิกแบบพระเยซูคริสต์ใดบ้าง ที่จะช่วยท่านในการรับมือกับความเครียดบีบคั้นดังกล่าวของท่าน?   และ

ตลอดวันนี้  เมื่อมีเวลาหรือคิดถึงเรื่องนี้เมื่อใด  ให้ท่านทูลขอการทรงชี้นำทางจากพระองค์สำหรับชีวิตของท่าน   ที่จะรับมือและจัดการกับความเครียดบีบคั้นในชีวิตของท่านด้วยแนวทางที่เรียนรู้จากพระเยซูคริสต์

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499

ชีวิตคริสตชนแบบ “เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ แล้วบินเฉียงเตลิดไป”

เราคงเคยพบคนแบบนี้มาแล้ว   คริสตชนเหล่านี้ดูไม่มีความเร่งด่วนอะไรในชีวิต  อีกทั้งไม่สนใจที่จะระแวดระวังในการดำเนินชีวิตประจำวัน  เวลาฟังอะไรก็ดูเหมือนฟังผ่าน ๆ ไป ไม่ใส่ใจ  มิได้มุ่งมองไปที่พระคริสต์ในการดำเนินชีวิตในทุกสถานการณ์   ผลที่เกิดขึ้นกับคริสตชนคนแบบนี้คือ ชีวิตมิได้มีจุดยืนจุดเชื่อที่มั่นคง   ชีวิตของเขามักเลื่อนลอยลื่นไถลไปตามกระแสสังคมรอบตัวเขา

ประเด็นที่น่าสนใจคือ “เขาไม่มีจุดยืนจุดเชื่อที่มั่นคง”  เขามิได้ตระหนักว่า การดำเนินชีวิตในสังคมโลกปัจจุบันนี้มิใช่เป็นเหมือนน้ำในสระน้ำ หรือ ทะเลสาบ ที่ดูนิ่งสงบ   แต่ชีวิตในสังคมโลกปัจจุบันเป็นเหมือนแม่น้ำใหญ่ที่ไหลเชี่ยวกราด   เป็นเหมือนทะเลที่บ้าคลั่งที่มีคลื่นใหญ่น้อยที่ซัดเข้าชายฝั่งอย่างรุนแรง   ถ้าชีวิตไม่มีจุดยืนจุดเชื่อที่มั่นคงก็จะถูกซัดกระหน่ำให้ล้มคว่ำจมลงก้นทะเล   และ  

ถ้าในชีวิตประจำวันของเรามิได้ฟังพระคริสต์อย่างจริงจังตั้งใจ   ถ้าสายตาของเรามิได้มุ่งจ้องมองจริงจังที่พระคริสต์ในทุกนาทีชั่วโมงของชีวิต   ชีวิตจะถดถอย แล้วจะถูกกระแสคลื่นซัดสาดให้ชีวิตต้อง “หลุดลอย” “ไหลลื่น” ไปตามแรงที่ซัดสาดนั้น   ชีวิตของเราก็จะออกห่างจากพระคริสต์มากขึ้นทุกทีทุกขณะ

ชีวิตคริสตชนที่ “เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ ” เป็นชีวิตที่อันตราย  ชีวิตที่กำลังเข้าใกล้ความตายที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ตัว   แล้วเราจะเยียวยารักษาชีวิตที่ “เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ ” ได้อย่างไร?  ฮีบรู 2:1 บอกกับเราว่า  “เหตุฉะนั้นเราต้องเอาใจใส่สิ่งที่เราได้ยินได้ฟังให้มากยิ่งขึ้นเพื่อเราจะไม่เตลิดไป” (อมธ.)  กล่าวคือ เราต้องใส่ใจพระวจนะ คำสอนของพระคริสต์  ที่เราได้ฟังได้อ่านมาแล้ว เพ่งมองไปที่แบบอย่างชีวิตของพระคริสต์และคำสอนของพระองค์

ปัญหาที่ยิ่งใหญ่ที่เรามีชีวิตที่ไหลลื่นล่องลอยไปตามกระแสโลกมิใช่เพราะเราไม่มีทักษะที่ดีในการ “แหวกว่าย” ในสถานการณ์ชีวิตและสิ่งแวดล้อมในปัจจุบันนี้ แต่ที่สำคัญคือ  เราตัดสินใจ “ปล่อย” ให้ชีวิตของเราว่ายตามกระแสสังคมและวัฒนธรรมปัจจุบัน เราตัดสินใจไม่ว่ายทวนกระแสน้ำแห่งสังคม มันอยู่ที่เราตัดสินใจ ไม่ได้อยู่ที่ความยากง่ายหรือทักษะการว่ายทวนกระแสสังคมและวัฒนธรรม และแย่กว่านั้นคือ  บ่อยครั้งที่เราปรารถนาที่และเต็มใจที่จะปล่อยให้ชีวิตของเราล่องลอยไปตามกระแสสังคมและวัฒนธรรมปัจจุบัน

ที่สำคัญคือ  การที่เรายอมปล่อยตนเองให้ล่องลอยไปตามกระแสชีวิตสังคมโลก   เพราะลึก ๆ แล้วมันมาจากความปรารถนาที่เราหลอกลวงตนเองต่างหาก

วันนี้เราเริ่มต้นใหม่ได้ครับ ให้ตาของเรามุ่งมองไปที่พระคริสต์   ให้หูของเราเปิดกว้างฟังเสียงของพระองค์   ว่าในสถานการณ์ที่เรากำลังเผชิญในวันนี้พระคริสต์ต้องการให้มุ่งไปทิศทางไหน  จากนั้นให้เราพึ่งพาพระกำลังของพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่พระองค์ประทานแก่เรา

เพราะการว่ายทวนกระแสสังคมและวัฒนธรรมของโลกปัจจุบัน เป็น “สงครามชีวิต” ของพระคริสต์กับอำนาจแห่งความชั่วร้าย มิใช่สงครามระหว่างเรากับอำนาจแห่งความชั่วร้าย   ดังนั้น เราต้องพึ่งในพระกำลังจากพระเจ้า   เพราะเราเป็นเพียงผู้หนึ่งที่ร่วมงานใน “กองทัพ” ของพระองค์ครับ!

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499

คุณค่าของผู้นำแบบไหน...ที่เราต้องการ?

เมื่อพระนางอาธาลิยาห์ราชมารดาของอาหัสยาห์เห็นว่าโอรสสิ้นพระชนม์แล้ว

ก็สังหารเชื้อพระวงศ์ของยูดาห์ทั้งหมด (2 พงศาวดาร 22:10 อมธ.)

เราพบเห็นได้ไม่ยากที่ผู้นำบางคนก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งแห่งอำนาจอย่างไร้ซึ่งความรักเมตตา และ สำนึกในพันธกิจที่ต้องรับผิดชอบต่อพระเจ้าและประชากรของพระองค์   แต่ผู้นำส่วนมากที่เราพบเห็นจะกระทำทุกหนทางเพื่อเขาจะได้เพียงอำนาจเหนือคนอื่น  อยู่เหนือคนอื่น   พวกผู้นำประเภทนี้เขาไม่คิดใคร่ครวญหรอกว่า เมื่อได้ตำแหน่งแล้วเขาควรเป็นผู้นำที่มีอำนาจแบบไหน  เฉกเช่นอย่างกรณีของพระนางอาธาลิยาห์   นางได้กระทำทุกอย่างทุกหนทางเพียงเพื่อจะคว้าให้ได้มาซึ่งตำแหน่งอย่างไม่ชอบธรรม  อีกทั้งไม่ถูกต้องตามกฎหมายอีกด้วย   แม้แต่วงศาคณาญาติในตระกูลก็จัดการฆ่าให้ราบคาบไม่ว่างเว้น   เพื่อจะไม่เป็นเสี้ยนหนามของตนในอนาคต

ตำแหน่งผู้นำมิได้มีไว้เพื่อคนที่ขึ้นในตำแหน่งนั้นจะได้อำนาจแล้วใช้อำนาจเพื่อตนเองและพวกพ้อง   หรือเพื่อที่จะเพิ่มพูนทรัพย์สินเงินทองแก่ตนเอง   หรือเพื่อตนจะได้สถานะสูงส่งในสังคม   หรือเพื่อที่ตนเองจะได้สถานภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น  

เป้าหมายที่สำคัญประการแรกของการก้าวขึ้นรับตำแหน่งผู้นำคือการที่ตนจะมีโอกาสรับใช้คนอื่นได้มากขึ้นและดีขึ้น   หลักคิดนี้เราสามารถเห็นได้อย่างมากมายในพระคัมภีร์ของคริสต์ศาสนา   ให้เราลองศึกษาพิจารณาถึงคำสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่สอนเราถึงผู้นำที่รับใช้คนอื่น

ผู้นำตามกระแสสังคม 1. แสวงหาอำนาจ ชื่อเสียง และศักดิ์ศรีตนเอง 2. เพิ่มพูนความมั่งคั่ง และ สถานภาพของตนเอง  3. มองคนอื่นว่าเป็นศัตรู หรือ คู่แข่งขัน 4. มีแรงจูงใจ หรือ ความตั้งใจลึก ๆ ที่จะทำลายเข่นฆ่าคู่ต่อสู้  คู่แข่ง หรือ คนอีกฝ่ายหนึ่ง 5. ผลสุดท้าย:  เพื่อผู้นำได้รับเกียรติและการยกย่อง  และประกาศ “ชัยชนะ” แห่งตน

ผู้นำตามแบบพระคริสต์ 1. แสวงหาทางที่รักเมตตา และ รับใช้คนอื่น 2. แสวงหาทางที่จะเพิ่มพูนความมั่งคั่งและสวัสดิภาพของคนอื่น และให้ชีวิตคนอื่น 3. มองคนอื่นว่าเป็นพี่เป็นน้องที่จะหนุนเสริมเพิ่มพลังแก่กันและกัน 4. มีแรงจูงใจหรือตั้งใจที่จะให้ผู้คนได้รับสิ่งจำเป็นต้องการ 5. ผลสุดท้าย:  เพื่อพระเจ้าได้รับเกียรติและการสรรเสริญ

แล้ววันนี้เรามี (และจะมี) ผู้นำส่วนใหญ่แบบไหน?

แล้วอะไรคือก้าวต่อไปจากนี้?   จะรอให้ “ผู้นำ” มาครอบงำ ควบคุมเรา?  หรือเราจะร่วมมือกันช่วย “ผู้นำ” ให้เห็นและทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า?   ท่านมีขอเสนอแนะอะไรบ้างครับ...?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย  สันทราย  เชียงใหม่

E-mail: prasit.emmaus@gmail.com; 081-2894499