PrasitEmmaus

"บนเส้นทางไปเอมมาอูส เราได้รับการแบ่งปันความเข้าใจ และในห้องเล็กๆ ที่เอมมาอูสนั้น เราได้เห็นสัจจะความจริง เราได้เห็นพระคริสต์ในชีวิตประจำวันของเรา และนั่นคือพลังที่เราจะดำเนินไปบนเส้นทางแห่งกางเขน"

19 มกราคม 2560

ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในสาวก (4)

คำพูด...ส่อสื่อถึงจิตใจของคนพูด

พระคริสต์มิได้ “บ่มเพาะชีวิตสาวก” ด้วยคำเทศน์ คำสอน หลักข้อเชื่อ และ การประกอบกิจในคริสตจักรเท่านั้น แต่พระองค์ทรงใช้แบบอย่างการดำเนินชีวิตของพระองค์ พร้อมกับการกระตุ้นให้สาวกได้คิด และท้าชวนให้เขาต้องตัดสินใจให้ปฏิบัติชีวิตสาวกของพระองค์ในชีวิตประจำวัน ในทุกบริบทสถานการณ์ชีวิต

ข้อเขียนตอนนี้เป็นตอนที่ 4 ในบทความเรื่อง ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในชีวิตสาวก

“...ด้วยว่าปากนั้นพูดสิ่งที่มาจากใจ คนดีก็เอาของดีมาจากคลังแห่งความดีในตัวของเขา คนชั่วก็เอาของชั่วมาจากคลังแห่งความชั่วในตัวของเขา” (มัทธิว 12:34-35 มตฐ.)

คำพูดมิเป็นเพียงการสื่อสารกันในสังคมมนุษย์เท่านั้น แต่คำพูดนั้นส่อสื่อออกมาถึงฐานคิด ความรู้สึก และส่วนลึกแห่งจิตใจของคน ๆ นั้น และเมื่อนำเอาคำที่พูด กับการกระทำที่แสดงออกมาเทียบเคียงกัน เราก็จะได้รู้ถึงสภาพจิตใจของคน ๆ นั้นได้เป็นอย่างดี

คำพูดถูกกลั่นกรองจากเจตนาที่อยู่ในส่วนลึกของจิตใจ ดังนั้น คำพูดจึงออกมาพร้อมกับพลังแห่งเจตนา ย่อมมีพลังที่จะทำให้ก่อเกิดสิ่งดี หรือ สิ่งร้าย ย่อมมาจากความปรารถนาดีหรือการปรารถนาร้าย บางครั้งดูเหมือนเป็นคำพูดธรรมดา หรือบางครั้งทำเหมือนพูดเล่นกัน แต่ก็สามารถที่จะทำร้ายทำลายความรู้สึกจนถึงความสัมพันธ์ที่มีต่อกัน หรือ อาจจะเสริมสร้างความเข้าใจ และ ให้กำลังใจกันและกันก็ได้

การหลงเข้าไปอยู่ใต้อำนาจในความผิดบาปที่ปรากฏในพระธรรมปฐมกาลครั้งแรกก็เกิดจากคำพูดที่ “หลอกลวง” ของอำนาจแห่งความบาปชั่ว เพราะคำพูดสามารถกลั่นกรองมาจากฐานคิดแห่งความชั่วของอำนาจบาปชั่ว และสำแดงฤทธิ์เดชต่อคุณค่า ความหมาย และการเป็นอยู่ของชีวิตมนุษย์โลกพร้อมทั้งสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง

ความอิจฉาตาร้อนก็ทำคน ๆ นั้นไม่สามารถพูดดีกับคนบางคน และบางครั้งก็พูดหลอกลวงเพื่อหาโอกาสทำร้ายทำลายคนที่ตนอิจฉาไม่พอใจ อย่างเช่นคาอินทำกับอาเบล

ในคริสตจักรปัจจุบัน ก็ประสบกับพลังจากคำพูดของผู้คนในและนอกคริสตจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำพูดของคนในคริสตจักรที่บางครั้งที่เป็นภัยเงียบบ่อนเซาะรากฐานความมั่นคงของคริสตจักรและความเชื่อศรัทธา คำพูดที่พูดความจริงเพียงครึ่งเดียวก็ไม่ต่างอะไรกับการพูด “โกหก หลอกลวง” ซึ่งหมายถึงคำพูดที่พูดความจริงแต่บางส่วน แล้วซ่อนเร้นความจริงในส่วนที่เหลือไว้ อาการเช่นนี้มักพบมากในพวก “เล่นการเมือง” ในองค์กร

ทำอย่างไรที่จะทำให้วงการคริสตจักร “ปลอด” วิธีการของพวก “นักการเมือง” และคนในคริสตจักรต้องไม่ยอมตนให้หลงตกลงในกับดักคำพูดที่ว่าจะให้ผลประโยชน์เป็นตัวจูงใจ มิเช่นนั้นแล้ว คริสตจักรก็จะประสบกับการแบ่งขั้วแยกพวก ความแตกแยก การชิงดีชิงเด่น และในที่สุดก็นำไปสู่การกล่าวโทษ ทำร้ายทำลายในลักษณะต่าง ๆ

สาวกของพระคริสต์ต้องระมัดระวังใส่ใจในคำพูดของตน มิใช่ “พูด” เพื่อที่ตนจะ “ได้” อย่างใจปรารถนาของตนเท่านั้น แต่พูดด้วยใจเมตตากรุณา และ พูดด้วยการให้ชีวิต เพื่อให้เกิดชีวิตใหม่ในผู้คนที่เราพูดด้วย กล่าวคือ เกิดกำลังใจ เกิดการคิดใหม่ มุมมองใหม่ ความคิดใหม่ ความเชื่อใหม่ การตัดสินใจใหม่แก่ผู้คนรอบข้างเราวันนี้

หมายเหตุ: บทเรียนชีวิตเชิงปฏิบัติทั้ง 6 ประการผู้เขียนจะเสนอต่อจากนี้ในทุกวันๆละ 1 ประการ ตลอดสัปดาห์นี้

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

18 มกราคม 2560

ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในสาวก (3)

การใช้ความรุนแรง มิใช่วิธีการของพระเจ้าในการตอบโต้ความบาปชั่ว

ข้อเขียนตอนนี้เป็นตอนที่ 3 ในบทคิดข้อเขียนเรื่อง ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในชีวิตสาวก

พระเยซูคริสต์แสดงเจตนาชัดเจนว่า พระองค์มิได้มาในโลกนี้เพื่อจะใช้อำนาจ กำลัง ในการต่อสู้กับอำนาจชั่ว เพื่อที่จะเอาชนะอำนาจชั่ว พระราชกิจของพระองค์ไม่ใช่เรื่องการทำเพื่อที่จะ “ชนะ” แต่เป้าหมายชัดเจนของพระองค์คือ พระองค์มาเพื่อกอบกู้ชีวิตมนุษย์ออกจากอำนาจบาปชั่ว เพื่อจะได้มีชีวิตใหม่ และการที่จะช่วยให้มนุษย์ได้รับชีวิตใหม่ก็ด้วยการที่พระองค์ยอมเสียสละชีวิต ยอมให้ชีวิตแก่คนทั้งหลาย เพื่อคนทั้งหลายจะได้ชีวิตใหม่

เมื่อกองกำลังทหารพระวิหารมาล้อมจับพระเยซูคริสต์ พวกสาวกของพระองค์เห็นว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาจึงทูลถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ให้พวกข้าพระองค์เอาดาบสู้ไหม? (ลูกา 22:49 มตฐ.) ซีโมนเปโตรมีดาบจึงชักออกฟันทาสคนหนึ่งของมหาปุโรหิตถูกหูข้างขวาขาด ทาสคนนั้นชื่อมัลคัส (ข้อ 50 เทียบ มธ. 26:51; มก. 14:47; ลก. 22:50;) พระเยซูตรัสกับเปโตรว่า “จงเอาดาบใส่ฝักเสีย...” (เทียบ มธ. 20:22; มธ. 26:39;) และ พระเยซูเตือนสติสาวกของพระองค์ว่า “...เราจะไม่ดื่มถ้วย ที่พระบิดาประทานแก่เราหรือ?” (ยอห์น 18:11 มตฐ.) “แล้วพระองค์ทรงแตะต้องใบหูของคนนั้นและทรงรักษาเขา” (ลูกา 22:51 มตฐ.) ท่ามกลางความรุนแรงพระเยซูคริสต์กลับตอบโต้ด้วยการรักษาชีวิต คริสตชนปัจจุบันจำเป็นจะต้องกลับมาทบทวนถึงวิธีการตอบโต้ความรุนแรงแห่งความบาปชั่ว เรากำลังตอบโต้ด้วยการเอาอาวุธใส่มือคนอีกพวกหนึ่งเพื่อทำลายล้าง(ในนามของการป้องกันตนเอง)อยู่หรือเปล่า?

ความรุนแรงแห่งอำนาจบาปชั่วมันมีเป้าหมายชัดเจนคือการทำลายล้างชีวิตที่พระเจ้าประทานให้ ความรุนแรงที่ว่านี้มิได้มีอยู่ในรูปแบบการสงครามต่อสู้ห้ำหั่นกันเท่านั้น แต่แฝงเข้ามาในรูปแบบของกฏเกณฑ์ ข้อปฏิบัติทางศาสนา และการที่ผู้คนมีปฏิสัมพันธ์มุ่งทำร้าย ทำลายคนอื่น ไม่ว่าในครอบครัว ในที่ทำงาน ในกลุ่มเพื่อนด้วยกัน หรือ ในชุมชนด้วย

ตัวอย่างเช่น พวกผู้นำศาสนายิวในเวลานั้นคอยเฝ้าดูว่า พระองค์จะรักษาโรคให้คนนั้นในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อจะหาเหตุฟ้องพระองค์ พระองค์ตรัสกับคนมือลีบว่า “มาข้างหน้าเถอะ” แล้วพระองค์ตรัสกับคนทั้งหลายว่า “ในวันสะบาโตควรจะทำการดีหรือทำการร้าย ควรจะช่วยชีวิตหรือทำลายชีวิต?” คนทั้งหลายก็นิ่งอยู่ (มาระโก 3:2-4 มตฐ.) แล้วพระเยซูตรัสกับพวกเขาว่า “เราจะถามพวกท่านว่าในวันสะบาโตนั้นควรจะทำการดีหรือการร้าย ควรจะช่วยชีวิตหรือทำลายชีวิต?” (ลูกา 6:10 มตฐ.)

วิธีการต่อสู้กับอำนาจแห่งความชั่วร้ายที่พระคริสต์บ่มเพาะให้เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันของสาวกคือ การใช้ความรักเมตตา การให้ชีวิตเพื่อที่จะกอบกู้ชีวิตที่ตกอยู่ใต้การครอบงำของอำนาจบาปชั่วได้รอดพ้นออกมาสู่ชีวิตใหม่ในพระคริสต์ เพื่อเขาคนนั้นจะมีชีวิตในพระคริสต์ ชีวิตที่รับใช้พระคริสต์คือ การดำเนินชีวิตที่ให้ชีวิตเพื่อคนอื่นจะได้ชีวิตใหม่ในพระคริสต์ต่อไป

วันนี้...ในฐานะสาวกพระคริสต์ ท่านจะจัดการรับมืออย่างไรกับสถานการณ์เลวร้าย รุนแรง หรือแม้แต่สถานการณ์อันไม่พึงพอใจของท่าน ท่านพร้อมที่จะตอบโต้รับมือสถานการณ์ และ คนเหล่านั้น ด้วยความรักเมตตาแบบพระคริสต์ และ การให้ชีวิตเฉกเช่นพระองค์หรือไม่?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

17 มกราคม 2560

ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในสาวก (2)

ผู้ยิ่งใหญ่ในแผ่นดินของพระเจ้าวัดกันที่ “ความนอบน้อมถ่อมตน”

ข้อเขียนตอนนี้เป็นตอนที่ 2 ในบทความเรื่อง ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในชีวิตสาวก

พระเยซูคริสต์ตรัสสอนใน มัทธิว 18:3-4 ว่า “เราบอกความจริงกับท่านทั้งหลายว่า ถ้าพวกท่านไม่กลับใจและเป็นเหมือนเด็กเล็ก ๆ ก็จะเข้าในแผ่นดินสวรรค์ไม่ได้เลย (มตฐ. เทียบ มธ. 19:14; 1คร. 14:20; 1ปต. 2:2;) เพราะฉะนั้น ถ้าใครถ่อมจิตใจลงเหมือนเด็กเล็ก ๆ คนนี้ คนนั้นจะเป็นใหญ่ที่สุดในแผ่นดินสวรรค์ (มตฐ. เทียบ 1ปต. 5:6;)

การที่เรามีเวลาอยู่ใกล้ชิดติดสนิทกับพระคริสต์ พระองค์จะเรียกเราแต่ละคนให้ออกมาจากความอหังการ ความหยิ่ง ความยโส ทะนงตน และวิถีชีวิตต่าง ๆ ที่สวนทางการดำเนินชีวิตตามเส้นทางแห่งแผ่นดินของพระเจ้า สาวกหลายต่อหลายคนมักหลงใหลในชื่อเสียง ตำแหน่ง ฐานะ และ การมีอำนาจ อย่างเช่นสาวกในสมัยของพระเยซูคริสต์พวกเขาคิดว่าเมื่อพระคริสต์สถาปนาพระองค์เองขึ้นเป็นกษัตริย์แล้ว รัฐบาลของพระองค์ กองกำลังของพระองค์ กองกำลังกลุ่มกบฏต่าง ๆ พรรคพวกของพระองค์จะต่อสู้และกำจัดจักรวรรดิโรมันให้หมดอำนาจ แล้วพวกของพระองค์ก็จะเถลิงขึ้นมาเป็นมหาอำนาจแทน

แต่พระคริสต์เตือนและท้าทายพวกเขาว่า “แผ่นดินของพระเจ้า” มิใช่การผลัดเปลี่ยนอำนาจเหมือนอย่างต้นไม้ผลัดเปลี่ยนใบ การปกครองของพระเจ้ามิได้เป็นเหมือนกษัตริย์ หรือ ราชบัลลังก์ในโลกนี้ อำนาจไม่ได้มาจากการใช้เงิน ไม่ได้มาจากการมีตำแหน่ง ไม่ได้มาจากการมีฐานะสูงในสังคม ไม่ได้มาจากการแย่งชิง ทำร้ายทำลาย แต่อำนาจที่จะนำการเปลี่ยนแปลงมาสู่สังคมโลกคือ “ความอ่อนน้อมถ่อมตน” และต้อง “พึ่งพาและไว้วางใจในพระเจ้า” เฉกเช่น เด็กเล็กวางใจในพ่อแม่ หรือ ผู้ดูแลตน

ในทุกวันนี้ คริสตชนวัด “ความยิ่งใหญ่” ในชีวิตกันที่ไหน ฐานะ ตำแหน่ง เงินทอง ความมั่งคั่ง พรรคพวก ลูกศิษย์ลูกหา ผลงาน ผู้คนยกย่องเชิดชู ชนะในการแข่งขัน แย่งชิงด้านต่าง ๆ และ ฯลฯ ถ้าเราสูญเสียสิ่งเหล่านี้ไปหมดสิ้นเราจะยังมีความสำคัญและคุณค่าอยู่หรือไม่? ความสำคัญและคุณค่าของเราวัดกันที่ไหน?

การที่เราคริสตชนมองว่า ชีวิตประจำวันที่นอบน้อมถ่อมตนเป็นตัวชี้วัดถึง การที่เรามีชีวิตในแผ่นดินของพระเจ้านั้น การที่เรานอบน้อมถ่อมตนได้เพราะเราสำนึกว่า ชีวิตของเราพึ่งพิงในพระคุณของพระเจ้า มิได้พึ่งพาความเข้มแข็งเก่งกาจของเราเอง และ

ที่สำคัญคือ การที่เราจะมีชีวิตที่นอบน้อมถ่อมตนเพราะเราได้รับการทรงสร้างใหม่จากพระคริสต์ ให้มีชีวิตจิตวิญญาณ หรือ รากฐานชีวิตที่มีความรักเมตตา และ การให้ชีวิตแก่ผู้อื่นดั่งพระคริสต์ เป็นความรักเมตตาที่ไร้เงื่อนไข คริสตชนมิได้นอบน้อมถ่อมตนเพื่อจะได้ผลสำเร็จตามความปรารถนาที่ซ่อนเร้นในใจ (อย่างนักการเมือง) แต่มีเป้าหมายเพื่อให้น้ำพระทัยของพระเจ้าในสวรรค์สำเร็จเป็นจริงบนแผ่นดินโลกนี้

ดังคำอธิษฐานที่พระคริสต์สอนให้เราที่เป็นสาวกของพระองค์อธิษฐานเช่นนั้น และมอบกายถวายชีวิตร่วมสานต่อพระเจตนารมณ์ตามคำอธิษฐานที่ทรงสอน ด้วยการดำเนินชีวิตประจำวันที่นอบน้อมถ่อมตน ดังที่พระคริสต์ได้ดำเนินชีวิตเป็นแบบอย่างแก่เราแล้ว

หมายเหตุ: บทเรียนชีวิตเชิงปฏิบัติทั้ง 6 ประการผู้เขียนจะเสนอต่อจากนี้ในทุกวัน ๆ ละ 1 ประการ ตลอดสัปดาห์นี้

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

16 มกราคม 2560

ถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในสาวก

พระเยซูคริสต์มิได้เป็นเพียงพระผู้ช่วยให้รอดเท่านั้น แต่พระองค์เป็นเพื่อนสนิท ครูที่บ่มเพาะและวางรากฐานชีวิต พี่เลี้ยงที่เดินเคียงข้างสร้างเสริมพวกเขาให้เป็นคนรับใช้ที่พระบิดาจะใช้ได้ เป็นที่ปรึกษาที่กระตุ้นให้ต้องคิดใหม่ คิดนอกกรอบจากที่คิดกันในสมัยนั้น และ ผู้ชี้แนะแก่สาวกที่พระองค์เดินเคียงข้างไปกับพวกเขาในชีวิตในช่วงเวลา 3 ปี

พระเยซูคริสต์มิเพียงสอนแต่ “บ่มเพาะชีวิต” ของพวกสาวกด้วยการเป็นแบบอย่างชีวิตที่สาวกสามารถเห็นชัดด้วยตา สัมผัสได้ด้วยชีวิตของตนเอง และการเปลี่ยนแปลงเสริมสร้างชีวิตสาวกดังกล่าวจึงเป็นการเสริมสร้าง และ เปลี่ยนแปลงลงถึงรากฐานแห่งชีวิต คือจิตวิญญาณของสาวกแต่ละคน และ

นี่คือ “สิ่งสารพัดที่เรา(พระเยซูคริสต์)ได้สอนและสั่งพวกเจ้า(สาวก)ไว้แล้ว” และนี่คือพันธกิจที่คริสตชนทุกคนต้องรับผิดชอบ “สานต่อ” จากพระราชกิจของพระเยซูคริสต์ตามพระมหาบัญชา และนี่คือ “แม่แบบ” ของการสร้างสาวกที่พระคริสต์กระทำเป็นแบบอย่างแก่คริสตจักร

บทเรียนเชิงปฏิบัติในชีวิตประจำวัน 6 ประการ ที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในชีวิตของสาวก

พระเยซูคริสต์มิเพียงแต่เป็น “พระผู้ช่วยให้รอด” แต่พระองค์ทรงเป็นเพื่อนสนิทของสาวก เป็นครู และ พี่เลี้ยงที่เดินเคียงข้างไปกับสาวกในทุกสถานการณ์ชีวิตตลอดเวลา 3 ปีแห่งการทำพระราชกิจของพระองค์ พระองค์ทรงเป็น “พระเจ้าของคนข้างถนน” ที่ใช้ชีวิคคลุกฝุ่นกับผู้คนยากไร้ คนต่ำต้อย คนที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกเหยียดหยาม ถูกลดค่า คนที่ถูกตีตราว่าเป็นคนที่ไม่มีหัวนอนปลายตีน พระองค์มีชีวิตกับผู้คนที่ไม่มีโอกาสเข้าถึง “พระเจ้าในพระมหาวิหาร”

พระองค์มีชีวิตที่สำแดงชัดเจนว่า พระองค์เป็น “พระเจ้าของคนบาป” พร้อมที่จะสัมผัสใกล้ชิดเคียงข้างกับคนบาป คนที่สังคมตีตราว่า “มลทิน” ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับพวกผู้นำชั้นสูงในศาสนาขณะนั้น ที่พวกเขาเชื่อถือใน “พระเจ้าของคนดี” พระเจ้าของคนมั่งคั่ง พระเจ้าของคนที่ประกอบศาสนพิธีให้เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า(มากกว่าคิดและดำเนินชีวิตประจำวันให้เป็นที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้า) พระคริสต์ทรงนำพระเจ้าเข้าถึงชีวิตของ “คนข้างถนน” ดังที่พระองค์สอนสาวกให้อธิษฐานว่า “...ขอให้แผ่นดินของพระองค์มาตั้งอยู่ ในสวรรค์เป็นอย่างไร ขอให้เป็นเช่นนั้นในแผ่นดินโลก...”

ตลอดช่วงเวลาที่พระองค์ใช้ชีวิตกับสาวกของพระองค์ พระคริสต์ท้าทายและปรับแก้ “กรอบคิด วิธีคิด” ของสาวก พระองค์ทรงใช้ความสงสัย ความไม่ชัดเจน ความผิดพลาด เป็นโอกาสในการสื่อสารสร้างการเรียนรู้และเปิดมุมมองใหม่ถึงเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าที่มากกว่าความเข้าใจที่มีในสาวก พระองค์บ่มเพาะเสริมสร้างบุคลิกใหม่ นิสัยใหม่ ให้ค่อย ๆ “งอกงามขึ้น” ในชีวิตของสาวก ซึ่งต่อมาภายหลังสิ่งเหล่านี้ได้ถูกนำมาถ่ายทอดถึงสัจจะชีวิตในคำสอนของพระคริสต์ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ และสิ่งเหล่านี้คือ “บทเรียนชีวิต” ที่พระคริสต์สอนและบ่มเพาะสำหรับสาวกของพระองค์

จากการถอดบทเรียนชีวิตที่พระคริสต์ “บ่มเพาะ” ในชีวิตสาวก พบว่ามีบทเรียนชีวิตเชิงปฏิบัติที่สำคัญ 6 ประการ ที่คริสตชนปัจจุบันใช้ในการบ่มเพาะชีวิตการมีชีวิตประจำวันที่เป็นสาวกของพระคริสต์ ดังนี้...

หมายเหตุ: บทเรียนชีวิตเชิงปฏิบัติทั้ง 6 ประการผู้เขียนจะนำเสนอต่อจากนี้ในทุกวัน ๆ ละ 1 ประการ ตลอดสัปดาห์นี้

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

11 มกราคม 2560

ท่านผู้นำครับ...อย่าลืมว่า พระเจ้านำ เราติดตามพระองค์

ผู้นำคริสตจักร สถาบัน หน่วยงานคริสตชนทุกคน ต่างจำเป็นต้องรับการทรงเปิดเผยจากพระเจ้า เพื่อตนจะหยั่งรู้ถึงพระประสงค์ของพระองค์ สำหรับเปาโลท่านได้รับการทรงเปิดเผยจากพระเจ้าในเหตุการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตของท่าน เพื่อท่านจะหยั่งรู้ว่าในแต่ละเรื่องแต่ละสถานการณ์ท่านจะตัดสินใจ และ จะต้องทำอย่างไร ไม่ว่าในการคัดเลือกผู้นำคนใหม่ ในการโต้ตอบคดีในศาล รวมไปถึงว่าจะมุ่งไปรับใช้พระเจ้าที่ไหน

เมื่อทีมงานของเปาโลมุ่งหน้าทำพันธกิจในเอเซีย ทีมงานต้องฟังเสียงจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ และรับการเปิดเผยว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ไม่ได้ให้ทีมงานของตนเผยพระวจนะ แต่พระเจ้าทรงเปิดเผยให้ไปทำพันธกิจที่มาซิโดเนีย ผ่านชายคนหนึ่งที่มาอ้อนวอนเปาโลในความฝันให้มาช่วยพวกเขาที่มาซิโดเนีย และนี่คือวิธีการหนึ่งในการทรงเปิดเผยและชี้นำคนของพระองค์ในการรับใช้พระองค์

“พระวิญญาณบริสุทธิ์ห้ามมิให้กล่าวพระวจนะของพระเจ้าในแคว้นเอเชีย ท่านเหล่านั้นจึงไปทั่วแว่นแคว้นฟรีเจียกับกาลาเทีย เมื่อลงไปยังที่ตรงข้ามกับแคว้นมิเซียแล้ว ก็พยายามจะไปยังแว่นแคว้นบิธีเนีย แต่พระวิญญาณของพระเยซูไม่ทรงโปรดให้ไป แล้วท่านเหล่านั้นได้เดินทางผ่านแคว้นมิเซียมายังเมืองโตรอัส ในเวลากลางคืน เปาโลได้นิมิตเห็นชาวมาซิโดเนียคนหนึ่งยืนอ้อนวอนว่า “ขอโปรดมาช่วยพวกข้าพเจ้าในแคว้นมาซิโดเนียเถิด” ครั้นท่านเห็นนิมิตนั้นแล้ว เราจึงหาโอกาสทันทีที่จะไปยังแคว้นมาซิโดเนีย ด้วยเห็นแน่ว่า พระเจ้าได้ทรงเรียกเราให้ไปประกาศข่าวประเสริฐแก่ชาวแคว้นนั้น”

ผู้นำที่หยั่งรู้ถึงการทรงเปิดเผยของพระเจ้ามักมีลักษณะดังนี้

ผู้นำคริสตจักร หน่วยงาน และ สถาบันคริสตชนมีภาวะผู้นำแบบดังกล่าวหรือไม่? หรือนำอย่างที่ฉันอยากจะนำ?

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

19 ธันวาคม 2559

เมื่อพระเจ้าแทรกแซงชีวิตประจำวันของเรา

ท่านคิดอย่างไรถ้าจะกล่าวว่า

“การทรงเรียก หรือ คำตอบจากพระเจ้า ที่พระองค์ทรงแทรกแซงเข้ามาในชีวิตประจำวันของเรา?” ตามพระประสงค์ และ เวลาของพระองค์

สำหรับผมส่วนตัวเห็นว่า “จริง” เพราะเมื่อพระองค์ทรงเรียกใครก็ตาม พระองค์ทรงเรียก หรือ ตอบคำทูลขอของคน ๆ นั้น พระองค์ตอบและเรียกตามพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์มิได้ทรงเรียกเขาคนนั้นตามที่ใจปรารถนาต้องการของเขา เพราะถ้าพระเจ้าตอบ หรือ ทรงเรียกตามใจปรารถนาของคน ๆ นั้นจริงพระองค์ไม่จำเป็นทรงเรียกคนนั้น เพราะเขาตั้งใจและปรารถนาที่จะทำจะเป็นเช่นนั้นแล้ว

เมื่อพระคริสต์ทรงบังเกิดในโลกนี้ พระเจ้าทรงเรียกผู้คนหลากหลายคนด้วยกัน เริ่มต้นตั้งแต่ทรงเรียกเศคาริยาห์และเอลิซาเบธ มารีย์สาวพรหมจารี โยเซฟ คนเลี้ยงแกะ นักปราชญ์ และ เจ้าของคอกสัตว์ที่พระคริสต์บังเกิด

เศคาริยาห์ และ เอลิซาเบธ

สามี-ภรรยาคู่นี้ได้ทูลขอบุตรจากพระเจ้าเป็นเวลาเนิ่นนาน และคงจะเลิกที่จะทูลขออีกแล้วเพราะทั้งสองต่างแก่เฒ่า และรู้อยู่แก่ใจว่า ที่ทั้งคู่อายุปูนนี้ไม่สามารถที่จะมีลูกอีกแล้ว

สามีภรรยาคู่นี้ปรารถนาที่จะมีบุตรเพราะต้องการมีผู้ที่สืบวงศ์ตระกูล อีกทั้งเป็นการแสดงให้คนทั่วไปว่า พระเจ้าทรงอวยพระพรในชีวิต ในขณะที่พระเจ้าทรงมีแผนการของพระองค์ที่ยิ่งใหญ่และสำคัญกว่านั้น คือจะประทานบุตรชายคนหนึ่งแก่สามีภรรยาคู่นี้ เพื่อที่บุตรชายคนนี้จะเป็นผู้เตรียมทางการเสด็จมาของพระคริสต์ ดังนั้น การที่จะประทานบุตรชายให้สามีภรรยาคู่นี้จึงมีเวลากำหนดแน่ชัดตามแผนการของพระองค์แล้ว อีกทั้ง พระราชกิจที่กระทำในชีวิตของสามีภรรยาคู่นี้ยังมิได้ถูกจำกัดด้วยธรรมชาติของสรีระร่างกายของมนุษย์

แต่สามีภรรยาคู่นี้มองการประทานของพระเจ้าตามใจปรารถนาของตนเอง จึงทูลขอจนล้มเลิกการทูลขอเพราะมองพระราชกิจของพระเจ้าในกรอบความจำกัดของธรรมชาติความเป็นมนุษย์ ตามกรอบคิดกรอบคาดหวังของตนเอง

ถึงแม้กาบรีเอลทูตของพระเจ้าจะบอกถึงพระประสงค์ของพระเจ้าที่ตอบคำอธิษฐานของเขา แต่เขากลับมองว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปได้อย่างไร? มันขัดแย้งกับกฎเกณฑ์ทางธรรมชาติ เพราะเขามีมุมมอง และ กรอบคิดตายตัวของตนเอง

พระราชกิจของพระเจ้าที่เข้ามาแทรกแซงในชีวิตของสามีภรรยาสูงอายุคู่นี้ คือ ภรรยาจะตั้งครรภ์ สามีกลับเป็นใบ้ บ่อยครั้งที่ผู้คนจะเข้าใจว่า เหตุการณ์ที่เศคาริยาห์เป็นใบ้พูดไม่ได้นั้น เป็นเพราะเขาขาดความเชื่อ แต่ถ้ามองในอีกมุมหนึ่ง เป็นการยากอย่างยิ่งที่เศคาริยาห์ต้องตอบคำถามของผู้คนว่า ทำไมภรรยาผู้แก่เฒ่าและสามีที่สูงอายุยังมีลูกได้ ทำอย่างไร? สิ่งนี้เศคาริยาห์จะหนักใจว่าจะอธิบายอย่างไรดี แต่พระเจ้าทรงประทานทางออกคือ “ให้เป็นใบ้” พูดไม่ได้ จึงไม่ต้องอธิบาย แต่มากกว่านั้นครับ เพื่อคนทั้งหลายจะตระหนักชัดว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพราะเป็นพระราชกิจของพระเจ้าที่ทรงกระทำในชีวิตของสามีภรรยาคู่นี้ และนี่คือพระเมตตาของพระเจ้า และเป็นพระพรที่ทรงมีในชีวิตของสามีภรรยาคู่นี้ เมื่อเขาตอบสนองต่อการทรงเรียกของพระเจ้า

เมื่อพระเจ้าทรงตอบคำทูลของเรา หรือ เมื่อพระเจ้าทรงเรียกเรา และ เมื่อพระเจ้าทรงกระทำพระราชกิจของพระองค์แทรกแซงในชีวิตของเรา พระองค์ทรงกระทำในชีวิตประจำวันของเรา และที่สำคัญคือ ชีวิตของเราจะถูกแทรกแซง และ จะเปลี่ยนไป บ่อยครั้งต้องเผชิญกับความเสี่ยง

แต่มั่นใจเถิดครับ พระองค์เตรียมทางออกเพื่อเราซึ่งเป็นทางที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตเราครับ

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499

12 ธันวาคม 2559

จะทำดีเพื่อพระคริสต์ หรือ จะเป็นคนที่พระคริสต์ใช้ได้?

ในแต่ละวัน ชีวิตของเราจะถูกควบคุมด้วยพลังอำนาจที่มองไม่เห็นชัด บ้างอาจจะถูกควบคุมด้วยความอยากได้ใคร่มีในตนเอง บ้างถูกควบคุมครอบงำด้วยความคาดหวังของผู้อื่นที่มีต่อตน บ้างกลับถูกครอบงำจากความกลัว หรือ ความรู้สึกผิดที่ฝังในตัวของตน บ้างถูกกระตุ้นควบคุมจากความขมขื่นที่ชอนไชรากลึกในชีวิตของตน บ้างถูกควบคุมจากนิสัยของตน ในแต่ละวันชีวิตของเราแต่ละคนมักถูกครอบงำควบคุมจากพลังอำนาจไม่ประการใดก็ประการหนึ่ง

เสรีภาพ หรือ ความเป็นไทก็คือการที่เราแต่ละคนเลือกหรือยอมที่จะให้พลังอำนาจใดอำนาจหนึ่งครอบงำควบคุมการดำเนินชีวิตของเราในวันนั้น ถ้าเราแต่ละคนเลือกที่จะให้พระเยซูคริสต์ครอบคลุมในการดำเนินชีวิตของเรา เราก็ยอมให้พระองค์นำและทำงานในชีวิตของเราในวันนั้น และในวันนั้นเราก็สามารถที่จะควบคุมสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในวันนั้นของเราอย่างสร้างสรรค์ตามพระประสงค์ของพระเจ้า แต่ถ้าเราเลือกที่จะให้พลังอำนาจอื่นเข้ามาครอบงำควบคุมการดำเนินชีวิตของเรา เราก็ต้องดำเนินชีวิตและรับผลที่เกิดขึ้นตามพลังอำนาจนั้นจะนำเราไป หลายครั้งที่เรายากจะฝืนง้างได้เพราะเราตกใต้พลังอำนาจนั้น

เปาโลกล่าวถึงเรื่องนี้ในโรม 6:12-13 ว่า “¹² เพราะฉะนั้นอย่าให้บาปครอบงำกายที่ต้องตายของท่าน ซึ่งทำให้ต้องเชื่อฟังตัณหาของกายนั้น ¹³ อย่ายกอวัยวะของท่านให้แก่บาป ให้เป็นเครื่องใช้ในการอธรรม แต่จงถวายตัวของท่านแด่พระเจ้า เหมือนคนที่เป็นขึ้นมาจากตายแล้ว และจงให้อวัยวะเป็นเครื่องใช้ในการชอบธรรมถวายแด่พระเจ้า (มตฐ. ดู ลก. 1:74; รม. 12:1; กท. 2:20; ฮบ. 9:14; 1ปต. 4:2;)

แล้วเราจะเลือกให้พระคริสต์เข้ามาควบคุมชีวิตของเราอย่างไร?

ประการแรก เราจะต้องยอมรับว่าที่ผ่านมาเราพยายามที่จะควบคุมการดำเนินชีวิตประจำวันของเรา บ่อยครั้งที่เราอ่อนแอ แพ้ต่อการที่จะเอาชนะความอยากได้ใคร่มี หรือ ความปรารถนาต้องการในตัวของเราเอง เรายอมรับว่าพลังอำนาจความตั้งใจดีของเรามักพ่ายแพ้ต่อพลังอำนาจที่ชั่วร้ายที่ฝังอยู่ในชีวิตของเรา

ประการที่สอง เราต้องยอมรับว่า เราไม่สามารถปกป้องตนเองจากการแผ่อิทธิพลอำนาจในสังคม และ สภาพแวดล้อมในชีวิตประจำวันของเรา แม้เราจะรู้ว่า จะเกิดผลร้ายผลเสียอย่างไรถ้าพลังอำนาจแวดล้อมเข้ามาครอบงำชีวิตของเรา แต่เราก็ไม่สามารถหลบลี้หลีกห่าง หรือ หลุดรอดออกจากการครอบงำของมันได้

ประการที่สาม เราต้องยอมรับว่า แม้เราจะรู้ว่าชีวิตของเราดำเนินไปในเส้นทางที่ผิดพลาด แต่เราก็ไม่มีแรงที่จะเปลี่ยนแปลงทิศทางชีวิตของเราใหม่ เราเปลี่ยนชีวิตของเราเองไม่ได้

ประการที่สี่ ให้เรายอมต่อพระคริสต์ เปิดและทูลขอให้พระองค์เข้ามาในชีวิตของเราด้วยจริงใจ ขอพระเมตตาของพระคริสต์ทำงาน เปลี่ยนแปลง และสร้างเราขึ้นใหม่

ประการที่ห้า ทูลขอพระคริสต์เปลี่ยนแปลงชีวิตของเราตามพระประสงค์ และช่วยให้เราเรียนรู้ถึงพระประสงค์ของพระองค์ที่มีในชีวิตเราจากการทรงทำงานและเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราจากพระองค์ และ ขอพลังจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้เป็นพลังในชีวิตของเรา ทั้งการทรงปกป้องเราจากอำนาจที่ชั่วร้าย และเป็นพลังสร้างสรรค์ที่จะดำเนินชีวิตไปตามพระประสงค์ของพระคริสต์ และขอมอบกายถวายชีวิตทั้งสิ้นให้เป็นของพระองค์ตลอดไป

ที่ผ่านมา เราหลายคนตั้งใจที่จะเป็นคนดีของพระคริสต์ แต่จนแล้วจนรอดเรากลับเป็นเช่นนั้นไม่ได้ เราเหนื่อยอ่อนสิ้นแรงกับ “การพยายามทำดี” ครั้งแล้วครั้งเล่า วันนี้ให้เราทุกคนหยุด “พยายามทำดีเพื่อพระคริสต์” แต่ให้เราเริ่มต้นเป็น “คนที่ไว้วางใจในพระคริสต์” ว่า เมื่อพระองค์เข้ามาในชีวิตของเราแล้ว ชีวิตของเราจะได้รับการเปลี่ยนแปลงจากพระองค์ และพระองค์สร้างเราให้ดียิ่งกว่า “ลูกที่ดีของพระคริสต์” แต่พระองค์ทรงสร้างให้ชีวิตของเราเป็น “คนที่พระคริสต์ทรงใช้ได้ตามพระประสงค์”

ให้เราเลิกที่จะพยายามทำตนเป็น “คนดีของพระคริสต์” หรือ “ทำดีเพื่อพระคริสต์” แต่ให้เรายอมเป็นคนที่พระคริสต์ทรงใช้การได้ตามพระประสงค์ จงเลิกที่จะพยายามเป็นคนดี แต่เริ่มมอบกายถวายชีวิตให้พระคริสต์เปลี่ยนแปลง และ สร้างใหม่ ให้เป็นคนที่พระองค์ใช้ได้ตามพระประสงค์ และ เกิดผลตามที่พระองค์ต้องการ!

และนี่คือการเตรียมรับเสด็จพระคริสต์เข้าในชีวิตของเราครับ

ประสิทธิ์ แซ่ตั้ง

บ้านแม่แก้ดน้อย สันทราย เชียงใหม่

E-mail: prasit.barnabus@gmail.com

081-2894499